கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: August 9, 2012

49 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஏன் ஆறறிவு?

 

 சிங்கம் தன் கதையைச் சொன்னது. பல வருடங்களுக்கு முன், மரச்சிங்கம் உயிருள்ள சிங்கமாக அந்தக் காட்டை ஆண்டுகொண்டிருந்தது. விலங்குகள் நட்பாக வாழ்ந்துகொண்டிருந்தன. மரச்சிங்கத்தின் தந்தை காலத்தில் இருந்தே காட்டில் நல்லாட்சிதான் நடந்தது. மரச்சிங்கத்துக்கு ஆட்சிப் பொறுப்பைக் கொடுக்கும்போதுகூட, ‘‘குழப்பம் இல்லாமல் இத்தனை வருடங்கள் ஆண்டு வந்திருக்கிறேன் என்றால் அதற்குக் காரணம் நான் இந்தக் காட்டை மதிப்பதுதான். தேவைக்கு மட்டும் வேட்டையாடு. மாமிசம் உண்ணும் சிறுத்தை, புலி போன்ற மற்ற விலங்குகளிடமும் இதே நடைமுறையைச் சொல்லி வை. அப்போதுதான்


பன்றியைக் கொன்று விடு!

 

 ஊரில் அனைவருக்கும் அந்தத் துறவியைப் பிடிக்கும். ஊரின் ஒதுக்குப்புறத்தில் ஒரு சிறிய குடிசையைப் போட்டுக்கொண்டு தன் சிஷ்யனோடு எளிமையாக வாழ்ந்துவந்தார். தன்னைத் தேடி வருபவர்களுக்கு நல்ல கருத்துகளைச் சொல்லி ஆசீர்வதிப்பார். ஒரு நாள் அவர் தியானம் செய்துகொண்டு இருந்தார். அப்போது அவரது மனக்கண்ணுக்கு ஒரு விஷயம் தெரிந்தது. திடுக்கிட்டவராகக் கண் விழித்த துறவி, தன் சிஷ்யனை அழைத்தார். ‘‘அப்பனே, இதுநாள் வரை என்னிடம் நல்லுரைகள் பலவற்றைக் கற்றுகொண்டாய். குருவான எனக்கு என்ன தட்சணை தரப் போகிறாய்?’’ என்று


‘டூர்’ போனானா குமார்?

 

  குமார் ஐந்தாம் வகுப்புக்கு செல்கிறான். முதல் நாளில் இருந்தே அவன் கனவு அந்த வருட சுற்றுலாவிற்கு போவதுதான். அப்பா ஆட்டோ ஓட்டுனர். அம்மா, வீட்டின் அருகே இருக்கும் துணிக்கடையில் வேலை செய்கிறாள். குமார், முத்தையா மேல்நிலைப் பள்ளியில் படிக்கிறான். முத்தையா என்கின்ற பெரியவர் ஒருவர் இந்தப் பள்ளியை நிர்வகிக்கிறார். நல்ல மனம் படைத்தவர். குமார் போன்ற ஏழை மாணவர்களுக்கு புத்தகத்திற்கான கட்டணம் மட்டும் வாங்கிக்கொள்வார். குமார் ஓரளவு சுமாராகத்தான் படிப்பான். அவர்கள் பள்ளியிலிருந்து வருடா வருடம்


நீச்சல்

 

 பால்காரர் முருகனிடம் எருமை ஒன்றும் நான்கு பசு மாடுகளும் இருந்தன. அவருடைய கிராமத்திலும், சுற்றி உள்ள சிறு சிறு கிராமங்களிலும் பாலை விற்றுவந்தார். தினமும் அதிகாலையிலேயே எழுந்து தொழுவத்தைச் சுத்தம் செய்வார். மாடு கன்றுகள் குடிப்பதற்குத் தண்ணீரும், சாப்பிட வைக்கோலும் வைப்பார். பாலைக் கறந்தவுடன் குடத்தில் எடுத்துக்கொண்டு வாடிக்கையாளர் வீடுகளுக்குச் சென்று கொடுப்பார். முருகனின் மனைவி வள்ளியும் அதிகாலையிலிருந்தே தன் கணவனுக்கு உதவி செய்வாள். பாலில் தண்ணீர் கலக்காமல் நேர்மையுடன் விற்றுவந்தார் முருகன். அதனால் கிராமத்து மக்கள்


காகத்தின் அறிவுரை!

 

 பால்காரர் முருகனிடம் எருமை ஒன்றும் நான்கு பசு மாடுகளும் இருந்தன. அவருடைய கிராமத்திலும், சுற்றி உள்ள சிறு சிறு கிராமங்களிலும் பாலை விற்றுவந்தார். தினமும் அதிகாலையிலேயே எழுந்து தொழுவத்தைச் சுத்தம் செய்வார். மாடு கன்றுகள் குடிப்பதற்குத் தண்ணீரும், சாப்பிட வைக்கோலும் வைப்பார். பாலைக் கறந்தவுடன் குடத்தில் எடுத்துக்கொண்டு வாடிக்கையாளர் வீடுகளுக்குச் சென்று கொடுப்பார். முருகனின் மனைவி வள்ளியும் அதிகாலையிலிருந்தே தன் கணவனுக்கு உதவி செய்வாள். பாலில் தண்ணீர் கலக்காமல் நேர்மையுடன் விற்றுவந்தார் முருகன். அதனால் கிராமத்து மக்கள்


