Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ஆர்.குருமூர்த்தி

20 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ராஜாராமனின் பெர்முடா- ட்ரை ஆங்கிள்…..

 

  ‘ஹை……இது என்ன ராஜாண்ணா…..ரெண்டு டிரை ஆங்கிள்….அதும் ஒன்னுக்கு மேல ஒன்னு..அப்புறம் கீழே குட்டியா அதுக்குள்ளே ஒன்னு வேற..இதுக்கல்லாம் என்ன அர்த்தம்…’ ‘ராஜாத்தி..வா..வா..வா தங்கம்..ஆமா நீ மாத்திரம் தனியா வந்தா எப்பிடி நான் ஒவ்வொருத்தருக்கும் தனித்தனியா சொல்ல முடியாதில்லே…முக்கிய விஷயமில்லையா …எல்லாத்தையும் கூட்டி வா கண்ணம்மா…’ “ஏய் எல்லாம் வாங்க…முக்கிய விஷயமாம்…ராஜாண்ணா..சொல்லப்போறான் ரொம்ப முக்கிய விஷயம்..ஓடியாங்க…ஓடியாங்க….” ‘ஆரம்பிச்சுட்டானா…இன்னிக்கு என்ன அஜண்டாவாம்….’ என்றார் மாமா ‘இவன்னாவே ஸ்வாரஸ்ம்டா…சிவராமா…… ‘டிரை ஆங்கிள் மாமா…’விளக்கினான் சிவராமன்…. ‘நீள அகலம் சொல்லியிருப்பானே’ என்றார்


ராஜா ராமனும் ப்ளே பாய் சித்தப்பாவும்…

 

  அவ்வளவு வேகமாக ஒருத்தன் கடலைப் பார்த்து ஓடுகிறான் என்றால் அவன் தற்கொலைக்குத் துணிந்து விட்டான் என்றுதான் அர்த்தம் என்று ராஜாராமனுக்கு உறதியாய்த் தெரிந்து போனது..தன் சுய எடையைப் பற்றி சற்றும் கவலைப்படாமல் ஒரு பந்தயக் குதிரைமாதிரி ஓடி இருவருக்கும் நடுவில் ஒரு ஐந்தே அடி இடைவெளி இருந்தபோது கடலில் விழ இருந்தவனை காப்பாற்றியே தீருவது என்று ராஜாராமன் ‘ரிஸ்க்’ எடுத்து ஒரு பெரிய’ ஜிமனாஸ்டிக் வீரன் மாதிரி ஜம்ப்ப் ‘ செய்த போது அது நடந்தது..


சாமிகளே நீங்க நாசமாப்போகனும்…

 

  ஒவ்வொரு தடவை வலி வரும்போதும் பிராணன் நின்று போகும். சதை பிய்ந்தது மாதிரி வலித்தபோது ‘ அம்மா’ என்ற அனத்தலோடு வேதனையை விழுங்க முயற்சித்து கொஞ்சம் சமாளிக்கப்பார்த்தார் அங்குசாமி. சோகத்துக்கும் துக்கத்துக்கும் உடலளவில் நிதர்சமான வலி கிடையாது.அவைகளே பரவாயில்லை என்றுதான் அவருக்குத்தோன்றியது. அவைகளைச்சமாளிக்க முடிகிறது. இந்த உடல் உபாதைகளைச் சமாளிக்கிற தெம்பை அவரது உடல் இழந்திருத்தது. இப்போது ஒரு தடவை சர சரவென்று மூத்திரம் போனால் போதும்.இந்த நிமிஷம் அவர் வேண்டும் வரம் இதுதான்….. கொஞ்சம்


ராஜா ராமனும் ப்ளே பாய் சித்தப்பாவும்…

 

  அவ்வளவு வேகமாக ஒருத்தன் கடலைப் பார்த்து ஓடுகிறான் என்றால் அவன் தற்கொலைக்குத் துணிந்து விட்டான் என்றுதான் அர்த்தம் என்று ராஜாராமனுக்கு உறதியாய்த் தெரிந்து போனது..தன் சுய எடையைப் பற்றி சற்றும் கவலைப்படாமல் ஒரு பந்தயக் குதிரைமாதிரி ஓடி இருவருக்கும் நடுவில் ஒரு ஐந்தே அடி இடைவெளி இருந்தபோது கடலில் விழ இருந்தவனை காப்பாற்றியே தீருவது என்று ராஜாராமன் ‘ரிஸ்க்’ எடுத்து ஒரு பெரிய’ ஜிமனாஸ்டிக் வீரன் மாதிரி ஜம்ப்ப் ‘ செய்த போது அது நடந்தது..


ராஜாராமனும் பதிமூனு நெய் தோசையும்…

 

  ஒரு நோய்வாய்ப்பட்ட கரப்பான்பூச்சி மாதிரி பரகாலன் எட்டிப்பார்க்க அத்தை முணுமுணுத்தாள். “வந்தாச்சிம்மா கலகம்…வாடா பந்தம் தாங்கி….. வந்து ஏதாவது கொளுத்திப்போடு…வாடாப்பா வா…உன்னைத்தான் காணமேன்னு கேட்டா..வந்துட்டே..” ‘என்னத்தே…முன்னாடி வேற என்னமோ பேசினமாதிரி தெரிஞ்சதே..அக்கா.. அமர்களமா……. ப்ரகாசமா இருக்கேக்கா……என்னாச்சு உனக்கு….முகம் ஜொலிக்கறதே.ஹை…அட..புதுத்தோடா…சூப்பரா இருக்குக்கா…அக்கா… மாமா வந்தாச்சா…சூப்பர்க்கா…என்று பக்கத்தில் வந்து காதைத்தொட்டுப்பார்த்தான் பரகாலன்’…வைரமாக்கா….ஆஹா…லட்ச ரூபா இருக்குமா..’ ‘கொரங்கே…வெல தெரிஞ்சு என்னடா செய்யப்போற..உன் கண்ணிலே கொள்ளிவைக்க ஜாக்கிறதம்மா ..ராத்ததிரிவந்து காத அறுத்துட்டுப்போயிடுவான்…’ என்றாள் அத்தை.. ‘சும்மாயிருங்கத்தே..ஆசைக்குத்தானே பேசறான்…இது அத்தைக்கு வாங்கினதுடா.. அழகா