கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ரெ.கார்த்திகேசு

18 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஒரு கதையின் ஸ்டோரி

 

  ஆகஸ்ட் மாதத்தில் ஓலைச்சுவடி இதழில் அந்த அதிசயம் நிகழ்ந்தது. ஆனால் அதன் தேதியைத் துல்லிதமாகச் சொல்ல முடியவில்லை. ஆகஸ்டின் முற்பகுதியாகத்தான் இருக்க வேண்டும். அருமையான அச்சு வார்ப்புள்ள அந்த இதழில் அந்தக்கதை தோற்றம் பெற்றிருந்தது. மிகுந்த உயிர்த் துடிப்புடன் இருந்தது அந்தக் கதை. அதன் நடை சுண்டி வசீகரிக்கும் அழகு. அந்தக் கதையை முதன் முதலில் படித்தவர்கள் அது ஒரு பெரும் மாயத் தோற்றம் என்றும் அதன் பின் பெரும் மர்மங்கள் அடங்கியிருப்பதாகவும் நம்பினார்கள். மிகவும்


நீர் மேல் எழுத்து

 

  கார்த்தியாயினி தனது சுகமான இருக்கை/படுக்கையில் கொஞ்சம் புரண்டபோது ‘நடப்பதெல்லாம் நன்மைக்குத்தான்’ என்ற கருத்து அவர் பிரக்ஞையுள் குதித்தது. அதோடு தூக்கமும் கலைந்தது. என்ன இது? சம்பந்தா சம்பந்தம் இல்லாமல் ‘நடப்பதெல்லாம் நன்மைக்குத்தான்?’ இப்படித் தன் கவனம் கலைந்த வேளைகளில் சில கருத்துக்கள் திடீரென்று முண்டிக்கொண்டு வந்து பிரக்ஞை வெளியைப் பற்றிக் கொள்வது அவருக்கு எரிச்சலாகக் கூட இருந்தது. இதனால்தான் தூக்கம் கெடுகிறது. தூக்கம் கெடுவதால் உடல் நலம் கெடுகிறது. இப்படி மூளை ஓய்ந்திருக்கும்போது பிரக்ஞைக்குள் வந்து


ஒரு நாள் உணவை…

 

  அன்றிரவு எனக்கு உணவுப் பிரச்சினை அத்தனை பூதாகாரமாக உருவெடுக்கும் என நான் நினைக்கவில்லை. அன்று மாலை மனைவி “இன்னைக்கு சாப்பிட ஏதாச்சும் கடையில வாங்கிக்கிறிங்களா!” என்று கேட்ட போது கணினியில் எதையோ படித்துக் கொண்டிருந்தவன் கவனமில்லாமல் “சரி” என்று சொல்லிவிட்டேன். இரவு உணவு என்பது எனக்குப் பெரிய பிரச்சினையே அல்ல. பெரும்பாலான இரவுகளில் அது என் மனைவியின் விருப்பத்தைப் பொறுத்தது. மகளும் மருமகனும் இன்று சாப்பிட வருகிறார்கள் என்றால் தோசை, இட்டலி, புட்டு, நூடல்ஸ் (ஏன்


உண்மை அறிந்தவர்…

 

  வீட்டின் முன் பக்க இரும்பு கேட் துருப்பிடித்துக் கிடந்தது. மெல்லத் தள்ளினாள் சிவகாமி. மெதுவாகக் கிறீச்சிட்டுத் திறந்து கொண்டது. நாதாங்கி பொருத்தப்பட்டிருக்கவில்லை. பூட்டு ஒன்று தொங்கிக்கொண்டிருந்தாலும் பூட்டப்படாமல் ‘ஓ’ என்று திருகிக்கொண்டு கிடந்தது. காம்பவுண்டில் புல் மண்டிக் கிடந்தது. சின்னக் காம்பவுண்டுதான். புல் வெட்டி ஆறு மாதம் இருக்கும் என நினைத்துக் கொண்டாள். தான் கடைசியாக சென்ற வருடம் வந்தபோது இருந்ததை விட நிலைமை மேலும் மோசமாகியிருப்பதாகத் தெரிந்தது. கேட்டை மூடி நாதாங்கியைப் போட்டுவிட்டு உள்ளே


என் வயிற்றில் ஓர் எலி!

 

  பினாங்கில் அன்று கொஞ்சம் பிசு பிசுவென்று மழை தூறியவாறிருந்தது. நல்ல வேளை காரில் குடை இருக்கிறது. மல்லியை மழலைப் பள்ளியில் இறக்கிவிடும் போது நனையாமல் கொண்டு விட வேண்டும். மல்லி, என் மகன் வழிப் பேத்தி. பெற்றோர் இருவரும் காலை முதல் மாலை வரை முழு நேர வேலையில் இருப்பதால் அவளைக் குழந்தைகள் பள்ளியில் கொண்டு விடுவதும் திரும்பக் கொண்டு வருவதும் என் கடமைகள். காரை மெதுவாகத்தான் ஓட்டிப் போனேன். மல்லி ஏதோ சிந்தனையில் ஆழ்ந்திருந்தாள்.