கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: April 2020

89 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மோஹன்தாஸ் காந்தி

 

 (இதற்கு முந்தைய ‘வெள்ளைச் சிட்டை வியாபரம்’ கதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). சந்திரன் தன்னை எப்போதாவது எதிர்பாராமல் தெருவில் நேருக்கு நேர் பார்த்துவிட்டால் மட்டும் சிவராமன் சின்னதாக அளவுடன் ஒரு சிரிப்பு சிரித்து வைப்பார். அதைச் சிரிப்பிலும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்; சிரிக்காததிலும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்! சந்திரனை தெருவில் பார்க்கிற போதெல்லாம் சிவராமனின் மனக்கண் அவரின் உள் கால்சட்டையின் பாக்கெட்களில் கவனமாக இருக்கும்! ஆரம்பத்தில் சந்திரனுக்கு சிவராமனின் குடும்பம் கொஞ்சம்கூட ஒட்டி உறவாடாமல் தள்ளியே இருந்து


தேவதை!

 

 நேர்த்தியாக வகுந்தெடுத்து சீவப்பட்ட தலையில் மல்லிகையை வைத்துக்கொண்டு அவசரமாய் கிளம்பினாள். அம்மா! நேரமாச்சு வேகமா சாப்பாடு எடுத்து வை , ஏம்மா பூ வாசம் இல்லாம இருக்கு?!. ஆமாடி, உனக்கு மட்டும் எல்லாமே குறையாத்தான் தெரியும், மாவட்டத்துக்கே மண்டபம் மல்லிதான் பேமசு, உனக்கு அதுலயும் குறையா?!. இந்தா மதியத்துக்கு தயிரை பிரட்டி உருளைகிழங்கு வச்சிருக்கேன் நேரத்துக்கு சாப்பிடு. சரி சரி, நேராமாச்சு நான் பாத்துக்குறேன். வாசலில் நின்றவாறு போயிட்டு வரேன் அம்மா என்றாள் வெண்பா!.. வழக்கத்தைவிட இன்று


எளிமையான திருமணம் – ஒரு பக்க கதை

 

 நமச்சிவாயம் ஆசிரியர் கடந்த பத்து நாட்களாக நடைப்பயிற்சிக்கு வரவில்லை. இன்றுதான் வந்திருக்கிறார்.அவர் பையனுக்கு திருமணம்.அதனால்தான் வரவில்லை. ஆனால் எங்களுக்கு யாருக்குமே அழைப்பில்லை.அவர் நல்ல சம்பளம் வாங்குகிறார்.பையனும் ஐ.டி. கம்பெனியில் நன்றாக சம்பாதிக்கிறான்.ஆனாலும் இந்த கல்யாணத்தை மிக எளிமையாக நடத்தி இருக்கிறார் . கோவிலில் திருமணம்.அருகில் உள்ள ஹோட்டலில் சாப்பாடு.மொத்தமே நூற்றைம்பது பேர்தான்.அதனால் தானோ என்னவோ அவரோடு நடைப்பயிற்சி செய்யும் எங்களுக்கு அழைப்பில்லை.நாங்கள் ஒரு பத்து பேர் வழக்கமாக நடைப்பயிற்சி முடித்து அரைமணி நேரம் பேசிக் கொண்டிருப்போம். அவரிடமே


முதலையும் பெண்ணும் – ஒரு பக்க கதை

 

 கட்டியக் கணவனோடு திருவிழாவிற்குச் செல்லுகிறாள் ஒருத்தி. தன்னுடைய உடல் முழுக்க அலங்கரித்துக் கொள்ளுகிறாள். தலைநிறைய பூச்சூடிக் கொள்ளுகிறாள். திருவிழாவிற்குப் போகும்போது நடுவில் ஆறு ஒன்று செல்கிறது. ஆற்றிலே வெள்ளம் கரைபுரண்டு ஓடுகிறது. கரை தாண்டி அந்தப்பக்கம் எப்படி செல்வது? திருவிழாவைக் கொண்டாடுவது எப்படி என்று யோசணை செய்தாள். அப்போது ஆற்றங்கரையில் எதிர்முனைக் கரையில் மலைமுகட்டில் ஒருவன் புல்லாங்குழல் வாசித்துக் கொண்டிருந்தான். அந்தக் குழல் இசைக்கு அப்பெண் மயங்கிப் போனாள். அவனுடைய குழலில் வருகின்ற இசையையே இவ்வளவு அழகாய்


இந்தியை ஆதரிப்பேன்

 

 அந்த இளைஞன் திராவிடக் கட்சிகளின் மீது கடும் கோபம் கொண்டிருந்தான். ஏனென்றால் இந்தி மொழித் திணிப்பை எதிர்த்து, திராவிடக் கட்சிகள் செய்த போராட்டங்களால் இந்தி மொழி இந்தி பேசாத மாநிலங்களில் இருந்து விரட்டப்பட்டதேயாகும். அதன் விளைவாக அந்த இளைஞனால் இந்தி படிக்க முடியவில்லை, அதனால் அவனால் இந்தி பேசுகின்ற மாநிலங்களுக்குள் சென்று விட்டு, மகிழ்ச்சியாகத் திரும்பி வர முடியவில்லை. இந்தி பேசத் தெரியாதவன் என்ற ஏளனத்தோடு மட்டுமே அவனை இந்தி பேசுகிற மக்கள் பார்த்திருக்கிறார்கள். இது அந்த


