பட்டால் புரியும்

 

வட இந்தியாவை நோக்கி சென்று கொண்டிருக்கும் இரெயில் அது. சாதாரண வகுப்பில் கூட்டம் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்தது. தாள நயத்துடன் தடக்..தடக் என்ற சத்தம் கூட அந்த இரவில் படுத்து உறங்குபவர்களுக்கு தாலாட்டாக இருந்தது.. ஆயிற்று ஒன்றரை நாட்கள் ஆகி விட்டது. காலை பத்து மணிக்கெல்லாம் பம்பாயை அடைத்து விடலாம்.

அந்த தூக்க கலக்கத்திலும் விலுக்கென்று நிமிர்ந்து பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்த ஆளை பார்த்து நிம்மதியாகி மீண்டும் உறக்கத்திற்கு சென்றவன் அப்படியே அந்த ஆளின் மேலேயே சாய்ந்தும் கொண்டான். அவன் நினைவில் கூட அப்பாவின் கூச்சல் கேட்டது.

அப்பா மனிதனா அவர், எதற்கெடுத்தாலும் அடி, கையில் கிடைத்த்து எல்லாவற்றையும் எடுத்து அடிப்பார். அம்மா அதை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு மட்டும் இருப்பாள். சில நேரங்களில் அப்பாவிடம் போட்டும் கொடுப்பாள்.

அப்படி என்ன செய்துவிட்டேன், இவர்கள் இப்படி போட்டு அடிக்கிறார்கள், பக்கத்து பையன் புத்தக பையிலிருந்து பணத்தை எடுத்து வந்து விட்டேனாம், அதற்கு இந்த குதி குதிக்கிறார்கள். அவனே வீட்டில் இருந்து தெரியாமல் எடுத்து வந்த பணம்தான், அவன் என்னிடம் பெருமையாக சொன்னான். நான் அவன் பாத்ரூம் போகும்போது பையை திறந்து எடுத்து கொண்டு வந்து விட்டேன். இது எப்படி தப்பு என்கிறார்கள். சரி நான்தான் திருப்பி கொடுத்துடறேன்னு சொன்னாலும் போட்டு அடித்தால் எப்படி?

அது மட்டுமா? எதுக்கெடுத்தாலும் குறை சொல்லிகிட்டே இருக்கறது. அவன் படிக்கிறான், இவன் படிக்கிறான், நீ எருமை மாடு மேய்க்கறதுக்குத்தான் லாயக்கு, இப்படி சொல்லி சொல்லி என்னை வதைக்கிறது.

அப்படியென்ன நான் சின்ன பையனா, எட்டாம் வகுப்பு வந்துட்டேன். எனக்கு தெரியாதா நல்லது கெட்டது, ஏதோ இவங்க எனக்கு அறிவுரை சொல்லறதும், பிரண்ட்ஸ்கிட்ட என்னை பத்தியும் குறை சொல்றதும். இவங்க இரண்டு பேருக்கு பயந்துட்டுத்தான் பிரண்ட்ஸ்க வீட்டுக்கே வர்ரதில்லை.அப்படியும் ஒருத்தன் இரண்டு பேரு தவறி வந்துட்டா போச்சு, அவனை கேள்வி மேல கேட்டு, விரட்டி அடிச்சர்றது. சே போதுண்டா சாமி நான் பட்ட பாடு..

இப்ப கால் பரீட்சையில எல்லா பாடத்துலயும் பெயிலாயிட்டேன், அதுக்கு என்னமா அடிக்கிறான், இந்த ஆள். நல்லவேளை இந்த அங்கிள் மட்டும் அங்க வராம இருந்திருந்தா என்னை கொன்னே போட்டிருப்பான். ராமையா விடு, இப்படி போட்டு அடிக்கிறே? குச்சியை பிடுங்கன பின்னாடிதான் விட்டான்.

இவனை உருப்படவைக்க நான் படாதபாடு படறேன், என்னமோ அப்படியே பாசமா பேசற மாதிரி இந்த அங்கிள் கிட்ட சொல்றான்.

நல்ல வேளை இந்த அங்கிள் சொல்லிட்டாரு, இனிமே அவனை அடிக்காதே, நான் கூட்டிட்டு போய் கொஞ்ச நாள் பாம்பேல வச்சுக்கறேன்.

