கதையாசிரியர் தொகுப்பு: அன்னூர் கே.ஆர்.வேலுச்சாமி

29 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பிடிவாதம்!

 

 தன் பெண் அகல்யாவின் கண்களில் கண்ணீர் வடிவதைப்பார்த்து அதிச்சியடைந்த பரமசுந்தரி “என்னாச்சு?” என வினவினாள்! “அவரு பிடிவாதமா,கோவமா பேசறாரு. தேவையில்லாத கேள்விய கேட்கறாரு. கல்யாணத்துக்கப்புறம் வேலைக்கு போகவேண்டான்னு சொல்லறாரு. அவரோட தொழில்ல சம்பாதிக்கிற பணத்தை அவரோட அம்மா கையில தான் கொடுப்பாராம். கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி போன்லயே இப்படிப்பேசறவரு கல்யாணத்துக்கப்புறம் எப்படி நடந்துக்குவாரு..? அதனால..”என அதற்கு மேல பேச முடியாமல் திணறினாள் அகல்யா! “அதனால….?” என்னடி…? நீ என்ன சொல்ல வாரே…?”கவலையின் உச்சத்தை தொட்ட அச்சத்தில் கேட்டாள் தாய்


சாதனைப் பெண்!

 

 கல்லூரி கனவுகளுடன் கார்கி காலை ஏழு மணிக்கே ஹாஸ்டலில் தயாரானதை உடனிருக்கும் மாணவிகள் ஆச்சர்யமாக பார்த்தனர்! நடுத்தர குடும்பத்தை சேர்ந்த கார்க்கிக்கு நன்றாக படித்து வேலைக்கு சென்று சம்பாதித்து குடும்ப நிலையை உயர்த்த வேண்டுமென்பது லட்சியமாக இருந்தது! தாய்,தந்தை இரண்டுபேருமே வசதியில்லாததால் படிக்க முடியாதவர்கள்,தன் பெண்ணை படிக்க வைத்து உயர் நிலைக்கு கொண்டு வரவேண்டுமென்பதற்க்காக வேலைக்கு சென்று பெறும் சம்பளத்தை சிக்கனமாக செலவழித்து,சேமித்து,பணக்கார குழந்தைகள் படிக்கும் பள்ளியில் சேர்த்து படிக்க வைத்தனர். பள்ளித் தேர்வில் முதலாவதாக தேர்ச்சி


ஜல்லிக்கட்டு!

 

 “அன்னூர் மன்னீஸ்வரர் கோவிலை நான் கட்டியதால் கிடைத்த புண்ணிய அருளால் எனக்கு கிடைத்த என் அருமை மகளே சிவனவி, மேலை நாட்டிலிருந்து வணிகன் ஒருவன் வந்துள்ளானாமே…அவன் உனக்கு பரிசு பொருட்களையும்,வாசனைத் திரவியங்களையும் கொடுத்து நம் ஓலைச்சுவடிகளைக் கேட்பான். கொடுத்து விடாதே. முன் காலத்தில் நம் முன்னோர்கள் எழுதிவைத்த அறிவான கருத்துக்களையும்,கண்டு பிடிப்புகளையும் வருங்காலத்தில் அவனது நாட்டில் பயன்படுத்தி சந்திர கிரகத்துக்கும்,செவ்வாய் கிரகத்துக்கு மனிதர்களை அனுப்பி அதை அவன் கண்டு பிடித்ததாக கூறுவான். நம் மூதாதையையர் ராமனின் வில்லையும்,அறிவு


கொரோனா காலம்!

 

 கிராமத்திலிருந்த நான்கு ஏக்கர் நஞ்சை நிலத்தையும் ஐம்பது லட்சத்துக்கு விற்று, ஐம்பது லட்சம் வங்கியில் கடன் பெற்று, சி.என்.சி மிஷின் வாங்கி,கோவையில் வாடகை கட்டிடம் மாதம் ஐம்பதாயிரம் வாடகையில் எடுத்து தொழில் ஆரம்பித்தான் ரகுவரன். வீடும் வாடகை தான். “உன்கிட்ட வேலைக்கு வரும் ஆட்களே காரில் போகும்போது, நீ கார் வாங்காமல் இருந்தால் எப்படி?” என நண்பர்கள் உசுப்ப, “தள்ளுபடி இருக்கு சார் இந்த வாய்ப்பை மிஸ் பண்ணிடாதீங்க ” என கார் டீலரிடமிருந்து அடிக்கடி அழைப்பும்


தீரன் சின்னமலை!

 

 “சின்னமலை,அந்த அண்ணாமலை நமக்கு துணையிருக்கார். இல்லேன்னா பெரிய மலையா இருக்கிற ஆங்கிலேயப்படை இந்த சின்னமலையா இருக்கிற நம்ம படைய கண்டு சிதறி ஓடியிக்குமா என்ன? நம்ம வருங்கால சந்ததிகள் உங்களை தெய்வமா வணங்கத்தான் போறாங்க” சொல்லி முடித்த நண்பரை கட்டித்தழுவினார் தீர்த்தகிரி எனும் தீரன் சின்னமலை. கிரி என்றால் மலை எனும் பொருள் அவருக்கு பொருத்தமாக அமைந்து விட்டது! “நாமென்ன அடுத்தவன் சொத்துக்கு ஆசப்பட்டா கொள்ளையடிக்கப்போனோம்? நம்ம தேசத்து சொத்த நாசமாக்க வந்த நாதாரி பசங்களை,அந்த வெள்ளைக்காரங்களைத்தானே


கண்களில் பூத்த மலர்!

