கதைத்தொகுப்பு: கிரைம்

295 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

செல்லக் கிளியே கொஞ்சிப்பேசு

 

 இன்ஸ்பெக்டெர் சோமையா சொல்லிச் சென்ற வார்த்தைகள் பரமேஸ்வரனுக்கு வருத்தத்தையே கொடுத்தது. “உங்கள் மனைவியின் சாவில் எந்த துப்பும் இதுவரைக்கும், எந்த துப்புமே கிடைக்கவில்லை. ஆனாலும் கொலைகாரனை கூடிய சீக்கிரமே கண்டுபிடித்துவிடுவோம்.” இதையே இரண்டு நாட்களாக சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். “மகன் ரகுவும் மகள் ராதையும் இன்னும் துயரத்திலிருந்து மீண்டபாடில்லை .என் கண்மணியோடு அவள் வளர்த்து வந்த டாமியும் அல்லவா கொலையுண்டிருக்கிறது? டாமிக்குதான் எவ்வளவு விஸ்வாசம்! அவளைக் காப்பாற்ற போராடியிருக்கும். அந்த சமையத்தில் நான் இல்லாமல் போனேனே”. என அவர் துக்கித்தார்.


கொல்லி மலையின் வசந்தம் ஹோட்டல்

 

 ஒடைக்காடு என்ற ஊரில் இன்ஸ்பெக்டர் மாதவனுக்கு டூட்டி போட்டிருந்தார்கள். ஒடைக்காடு என்ற பெயருக்கு ஏற்ப பச்சைப்பசேல் என்றிருந்த காட்டினுள் அழகிய ஓடை ஒன்று சலசலத்து ஓடும் அந்த காட்டிற்குள் தீவிரவாதிகள் ஊடுருவிவிட்டதால்தான் மாதவன் மஃப்டியில் வந்து அங்கு தங்கும்படி மேலிடத்து உத்தரவு. அந்த ஊரில் வசந்தம் ஹோட்டலில் சாப்பாடு நன்றாக இருக்கும் என்று நண்பர்கள் சொல்லவே தினமும் அங்கு சென்று சாப்பிடுவது அவனுக்கு வழக்கமாகிவிட்டது.. வசந்தம் ஹோட்டலை முத்துவேலும் அவரது மனைவி திருப்பதியும் நடத்திவந்தார்கள். அவர்களது ஒரே


ஒரு சிபிஐயின் போன் கால்

 

 மங்களூரின் ஒரு பெளிகே (காலை) நேரம். காப்பி டம்ளரைக் கையிலெடுத்து ரசித்துக் குடிக்க ஆரம்பிக்கவில்லை. அதற்குள் மொபைல் மிரட்டி முணுமுணுத்தது. தோரணையுடன் பேசினவர் அடுத்த முனையில், “ மிஸ்டர்.சேகர்! நான் சி.பி ஐ. நட்ராஜ். உங்களை எப்ப மீட் பண்ணலாம்? இப்ப எங்கே இருக்கீங்க? …” என்றார். “என்ன சி.பி.ஐ யா?” (மனதுக்குள்) – ஃபேனுக்கடியில் நின்றாலும் நெற்றியில் பொடிப் பொடியாக வியர்க்க ஆரம்பித்தது. நட்ராஜ் குரலில் நட்பா? கடமையா என்று புரிபடவில்லை. சில வருஷங்களுக்கு முன்னால்,


விபத்து, கொலை, விடுதலை

 

 23 ஜனவரி 2011: மனோ வேகமாக காரில் போய்க்கொண்டிருந்தான். காரின் வேகம் அதிகமானாலும், அவன் கவனம் முழுவதும் துல்லியமாக ரோட்டிலேயே இருந்தது. ஈ. சி.ஆர். ரோடு குறைந்த ட்ராபிக்கோடு அமைதியாக இருந்தது. காருக்குள் மெல்லிய இசையும் இதமான குளிர் காற்றும் கார் ஓட்டுவதை இன்பமாக்கிக்கொண்டிருந்தன. முத்துக்காடு தாண்டி கார் மேலும் வேகம் பிடித்தது.. வேகமாக கார் சென்றுகொண்டிருந்தாலும், சாலை ஓரம் இருந்த அது மனோகரின் கண்களில் பட்டது. அது ஒரு சிவப்பு நிற துப்பட்டா. உடனே காரின்


காற்றின் ரூபம்

 

 தொலைபேசி ஒலி எழும்ப, காவல் ஆய்வாளர் விக்ரம் ”ஹலோ யாரு பேசுறது?” “சார் நான் சுலூரிருந்து பேசுறேன். இங்க ஒரு டேட் பாடி கிடக்குது சார். நீங்க உடனே வரணும்” என தொலைபேசியின் மறுபுறத்திலிருந்து குரல். “சரி நீங்க யாரு? உங்க பேர் என்ன?” ஆய்வாளரியின் அடுத்த கேள்விக்கு, “சார் என் பேரு சரவணன். நான் ஒரு கார் மெக்கானிக்” என பதில் சொல்ல “சரி இந்த டைம்ல உங்களுக்கு அங்க என்ன வேலை” அடுத்த கேள்வியை