ஹையா பம்பாயா? நான் இந்த ஊரை பத்தி கேள்விப்பட்டிருக்கேன், இப்ப நானும் பாக்கப்போறேன். நினைக்கற போதே மனசுக்குள்ள சந்தோசம் வந்துடுச்சு. ஆனா இந்த ஆள் அதெல்லாம் வேண்டாமுன்னு சொல்றாரு. இந்த அங்கிள் மறுபடி அவர்கிட்டே ஏதோ சொல்லி சமாளிக்கறாரு.

அப்பாடி எப்படியோ இந்த அங்கிள் கூட வந்துட்டோம். அவர்கூட இரெயில் ஏறுனதுல இருந்து எவ்வளவு பாசமா இருக்கறாரு. தம்பி என்ன சாப்பிடறே? இப்படி ஒவ்வொரு இடத்துலயும் இரெயில் நிக்கும் போதும் கேட்டு வாங்கி தர்றாரு.இந்த இரண்டு நாள் போனதே தெரியலை. அதுவும் இந்த அங்கிள் கூட இருக்கறது சுகமாத்தான் இருக்கு. தூக்கத்திலும் அப்படியே பக்கத்து ஆளின் கையை இறுக்கி பிடித்துக்கொண்டான்.

அப்பா என்ன கூட்டம்? நம்ம ஊரை விட எம்மாம் பெரிசா இருக்கு, புரியாம வேற பேசிகிட்டே இருக்காங்க. யோசித்து நினறவனின் தோளில் தட்டி இங்கேயே மலைச்சு நின்னுட்டா எப்படி, வா வா எங்கூட, கையை பிடிச்சு வேக வேகமா போகறாரு இந்த அங்கிள். ஏன் வேகமா போகணும்?

ஐயோ கால் வலிக்குது, இந்த அங்கிள் என்னடான்னா நடந்து கிட்டே இருக்கறாரு. அதுவும் சந்து சந்தா போறாரு. குடிசைகளா இருக்கு. ஐயோ இந்த இடம் ஏன் இப்படி அசிங்கமா இருக்கு. இதென்ன சாக்கடைக்கு பக்கத்துலயே குடிசை போட்டுகிட்டு இருக்கறாங்க, இந்த அங்கிள் அந்த குடிசை பக்கம் எதுக்கு போறாரு?

என்னைய மாதிரி நாலைஞ்சு பேரு உள்லே தூங்கிட்டு இருக்கறாங்க. எலே எந்திரிங்கடா? இந்த அங்கிள் எதுக்கு இப்படி மிரட்டறாரு. அடிச்சு பிடிச்சு எழுந்திருக்கறாங்க.

என்னடா நாய்களா, பத்து மணிக்கு தூக்கம், ஓங்கி ஒரு பையன் கன்னத்துல அறை. எனக்கு உடம்பு சரியில்லைங்க, அவன் சொல்ல என்னடா உன் உடம்புக்கு, மறுபடி கையை ஓங்க கூட இருந்த பையன், ஐயா இராத்திரி திருவிழா நடந்துச்சு, அங்க போய் இருந்துட்டு இப்பத்தான் வந்தோம், அப்படியே படுத்துட்டோம்..

சரி இந்த பையலை இங்க விட்டுட்டு போறேன், பாத்துக்குங்க, நாளைக்கு தொழிலுக்கு கூட்டிட்டு போங்க.. சொல்லிவிட்டு விருட்டுன்னு போயிடறாரு.

நான் அப்படியே திகைச்சு நிக்கறேன்.

அப்பா..அப்பா..என் கண்ணுல வந்து நிக்கறாறே? நீ என்னை அடிச்சாலும் அப்புறம் கட்டி பிடிச்சு அழுவியே, ஐயோ அம்மா கொஞ்ச நேரம் ஆனாலும் ராசான்னு என்னை தேடிகிட்டே வருவியே…உங்களை பாக்கவே முடியாதா? ஐயோ அம்மா…இங்க என்னை இந்த ஆள் போட்டு அடிக்கறானே, ஒவ்வொரு இடத்துல கொண்டு போய் ரோட்டுல படுக்க சொல்லி பிச்சை எடுக்க சொல்றாங்களே, வெயிலுல காலு மொண்டி மாதிரி எல்லாம் படுத்துகிட்டு நடிக்க சொல்றாங்களே, முதுகெல்லாம் புண்ணாயிடிச்சே, சாயங்காலம் வந்து எல்லா காசையும் பிடிங்கிட்டு அடிக்கவும் செய்யறாங்களே.

