கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: July 2020

60 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

காய்க்காத பூக்கள்

 

 அத்தியாயம் 7 | அத்தியாயம் 8 | அத்தியாயம் 9 குறிப்பு: இந்த பகுதியில் சில விஷயங்கள் வெளிப்படையாக சொல்ல வேண்டி இருக்கிறது. அதனால் சில தகாத வார்த்தைகள் பயன்படுத்தப்பட்டு உள்ளன. 18 வயதுக்கு கீழ் உள்ளவர்கள் மேற்கொண்டு படிப்பதை தவிர்க்கவும் எனக் கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறது. கதை தொடர்ச்சி: என் அப்பா சாதி பார்க்காம பழகுற நல்ல மனுஷன். ஒடுக்கப்பட்டவங்களுக்கு ஆதரவா நடக்க போய் சொந்த சாதிலயே எங்கள ஒதுக்கி வெச்சிட்டாங்க. ஆனாலும் என் அப்பா தன்னோட


பார்த்திபன்சார் காத்திருக்கிறார்

 

 அனல் உலையாய் கொதிநிலை பெற்றிருந்தது வீதி. மரத்தடி, கூரையடி, வீட்டு மனையின் நிழலவடிவம் எதிரேவந்து விருட்டென கடக்கும் பேருந்தின் புகைமலிந்த காற்று..என பேதமில்லாது எங்கெங்கும் வெப்பம் நிறைந்திருந்தது. சுவாசம் கூட இதமாய் இல்லை. நாசித்துவாரத்துள் சூடு புகுந்து கிடந்தது. கண்களிலும் காந்தல். தலையினில் எரிச்சல். மேனியெங்கும் வெந்நிலை. தலையில் போட்டிருந்தகைக்குட்டையை எடுத்து, நெற்றியில் மேல்புறம் கசிந்த வியர்வையையை ஒற்றி எடுத்தபடி அந்த அலுவலக வாசலில் வந்து நின்றான் அவன். கண்ணாடியால் ஆகியிருந்த அதன்கதவைத் திறக்க ஒருநிமிடம் எடுத்து


மையல்

 

 “மையல் செய்யாது உய்வதெல்லாம் உய்யலோ?…” என் இருதயத்தை தொட்ட தற்கால பாடல் என்றால் இதைத்தான் சுட்டிக்காட்டுவேன். அந்த கவிதை வரிகளில் கமல் ஹாசன் எழுதிய வசனங்கள் செதுக்கினாற் போலிருக்கும், நானும் மையல் செய்யாத வாழ்வு வாழ்வே இல்லை என வாதாடுபவன் தான். நான் கண்மூடி இருந்த கணம் திடீரென வரைப்பட்டிகை பாடுவதை நிறுத்தியது.பாட்டை நிறுத்தியது யாரென நன்கு தெரியும். “ஏன் சந்திரா?” “எழும்புடா, எடுத்து குடி கொஃபியை” சொல்லிவிட்டு தப்பலாம் என எண்ணினால், நானோ அவளின் மிருதுவான


மாயை

 

 ரமா இன்றைக்கு மிக சந்தோஷமாக இருந்தாள்.ஒரு மாதத்திற்குள் 5 கிலோ வெயிட் இறங்கி இருப்பது பெரிய சாதனைதான். கல்யாணத்தின் போது 42 கிலோ வெயிட் இருந்தாள். ஒடிந்து விழக் கூடிய இடுப்பு . பட்டு சேலை இடுப்பில் நிற்கவே இல்லை. எல்லாம் கனவா போயிடுச்சு. கல்யாணமான நாலாவது மாசமே கணவரோட அமெரிக்கா பயணம் . மகிழ்ச்சிக்குக் கேட்கவா வேண்டும். எப்பவும் ஜாலிதான். வெளியில சாப்பாடு. ஊர் சுற்றல். சரண் வேலை நேரம் போக மற்ற நேரமெல்லாம் ரமாவோடு


இயற்கை இரக்கமற்றது

 

 என் கன்னத்தில் காற்றுப் பட்டது. அது உன் மூச்சுக் காற்று என்று நினைத்தேன். கனவில்; உன்னைக் கண்டதும் நீயே இங்கே இருப்பதுபோல் இருக்கின்றது. பிரான்சின் துலுஸ் பகுதியில் குழந்தையோடு சிறு குடும்பமாகி வாழ்கிறாள் வனஜா. பாரிசில் தன் பெற்றோருடன் வாழ்ந்து கல்வியை முடித்துப் பாச முடிச்சுகளோடு சற்றுப் பிரிந்து தன் குடும்ப வாழ்வைப் பின்னுவதும் சகஜம்தானே! தினமும் தொலைபேசி மூலம் வனஜாவுடன் தொடர்பு கொண்டு பாசக் கடலில் மகிழுவார் வனஜாவின்; தந்தை. சுகம் விசாரித்து பேரக்குழந்தையுடன் செல்ல


தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளை

 