பொம்மைகள்

 

 ரோட்டோரத்தில் ஒரு வீடு. அதில் மூன்று பெண்கள்…. நாகரிகம் கம்பீரமாகப் பெருகி ஓடும் பெரிய ரோடு அது. நாகரிகத்தை, அதன் வளர்ச்சி வேகத்தை, மாறுதல்களின் கதியை எல்லாம் அளந்து காட்டும் விசேஷ “மீட்டர்”கள் அந்த மூன்று பெண்களும். அவ் வீட்டில் – “பெரிய மனிதர்” என்ற தோற்றத்தோடு விளங்கிய அப்பா இருந்தார். செல்வத்திலே பிறந்து, சீரும் செழிப்புமாக வளர்ந்த “பெரிய வீட்டுப் பெண்” என்று தோன்றும் அம்மா இருந்தாள். இன்னும் யார் யாரோ இருந்தார்கள். பெரிய குடும்பம்


தெய்வம் நேரில் வரும்

 

 அந்தத் தேதித் தாள் அப்புறம் கிழிக்கப்படவே இல்லை!… அப்படியென்றால், காலம் மாறவில்லையென்று பொருளா? ஊஹும்! காலம் மாறிக் கொண்டுதான் இருக்கிறது. ஆனால், அவர்களைப் பொறுத்தமட்டில் மட்டும் காலம் மாறவில்லை. சுவரில் தொங்கிய காலண்டரில் கிழிக்கப்படாமல் இருந்த அந்தத் தேதித் தாளை பழுப்புப் படிந்து தூசும் தும்பட்டையுமாகத் திகழ்ந்த அந்த தேதித் தாளைக் கிழிபட்ட மனத்தோடு கிழிபட்ட மனத்தில் ரத்தமும் பாசமுமாகப் பொங்கிப் புரண்ட மனத்தோடு பார்த்தான். பார்த்துக் கொண்டேயிருந்தான் ஆனந்தன், கனத்து வலித்த கண் விளிம்புகளினின்றும் சுடுநீர்


வேலைக்காரி..!

 

 அதிகாலை. தங்கம்மாள் வீட்டை விட்டுப் புறம்படும்போதே… மனதில் உற்சாகம். ” தங்கம் ! நாளைக்கு நான் ஊர்ல இருக்கமாட்டேன். ராத்திரியே புறப்படுறேன். திரும்பி வர ரெண்டு நாளாகும். வீட்டுல ஐயா மட்டும்தானிருப்பார். காலை, மாலை வழக்கம் போல் வந்து வேலையை முடிச்சிட்டுப் போ..” மாலினி சொன்னது இவள் மனதில் இனித்தது. கட்டுடலான 25 வயது தங்கம்மாளுக்குக் கை கொஞ்சம் நீளம். எந்த வீட்டில் வேலையில் சேர்ந்தாலும் சாமார்த்தியமாக ஏதாவது ஒரு பொருளை அடித்துக் கொண்டு வேலையை விட்டே


அந்த(ரங்க)ப் படம்

 

 லக்ஷ்மி ரொம்ப நாளாக என்னைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்ததால் ‘சரி இந்த ஹெல்ப்பை நாம் பண்ணலாமே’ என்று நினைத்து, நான் என் ‘ப்ரெண்ட்ஸ்’ சில பேரை ரகசியமாக விசாரித்து ‘அந்த’ இடத்தைக் ஒரு வழியாக கண்டு பிடித்தேன். “எனக்கும் ‘அந்த மாதிரி’ படம் பார்ப்பது என்றால் ரொம்ப பிடிக்கும். லக்ஷ்மியிடம் போய் “லக்ஷ்மி,நான் விசாரிச்சு ‘அந்த படம்’ பாக்க ரெண்டு டிக்கட்டும் வாங்கி விட்டேன்.ஆபீஸ் விட்டதும் நீ தயாரா இரு.நான் சாயங்காலம் வந்து உன்னே அழைச்சுக் கிட்டுப் போறேன்”என்று


‘வெள்ளைச் சிட்டை’ வியாபாரம்

 

 (இதற்கு முந்தைய ‘ஜவஹர் எனும் நேரு’ கதையைப் படித்தபின், இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). சிவராமன் சிவராமன் என்ற பெயரில் திம்மராஜபுரத்தின் பட்டுத் தெருவில் கடலை எண்ணெய் வியாபாரம் செய்யும் வியாபாரி ஒருத்தர் இருந்தார். அவருக்கு ‘ரோட்ரி’யில் கடலை எண்ணெய் ஆட்டி விற்பதுதான் தொழில். எண்ணெய் ஆட்டுகிற ரோட்ரி கூட அவருக்குச் சொந்தமானதில்லை. தாயாதிக்காரர் ஒருத்தருக்குச் சொந்தமான ரோட்ரியில்தான் சிவராமன் வாடகை கொடுத்து ஆட்டிக் கொண்டிருந்தார். இத்தனைக்கும் ஒரு பேபி எக்ஸ்பெல்லர் சொந்தமாக வாங்கி மாட்டியே எண்ணெய்