Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ஜே.வி.நாதன்

54 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சிக்கன் 88

 

 கோவையிலிருந்து இரவு 8 மணிக்கு வரும் “ஆதி டீலக்ஸ் பஸ்சில் நம்ம ஆபீசுக்கு புது ஹெட்கிளார்க் பஞ்சநாதம் வர்றார்.அவரை ரிஸீவ் பண்ணி நம்ம ஆபீஸ் கெஸ்ட் ஹவுஸில் சேர்க்க வேண்டியது உம்ம பொறுப்புய்யா!” என்று எஸ்டாப்ளிஷ்மெண்ட் செக்ஷன் ரங்காச்சாரி, ஸ்டோர்ஸ் தங்கப்பனிடம் முந்தின நாள் சொன்னபோது, உடம்பில் மகிழ்ச்சிப் பூரிப்பு ஓர் பிரவாகமாகவே ஓடியது தங்கப்பனுக்கு! “என்ன அதிர்ஷ்டம்! என்ன அதிர்ஷ்டம்!” என்று தன்னையே தட்டிக் கொடுத்துக் கொண்டான் தங்கப்பன். “அடேய், சீனு! அற்பப் பதரே! தொலைஞ்சாய்


மசால் தோசை

 

 எல்லோருக்கும் சம்பளம் கொடுத்து முடிய இரவு எட்டு மணி ஆகி விட்டது. வழக்கத்தை விட அன்று ஒருமணி நேரம் தாமதம் என்று உணர்ந்தான் சதீஷ். அது ஒரு ரெண்டுங்கெட்டான் ஊர். கிராமமும் இல்லை, பெரிய டவுனும் இல்லை. அந்த மாதிரி சின்னச் சின்ன ஐந்து ஊர்களில் ஒவ்வொன்றிலும் ஐம்பதிலிருந்து நூறு பெண்கள் வரை சேர்த்துத் தையல் பயிற்சி கொடுத்து, அவர்களுக்கு வேலையும் கொடுத்தது, நகரத்திலிருக்கும் ஒரு கம்பெனி. அந்தப் பெண்களிடம் துணி கொடுத்து, ரெடிமேட் ஆடைகள் தைத்து


செல்வாக்கு

 

 “நட, ஸ்டேஷனுக்கு! பெருமாள்சாமி முதலியாருக்கு அவமானமும் வேதனையும் தின்றன. “காலையில் யாருடைய முகத்தில் முழிச்சேன்?” யோசித்துப் பார்த்தார். “இன்னாய்யா நா சொல்றேன், நின்னுகிட்டே இருக்கே? பொடரியில நாலு உட்டு இழுத்துட்டுப் போகணுமா?” போலீஸ்காரர் உறுமினார். அந்த உறுமலில் முதலியார் அதிர்ந்து போனார். உள்ளூருக்கு அவர் ராஜா. புதிய ஊரில், வந்த இடத்தில்…? “நா அசலூருங்க ஸார். என்னை உட்டுடுங்க. தெரியாத்தனமா..” அழாத குறையாகக் கெஞ்சினார். அவர் கெஞ்சக் கெஞ்சப் போலீஸ்காரர் மிஞ்சினார். “என்னய்யா தெரியாது? வாயில் விரலை


தேவை, ஒரு உதவி!

 

 இடி இடித்தது; காற்று சுழன்றடித்தது; ஈரமண்ணின் வாசனை..இதோ, சற்று நேரத்தில் மழைவரப் போகிறது… அட, வந்தேவிட்டது!. விண்ணிலிருந்து சடசடவென்று இறங்கிய மழை நீர் பூமியை நனைக்கஆரம்பித்தது. சின்னப்பையன் ஓடிவந்து மூச்சிரைக்க நின்றான். அண்ணே!அண்ணே! “என்னடா சின்னு, என்ன ஆச்சு?” காபி பார் அருள் கேட்டான். “அண்ணே!அம்மினியக்காகிட்டே பாபுப் பய போட்டுக் கொடுத்துட்டான். மீன் கொழம்பு சோறு போட்டு, கையில பத்து ரூவா நோட்டை நீட்டினதும் வெசயத்தைக் கக்கிப்புட்டாண்ணே! பத்ரகாளி கணக்கா நம்ம புது வூட்டுக்கு அக்கா போய்கிட்டிருக்கு!”


மசால்வடையும் ஒரு சொகுசுக்காரும்

 

 `என்ன கொடுமை சார் இது?’ – சினிமாவில் ஓர் நகைச்சுவை நடிகர் சொல்லும் வசனம் இது. அதை நானும் சொல்ல நேரும் என்று கனவிலும் நினைக்கவில்லை… பேருந்து செல்லும் மெயின் ரோடில் இருந்த பழக்கடைக்காரரிடம், “சார், இங்கே ஒரு மசால்வடை, பஜ்ஜி விக்கிற ஸ்டால் கடை இருந்துச்சே, அது எங்கே?” என்று கேட்டேன். டாஸ்மாக்குப் பக்கத்துல போட்டாத்தான் வெயாபாரம் ஆவும்னு அந்தக் கடையை சார்பனா மேட்டுப் பக்கம் இடம் மாத்திட்டாங்க சார்!”. நண்பரின் இரவல் ஸ்கூட்டரில் சார்பனா