துல்லியமாய் ஒரு தாக்குதல்

 

 செல்போன் ஒலித்தது. ரிங் டோனில் ஒரு காஸ்மிக் ஒலி கேட்டது. “சந்திரசேகர் ஹியர்…” என்றார். “ஒரு திருத்தம். விஞ்ஞானி சந்திரசேகர்…” என்றது மறுமுனை குரல். “இருக்கலாம். இதை நான் பொது வெளியில் சொல்லக் கூடாது…” “உங்களை நான் சந்திக்க வேண்டும்…” “ஏதாவது திருமணப் பத்திரிகை கொடுப்பதாக இருந்தால் வீட்டுக்கே வரலாம். அப்போது நான் வேட்டி கட்டியிருப்பேன். விஞ்ஞானியாக இருக்க மாட்டேன்…” “நான் விஞ்ஞானியைத்தான் சந்திக்க வேண்டும்…” “அது முடியாது…” “தேசத்தின் பாதுகாப்பு பற்றிய விஷயம். நீங்கள் நான்


மஞ்சள் பட்டி மர்மம்

 

 தொலைக்காட்சியில் முக்கிய செய்தி ஒன்று scroll ஆக ஓடிக் கொண்டிருந்தது, “மஞ்சள்பட்டி சட்டமன்ற தொகுதிக்கான தேர்தல் அங்கீகரிக்கபட்ட கட்சியான மக்கள் முன்னேற்ற முன்னணியின் வேட்பாளர் கந்தசாமி அகால மரணம் அடைந்ததால் ரத்து செய்யப்படுகிறது” , தேர்தல் நடக்கும் தேதி பின்னர் அறிவிக்கப்படும் , என தமிழ் நாடு தேர்தல் அலுவலர் அறிவிப்பு . மக்கள் முன்னேற்ற முன்னணியின் வேட்பாளர் கந்தசாமி தேர்தல் பிரச்சாரம் முடிந்து முதல்நாள் இரவு சுமார் 12.00 மணியளவில் வீட்டுக்கு திரும்பி கொண்டிருந்தபோது தேசிய


யாருப்பா அது? – ஒரு பக்க கதை

 

 ‘ பிரபல சினிமா தயாரிப்பாளர் சின்னான் குத்திக் கொலை ! ‘ தினசரிகளை புரட்டிய சினிமா வட்டாரமே அதிர்ந்து. ரொம்பத் தங்கமான ஆள். முதல் படத்திலேயே சூப்பர், டூப்பர் கொடுத்து பணத்தை ஒன்றுக்குப் பத்தாக அள்ளி குறுகிய காலத்திலேயே பெரிய தாயாரிப்பாளராக வளர்ந்தவர். அவருக்கு எதிரி..! – நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியவில்லை,. ” கொலை செய்தவன் யாராய் இருக்கும்….? ” – ஊட்டியில் படப்பிடிப்பை நடத்திக் கொண்டிருந்த பேர் சொல்லும் பெரிய இயக்குனர்களில் ஒருவனான கணேஷ்


மர்டர் க்ரைம்

 

 *** ஆசிரியர் திரு.எஸ்.கண்ணன் அவர்களது 400வது சிறுகதை. சிறுகதைகள் தளத்தின் சார்பாக வாழ்துகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறோம். *** வெள்ளிக்கிழமை. பெங்களூர் கோரமங்களா போலீஸ் ஸ்டேஷன். இன்ஸ்பெக்டர் மஞ்சுநாத் மதிய உணவு சாப்பிட்டுக் கொண்டிந்தபோது, போன் வந்தது. “ஸார் என்னோட பெயர் ராஜேஷ். இங்க ஒன்பதாவது க்ராஸில் பன்னிரண்டாம் நம்பர் வீட்டின் மாடியில் ஒரு இளம்பெண் கொலை செய்யப்பட்டு ரத்த வெள்ளத்தில் கிடக்கிறாள். உடனே வாங்க ஸார்… ப்ளீஸ்” “நீங்க எங்க இருந்து பேசறீங்க?” “நான் பக்கத்துவீடு. நம்பர்


அதிர்ச்சி

 

 இரவின் அமைதியைக் கொன்றது அந்தக் கூக்குரல். யாரோ கொலை செய்யப்படுவதால் எழுகிற அலறல் போல ஒலித்தது அது. மனிதக்குரல் போல் அல்லாது பயங்காரமாக வீரிடும் ஏதோ ஒரு மிருகத்தின் கதறல் போல அது தொனித்தது. அச்சம் கொண்டு அடித் தொண்டையிலிருந்து கதறியதான அந்த ஒலம் கேட்போருக்கு அச்சம் தந்தது. அந்தத் தனிவீட்டின் மாடியில் இருட்டினூடே, எழுந்த அந்த நீண்ட கூச்சல், கீழே வீட்டினுள் படுத்துத் தூங்கியவர்களை உலுப்பியது. என்னவோ ஏதோ எனப்பயப்பட வைத்தது. விழித்தவர்களில் ஒருவர் தட்டுத்தடுமாறி