கதைத்தொகுப்பு: குடும்பம்

6911 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஒரு குயில் கூவப் போகிறது

 

 (1978ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) கெட்டியான இருள் என் ஆத்மாவை நசுக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இருள் – கதிரவனைக் கடல் விழுங்கிவிட்ட பிறகு மட்டுமல்ல, அவன் மலைவாயில் முளைத்துக் கொண்டு வந்த போதிலும் இருள் என் ஆத்மாவை நசுக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இனம் பிரிக்க முடியாத உணர்ச்சிகள், வினாக்கள், விடைகள் சிக்கல் விழுந்த வலைக்குள் மாட்டிக் கொண்டுள்ளன. புறத்தே, மிகக் கடினமான கற்சுவர்கள் என்னை அடைத்துக் கொண்டுள்ளன. காலை நீட்டவும், மடக்கவும்


மகனுக்குத் தெரிந்தது தந்தைக்குத் தெரியவில்லை

 

 (1980 வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) என்னதான் படித்தாலும் முடிகிறதில்லை. ஒவ்வொரு பரீட்சையின்போதும் ஏதாவது ஒரு சப்ஜெக்டில் இழுத்துக்கொண்டு விடுகிறது. இந்த முறை கணக்கு, குறைந்த பட்சம் பாஸ் மார்க் வாங்குவதற்குக்கூட தங்கராசு வாத்தியார் மனசு வைத்தால்தான் உண்டு. ஏழுமலைக்குக் கலக்கிக் கொண்டு வந்தது பயம். கோபத்தில் கத்துவதற்கென்றே அப்பாவிடம் தனியாக ஒரு குரல் இருந்தது. ”என்ன எழவுக்குன்னு சாம்பார்ல தெனம் இவ்வளவு உப்பைக் கொட்டறே?” என்று அம்மாவை அதட்டுவதற்கும்.


வெள்ளை யானையும் குளிர்பதனப் பெட்டியும்

 

 மூடிய கண்ணினுள் ஒரு சிறு உறுத்தலும் இல்லாமல் அந்தப் பெரிய வௌ¢ளை யானை என்னைப் பார்த்தபடியே உள் நுழைந்திருந்தது. யானையின் நிறம் என் மனத்தினுள் சற்றே ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தினாலும், உருவத்தின் பாங்கும் அதன் அசைவுகளும் என்னோடு எப்போதும் உறைந்திருக்கும் காட்சிகளுக்கு ஒப்பவே இருந்ததினால் நிறம் ஏற்படுத்தும் ஆச்சரியமும் சில நிமிடங்களில் பிரிந்து போயிற்று. யானைக் கலரிலோ அல்¢லது பஞ்சு நிறத்திலோ மேகங்களில் காணப்படும் வடிவ ஒற்றுமையில் உள்ள மெத்மெத்தென்ற மென்மையோ என்னவோ இந்த வௌ¢ளை யானையில் காணாமல்


அவள் ஒரு அக்கினி புஷ்பம்

 

 (1980 வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) சில நாட்களுக்கு முன் வெளியான பத்திாகை செய்தி :- தம்பதியை வழி மறித்து நான்கு கயவர்கள் மனைவியை மட்டும் இழுத்துச் சென்று அவரை மானபங்கப் படுத்தி அனுப்பி விட்டனர். வீடு திரும்பிய அவள் அவமானத்தில் தற்கொலை செய்து கொண்டாள். இச்செய்தி பின்னால் மறுக்கப்பட்டது. ஆனால் – இதில் ஒரு கதை ‘கரு’ நமக்கு அகப்படுகிறது. இதை ஆதாரமாக வைத்து எப்படி கதையைத் தொடரலாம்


அந்தச் சின்னப் பெண்ணின் சிநேகம்

 

 (1994ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) பிடரி முழுக்க வியர்வை வழிய அவன் சட்டைக் காலரைப் பின்னாகத் தள்ளிவிட்டான். பாலியஸ்டர் துணி, அந்தஸ்திற்கு துணை போனாலும், மாசி வெயிலுக்குத் தோதுப்படவில்லை. கண்கள் சோர்ந்து கிடந்தாலும் சுற்றிலும் தேடிச் சுற்றின. வத்தலக்குண்டு ஊர். பெரியதில்லையென்றாலும். கொடைக்கானல், மதுரை, பெரியகுளம் என்று போக, ஊர் பஸ் நிலையத்தில் கூட்டம் ஜகஜகத்தது. ஏழு வருடங்களுக்கு முன் அவன் இங்கு வருகையில் இப்படியில்லை. அது மார்கழி


குறிஞ்சி மலர்களும் நெருஞ்சி முட்களும்…!

