கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: May 2013

292 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

வியாபாரம்னா வியாபாரம்

 

 சாப்பாடு ஆனதும் நண்பர்கள் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். “இந்தாப் பாரு சுந்தரம் நான் சொல்றேன்னு வருத்தப்படாதே.  இந்த உலகத்திலே பணம் தான் முக்கியம். மற்றது எல்லாம் அப்புறம் தான்.  பெண்களைக் கட்டிக் கொடுத்து விட்டு நாம் ஒதுங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.  அது அது வாழ்க்கையை அது அது தான் சமாளிக்கணும்.  பறவைகளைப் பார்.  நம்மைப் போல கடைசி வரை பிள்ளைகளைப் பற்றிக் கவலைப் படுகிறதா?” மிராசு செல்வரங்கம் கூறியதைக் கேட்ட சுந்தரம் “நீ என்ன தான் சொல்லு செல்வரங்கம், தனக்குன்னு


சில உரிமைகள், உரியவருக்கே!

 

 வினோத் லேசில் பையைத் திறந்து காசை வெளியில் எடுத்துவிட மாட்டான். பஸ்ஸுக்குச் செலவழிக்க மனமின்றி, இரண்டு மைல் துhரம் கால் கடுக்க நடந்து செல்ல அஞ்ச மாட்டான். சினிமா, டிராமா சட்டென்று துணிந்து போய் விடமாட்டான். ‘ஓசி’ டிக்கட் கிடைத்தால் தொலையட்டும் என்று சென்று பார்ப்பான். இப்படியொரு பயங்கர கருமித்தனம் சகிக்கக் கூடாத அளவு விரிவடைந்து அவனை வியாதி போலத் தொற்றிக் கொண்டிருந்தது. கல்யாணம் ஆன பின்பாவது சிலரைப் போல கர்ணனாக மாறிவிடுவான் என்று எதிர்பார்த்த நண்பன்


நாட்டுப் பற்று

 

 வானத்தில் எங்கும் ஒரே கரிய இருள் சூழ்ந்திருந்தது.  வையத்தைக் குளிர வைக்க வானம் தன் வண்ணத்தை மாற்றிக் கரிய போர்வையில் ஒளிந்து காட்சி தந்தது. மருத்துவமனையின் ஒரு மூலையில் உள்ள கட்டிலில் அசைவற்று படுத்திருந்தான், சுந்தர்.  நீல வானிலே தோன்றும் நித்திலக் குவியலாம் விண்மீன் போல, சுந்தரின் மாந்தளிர் மேனியில் காயத்தின் கட்டுகள் காட்சியளித்தன அக்கட்டுகளைக் கண்டு சில சமயம் அவன் முகம் சுளித்தான், சில முறை முறுவலித்தான். வானம் வையத்தை மகிழ்விக்க நீல நிற வண்ணத்தை


யாருக்கு மாப்பிள்ளை யாரோ?

 

 மௌனமான துக்கத்தில் ஆழ்ந்துபோய், சாத்திய அறைக்குள்ளேயே படுத்திருந்தான் கார்த்திக். காற்றினில் இழைந்து வந்த நாதஸ்வர ஓசை அவன் காதுக்கு நாராசமாகக் கேட்டது. வீட்டில் அத்தை பெண் பிருந்தாவைத் தவிர மற்ற எல்லோரும் கல்யாண வீட்டிற்குப் போய்விட்டார்கள். அவனையும் மஞ்சுவோட அப்பா வற்புறுத்தித்தான் கூப்பிட்டார். அவனுக்குப் போகப் பிடிக்கவில்லை, போகவில்லை. தன்னுடைய காதலி மஞ்சுவோட பக்கத்திலே இன்னொருவன் உட்கார்ந்திருக்கிற காட்சியை அவனால் சகித்துக்கொள்ள முடியுமா? இந்நேரம் மஞ்சுவின் கழுத்திலே மங்கலநாண் ஏறியிருக்கும். நினைக்கும்போதே அவனுக்கு நெஞ்செல்லாம் எரிந்தது. காத்திருந்தவன்


மனவேலிகள்

 

 கண்ணாடி முன் நின்ற மாலதி ஒரு தடவைக்கு இரு தடவையாக முகத்துக்குப் பவுடரை ஒற்றிக் கொண்டாள். நெற்றியில் உள்ள ஸ்டிக்கர் பொட்டை சரி செய்து கொண்டாள். புடவை ப்ளீட்ஸை ஒழுங்குபடுத்தி, மேலே அடுக்கிப் பின் பண்ணிக் கொண்டாள். கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்துத் திருப்திப் பட்டுக் கொண்டாள். இன்னும் கூட ஷாம்புபோட்ட தலையில் சைடில் ஒரு ரோஜாப் பூவைக் குத்தினாள் இளமையாக இருக்குமோ? தன்னை மறந்து நிற்கையில்… “ஃபெண்டாஸ்டிக் ரொம்ப ப்யூட்டிபுல்லா இருக்கீங்க மேடம்” பின்னால் கேட்ட குரலால்


மனம் மாறியது

 

