Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

வாஜி வாஜி சிவாஜி

 

சிவாஜி படம் ரிலீஸ். தனக்கு தெரிந்த ஒரு விஐபி உறவினர் மூலமாக முதல் நாள் ஈவினிங் ஷோவுக்கே தனக்கும் தன் கல்லூரி தோழிகள் பத்து பேருக்கும் டிக்கெட்ஸ் வாங்கிவிட்டாள் கல்பனா.

தியேட்டருக்குள் நுழைந்து அமர்வதற்கும் ‘சூப்பர் ஸ்டார் ரஜ்னி’ என்று ஸ்கிரீனில் பெயர் போடுவதற்கும் சரியாக இருந்தது. விசில் சத்தம் காதை பிளந்தது. குறிப்பாக முன்னாடி, தூரத்தில் மூன்று பேர் நின்று கொண்டும் கத்தி கொண்டும் ரகளை பண்ணிக்கொண்டிருந்தார்கள். தீவிர ரசிகர்கள் போலும்.

ரஜினியின் ஓப்பனிக் டயலாக்கையே இவர்களால் கேட்ட முடிவில்லை. அதற்குள் ஆயிரம் விசில், ஆயிரம் ‘தலைவா’க்கள். அதில் முக்கால்வாசி அந்த மூன்று பேரிடமிருந்து.

படம் முடியும் வரை அந்த மூன்று பேர் ஓயவில்லை.

‘கலக்கிட்ட தலைவா’, ‘சூப்பரு தலைவா’, ‘ஓய் இன்னா! பொண்ணு கேட்டா எங்க தலைவரையே போ’ங்கிறியா’, டாய் எங்க தலைவர் மேலயே கையை வைச்சிட்டியா..மவனே நீ காலிடா’ இதெல்லாம் அந்த மூன்று பேர் கத்திய பல பஞ்ச் டயலாக்குகளில் சில.

தியேட்டரை விட்டு வெளியே வரும் போது அந்த மூன்று பேரை பார்த்ததும் அதிர்ந்து விட்டார்கள் கல்பனா அண்ட் கோ. காரணம், அந்த மூன்று பேரும் அவர்கள் காலேஜை சேர்ந்தவர்கள்தான். அதுவும் அவர்கள் டிபார்ட்மெண்டை சேர்ந்தவர்கள்.

‘படத்தையே ஒழுங்கா பார்க்க விடலை. இருடீ அவங்களை நல்லா நாலு கேள்வி கேட்டுட்டு வர்றேன்’ என்று தன் நண்பிகளிடம் சொல்லிவிட்டு ‘திடுதிப்பென’ அவர்கள் முன்னால் போய் அதிரடியாக நின்றாள் கல்பனா.

தன்னைப் பார்த்ததும் சற்றே திகைத்து நின்ற அந்த மூன்று பேரை பார்த்து கல்பனா சொன்னாள் “நீங்கள்ளாம் இப்படியா சத்தம் போடறது. தெரிஞ்சவங்க யாராவது பார்த்தா நம்ப காலேஜை பத்தி என்ன நினைப்பாங்க? நீங்க இப்படியெல்லாம் கத்தினதை யாராவது பிரின்சிபாலிடம் போட்டுக்கொடுத்தா நல்லாயிருக்குமா, சொல்லுங்க?”

“ஹி ஹீ..இல்லைம்மா கல்பனா. நாங்கெள்ளாம் ரஜினி ரசிகர்கள். கொஞ்சம் உணர்ச்சி வசப்பட்டுட்டோம்” என்று வழிந்தார்கள் ஹெச்ஓடி ராஜப்பாவும், புரபஸர்கள் ரங்கநாதனும், கனகசபையும்.

- ஜூலை 19 2007 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
ஒரு ஊருல ஒரு பாட்டி இருந்தாங்க. அவங்க தினமும் நூறு வடையை சுட்டுகிட்டு பக்கத்து ஊருக்கு எடுத்துக் கொண்டு போய் வித்து, வாழ்ந்துகிட்டு இருந்தாங்க. பக்கத்து ஊருக்கு போகிற வழியில ஒரு காடு இருந்தது. அந்த காட்டை தினமும் கடந்துதான் இவங்க ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சாயந்திர நேரம். நான் என் அலுவலகத்தை விட்டு கிளம்பும் நேரம். லேப்டாப்பை மெதுவாக ஷட்டவுன் பண்ணிவிட்டு லெதர் கேரி பேகினுள் வைத்தேன். கூடவெ என்னுடைய லஞ்ச் பேக்கையும் எடுத்துக்கொண்டேன். அதை தொடும் போது, மதியம் சாப்பிட்ட சாம்பார் சாதமும், உருளைகிழங்கு வறுவலும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"அட முத்தம்மாவா, உள்ள வா! ஏன் ஒரு மாதிரி இருக்கே?" என்று கதவை திறந்துக்கொண்டே கேட்டாள் அனிதா. சுமார் ஐநூறு அபார்ட்மெண்டுகள் கொண்ட அந்த பெரிய அபார்ட்மெண்ட் காம்ப்ளெக்ஸில், அனிதாவை அனைவருக்கும் பிடிக்கும். இத்தனைக்கும் அவள் தன் கணவனோடு அங்கு குடிவந்து ஒரு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சோபாவில் ஜம்பமாக சாய்ந்துகொண்டு உட்கார்ந்துகொண்டிருந்தாள் அந்த பெண்மணி. மாப்பிள்ளையின் தாய் என்பதால் ஒரு பெருமிதம். பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்தவர் அவள் கணவர். 'கெக்க பிக்க' என்று சிரித்துக்கொண்டே, தட்டில் இருந்த பஜ்ஜிகளை காலி பண்ணிக்கொண்டிருந்தார். மாப்பிள்ளையும் கம்பீரமாக முகத்தை தூக்கிகொண்டு உட்கார்ந்திருந்தார். கவர்ன்மெண்ட் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நாதன் அமர்ந்திருந்த பஸ் மெதுவாக மேம்பாலத்தில் ஏறியது. அவன் இறங்க வேண்டிய இடம் சற்று நேரத்தில் வந்துவிடும். தன்னுடைய செல்·போனை எடுத்து பார்த்தான். காலை 5:45 மணி என்று காட்டியது. அவன் முகத்தில் ஒரு மெல்லிய கவலை ரேகை வந்து போனது. 'ஒரு வேளை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காக்கா.. பாட்டி.. வடை.. நரி.
ஆப்பிள்
அந்நியமுகி
வரதட்சினை
விசா

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)