 அப்பாவுக்கு இறுதி சடங்குகள் யாவும் நல்ல படியாக நடந்து முடிந்தது. நான் எனது உடைகளை பெட்டியில் எடுத்து வைத்துக் கொண்டு இருந்தேன். மாலை ஆறு மணிக்கு சென்னைக்கு டிரெயின். எல்லா உடைகளையும் எடுத்து வைத்து பெட்டியை மூடிய போது சித்தி அறைக்குள் நுழைந்தாள். அப்பாவின் இரண்டாவது மனைவி. பெயர் கற்பகம். உள்ளே நுழைந்தவளை நான் நிமிர்ந்து பார்த்தேன். அவளது முகம் மிகவும் வாடிப்போய் இருந்தது. கெளம்பிட்டியா கார்த்திக்.? என்று மெல்லிய குரலில் கேட்டாள். ம்ம்ம். . ஆறு


சரணாலயம்..!

 

 கொஞ்சம் வழக்கத்தை விட சீக்கிரமாகவே அலுவலகம் வந்து விட்டிருந்தான் ரவி.. ! நம்ம ரவீந்திரன்தான்.! அரக்கோணம் பக்கத்தில் ஷோலிங்கரில் வேலை.. ! பெரிய க்ரூப் கம்பெனியின் தொழிற்சாலை ஒன்றில் மேனேஜர் உத்தியோகம்.. ! வீடு பக்கத்திலேயே டவுனில்.. பைக்கை எடுத்து மூனாவது கியர் மாற்றுமுன்பே வீட்டக்கு போயிடலாம்கர அளவுக்கு பக்கம் தான்..! அது என்னமோ.. நாலஞ்சு நாளாகவே ஏழு மணிக்கெலலாம் ஆஃபீஸ் வந்துடரான் இப்பெல்லாம்.! வயிறு பசியில் கிள்ளியது.. மேஜை டிராயரில் நாலஞ்சு கலர் டோக்கன்களை எடுத்து


ஆத்திரத்துக்கு அப்பால்…

 

 இனி சரிப்படாது. இவ்வளவு தூரத்துக்கு அவமானப் பட்டப் பிறகு இங்கு இருப்பது முறையாகாது. தீட்டிய மரத்திலேயே கூர் பார்ப்பவனைச் சும்மா விடலாமா…?நாம் போய்விட்டாள் எவ்வளவு செய்திருக்கிறோம். அத்தனையும் மறந்து தம்பி அடாவடி செய்கிறானென்றால்….. நெஞ்சு கொதிக்க நடந்து கொண்டே இருந்தேன். இரவு தம்பி என்னுடைய தற்போதைய புது இரு சக்கர வாகனம் ஹீரோ ஹோண்டாவைக் கேட்டான். அவனுக்கு எப்போதுமே புதிது என்றால் பிடிக்கும். கொடுக்கவில்லை. காரணம்..? ஒரு மொபெட் லூனா, ஒரு டி.வி.எஸ். 50. ஒரு ஸ்கூட்டர்


காலம் ரொம்ப மாறிப் போயிடுத்து…

 

 அத்தியாயம்-1 | அத்தியாயம்-2 அவள் மனம் பின்னோக்கி ஓடியது குறுக்கே ஒரு நாய் ஓடியதால் ‘சடன் ப்ரேக்’ போட்டாள் மேரி. அவள் ‘ஸ்கூட்டரி’ன் பின்னால் ரொம்ப நெருக்கமாக வந்த மகேஷ் சற்று தாமதமாக பிரேக் போட்டதால் மேரி ‘ஸ்கூட்டரி’ன் பின் பக்கம் மோதி விட்டான். மேரி ‘ஸ்கூட்டரி’ன் ‘மட்கார்டும்’ பின்னால் இருந்த விளக்குகளும் சுக்கு நூறாக உடைந்து விட்டன.ஸ்கூட்டரை தெரு ஓரமாக போய் நிறுத்தினாள் மேரி. தன் ‘ஸ்கூட்டரை’ அவள் பின்னாலேயே தள்ளிக் கொண்டுப் போய் நிறுத்துனான்


சமையல் அறை

 

 (இதற்கு முந்தைய ‘தேவன்’ கதையைப் படித்தபின், இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). நான் சந்தித்த இரண்டாவது கதாவாசகர், சந்தேகமே இல்லாமல் என் மதுரம் சித்திதான். அவ்வப்போது அகிலன், மு.வரதராசனார், நா.பார்த்தசாரதி போன்றவர்களின் எழுத்துக்களையும் வாசித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சித்தி, வாசித்தவற்றில் இருந்து அவருக்கான மேன்மைகளை உள் வாங்கிக் கொண்டதை, சந்தோஷத்தின் வெளிப்பாடாக சிறு சிறு வரிகளில் என்னிடம் பகிர்ந்து கொண்டபோது எனக்கு மதுரம் சித்தி என் அப்பாவின் பெண் வடிவமாகத் தெரிந்தார். ஒரே ஒரு வித்தியாசம். என்