 வேலப்பன் சாவடி மிக அழகிய கிராமம். மா, பலா, தென்னை மரங்கள் செழிப்பாக வளர்ந்து இருந்தது ஊரும் ஊரில் உள்ள மக்களும் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வந்தனர். வேலப்பன் சாவடியில் குமரன் என்பவன் காய்கறிக் கடை வைத்திருந்தான். சாதாரணமாக இருந்த குமரன் காய்கறிக் கடையில் குறைந்த விலைக்கு காய்களை வாங்கி மிக கூடுதல் விலைக்கு விற்று கொள்ளை இலாபம் அடித்து வந்தான். நாட்கள் செல்லச் செல்ல வியாபாரத்தில் குமரன் மிகக் கெட்டிக்காரனாக பெரும் வியாபாரியாக திகழ்ந்தான் இவனுடைய


பல்லி ஜென்மம்

 

 அந்த நகரத்தின் புகழ்பெற்ற ஒரு ஆஸ்பத்திரியில் ஒரண்டு பல்லிகள் வசித்துவந்தன. ஓர் ஆண்பல்லி, ஒரு பெண் பல்லி. கொடுந்துயரமான ஆஸ்பத்திரி வாழ்க்கையை ஒரு தொடர்நாடகம் போல் பார்த்து அலுத்துப் போன அவை, உடல் நலத்துக்கு தீங்கானது என்ற முன்னறிவிப்பை கிழித்தெறிந்து தாம்பத்யம் அனுபவிக்க ஆரம்பித்து கொஞ்சநாட்கள்தான் ஆகியிருந்தது. அந்தக் கவர்ச்சி முழுதும் தீர்ந்துவிட்டபிறகு தெளிந்த பார்வையுடன் அவை அறை முழுதையும் நோட்டமிட்டன. சோர்ந்து போய்க் கிடக்கிற இளைஞனும் அவனுடைய காலடியில் அமர்ந்திருக்கும் இளம் பெண்ணும் அப்போது நிச்சலனக்


மரியா

 

 மரித்தோர் பணி மையத்தின் ஆள் மிகச் சரியாகக் குறிப்பிட்ட நேரத்துக்கு வந்துவிட்டான்-மரியா இன்னமும் குளியல் உடையிலிருந்து மாறாமல், தலையில் சுருள் முடி ஒப்பனைச் சீப்புகளுடன் நின்றிருந்தாள். ரொம்பவும் கவர்ச்சியற்றுத் தெரியாமல் இருக்க வேண்டாமே என்று ஒரு ரோஜாப்பூவை முடியில் செருகிக் கொண்டு வெளிப்பட்டாள். அவனைப் பார்த்தபின்போ தன் தோற்றம் பற்றி இன்னமும் அவள் வருந்த நேர்ந்தது. மரித்தோர் பணி மையத்தின் ஆட்கள் சோகம் ததும்ப இருப்பார்கள் என்று எதிர் பார்த்ததிற்கு மாறாக அவன் இளைஞனாய் கட்டம் போட்ட


அந்தப் பையனும் ஜோதியும் நானும்

 

 ராஜாராமுக்கு உலகத்திலேயே நல்ல சங்கீத ரிக்கார்ட்ஸ் எங்கே கிடைக்கும் என்று தெரியும். மேரி தெரஸாவுக்கு எங்கெங்கே அழகான அன்புமய வாழ்த்து அட்டைகள் கிடைக்கும் என்று தெரியும். தெற்கு கடற்கரை ரஸ்தாவில் பெரிய அட்டைப்பெட்டிகளில் மின்பல்புகளை ஏற்றிக் கொண்டுவந்த கை வண்டியை நிறுத்திவிட்டு என்னோடு ஒரு பழக்கீற்று சாப்பிட்ட அற்புத முண்டாசுக்காரனுக்கு நல்ல தர்பூசனிப்பழங்கள் எந்த ஊரில் கிடைக்கும் என்பது தெரிந்திருந்தது. எரிச்சுடையார் கோவில் பிரகாரத்தில் நிற்கிற மரத்து நெல்லிக்காய்கள் போல வேறெங்கும் கிடையாது என்று அம்மா சொல்வாள்.


சேமிப்பு

 

 ராமு..ராமு எங்கடா இருக்க? சீக்கிரம் வாடா.. ஸ்கூலுக்கு நேரமாச்சு என்றாள் கீதா. இருக்கா வரேன். நான் முக்கியமான வேலையில இருக்கேன் என்றான் ராமு. ஸ்கூலுக்கு போறத விட உனக்கு என்னடா அவ்வளவு பெரிய வேலை? அக்கா, நான் என்னோட உண்டியலை எண்ணிக்கிட்டு இருக்கேன் என்றான் ராமு. இதைக் கேட்ட கீதாவுக்கு சுர்ரென்று கோபம் வந்தது. ஏன்டா உனக்கு உண்டியலை எண்றது தான் இப்ப ரொம்ப முக்கியமா! அக்கா சேமிப்புங்கறது ரொம்ப முக்கியம். என்ன தொந்தரவு பண்ணாத… ஏன்டா