பாட்டுப் பாடவா…

 

 நாடோடிக் கதை வரிசை-21 (தமிழ்நாடு) மரத்தின் மீது அமர்ந்து இனிய குரலெடுத்துப் பாடிக்கொண்டு இருந்தது குயில். அதன் தொண்டையில் இருந்து வெளிப்பட்ட குக்கூ, குக்கூ என்ற இசை, கானகம் எங்கும் பரவியது. அந்த மரத்தின் அருகில் ஒரு குட்டை இருந்தது. அதில் வசித்துவந்த தவளை ஒன்று, குயிலின் பாடலைக் கேட்டது. அதற்கு குயிலின் பாடல் மிகவும் பிடித்துப் போயிற்று. தத்தித் தத்தி மரத்தை நெருங்கியது தவளை. ‘‘குயிலே, உன் பாடல் என் மனதை மயக்குகிறது. நானும் இப்படிப்


கட்டிக்கோ!

 

 நாடோடிக் கதை வரிசை-24 : பஞ்சாப் ஒரு நரி ஆற்றுப் பக்கம் தண்ணீர் குடிக்கப் போனது. எதிர்க்கரையில் இருந்த ப்ளம் மரங்களில் நிறைய பழங்கள் பழுத்துக் குலுங்கிக்கொண்டு இருந்தன. என்ன செய்வது, அந்த நரிக்கு நீச்சல் தெரியாதே…. ஏக்கத்தோடு பழங்களைப் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தது நரி. அந்தப் பக்கமாக ஒரு முதலை வந்தது. ‘‘முதலைக் கண்ணு, இங்கே வாயேன்’’ என்றது நரி. ‘‘அந்த ப்ளம் பழம் எவ்வளவு அழகா இருக்கு பாத்தியா? என்னை உன் முதுகிலே தூக்கிட்டுப் போனா


ஜிம்போவைக் காப்பாற்று!

 

 தேன் மல்லிச் சோலையின் ஓரமாக ஓர் ஓடை பாய்கிறது. அதைத் தாண்டிச் சென்றால் தேவர் மலைக் காடு. காட்டிலிருந்து விலங்குகள் வந்து ஓடையில் தண்ணீர் குடிக்கும். ஜிம்போ, தேவர் மலையில் வாழ்ந்து வரும் ஒரு யானைக் குட்டி. அந்தக் காட்டில் எல்லாருக்கும் பிரியமானது அது. எல்லா விலங்குகளும் ஒற்றுமையோடு வாழ்வது தேவர் மலைக் காட்டின் சிறப்பு. ஒரு நாள் ஜிம்போ தண்ணீர் குடிப்பதற்காக ஓடைக்கு வந்தது. தாகம் தீரும் வரை தண்ணீர் குடித்தது. பிறகு தண்ணீரை உறிஞ்சி


நல்லாத்தான் வாழ்ந்தார் முல்லா நஸிருத்தீன்!

 

 பீர்பால், தெனாலிராமன் மாதிரி தன்னைக் கோமாளி ஆக்கிக்கிட்டு மத்தவங்களைச் சிரிக்க வைக்கிற ஜீனியஸ் முல்லா நஸிருத்தீன். முல்லாங்கிறது அவரோட பெயர் இல்லை. அரபுச் சட்டங்களில் தேறியவருக்கு முல்லா என்பது சிறப்பு பதவிப் பெயர். நாளடைவில் அதுவே அவருக்குப் பெயராகி விட்டது. முல்லாவுக்கு ஒவ்வொரு நாட்டிலும் ஒவ்வொரு பெயர். துருக்கியில் முல்லாவை நஸ்ரெட்டீன் ஹோகா என்பார்கள். மேற்கு ரஷ்யாவில் தாஜி நஸ்ரித்தீன், ஈரானில் முல்லா, துருக்கியில் ஹோஜா, அரபு நாடுகளில் கோஜா அல்லது முல்லா. கி.பி. 1480&ல் எழுதப்பட்ட


சின்ன வயசும் பெரிய மனசும்!

 

 ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் தீபாவுக்கு அடுத்த வாரம் நடக்க இருக்கும் இங்கிலீஷ் பரீட்சைக்கு நோட்ஸ் வேண்டும். கேட்டு கேட்டுப் பார்த்தும் அவள் அம்மா வாங்கித் தரவேயில்லை. அதனாலேயே அவளுக்கு வீட்டுக்கு போகவே பிடிக்கவில்லை. ஏதோ ஒரு புத்தகம் அவள் கால்களுக்கு அடியில் கிடந்தைப் பார்த்தாள். ‘என்ன புத்தகம்? யாருடையது?’ என்று அதை எடுத்தாள். அது அவள் அம்மாவிடம் கேட்டுக் கொண்டிருந்த இங்கிலீஷ் நோட்ஸ். அந்த நோட்ஸ் அவள் வகுப்பில் படிக்கும் கலாவினுடையது. ‘ஆஹா, மறந்துட்டு போயிட்டா போல