Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: February 16, 2020

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

உறுப்புத் தானம்

 

 இறைவனால் படைத்த மனித உடலில் ஒவ்வொரு உறுப்பும் விலை மதிக்க முடியாதது. கனடா ஒன்றரியோ மாகாணத்தில் மிசிசாகா நகரில் வாழும் ஜோன் தம்பதிகளுக்கு ஒரே மகன் பீட்டர் . ஜோன் ப்ளூ ஜெய்ஸ் (Blue Jays) பேஸ் பந்து விளையாட்டு அணியில் () விளயாடும் விரர் ஜோன் தம்பதிகளுக்கு ஒரே மகன் பீட்டர் . பீட்டர் படிப்பில் மட்டுமல்ல வியாட்டிலும் கேட்டிக்காரன். பதினாறு வயதில் தந்தைஇது போல் ஒரு விளையாட்டு வீரன் . கல்லூரி ஐஸ் ஹாக்கி


அப்பாவின் அன்பு

 

 அப்பா என்றாலே மகன்களுக்கு ஒத்துப்போவதில்லை, இங்கேயும் அப்படிதான்…. சந்திரன் அதிகாலை 4 மணிக்கெல்லாம் எழுந்து சுறுசுறுப்பாக தன் வேலைகளை செய்யத்துவங்கினான். ஒரு பக்கம் குக்கர் விசில் சத்தம் இன்னொரு பக்கம் மிக்சியில் அவன் தேங்காய் துருவலை போட்டு அரைக்கும் சத்தம் என வீட்டில் பரபரப்பாக வேலை செய்து கொண்டிருந்தான். அவனுக்கு ஒரே மகன் செல்வா வயது 7, நன்கு உறங்கிக்கொண்டிருந்தான். சந்திரனனின் மனைவி விமலா இறந்த தினம் இன்று … ஆம் அவன் மனைவி போன வருடம்


உடையக் காத்திருக்கும் மெளனம்

 

 முத்தையாவுக்கும், சுதாகருக்கும் ஒரே உணவகத்தில் வேலை. அவர்கள் தங்கியிருக்கும் அறை உணவகத்தின் மேலேயே இருந்தது. ஐம்பத்திரண்டு வயது முத்தையா அந்த உணவகத்தில் சமையலறை உதவியாளராய் வந்து இன்று காசாளராய் உயர்ந்திருப்பவர். இரவில் ஒரு குவார்ட்டர் இல்லாமல் அவரால் கண் அயர முடியாது. இப்போது ஆயிரங்களில் சம்பளம் வாங்கினாலும் குவார்ட்டர் என்ற அளவை அவர் மாற்றவில்லை. இது தவிர வாரத்தின் மூன்று நாட்களும் தலா பத்து வெள்ளிக்கு நான்கு நம்பர் பரிசுச் சீட்டு* எடுத்து விடுவார். சிங்கப்பூரைச் சூழும்


அந்நியன்…

 

 அன்று ஒரு நாள் ஊருக்கு செல்ல.. பேருந்து நிலைத்தில் காத்திருந்தேன். இரவு பத்துமணிக்கு பேருந்து வரும். அதனால் அருகே உள்ள உணவகத்தில் உணவருந்திவிட்டு.. காத்திருந்தேன். பேருந்து வரவும் அதில் ஏறி அமர்ந்துக்கொண்டேன். சில நிமிடங்களிலேயே கண்கள் சொருகிட.. அப்படியே உறங்கியும் போனேன். விடியல் வேலையில் என் ஊர் வரவும்.. என்னை வந்து எழுப்பினார் நடத்துனர். அனைத்தையும் வாரிசுருட்டிக் கொண்டு எழுந்தேன். அவசர அவசரமாக கீழே இறங்கி.. நடக்கத் தொடங்கினேன். விடியல் நேரம் என்பதால் ஆள் நடமாட்டம் அதிகம்


காலங்கள் ஓடிய பின்!

 

 பேருந்தை விட்டு இறங்கி பார்க்கிறேன், ஊர் அப்படியேதான் இருக்கிறது.அதே ஆலமரம், சற்று தள்ளி ஆரம்ப பள்ளிக்கூடம் நடந்துகொண்டிருப்பதற்கு சாட்சியாய் குழந்தைகள் சத்தம். வாத்தியார் சாமிநாதன் இருக்கிறாரா என்று தெரியவில்லை, நான் ஐந்தாம் வகுப்பில் படிக்கும்போது இருந்தார்.அதற்கு பிறகு வழியில் பார்த்து வணக்கம் வைப்பேன், சிரித்துக்கொண்டே வணக்கம் வைப்பார். அதற்கு பின் வெளியூரில் தங்கி படிப்பு. விடுமுறையில் இந்த ஊர் வாசம். அப்படியே டிகிரி வரை முடித்து வந்திருக்கிறேன் மெல்ல நடக்க தொடங்கினேன், கடை வீதிகளில் அதே சத்தங்கள்.


