கதையாசிரியர் தொகுப்பு: பூமணி

2 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

தோப்பு

 

 அது ரொம்பத் தாட்டிக்கமான கொக்கு. சுபாவத்தை மீறிய தாட்டிக் கம். பெரிய சிறகு. காதுக்கு மேல் பின்வாக்கில் கோதிவிட்ட தூவிகள், வினார் வீசிய புருவம். கால் திரட்சி. ஏக வெள்ளையாக அது நடக்கும் தோரணையே தனி. ஊருணி கிடங்கு, கண்மாய், வாய்க் கால், ஏரி, கால்வாய், ஆறு, அணைக் கட்டு… என்று மீன் துள்ளும் சகல நீர்நிலைகளிலும் அதைப் பார்க்க லாம். மற்ற கொக்குகளைப் போல் ‘எஞ்செவனே’ என்று ஒற்றைக் காலில் வயணம் காக்காமல் ஓடியாடி இரை


ரீதி

 

 அப்படியே முடிவாயிற்று. மூன்று பேரும் ஓடமரத்து நிழலில் போய் உருண்டார்கள். தொரட்டிக் கம்பு மரக்கொம்பைக் கவ்வி ஏலவட்டம் போட்டது. உதிர்ந்து கிடந்த பூக்கருகல்களைப் பொறுக்கி நெறித்துக்கொண்டே பெரியவன் கேட்டான். “அப்ப இண்ணக்கி கஞ்சியில்லையாக்கும். எங்க வீட்டில ஆருருந்தா?” சின்னவன் தொண்டையை நனைத்தான். “ஒங்கம்மா புள்ளையாட்டீட்டிருந்தா ‘புளிச்ச தண்ணிக்குள்ள” கூட இல்லனு கையை விரிச்சுட்டா… அவன் வீட்ல ஆளவே காணும்…” “நீ குடிச்சிட்டு வந்தயா?” “அதெல்லாம் கேலி மயிருல்ல. கொஞ்சம் நஞ்சம் இருந்ததவும் எங்கண்ணக்காரன் உருட்டீட்டான்.” “ஆரு படிக்கிறவனா?”