என்னன்னமோ சாப்பிட கொடுக்கறாங்களெ,வாயில வச்சா குமட்டுதே, ஐயோ அப்பா, அப்பா என்னை கூட்டிகிட்டு போயிடுப்பா…… உங்களை பாக்காம இருக்க முடியலையே? ஆறு மாசம் ஆயிடுச்சே? என்னை எப்படியாவது இங்கிருந்து கூட்டிட்டு போயிடுங்களேன்.

என் மவனை இப்படி நாசம் பண்ணி வச்சிருக்கானே, அந்த கேடு கெட்ட நாய், பத்து நாளா படுத்து இப்பத்தான எந்திரிச்சிருக்கான். ஏய்யா நான் அப்பவே சொன்னேன் அந்த நாயிகிட்ட நம்ம பையனை அனுப்பாதேன்னு கேட்டியா?

நான் என்னத்தை கண்டேன், அந்த நாய் இந்த மாதிரி வேலைதான் செய்யறான்னு, நம்ம இரண்டு பேரும் கூலி வேலைக்கு போய் கஷ்டப்படறோம்,இவனாவது படிச்சு முன்னுக்கு வருவான்னு நினைச்சேன்.படிப்புதான் வரமாட்டேனுச்சு, சரி உன் பையனை நல்ல தொழில் கத்து கொடுத்து அவனை மேல கொண்டு வரேன்னு சொன்னான், நானும் படிப்பும் ஏறாம, பசங்க சாமானையும் திருடி இப்படி சீரழியறதுக்கு ஒரு தொழில் கத்துகிடட்டுமேன்னு அனுப்பிச்சேன். ஐயோ கடவுளே, பையன் உயிரோட வந்து சேர்ந்தானே.

ஆமா நம்ம உறவுக்காரன் இந்த பையலை பாத்த்துனால பையனை முழுசா நம்மால பாக்க முடிஞ்சது. அவன் இராத்திரியோட இராத்திரி இவனை கூட்டிகிட்டூ இரெயில் ஏறி இங்க கூட்டிகிட்டு வராம இருந்திருந்தா நம்ம புள்ளை கதி இந்நேரம் என்ன ஆயிருக்குமோ?

அம்மா…..அப்பா.. போய் பாரு பையன் ஏதோ தூக்கத்துல முணங்குறான்.