மாற்றத்தான் வேண்டுமோ?

 

 சில நாள்களுக்கு முன்னால், ஒரு வித்தியாசமான அனுபவம். கடந்த பிப்ரவரியில், ஒரு பிரபல பத்திரிகையிலிருந்து சிறுகதை கேட்டிருந்தார்கள். உடனே எழுதிக் கொடுத்தேன். வழக்கம்போல், பல மாதங்கள் கழித்து ஒரு மாலை நேரம், அவர்களிடமிருந்து தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. ‘சார், கதை படிச்சோம், ரொம்பப் பிரமாதமா இருக்கு’ என்றார்கள். ‘சரிங்க, சந்தோஷம்!’ என்றேன். ‘இந்தக் கதை எந்த இஷ்யூல வருதுன்னு நாளைக்கு ஃபோன் பண்ணி கன்ஃபர்ம் பண்றேன் சார். நன்றி!’ சொன்னபடி மறுநாள் காலை ஃபோன் வந்தது. ‘சார்,


கால மாற்றம்

 

 ஒரு எழுபது வருடங்களுக்கு முன்னால், இருந்த குடும்பஸ்தர்களுக்கு எட்டு, பத்து என்று குழந்தைகள் பிறந்தன. காரணம் குடும்பக் கட்டுப்பாட்டு முறை தெரியாது என்பது மட்டும் அல்ல. அக்காலத்திலும் அதற்கு சில வேறுவிதமான முறைகள் இருக்கத்தான் செய்தன. ஆனால், பொதுவாக அந்தக்கால மக்கள் கடவுளையும், பாப புண்ணியத்தையும் நம்பினார்கள். கருக்கலைப்பு மஹா பாபம் என்று கருதினார்கள். ஆனால், செயலும் விளைவும் தவிர்க்க முடியாதது. நமக்கு முன்னோர்கள் விதித்த ஒழுக்க நெறியும், மனக் கட்டுப்பாடும் இல்லாத போது, விளைவை அனுபவித்துத்தான்


பிஞ்சு..!

 

 ‘ இந்தக் கூடையில் உள்ள வெள்ளரிப் பிஞ்சுகள் இரு நூறு ரூபாய்க்குத் தேறுமா. .? ‘ – என்று நினைத்து கண்களாலேயே அளந்து பார்த்தான் சிங்காரு. ‘ தேறும் ! ‘ என்று மனசு சொல்லியது. ‘ இதை இரு நூறு ரூபாய்க்கு விற்றால் தான் அரிசி, உப்பு, மிளகாய், புளி, குழம்பிற்கு கருவாடு, கத்தரிக்காய் , அம்மாவிற்கு வெற்றிலைப் பாக்கு செலவு போக மீதி கொஞ்சம் உண்டியலில் போடலாம்.! என்று மனசுக்குள் நினைத்தான். வெளியிலிருந்து வீட்டினுள்


அவர் ஆடமாட்டார்…ஆனா…

 

 சென்னையை விட்டு வேலை மாற்றத்தால் நான் கொல்கத்தா வந்தேன். என் குழந்தைகள் சென்னையிலே படிக்க வேண்டும் என்று என் மணைவி ஆசை பட்டதால், நான் என் மணைவி குழந்தைகளை சென்னையில் விட்டு விட்டு கொல்கத்தாவுக்கு தனியாக வந்து தங்கி இருதேன். நான் சென்னையில் இருந்த போது லீவு நாட்களிலும்,ஞாயிற்றுக் கிழமைகளிலும் சீட்டாட் டத்தில் Bridge என்னும் சீட்டாடம் அடி வந்துக் கொண்டு இருந்தேன்.இந்த ஆட்டம் ஆட நான்கு பேர் வேண்டும்.எதிர் எதா¢ல் இருப்பவர்கள் ஒரு கட்சி.இந்த் ரெண்டு


சொட்டைப் பூனை

 

 (இதற்கு முந்தைய ‘சிலிர்ப்பு’ கதையைப் படித்தபின், இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). கண் விழித்துப் பார்த்தபோது நான் ஆஸ்பத்திரியில் இருந்தேன். பலவிதப் பரிசோதனைகள் செய்த பிறகு, இருதயத்தில் வால்வு ஒன்றில் கோளாறு என்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டு உடனே அறுவை சிகிச்சை செய்யப்பட்டது. என் படிப்பு பாதியிலேயே நின்றது. ஒரு வருட காலத்திற்கு கட்டிலை விட்டு இறங்காத கட்டாய ஓய்வு. மருந்து, மாத்திரை, உப்பில்லாத சாப்பாடு, செய்யக் கூடியவை எவை எவை; செய்யக் கூடாதவை எவை எவை என்ற பட்டியல்களுடன்