ஒரு இண்டர்வியூவில்

 

 அந்த கம்ப்யூட்டர் நிறுவனத்தின் நேர்முகத் தேர்வுக்கு வந்த ஏழெட்டுப் பெண்களும் அவர்களோடு என் மகள் லதாவும் வரிசையாக நாற்காலிகளில் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். நான் கண்ணாடித் தடுப்புக்கு வெளியில் ரிசப்ஷனில் காத்திருந்தேன். இது லதாவுக்கு ஏழாவது முயற்சி. இந்த வேலையாவது கிடைக்க வேண்டுமே என்று சிதம்பரம் நடராஜப் பெருமானை வேண்டிக் கொண்டேன். இங்கிருந்து பார்த்தாலே அவர்கள் அமர்ந்திருப்பதும் சற்றுத் தள்ளி பி.ஏ. டூ எம்.டி என்ற பலகை இருந்த மேஜையில் ஒரு கம்ப்யூட்டருக்கு முன் இளம் பெண் ஒருத்தி அமர்ந்து


அதிதி

 

 அந்தப் பங்களாவின் வாசலில் நின்று கேட்டுக்கு அப்பால் தெரியும் வீதியைப் பார்ப்பதும், பங்களாவின் உட்புறம் பார்ப்பதும், பின் இருப்புக் கொள்ளாமல் இங்குமங்கும் நடப்பதுமாக இருந்தார் ராமேசன். “ஏங்க உங்களைத்தானே, சந்நியாசிகளை இன்னும் காணோமே..?” எனக் கூறிக் கொண்டே உள்ளேயிருந்து வந்தாள் அவரின் சகதர்மிணி பர்வதம். “நம்ம டிரைவரைக் காரோடு அனுப்பியிருக்கேன் பர்வதம். சத்திரம் சாவடி, நடராஜர் கோயில், தில்லைக் காளி கோயில், இளமையாக்கினார் கோயில் பக்கமெல்லாம் தேடி, எப்படியாச்சும் அஞ்சாறு சந்நியாசிகளை அழைச்சுகிட்டு வான்னு சொல்லி அனுப்பிச்சேன்.


பெருமிதம்

 

 அண்ணாச்சியின் அட்டகாசம் ஆரம்பித்து விட்டது. காது செவிடாகும்படி இரண்டு கூம்பு ஒலிபெருக்கியைத் தரையில் எதிரெதிர்த் திசையைப் பார்த்த வண்ணம் வைத்து ரிக்கார்டைப் போட்டு விட்டான். முதல் பாட்டு எம்.ஜி.ஆர். பாட்டு. `நான் பார்த்ததிலே அவள் ஒருத்தியைத்தான் நல்ல அழகியென்பேன்..நல்ல அழகியென்பேன்! நான் கேட்டதிலே அவள் ஒருத்தியைத் தான் நல்ல கவிதை என்பேன்.. நல்ல கவிதையென்பேன்..’ அண்ணாச்சி, வாடகைக்கு சைக்கிள் விடும் கடை வைத்திருந்தான். கூடவே, திருமணம், நிச்சயதார்த்தம் போன்ற வைபவங்களுக்கு ஒலி, ஒளி அமைத்துத் தரும் சைடு


மனிதனும் ஒரு மாடர்ன் ஆர்ட்தான்!

 

 வளைவு வளைவாகச் சில கோடுகள்; மேலே வைணவர்கள் நெற்றியில் கானப்படும் பட்டை நாமம். இப்படி ஒரு ஓவியம். சுமார் பத்துப் பேர் ஓவியத்தின் முன் நின்று ஏதோ பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஒருவர் “ஹா!”என்றார்; இன்னொருவர், “அடடா!” என்று பிரமித்த பாவனையில் முகத்தில் வியப்பு காட்டினார். ஆறுமுக நாவலர் மேனிலைப் பள்ளி வாளாகத்தில் ஓவியர் முனிரத்தினமும் அவருடைய மாணவர்களும் நடத்திய ஓவியக் கண்காட்சி அது. ஒரு வாரமாக ஊரில் மூலை முடுக்கெல்லாம் ஃபிளெக்° பேனர்கள் நின்று அந்த நவீன


நான் இன்னும் குழந்தையாம்…

 

 அம்மா கேன்சரில் போனபிறகு என் நலன் பற்றி வீட்டில் யாருக்கும் அக்கறை கிடையாது. பதிலாக, என்னிடமிருந்து எல்லா உதவிகளையும் எதிர் பார்க்கிறார்கள். நீங்கள் வேலைபார்க்கும் ஆரம்ப சுகாதார நிலையம் இருக்கும் கிராமத்துக்கு வர விரும்புகிறேன். உங்கள் காலடியில் விழுந்து கதற வேண்டும்போல் இருக்கிறது. நான் வேலை பார்க்கும் கல்லூரியின் நிர்வாகி இந்த வருடம் என் டிபார்ட்மெண்ட் நல்ல தேர்வைக் காட்ட வேண்டும் என்று சொல்லியிருக்கிறார். அதனால் எனக்கு நேரம் கிடைப்பதே அரிதாக இருக்கிறது. நான் அங்கு வர