கதையாசிரியர் தொகுப்பு: வரலொட்டி ரெங்கசாமி

12 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

இதயத்தில் நுழைந்த வைரஸ்!

 

 “”மிஸ்டர் செந்தில்?” “”நான் தான் பேசறேன்.” “” நான் சங்கரி பேசறேன்.” “”சொல்லுங்க மேடம்.” “”என் கம்ப்யூட்டர்ல திடீர் திடீர்ன்னு பைல் காணாமப் போகுது. பாதி வேல பாத்துக்கிட்டிருக்கும் போதே ஆப் ஆயிருது. திடீர் திடீர்ன்னு ஏதோ படம் முன்னால வருது. எனக்கு பயமா இருக்கு செந்தில்.” “”உங்க கம்ப்யூட்டர்ல வைரஸ் வந்திருக்கு மேடம்.” “”ஐயையோ வைரசா? கம்ப்யூட்டரத் தூக்கி போட்டுட்டு புதுசு வாங்கிரட்டுமா?” “”என்ன மேடம்… வைரசுக்கு பயந்து, கம்ப்யூட்டரத் தூக்கிப் போடுவாங்களா? நம்ம உடம்புலயும்


தோழியா, காதலியா?

 

 “”எனக்கு இன்னிக்கு, ராசிபலன்ல அதிர்ச்சின்னு போட்டிருந்தான். ஆனா, அது, இந்த மாதிரி, ஒரு இன்ப அதிர்ச்சியா இருக்கும்ன்னு, நான் கொஞ்சங்கூட எதிர்பார்க்கல… வா தீபிகா… வெல்கம். இன்னும் பத்து நாள்ல, நான் தாலி கட்டப் போற தேவதை, சொல்லாமக் கொள்ளாம முன்னால வந்து நிற்கும் போது, கையும் ஓடல, காலும் ஓடல… வெல்கம்.” “”சாரி அசோக்… இப்படி திடீர்ன்னு வந்ததுக்கு. வர்றதுக்கு முன்னால, உங்களுக்கு ஒரு போன் செய்திருக்கணும். நீங்க எங்கேயோ வெளிய கிளம்பிட்டு இருக்கீங்க போலிருக்கே?”


பாலியல் தொழிலாளி!

 

 “எப்படி இந்த விஷயத்தைக் கணவனிடம் சொல்லப் போகிறோம்…’ என்று, திகைத்துப் போய் அமர்ந்திருந்தாள், சப்-இன்ஸ்பெக்டர் மாலதி. காவல் துறையில், இடமாற்ற உத்தரவு வாங்குவது, அவ்வளவு சுலபம் இல்லை; அதற்கு, பல லட்ச ரூபாய் செலவாகும் என்று அவளுக்கு தெரியும். மதுரையில், ஆர்.டி.ஓ., அலுவலகத்தில் பணிபுரியும் அவள் கணவன், கை நிறைய சம்பளமும், பை நிறைய, “கிம்பளமும்’ வாங்குபவன். எத்தனை லட்ச ரூபாய் ஆனாலும், தானே கொடுத்து விடுவதாகச் சொல்லி இருந்தான். திருமணமாகி, ஓர் ஆண்டு தனி தனியாக


ஒரு விபத்து – ஒரு விசாரணை

 

 அந்த டெம்போ டிராவலர் வேனில் இருந்த எல்லாரும் பதட்டமாக இருந்தனர். டிரைவரின் கைகள் இன்னும் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தன. டிரைவருக்குப் பக்கத்து சீட்டில் உட்கார்ந்திருந்த வாசுவின் முகம் வியர்த்திருந்தது. யாரும் எதுவும் பேசவில்லை. பின்னால் உட்கார்ந்திருந்த வாசுவின் மனைவி, மவுனத்தைக் கலைத்தாள். “”ஏங்க… அந்த பையனோட அம்மா மயக்கம் போட்டு விழுந்துட்டாங்க.” வாசு திரும்பிப் பார்த்தான். “”இனிமேல் பதட்டப்பட்டு என்ன ஆகப் போகிறது? எதெல்லாம் ஆகக்கூடாதோ அதெல்லாம் ஆகிவிட்டது. “”சரி விடு. ஆஸ்பத்திரிக்குத் தானே போறோம். அவர்களையும் கவனிக்கச்


தாயில்லாமல் நானில்லை

 

 “”டேய் நம்ம ஜெயிச்சிட்டோம்டா… மினிஸ்டர் பொண்ணு கல்யாணத்துக்கு பூ அலங்காரம் முழுசும் நமக்குதான். மூணு லட்ச ரூபாய் கான்ட்ராக்ட்… கல்யாணத் தேதிய இப்பத்தான் சொன்னாங்க…” “”கையக் கொடுரா… இதுக்கெல்லாம் காரணம் நீதாண்டா,” எட்வர்டின் கைகளைப் பற்றி முரட்டுத்தனமாக குலுக்கினான் ஜான். “”கல்யாணம் என்னிக்கு?” “”பிப்ரவரி 15.” “”பிப்ரவரி 15ஆ?” “”ஏன்… அதுல என்ன பிரச்னை?” “”அன்னிக்கு அம்மா பர்த்டேடா… மறந்து போய்ட்டியா?” “”அடக் கடவுளே!” தலையில் கை வைத்துக் கொண்டான் எட்வர்ட். ஜானும், எட்வர்டும் இரட்டையர்கள். பெங்களூருவின்


கால் சென்டர் காதலி

 