 

 வயலுக்குள் நாற்று நட்டு விட்டு எட்டு வைக்க எழுந்த குந்தவைக்கு குறுக்கு புண்ணாக வலித்தது. கண்ணுக்கு எட்டியதூரம் யாரும் தட்டுப்படவில்லை. மாடுகள் மட்டும் காலையில் போட்டு வந்த தட்டின் அடிப்பாகத்தை வேறு வழியின்றி வேண்டா வெறுப்பாக மென்று திண்பதை கண்டாள்! ‘காலையில் சேவல் கூவ கேட்டதும் எழுந்த மனுசன் குளிக்காமக்கூட அன்றவாருக்கு மேல அழுக்கு வேட்டிய கட்டிட்டு,மொபட்ட தள்ளி ஸ்டார்ட் பண்ணிட்டு போனவர்தான், மதியம் ரெண்டாச்சு காணல. கூடவே எந்திரிச்ச நானும் வீட்டக்கூட்டி,வாசக்கூட்டி,மாட்ல பாலக்கறந்து, குழந்தைய குளிக்கவச்சு,சோறூட்டி,


இல்லறத்துறவிகள்!

 

 விசாலாட்சிக்கு தலை சுற்றியது. தன் கணவன் கணேசனுக்கு புத்தி கெட்டுவிட்டதா? பைத்தியம் பிடித்து விட்டதா? என கவலை கொண்டாள்! கணேசனுடன் திருமணமான போது,பொது சொத்து பிரிக்கப்பட்டதில் வந்த ஓட்டு வீட்டுடன் கிடைத்த இரண்டு ஏக்கரில் விவசாயம் செய்து, தங்களுக்கு பிறந்த குழந்தைகளை காப்பாற்ற கஷ்டப்பட்டனர். ஆரம்பத்தில் குழந்தைகளை உள்ளூர் அரசு பள்ளியில் சேர்த்து விட்டனர். உடல் நிலை சரியில்லையென்றாலும் அரசு மருத்துவமனைக்குத்தான் போகவேண்டும்! நெல்லை அரைத்த முழு அரிசியை விற்று விட்டு குருணை அரிசியில் உணவு சமைத்து


கள்ளும் முள்ளும்!

 

 சங்கரனுக்கு சிறுவயதில் கிராமத்தில் வாழ்ந்தபோது நடந்த சம்பவங்கள் நிழலாடின. அன்று நடந்த விசயங்கள் இன்று தவறாகப்பட்டன. ‘சிறுவயதில் இயல்பாக திட்டமிடாமல் செய்த செயல்களை தவறு என்பதா? அறியாமை என்பதா?’ என நினைத்தவர் சரியான வார்த்தை பிடிபடாமல் தவித்தார். இன்று அறுபது வயதில் நகரத்தில் சகல வசதிகளுடன் பூரணமாக வாழ்ந்தாலும், கிராமத்தில் உள்ள பூர்வீக குல தெய்வ கோவில் விழா பல வருடங்கள் கடந்து நடப்பதால் அங்கு வந்தவருக்கு ஊரே அடையாளம் தெரியவில்லை. கிராமம்‌,நகரம் என பிரித்துப்பார்க்க முடியவில்லை.


இலவசம்!

 

 நிரஞ்சன் நியாய விலைக்கடை முன் வரிசையில் நின்றிருந்தான். கொரோனா ஊரடங்கால் வாழ்வாதாரத்தை இழந்து நிரந்தர வருமானமும், சேமிப்பும் இல்லாமல் வேறு வகையேதுமின்றி வாழ முடியாதவர்களுக்கு உதவிடும் வகையில் அரசு உதவி பணம் கொடுப்பதை வாங்கவே கூட்டம் கூடியிருந்தது. சிலர் முககவசம் அணிந்திருந்தனர்,சிலர் அணியாமலும் நின்றிருந்தனர். அந்தக்கூட்டத்திலேயே நிரஞ்சன் வித்யாசமாக,அதாவது விலையுயர்ந்த ஆடை அணிந்து காரிலும்,வீட்டிலும் குளிர்சாதனம் பயன்படுத்தியதால் முகம் மற்றவர்களைப்போல் வியர்வை வடிந்து வாடிப்போய் இல்லாமல் பொழிவுடன் இருந்தது. ஐபோனில் நண்பனிடம் பேசுவது,வாட்ஸ் அப் பார்ப்பதுமாக அடிக்கடி


இரவில் நடந்தது!

 

 “என்னைத்தொடாதீங்க” முதலிரவு அறையில் தன் மனைவி காரிகாவின் நெருப்பான பேச்சைக்கேட்டு அதிர்ந்தான் ராகவன். ‘நம்மிடம் என்ன குறை கண்டாள் இவள்…? அப்படி எதுவும் குறை இருப்பது தெரிந்தால் திருமணத்துக்கு முன்பே கூறியிருக்கலாமே..‌? முதல் ராத்திரியும் அதுவுமாக இன்பமாக சேர்ந்திருக்க வேண்டிய நேரத்தில் இப்படி துன்பமாக சோர்ந்திருக்க வைத்து விட்டாளே…?’ ஒரு புறம் கோபமும், மறுபுறம் கவலையுமாக தலையணையை எடுத்து கட்டிலுக்கு அருகே கீழே போட்டு படுத்தவாறு யோசிக்கலானான் ராகவன். என்ன யோசித்தும் அவனிடம்,அவனால் குறை எதுவும் கண்டு