நியாயம் – ஒரு பக்க கதை

 

“மோகன்! கல்யாணத்துக்கு அப்புறமும் உங்க அம்மாவும் அப்பாவும் நம்மளோடதான் இருப்பாங்களா? மோகனின் ஆசைக் காதலி சௌம்யா கேட்டாள்.

அப்புறம் எங்கே போவாங்க? நம்மளோடதான் இருப்பாங்க! மோகன் சற்று அதிர்ச்சியோடு சொன்னான்.

அதுக்கில்லே… ஒருவேளை நாம தனிக்குடித்தனம் போய்ட்டாலும் அத்தையும் மாமாவும் தனியா சமாளிச்சுக்குவாங்கல்ல..

என்ன பேசுறே சௌம்யா? என்னோட அம்மா அப்பாவுக்கு நான் ஒரே பிள்ளைங்கிறதை ஞாபகம் வெச்சுக்கோ. என்னைப் பெத்து கஷ்டப்பட்டு வளர்த்து ஆளாக்கிருக்கிறாங்க.

அம்மா, அப்பாவை வயசான காலத்தில தனியா விட்டுட்டு நாம தனிக்குடித்தனம் போகிறதெல்லாம் நடக்காது.

ஏன் மோகன்.. நீங்க சொன்ன அத்தனை நியாயமும் எனக்கும் பொருந்துமே! என்னோட அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கு நானும் ஒரே பொண்ணுதானே. என்னையும் கஷ்டப்பட்டுத்தான் வளர்த்திருக்காங்க. நான் உங்களைக் கல்யாணம் பண்ணிட்டு வந்துட்டா என்னை பெத்தவங்களை யார் பாத்துப்பாங்க?

வயசான காலத்துல சேர்ந்து வசிக்கிற மாதிரி பெரிய வீடா எடுத்துக்கிட்டா எங்க அம்மா அப்பாவுக்கு ஒரு மகனும் கிடைப்பார், உங்க அப்பா அம்மாவுக்கு ஒரு மகளும் கிடைப்பாள்ல..

சொன்ன சௌம்யாவை காதல் பொங்க பார்த்தான் மோகன்.

– கீர்த்தி (நவம்பர் 2011) 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
'ஏதோ ஒரு வெளியில் விடுபட்டவளாய் கைகளை அகல விரித்துப் பறந்து கொண்டிருக்கிறேன். இது சுதந்திரத்தின் குறியீடு அல்ல இருக்கைக்கும் இறத்தலுக்குமான போராட்டம். வானுக்கும் மண்ணுக்குமான இடைவெளி. ஆரம்பத்திற்கும் முடிவுக்குமான தத்தளிப்பு. சிந்தனைகள் மாறிமாறி மோதி என்னைக் குழப்பதிற்குள் தள்ளி விட.. வெறுமனே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இன்னும் சற்று வேகமாக ஓட வேண்டும். அடுத்த தெருவிலிருந்து கேட்கிறது மணிச்சத்தம். கையில் வைத்திருக்கும் பிளாஸ்டிக் செருப்பு வியர்வையில் நனைந்துவிட்டது. கைநழுவி விழுந்துவிட்டால் அவ்வளவுதான் என்கிற எண்ணம் எழுந்தவுடன் இறுக்கமாக பிடித்துக்கொண்டு ஓடினேன். வெற்றுக்காலுடன் ஓடியதில் முள்ளொன்று குத்தி வலி உயிர்போனது. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அரண்மனை மாதிரி வீடு என்பார்களே. அதுபோன்ற விசாலமான வீடு. பெரிய பெரிய அறைகள் இரண்டு கட்டு. முற்றம் கூடம் தாழ்வாரம் என்று தினம் ஒரு கல்யாணம் செய்யலாம். ஏன். அவர் பெரிய பெண்ணுக்கு நிஜமாகவே இந்த வீட்டில் வைத்துத்தான் கல்யாணம் நடந்தது. அரண்மனை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“வெளிக்கிடுங்கோ போவம்!” என அப்பா அவசரப்படித்தினார். இதை அவர் நூறாவது தடவையாகச் சொல்கிறார் என்று சொல்லலாம். அம்மா அதற்குக் காது கொடுத்த மாதிரித் தெரியவில்லை. சுவரோடு சாய்ந்திருந்த என்னிடம் “எழும்படி…போ!… அடுப்பை மூட்டு!” என்றாள். தம்பி அழுதுகொண்டிருந்தான். அவனுக்குப் பால்மா கரைப்பதற்குச் சுடுத்தண்ணீர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
(இதற்கு முந்தைய ‘தாமிரபரணி’ கதையைப் படித்தபின், இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது) சபரிநாதன் பேருந்து நிலையம் வந்து நின்றாரே தவிர, அவருடைய மனசு பூராவும் சுப்பையாவையும் ராஜலக்ஷ்மியையுமே நினைத்துப் பயந்து கொண்டிருந்தது. இருவருக்கும் இடையே உடலுறவு நிகழ்வது போலக்கூட மனசில் காட்சி விரிந்து சபரிநாதனை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அமானுஷ சாட்சியங்கள்..
சேமியா ஐஸ்
சொந்த வீடு
யாரொடு நோவோம்?
முடிவிற்கான ஆரம்பம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)