 ‘இரவினில் ஆட்டம், பகலினில் தூக்கம்… இதுதான் எங்கள் உலகம்’ என்ற கவிஞரின் சொற்களை மெய்ப்படுத்துவதாக அந்த கால் சென்டர் பரபரப்பாக இயங்கிக்கொண்டு இருந்தது. மணி இரவு 11.45. பெங்களூரு நகருக்குச் சற்று வெளியே அந்தக் குட்டி வளாகத்தில் ஆண்களும் பெண்களுமாக 680 பேர் ஒரே சமயத்தில் அமெரிக்கர்களுடன் தொலைபேசிக்கொண்டு இருந்தனர். அமெரிக்கர்கள் விழித்திருக்கும்போது விழித்திருப்பது, இந்திய மொழிகளின் தாக்கம் இல்லாமல் அவர்களைப்போலவே ஆங்கிலம் பேசுவது, நல்ல நாள், நல்ல நேரம் பார்த்து அப்பா-அம்மா சூட்டிய பெயர்களை விடுத்து


தோழனா நீ காதலனா?

 

 ”ரிஷி, அஞ்சாம் தேதி நான் லண்டன் போறேன். நாலு நாள் ஸ்டே இருக்கும். இந்தியாவிலேயே செல்போன் தயாரிக்கிற ஃபேக்டரி ஆரம்பிக்கப் போறேன்னு சொல்லிட்டு இருந்தேன்ல… அதுக்கான ஒப்பந்தத்துல கையெழுத்துப் போடப் போறேன்.” ”கங்கிராட்ஸ் சந்தியா, உன்கூட யாரு வர்றா?” ”யாரும் வரல. அப்பாவுக்கு உடம்பு சரியில்ல. அதனால அம்மாவும் அவர்கூட இருந்தாகணும். இது எங்களுக்கு இயர் எண்ட் சமயம். எல்லாம் ரொம்ப பிஸியா இருக்காங்க. அதனால நான் மட்டும்தான் தனியாப் போறேன்.” ”…………………..” ”ஏன் ரிஷி, நான்


எஃப்.எம். ரேடியோவும் செல்போனும்..!

 

 ”என்னங்க…” ”என்ன, சொல்லு?” டி.வியில் மூழ்கியிருந்த வாசுவின் குரலில் தெரிந்த எரிச்சல், மாலதியைச் சுட்டது. இருந்தாலும், ஆக வேண்டிய காரியத்தை மனதில்கொண்டு, மிகவும் குழைவாகப் பேசினாள் மாலதி. ”என்னங்க, எனக்கு ஒரு செல்போன் வாங்கிக் கொடுங்களேன்… ப்ளீஸ்!” ”உனக்கு எதுக்கு செல்போன்? வீட்லதான் லேண்ட்லைன் இருக்கில்ல… அப்புறம் எதுக்கு வெட்டியா செலவு பண்ணிக்கிட்டு?” ”என் ஃப்ரெண்ட்ஸ் எல்லார்கிட்டயும் இருக்குங்க. எதுத்த வீட்டு பானுகிட்டகூட இருக்கு. இத்தனைக்கும் அவ புருஷன் சாதாரண பியூன்தானே?” ”ஏய்… எதையும் எதையும் முடிச்சுப்


பெரிய இடத்து உத்தரவு!

 

 ‘‘என்னங்க… இப்படிஇடிஞ்சு போய், பித்துப் பிடிச்ச மாதிரி உக்காந்துட்டு இருந்தா எப்படி? உங்க ஆபீஸ் பிரச்னை எப்பத்தான் தீரும், சொல்லுங்க? எப்போ என்கொயரி முடியுமாம்? இன்னும் எவ்வளவு நாளைக்குதான் சஸ்பெண்ட் பண்ணி வெச்சிருப்பாங்-களாம்?’’ மாலதிக்கு என்ன பதில் சொல்-வது என்று தெரிய-வில்லை. மொத்தத்தில் என் நேரம் சரி-யில்லை; அவ்வளவுதான்! எங்கள் கம்பெனி சரக்கை தினமும் வேனில் எடுத்துச் சென்று விற்று வரும் சேல்ஸ் மேன் ராமு, கலெக்ஷனில் கை வைத்து-விட்டான். அதை ஆடிட்டில் கண்டு-பிடித்துவிட்டார்கள். நான்தான் தினமும்


லஞ்சம்… வஞ்சம்!

 

 சாரதா தனது ஆடிட் டரின் முன்னால் கையைப் பிசைந்து கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தாள். ஆடிட்டரும், அவளது தந்தையின் ஆப்த நண்பருமான வாசுதேவன் பாசம் தொனிக்கப் பேசினார்… ‘‘சொல்லும்மா, என்ன பிரச்னை?’’ ‘‘அங்கிள்! யாரோ ஜெய்கிஷன்னு ஒரு இன்கம்டாக்ஸ் ஆபீஸர் நேத்து என்னை செல்லுல கூப்பிட்டார். ஏறக்குறைய அஞ்சு லட்ச ரூபாய் பெறுமானமுள்ள நகைகளை லஞ்சமா கேக்கறாரு அந்தாளு. அப்படிக் கொடுக்கலேன்னா பயங்கரமான விளைவுகளைச் சந்திக்கவேண்டி வரும்னு மிரட்டினாரு. கூடிய சீக்கிரம் கடையை ரெய்டு பண்ணு வேன்னு கோடி காமிச்சாரு.