Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமணியம்

84 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஓரு முற்போக்குவாதி காதலிக்கிறான்

 

  டெலிபோன் மணியடிக்கிறது. நித்தியா நேரத்தைப் பார்த்தாள். இரவு பத்து மணியைத் தாண்டிக்கொண்டிருக்கிறது. அது ‘அவனாகத்தான’; இருக்கும் என்று அவளுக்குத் தெரியும். ‘குட் நைட் சொல்ல எடுத்தன்’ என்று அன்பு வழியச் சொல்வான். அவள் டெலிபோனை எடுக்காமற் படுத்திருந்தாள். டெலிபோன் ஆறுதரம் அடித்தபின் ஆன்;ஸர் மெசினுக்குப்போகும். அவன்- குமார்-ஒருகாலத்தில் அவளது அன்புக்கும் காதலுக்கும் உரித்தாகவிருந்தவன்,இன்று அந்தப் பழைய உறவை வைத்துக்கொண்டு அவளுடன் தொடர்பை நீடிக்க யோசிப்பது அவளுக்குத் தெரியும். டெலிபோனில் என்ன சொல்லப்போகிறான்? ஆன்;சர்போனைப் போடுகிறாள். ‘என்ன


தொலைந்து விட்ட உறவு

 

  ஆம்புலன்ஸ் வந்ததும் அருந்ததியை ஹொஸ்பிட்டலுக்குக் கொண்டு வந்ததும் ஏதோ கனவு போல் இருக்கிறது. “எத்தனை வயது” ஒரு இளம் டொக்டர் அவரிடம் கேட்டது யாரோ எங்கேயோ தூரத்திலிருந்து கேட்பதுபோலிருந்தது. ரங்கநாதன் திடுக்கிட்டுத் தன்னை நிதானப்படுத்திக் கொண்டார். தன்னிடம் கேள்வி கேட்டபடி தன்னில் பார்வையைப் பதித்திருக்கும் அந்த இளம் டொக்டரைச் சட்டென்று நிமிர்ந்து பார்த்தார். டாக்டர் இன்னுமொரு தரம் திருவாளர் ரங்கநாதனிடம் அதே கேள்வியைத் திருப்பிக் கேட்டார். “ஐம்பத்தைந்து” ரங்கநாதன் சொன்னபோது முப்பது வருடங்களுக்கு முன் தன்னை


உஷா ஓடிவிட்டாள்!

 

  உஷா சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். மூலைச் ‘சீட்டில்’ முடங்கிக் கொண்டு குறட்டை விடும் கிழவனைத் தவிர, பஸ் காலி. கொண்டக்டர் கேள்விக் குறியுடன் அவளைப் பார்க்கிறான். எங்கே இறங்கப் போகிறாய் என்று அவன் கேட்டால் அவளால் பதில் சொல்ல முடியாது, அவளுக்கே தெரியாது எங்கே இறங்குவதென்று. அவள் இப்போது இறங்கவில்லையென்று நிச்சயப்படுத்திக் கொண்ட பஸ் கொண்டக்டர் மணியடிக்க பஸ் புறப்படுகிறது, அடுத்த ஸ்டாப்பில் ஒருவரும் ஏறாமல் விட்டால் அந்த மூலையில தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் கிழவனும் இறங்கிவிட்டால், அவள்


விடியாத இரவுகள்

 

  சோமசுந்தரம் விரைந்து நடந்தார். வானம் பொத்துக்கொண்டு அழுது வடிந்தது.தலையில் கொட்டும் மழையைவிட எத்தனையோ மடங்கு கண்ணீர் அவர் மனதில் கொட்டிக்கொண்டிருந்தது.’குடைகொண்டு வந்திருக்கலாம்’ இரைந்து பெய்யும் அந்த மழையில் அவர் வாய்விட்டுச்சொன்னது அவரின் காதுகளில் கேட்காமல் தூரத்தில் விழுந்து தெறிக்கிறது. ‘என்ன மழை,என்ன குளிர்,என்ன வாழ்க்கை?’ அவர் மனதில் பல கேள்விகள் தொடர்கின்றன. ‘வெண்ணீறணிந்ததென்ன,வேலைப்பிடித்ததென்ன?’ என்று பக்தியுடன் முருகனிடம் கேள்வி கேட்ட பாடகி சுந்தராம்பாள் மாதிரி,அவரும் கைகூப்பி பரமாத்மாவை வணங்கும் வயதில், தனது மருமகனிடம் கைநீட்டிக் கடன்வாங்கச்


மிஸ்டர் டெய்லர் அன்ட் மிஸஸ் குமார்

 

  பங்குனிமாதக் குளிர் காற்று காதைத்துளைத்துக் கொண்டு உடலின் இரத்தத் துணிக்கைகளை உறைய வைத்து விட்ட உணர்ச்சி. திருமதி குமார் தனது கம்பளிக் கையுறைகளை போட்டுக்கொண்டாள்.கம்பளி மவ்ளரால் காதை மறைத்துச் சுற்றிக் கொண்டாள்.கால்களுக்குக் கம்பளிக் காலுறைகளைப் போட்டுக்கொண்டாள். தள்ளுவண்டியில் அமர்ந்து, தன் பாட்டியைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் திருமதி குமாரின் பேத்தியான அனுஷா. மூன்று வயதான அனுஷாவின் பட்டுக்கன்னங்கள் குளிரில்ச் சிவந்துபோய், யாழ்ப்பாணத்துக் கறுத்தக்கொழும்பான் மாம்பழத்தை நினைவுறுத்தியது. முதலாவது தலைமுறைப் பாட்டி மூன்றாவது தலைமுறைப் பேத்தியைத் தள்ளுவண்டியில் வைத்துக் கொண்டு,