கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: September 2015

50 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஆறு அது ஆழமில்ல…

 

 “அம்மா- சீனி மாமா ” என்று சாரதி மறுமுனையில் இரைந்தது என் காதில் விழந்தது.ஏனோ தெரியவில்லை,சாரதி என்னை நேரிடையாக “மாமா” என்று அழைத்ததில்லை.இந்த சிறு வயதில் உறவுகள் கசந்திருக்கலாம் அவனுக்கு. “சொல்லுடா” என்றாள் அக்கா.”ஒண்ணுமில்லக்கா , சும்மா தான்” என்றேன். “ம்” என்று சிரித்தாள் அக்கா. லக்ஷ்மி அக்கா எனக்கு பெரியப்பா மகள் தான் என்றாலும் அக்கா தங்கையற்ற எனக்கு அவளிடம் சிறுவயதிலிருந்தே ஒரு ஒட்டுதல்.அக்காவுக்கும் அப்படியே.லக்ஷ்மி அக்காவுக்கு சொந்த தம்பி உண்டு.பெயர் ராஜு.அக்கா வீட்டுத்தெருவுக்கு அடுத்த


செகண்ட்ஸ்

 

 மூச்சிரைக்க காற்றைத் துரத்தினான் முகுந்தன். நின்று விடுவோமோ என்ற பதற்றத்தோடு அதிவேகமாகத் துடித்தது அவனது இதயம். கணுக்கால்களின் நரம்புகளை யாரோ கயிற்றால் கட்டி இழுப்பது போல் வலி. பற்களைக் கடித்துக் கொண்டு கோட்டை நெருங்கி விழுந்தான். பிரபஞ்சத்தின் காற்று முழுக்க அவன் உடலுக்குள் புகுந்து ஒரே நேரத்தில் வெளியேறியது போல வெப்பமாய் மூச்சு விட்டான். உடல் இரும்புப் பட்டறையின் உலை போலக் கொதித்தது. தெப்பலாக நனைந்திருந்தான். சிறிது ஆசுவாசப் படுத்திக் கொண்டு பக்ரூவை உற்றுப் பார்த்தான். பக்ரூ


வெளிச்சம்

 

 வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும், என் மனைவி நித்யா என்னிடம் ஒரு கடிதத்தை நீட்டினாள். அது என் சித்தி எழுதியது. ரொம்ப வருடங்களுக்குப் பிறகு, சொந்தங்களிடமிருந்து எனக்கு வரும் முதல் கடிதம். விஷயம் இரத்தினச் சுருக்கமாக எழுதியிருந்தது. பிரியமுள்ள சேதுவிற்கு, நலம். எப்படி இருக்கே? போன மாதம், நான் திரும்பவும் மதுரைக்கே வந்துவிட்டேன். உன்னைய பார்க்கணும் போல இருக்கு. நேரம் கிடைக்கும்போது மருமகளையும், குழந்தைகளையும் கூட்டிக்கிட்டு வா. – சித்தி மாலா. படித்ததும் எனக்குள் ஏற்பட்ட உணர்ச்சிகளுக்கு வார்த்தையில்லை. மொபைல்


நாற்று

 

 நான்கு குறைப் பிரசவங்கள். பின்னர், சோதனைக்குழாய்வழி வயிற்றில் வளர்ந்த கருவும் மூன்றே மாதங்களில் வெளிப்பட்டு விட்டது. `தத்து எடுக்கலாம்,’ என்று அவர் சொன்னதற்கும் அவள் செவி சாய்க்கவில்லை. குழந்தை அவள் உதிரத்தில்தான் உதிக்க வேண்டுமாம். ஒருவரையும் ஏறிட்டுப் பார்க்க விரும்பாது, சுவற்றுப்புறம் திரும்பி விசும்பிக் கொண்டிருந்த ஆசைமனைவியின் முகத்தில் சிரிப்பைக் காண வேண்டுமென்றால், தமிழ்நாட்டுக்கென்ன, உலகின் எந்தக் கோடிக்கானாலும் அழைத்துப் போகலாமே என்ற யோசனை வந்தது அந்தச் செல்வந்தருக்கு. `மனசைத் தளர விடாதேம்மா. இன்னும் ஒரு வழி


மன கண்ணாடி

 

 “என்ன நான் கேட்டது நிஜம்தானா ? …பாட்டீ ! என்று தன் வேலைக்காரி லட்சுமி பாட்டியிடம் விசாரித்தாள் பவானி. “என்ன கேட்டீங்களாக்கும் .? எதையும் கண்டுகொள்ளாமல் பாத்திரத்தைப் சிங்கில் துலக்கியபடி கேட்டாள் லட்சுமிபாட்டி.’’ “உங்கள் கணவர் இறந்துவிட்டாராம், நீங்க ஆஸ்பத்திரிக்கு போய் பிணத்தை கூட பார்க்கமாட்டேன் என்று பிடிவாதமாக சொல்லிட்டீங்ளாம்’’!? “ அதுகடக்கு வுடுமா..!இருக்கும் போதே நிறைய அழுதுட்டேன் ,இனி கண்ணீர் இல்லை .. வேற ஏதாவது சொல்லுங்க………என்று ..சொன்னாள் பாட்டி .”… . பெண்ணிய எழுத்தாளர்கள்,….


