கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: September 2017

50 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மாமியாரின் ஸ்தானம்

 

  ஆதிகேசவா நீ ரொம்ப கொடுத்து வெச்சவன் அப்பா உன் வீட்ட பார்த்துட்டு வந்ததில் இருந்து எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு எல்லார் வீட்டிலேயும் மாமியாரும் மருமகள் சண்டை போட்டுத் தான் நான் பார்த்திருக்கேன் உன் வீட்டிலே அந்த மாதிரி எதையும் காணோமே என்றான் புருசோத்தமன். மௌனமாக சிரித்தார் ஆதிகேசவ் என்னப்பா சிரிக்கிற அங்கு நான் பார்த்தது நாடகமா என்றும் கேட்டார். அதற்கும் மௌனமாக சிரித்தார் ஆதிகேசவ் என்னப்பா இப்படி சிரிக்கிற பதில் எதையும் காணேமே சில


சாப விமோசனம்

 

 கௌதமன்: அவனுக்குக் கோபமான கோபம். செய்வதையும் செய்து விட்டு எப்படி கல் போல் நின்று கொண்டு இருக்கிறாள் கிராதகி! இத்தனை வருஷ தபஸ் சக்தியை பயன்படுத்தி அவளை சாம்பலாக்கி விட அவன் மனஸ் துடித்தது. ஆனால் அது அவள் செய்த தவறைப் பொறுத்த வரையில் குறைந்தபட்ச தண்டனையாக அல்லவா இருக்கும்? அதனால் வேறு ஏதாவது தண்டனை பற்றி யோசிக்க வேண்டும். ‘ நான் அப்படி என்ன அவளுக்கு குறை வைத்து விட்டேன்?’ என்று யோசித்தான் கௌதமன். அப்போது


ஒரு காதல் கதை

 

 எழுதியவர்: நரேந்திரநாத் மித்ரா பிரபாத் பாபு ஜன்னல் வழியே எட்டிப் பார்த்து, “எழுதிக்கிட் டிருக்கீங்களா? சரி எழுதுங்க. நான் ஒங்களைத் தொந்தரவு பண்ணலே” என்று சொன்னார். நான் காகிதத்தையும் பேனாவையும் தள்ளி வைத்துவிட்டு என் மதிப்புக்குரிய, வயதில் பெரிய நண்பனை வரவேற்றவாறு, “வாங்க, வாங்க..! உள்ளே வாங்க!” என்று அழைத்தேன். பிரபாத் பாபு சற்றுத் தயக்கத்துடன், “நீங்க ஏதோ எழுதிக் கிட்டிருந்தீங்களே..!” என்றார். “எல்லா எழுத்தும் எழுத்தாயிருமா? சம்மா ரெண்டு மூணு கடிதங்களுக்குப் பதில் எழுதிக்கிட்டிருந்தேன், அவ்வளவுதான்!”


வையன்னா கானா

 

 நிக்ஸன் அமெரிக்க ஜனாதிபதியாக இருந்தபோது நடந்ததென்று ஒரு கதை சொல்வார்கள். பிரான்ஸ் தேசத்திலிருந்து மிகவும் பிரசித்தி பெற்ற ஒரு சமையல் கலைஞரை வெள்ளை மாளிகைக்கு நியமித்தார்கள். உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து பல தலைவர்களும் வருவார்கள். விதம் விதமான விருந்துகள் எல்லாம் அங்கே தயார் பண்ண வேண்டும். ஒரு உலகம் புகழும் சமையல் கலைஞர் அவர்களுக்குத் தேவை தானே! இவர் வெறும் சம்பளத்திற்காக வேலை செய்பவர் அல்ல. சமையல் கலை அவருடைய மூச்சு. தினமும் அதைப் பற்றியே சிந்திப்பார்;


கூடு

 

 வெயில் சற்றே தணியத் தொடங்கியிருந்தது. வானம் மேகக் கூட்டங்கள் இல்லாமல் நீலவண்ணமாக இருந்தது. பள்ளிக் குழந்தைகள் வீடு நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தனர். தேநீர் கடையில் கூட்டம் மொய்க்கத் தொடங்கியிருந்தது.கலையரசன் பேருந்து நிறுத்தத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தான். திருவாரூர் செல்லும் பேருந்து வந்தது.அவ்வளவு கூட்டம் இல்லை.கலையரசன் ஜன்னலோர இருக்கையில் அமர்ந்தான். அவன் இப்போது மடாலயத்திற்கு சென்று கொண்டிருக்கிறான். வாழ்க்கையில் அவன் எதிர்கொண்ட அனைத்திலுமே தோல்வியடைந்திருக்கிறான். காதல்,கல்வி,வேலை என அனைத்தும் அவனுக்கு ஏமாற்றத்தையே பரிசாக அளித்தன. ஊருவிட்டு ஊரு வந்து