Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த தேதிவாரியாகப் படிக்க: June 9, 2019

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சிறகுகள்

 

 அது ஒரு துர்ச் சம்பவம். தப்பிக்கவே முடியாத ஒரு மாயவலைக்குள் விழுந்து சிக்கிக் கொண்டது போல முடிந்துவிட்டிருந்தது . எல்லாம் கொண்டாட்ட கதியில் நகர்ந்து கொண்டிருந்த தருணத்தில் ஓர் ஊழிப் பெரும் கொடுக்குப் பிடியில் இறுக்கப்பட்டு விடுவோமென்று மதி எதிர்பார்க்கவில்லை. தேனிலவின் மூன்றாவது நாளில் நீர்வீழ்ச்சியில் குளிக்கப் போனபோது ஒரு மூன்று நான்கடி உயரத்திலிருந்து குதூலத்தோடு பாய்ந்தவர் குப்புற விழுந்து நீரிலிருந்து சில நிமிடங்கள் எழாதிருக்க, பதறி ஓடிப்போய் தூக்கும் போதுதான் தெரிந்தது ரமேஷ் நினைவற்றும், மூச்சுப்


பாசம் என்பது எதுவரை?

 

 இயந்திரமயமான, அவசரமான இவ்வுலகத்தில் வாழ்வின் ஒவ்வொரு அம்சமும் நம்மையறியாமல்தான் நிகழ்கின்றன. அநேகமான நிகழ்வுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் திராணி நம் கைகளில் இல்லை. இந்திராணியும் சிவராஜாவும் கிராமத்தில் பிறந்து, கிராமத்தில் வளர்ந்து படித்து ஆளானவர்களாக இருந்த போதும் கிராமத்தில் அவர்களுக்கு வேலை கிடைக்கவில்லை. இரண்டுபேருமே கொழும்பில் தனியார் நிறுவனத்தில் வேலை செய்யும் போதுதான் காதலித்துத் திருமணம் செய்து கொண்டனர். அதன் பின் அவர்கள் தமது குடும்ப வாழ்வை கொழும்பில் நடத்த வேண்டியிருந்ததால் கொழும்புக்கருகாமையிலேயே வாடகைக்கு வீடொன்றை எடுத்து அதில் குடியேறினார்கள்.


சேற்றில் மலர்ந்த செந்தாமரை

 

 அத்தியாயம்-6 | அத்தியாயம்-7 | அத்தியாயம்-8 தேவி குடிசைக்கு வந்ததும் வராததும் “எனக்கு என்னவோ நீங்க சொல்றது சரின்னு படலேங்க. அவங்க வூட்லே ஒரே ஒரு ரூம் தானுங்க இருக்கு.எப்படிங்க அந்த ‘சிறுசுகள்’ அந்த வூட்லே சந்தோஷமா இருக்க முடியுங்க” என்று மறுபடியும் சொன்னவுடன் உடனே ரத்தினம் “என்னப்பா ராஜ், தேவி சொல்றது நிஜமா.அவங்க வூட்டிலே ஒரே ஒரு ரூம் தானா இருக்குது” என்று கேட்க ஆரம் பித்தாள்.‘என்னடா இது வம்பாப் போச்சு.இனிமே சேகர் அவன் அவ


இராணுவத்தில் சித்தார்த்தன்

 

 புத்தூர் வடக்குச் சந்தியிலிருந்து சுன்னாகம்போகும் வீதியில் வரும் நிலாவரைக் கிணற்றுக்கு ஒரு கி.மீ முன்பதாக வரும் சிறிய செம்பாட்டுக் கிராமந்தான் நவற்கீரி. வாழை, வெங்காயப் பயிர்ச்செய்கைக்குப் பெயர்போன பூமி. அங்கே வாழ்ந்த எளிய விவசாயக் குடும்பஸ்த்தர் சண்முகம். எல்லா இளைஞர்களைப்போலவும் கல்லூரிக்குச்சென்று சோதனைகளில் சித்தியடைந்து ஏதோவொரு தொழிலைப் பெற்றுக்கொண்டு குடும்பத்தைக் காப்பாற்றவேண்டிய ஒரு பிள்ளை மாறாக இயக்கத்தில் சேர்ந்துகொண்டு தற்கொடைப்போராளியாகி விடுதலைக்குத் தன்னையே கொடுத்திருக்கும் குடும்பம் அது. அப்பா சண்முகத்துக்கு தன் மகனையிட்டுப் பெருமையாக இருந்தாலும் ‘தான்


பிணைப் பூக்கள்

 

 வாசலில் நிழலாடியது. “யம்மோவ்…” என்று குரல் கேட்டது. பரிச்சயமான குரல். சமையல் வேலையாய் இருந்த நான் வெளியே வந்தேன். “என்ன பர்வதம்! இந்த நேரத்துல வரமாட்டியே? என்ன விஷயம்?” பர்வதம் எங்கள் வீட்டில் வேலை பார்ப்பவள். கணவன் ஏதோ ஒரு வங்கி ‘ஏ.டி.எம்.’மில் ‘வாட்ச்மேன்’. மாதம் ஐயாயிரம் ரூபாய் சம்பளம் என்று சொல்லி இருக்கிறாள். இரண்டு மகள்கள். மாலை ஐந்தரை மணிக்கு பர்வதமோ… அவளுடைய மகள்களில் ஒருத்தியோ வந்து வாசல் பெருக்கி, கோலம் போட்டு, பாத்திரங்கள் துலக்கி,