 

 (2003 வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) காரிலிருந்து இறங்கிய ராஸிக் அந்தக் காட்சியைக் கண்டதும், அப்படியே அதிர்ந்து போய் நின்றான். எது நடக்கக் கூடாது என்று எச்சரிக்கையாக இருப்பானோ, அது மீண்டும் கண் முன்னே அரங்கேறுவதைக் கண்டதும் ஆத்திரத்தை அடக்க முடியவில்லை. அவனது பார்வையில் அமிலத்தின் வீரியம் தெரிந்தது. காரின் கதவை ‘படார்’ என்று அறைந்து சாத்தினான். விசையாய் வீட்டுக்கு ஓடினான். “சரீனா… ஏய் சரீனா… எங்க போயிட்டீங்க…? அவசரமா


வேலைக்காரி அம்மாக்கண்ணு

 

 (1934 வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்). வார நாட்கள், வாரத்துக்கு ஒரு தரம் திரும்பித் திரும்பி வருவதனால் கொஞ்சம் தேய்ந்து போனாலும் போயிருக்கும். சூரியன் சதா உருண்டு கொண்டேயிருப்பதனால் (சம்பிரதாயப் பொய்; சூரியன் உருளுவதில்லை என்று நிபுணர்கள் சொல்லுகிறார்கள்) ஒரு பக்கம் மூளியாய்ப் போனாலும் போயிருக்கலாம். ஆனால் இரவு பகலாய், சலிக்காமல், முப்பது வருஷ காலமாக, எங்கள் வீட்டில் வேலை செய்து வரும் அம்மாக்கண்ணுவின் உடம்பு ஏன் தேய்ந்து போகவேயில்லை?


அக்னிப் பிரகாசம்

 

 (2003 வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) ஆனந்த், தன்னுடைய ஆஃபீஸ் அறைக்குள்ளே சந்தடியில்லாமல் பிரவேசித்ததைப் பார்த்த அப்பாவுக்கு ஆச்சர்யம். அதோடு ஒரு குறுகுறுப்பும். விஷயமில்லாமல் இந்தப் பயல் இந்தப் பக்கம் தலைவைத்துக்கூடப் படுக்க மாட்டானே ! “வாடா மகனே, என்னது இது திடீர் ஆஃபீஸ் பிரவேசம்? என்ன விசேஷமோ?’ அப்பா எதிரில் ஆனந்த் நுனி நாற்காலியில் அமர்ந்து கொண்டான். “ஒண்ணுமில்ல டாடி, ஒங்க சொமயக் கொஞ்சம் கொறைக்யலாம்னு ரொம்ப நாளாவே


இடுக்கண் வருங்கால் நகர்க…

 

 (1990ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) படுத்திருந்த கணவனை எழுப்பினாள் நிரஞ்சனா, “என்னங்க… என்னங்க…உங்களைத்தான். கொஞ்சம் எந்திரிங்க…” குரல் உயர்த்தினாள். மெதுவாக ஓணான் போல் தலை உயர்த்தினான் பரணிவாசன். “என்னடி அவசரம்? தூங்குகிறவனை எழுப்புற?” “அவசரம்தான். கொல்லைப் பக்கமே போக முடியலைங்க, பின்னாடி, அவன் தான் இன்னாசி முத்து – கொட்டகை போட்டுக் கள்ளச் சாராயம் மதுக்கசாயம் வித்துக்கிட்டு இருக்கான். சந்தைக் கடை மாதிரி ஒரே சப்தம், கெட்ட கெட்ட


கலாட்டா கல்யாணம்

 

 ஆறுமுகம் தன் அண்ணனுக்கு போன் செய்யும் பொழுது அண்ணன் “தம்பி உனக்குத்தான் போன் செய்யணும்னு நினைச்சுகிட்டு இருந்தேன், அதுக்குள்ளே நீயே போன் பண்ணிட்டே நம்ம பொண்ணுக்கு சம்பந்தம் பேசிகிட்டு இருக்கேன், அனேகமா முடிஞ்சுடும்னு நினைக்கிறேன். அப்புறம் பேசறேன், போனை துண்டித்து விட்டார். இவனுக்கு தான் அண்ணனிடம் சொல்ல வந்த விசயத்தை சொன்னோமா என்ற சந்தேகம் வந்து விட்டது. சரி அண்ணன் கல்யாண விசயமாக பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது நாம் எதற்கு குறுக்கே போக வேண்டும். முடிவு செய்தவன் அந்த