கதையாசிரியர் தொகுப்பு: கவிஜி

32 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

இருள்வெளியின் ஒளி துவாரம்

 

  குளிரா பனியா வெயிலா மழையா.. இருளா ஒளியா…. எங்கும் எங்கெங்கும் காண காண தூரங்கள்… கண்டு கொள்ள கண்டு கொள்ள அருகாமை. இடைவெளி முழுக்க நிழல்வெளி . நிழல்வெளி சுற்றிலும் நிகழ்கலை. இருப்பதும் இல்லாமையும் இருந்தும் இல்லாமலும்.. நானொரு நானாக.. யாதொரு தானாக… செல்கிறேன். எங்கு எப்படி எதற்கு ஒன்றும் விளங்கவில்லை. என்னோடு ஒரு கூட்டமே மாரத்தான் ஓடுகளத்தில் ஓடுவது போல ஓடுகிறார்கள். அவரவர் முகத்தில் அவரவர் சாயல். அவரவர் சாயலில் அவரவர் மாயம். எல்லாரும்


7வது தளத்தில் ஒரு சின்ன கதை

 

  அந்த அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் 7வது தளத்தில் அன்றைக்கான விடியல் காதலாய் பூத்தது. அவள் என்றால் அது அவனும் அவளும்…. அவன் என்றால் அது அவளும் அவனும்… ஒரு கை ஜன்னல் திறக்க ஒரு அவளை நெஞ்சோடு அணைத்துக் கொண்டிருந்தது. நெற்றிகள் இரண்டும் மெல்ல முட்ட கலைந்த ஓவியத்தின் இரு பகுதிகள் போல இருவரும்…ஒருவரையொருவர் பார்த்தார்கள். காதலை எந்த மொழியில் கூறினாலும் காதலே… அதுவும் காதோரம் கிசுகிசுக்கும் உன்னை நான் காதலிக்கிறேன் என்பது பழைய மொழி என்றாலும்


கடவுளும்… கா….ய….த்…..ரி…. யும்…

 

  நிலா காய்ந்து கொண்டிருந்தது… கோடையில் இரவுக்காற்று சுகம்…ஊர் எல்லையில் ஓடும் நதியின் சலசலப்பு…. ஒரு வித ரிதத்தில் நிரவலாகக் கேட்டது…அவன் வேர்த்து, விறுவிறுத்து… தலை தெறிக்க ஓடி வந்து கொண்டிருந்தான்…தூக்கி கட்டிய லுங்கியில்… அந்த ஊர் பருத்தி வீரனோ என்று நம்பத் துவங்கும்.. மனத் துகள்கள் மீது ‘நங்… நங்…..’ என்று அவன் பாதங்கள் மிதிக்க ஓடி வந்து கொண்டிருந்தான்… நதியின் ஓரம் இருந்த புதர் மறையில் உடல் குறுகி நுழைந்து அமர்ந்து கொண்டவன்…”இன்னைக்கு சிக்குனா…


சட்டென்று சலனம் வரும் என்று…….!

 

  யாராவது மரணிக்கும் போது உயிர் போவதை வெகு அருகில் நின்று பார்த்திருக்கிறீர்களா….? அப்போது மரணிப்பவரின் உடல் இயக்கத்தை கவனித்திருக்கிறீர்களா….?…. அதுவும் தற்கொலை செய்பவர்களின் உயிர் பிரிதலைக் கண்டவர்கள் உண்டா…! உண்டெனில் அது பற்றி சொல்லுதல் ஒரு மாயக் கதையென ஒரு பனி மூட்டப் பாதையென விரிந்து கொண்டே செல்லுமே… அதன் திசைகள் அற்ற தவங்களின் கதறல் போலத்தான் நான் திரிந்து கொண்டு இருக்கிறேன்…. என் பின்னிரவு தனிமை, ஒரு வித தேடல் கொண்டவை… அது பற்றி


ஒரு ஊதா பூ நிறம் கூடுகிறது

 

  “அவள் எதற்கோ திரும்புவாள்….. நான் எனக்கென்று நினைத்துக் கொள்வேன்…”-இப்படித்தான்…. இந்தக் கதையை நான் ஆரம்பிக்க வேண்டும். சரி… இது யார் பற்றிய கதை…? எப்படியும் சுற்றி சுற்றி இவன் நியந்தாவுக்குத்தான் வருவான் என்று நினைத்தீர்களானால் அதுவும் சரியே. ஆனால் அந்த சரிக்குள் இப்போது நான் போக முடியாது. எழுதும் நானே நான் அல்ல. இக் கதையை எழுதுபவன் இக் கதையின் ஒரு கதாபாத்திரம். அவன் காணும் காட்சிகளில்… காலத்தை பின்னோக்கி நகர்த்தும் வேலையை மட்டுமே நான்