வேரோடு கழன்று வீழ்ந்த பெரு நிலை விருட்சங்கள்

 

 ரமணி படிக்கிற காலத்திலேயே ஒரு தனிப் போக்கு படிப்பிலே மனம் செல்லாமல் உடல் மாயையாய் வருகின்ற விழுக்காடு கொண்டு அலைகிற மந்தமான துருப்பிடித்த சிந்தனை மனம் அவளுடையது கலாவிற்கு அவளோடு நெருக்கமான பழக்கமுண்டு இருவரும் சிறுவயதிலிருந்தே ஒன்றாகப் படிக்கிற காரணத்தினால் ரமணியை அவளுக்கு நன்றாகத் தெரியும் ரமணியின் ஒரு சிறு அசைவையும் துல்லியமாகப் புரிந்து கொள்கிற அறிவு நிலைக் கண்ணோட்டம் அவளுக்கு இயல்பாய் வாய்த்தது. வகுப்பிலே படிப்பிலல்ல அழகிலே கொடி கட்டிப் பறக்கிற ,முடி சூடா ராணியாகத்


அந்தரங்கம்!

 

 “ ஏய்!…சித்ரா!…உனக்கு எத்தனை தடவை சொல்லறது… ‘பாத் ரூம்’ லிருந்து குளிச்சிட்டு வரும் பொழுது ஹீட்டரை ஆப் செய்திட்டு வர வேண்டுமென்று?…”என்று சத்தம் போட்டாள் சித்ராவின் தாய் விமலா. “ அம்மா!..மறந்து போச்சு!..அதற்கு எதற்கு இப்படி கத்தறே?…” “ ஏண்டி ஹாலிருந்து எழுந்து வரும் பொழுது ஃபேன், லைட்டை எல்லாம் ஆப் செய்திட்டு வரவேண்டுமென்று உனக்கு ஒரு தடவை சொன்னாப் புரியாது? .” “ ஏம்மா!..இதற்குப் போய் இப்படியா சத்தம் போடறது?…எனக்கு மறந்து போச்சு!…..விடம்மா!.” “எந்த நேரமும்


அறிமுக எழுத்தாளனின் அவஸ்தை

 

 சுரேஷ் அன்று பரவசமாய் காணப்பட்டான், அவனுடைய மகிழ்ச்சியை எப்படி சொன்னால் பொருத்தமாய் இருக்கும்? ம்.ம்.. முதன் முதலில் ஒரு இளம் பெண் ஒரு இளைஞனை அன்புடன் பார்க்கும்போது அந்த இளைஞனுக்கு ஏற்படும் ஒரு இன்ப அனுபவத்தை இதனோடு ஒப்பிடலாமா? அல்லது உறவினர் ஒருவர் ஏராளமான சொத்துக்களை இவன் பெயரில் எழுதி வைத்துவிட்டு போய் சேர்ந்துவிட்டார் என்று கேள்விப்பட்டவுடன் ஒரு மகிழ்ச்சி உள் மனதில் பரவுமே அந்த அனுபவத்தை இந்த மகிழ்ச்சியோடு ஒப்பிடலாமா? எந்த விதமான மகிழ்ச்சியை எடுத்துக்கொண்டாலும்


‘என் வீடும் தாய்மண்ணும்

 

 இலட்சுமியம்மா படலையடியில் நின்று கொண்டு தன் வீட்டைத் திரும்பிப்பார்த்தாள். அவளின் பெருமூச்சு காற்றுடன் கலந்தபோது அவளின் கண்கள் வெள்ளமாய் நிரம்பின. ‘இது என்வீடு,நான் பிறந்த வீடு,இனிய நினைவுகளுடனும்,உணர்வுகளுடனும் நான் வளர்ந்த வீடு, இந்த வீட்டை விட்டு எப்படிப்போவேன்?’ இப்படி எத்தனையோதரம் தன்னைத்தானே கேட்டுவிட்டாள் இலட்சுமியம்மா. அவளுக்கு இப்போது எழுபது வயதாகிறது. ‘எந்தையும் தாயும் இணைந்து மகிழ்ந்து வாழ்ந்ததும் இந்த மண்ணிற்தானே?’ அவள் சோகத்துடன் தன்னைத்தானே கேட்டுக்கொள்கிறாள். மூலையில் நிற்கும் மாமரமும்,வேலியோடு நிமிர்ந்து நிற்கும் வேப்ப மரமும் அவளோடு


திசை மாறிய எண்ணங்கள்

 

 மாநில அரசாங்கத்தின் அந்த வாரியத்தில் அவனுக்கு இளநிலை எழுத்தர் வேலைக்கான ஆர்டர் வந்ததும் அவன் மிகவும் மகிழ்ந்து போனான். நிரந்தரமான வேலை. மேற் கொண்டு படித்து அலுவலகத் தேர்வுகள் எழுதினால் மேல்நிலை எழுத்தர், கண்காணிப்பாளர், மேலாளர் என்ற நிலைக்கு உயரலாம் என்கிற நியாயமான ஆசைகளைத் தன்னுள் வளர்த்துக்கொண்டான். அவன் வித்தியாசமானவன், இருபத்தி மூன்று வயதுதான். காந்தியைப் பார்த்திராவிடினும், அவரது கொள்கைகளான நேர்மை, அஹிம்சை போன்றவற்றில் மிகுந்த ஈடுபாடு உண்டு. பெண்களைக் கண்களாலேயே அளந்து கணித்து மார்க் போடும்