இருவரும் காது கொடுத்து கேட்கிறார்கள், அப்பா, இனி நான் நல்லா படிப்பேன்ப்பா, அம்மா பசங்களோடது எதையும் திருடமாட்டேப்பா, முணங்கி கொண்டே இருப்பதை கண்ணீரோடு பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அன்று காலை எழுந்தவுடன் ரமணிக்கு மனது சோர்வாக இருந்தது, காரணம் அவர் மனதுக்கு தெரியும், இருந்தாலும் அதை நினைக்கக்கூடாது என வலுக்கட்டாயமாக மனதுக்குள் திணித்தார்.மற்றபடி வழக்கம்போல காலைக்கடன்கள் முடித்து மனைவி லட்சுமியின் சமையலை கிண்டல் செய்து அலுவலக காருக்காக காத்திருந்து, வந்தவுடன் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அலுவலகத்துக்கு போன பின்னால் தான் தெரிந்தது பாலகிருஷ்ணனுக்கு திடீரென்று “ஹார்ட்அட்டாக்” வந்து மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்று. அப்பொழுதே நான்கைந்து பேர் ஒரு மணிநேர அனுமதி பெற்று போய் பார்த்துவிட்டு வந்துவிட்டார்கள். நான் போகவில்லை. போன உடன் பார்த்துவிட்டு வரும் நட்பு அல்ல ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சுந்தராபுரம் என்னும் ஒரு ஊரில் மயில்வாணன் என்னும் ஒரு வியாபாரி இருந்தார் அவருக்கு ராமு என்னும் ஒரு மகன் இருந்தான். ராமு அந்த ஊரில் உள்ள நடு நிலைப்பள்ளியில் ஏழாம் வகுப்பு படித்து வந்தான். மயில்வாகணன் அருகில் உள்ள ஒரு நகரத்தில் கடை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ராமசுப்பு இப்படி போவான் என்று யாரும் எதிர்பார்த்திருக்க முடியாது. இந்தியாவின் ஜனத்தொகையில் ஒன்று குறைந்து விட்டது என்று மற்றவர்கள் நினைத்துக்கொள்ளலாம், ஆனால் ராம சுப்பு ஒரு இந்திய குடிமகனாய் எல்லாவிதமான சட்ட திட்டங்களையும் சரிவர பின்பற்றி இருப்பவன், அவனைப்போய்…. வாசகர்கள் ஆவலுடன் இருக்கலாம், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இன்னும் இரண்டு நாட்கள்தான் இருக்கிறது தீபாவளி பண்டிகை வர,முகுந்தன் குழம்பினான்.கம்பெனி இதுவரை ஒன்றும் பேசாமல் இருக்கிறது. கம்பெனி ஊழியர்கள் தங்களுக்குள் இரகசியமாய் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றனர். போன வருசம் இந்நேரம் கம்பெனியில் வேலை செய்யும் எல்லோருக்கும் பணப்பட்டுவாடா முடிந்து விட்டது.விடுமுறை எத்தனை நாள் எனவும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த ஊரில் புருசோத்தம் ஜோசியரை பார்க்க பெரிய பெரிய பணம் படைத்தவர்கள் முதல், பெரிய அதிகாரிகள் வரை காத்திருப்பர். அவரின் வாக்குக்கு அவ்வளவு மரியாதை. இதற்கும் புருசோத்தம் ஜோசியர் ஒருநாள் பொழுது முழுக்க பத்திலிருந்து பதினைந்து பேரை மட்டுமே பார்த்து ஜாதகம், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
குளிரூட்டப்பட்டிருந்த அந்த பிரமாண்டமான அரங்கத்தில் வசீகரமாய்,அங்குள்ள ஒரு சில பெண்களின் மனதை கொள்ளை கொள்ளக்கூடிய தோற்றத்துடன் சுகேஷ். பிரிட்டிஷ் காரர்களை தோற்கடிக்கக்கூடிய விதத்தில் ஆங்கிலத்தில் சொற் பொழிவாற்றிக்கொண்டிருந்தான். நீங்கள் இப்பொழுது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். தெரியும் கண்டிப்பாய் உங்கள் கைபேசியில் கலர் கலராய் பார்த்துக்கொண்டிருப்பீர்கள். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நல்ல இருள்…வேகம்…வேகம், என் இரு சக்கர வாகனத்தின் வேகம் என்னை அந்தரத்தில் பறக்கவைப்பது போல் இருந்தது.தலைக்கவசமும் போடாமல் இருந்ததால் தலைமுடிகள் தறி கெட்டு பறந்தது, அப்படியே ஒரு கையால் தலையை அந்த வேகத்திலேயே அழுத்தி விட்டாலும் காற்றை எதிர்த்து எழுந்து பேயாட்டம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மாலா இந்த நாடகத்தில் தான் நடிக்கவில்லை என்று முருகேசனிடம் சொல்லிவிட்டாள். முருகேசு ஏன் மாலா திடீருன்னு இப்படி சொல்றே,உன்னைய நம்பித்தானே கதைய மாத்தி உனக்கு இந்த கேரக்டர் கொடுத்தேன், இப்ப திடீருன்னு இப்படி சொன்னா எப்படி, கேட்ட முருகேசுவிடம் ப்ளீஸ் முருகேசு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
டெல்லி மத்திய அலுவலகம், தன் தந்தை அனுப்பிய மின்னஞ்சலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.பாலு என்கிற பாலசுப்ரமணியன், தன் தந்தை அனுப்பிய எழுத்து நடை அழகான ஆங்கிலத்தில் இருந்தது.ஆனால் தகவல் தன் மனதை பாதிக்கக்கூடியதாக இருந்தது. மனம் நிலைகொள்ளாமல் தவித்தது.அவரை பெற்றவளை நல்ல வசதியான காப்பகத்தில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நேர்மைக்கு பலன்
மனக்கவலை
ராமுவின் பெரும் உதவி
இறந்தவன் திரும்பி வந்தான்
தோழமை
தேதி பதினாறு
காலம்
என்னை நானே அறியாமல்
ஊருக்குள் ஒரு நாடகம் போட்ட கதை
அப்பத்தா

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)