கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: May 2015

39 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஒரு கோடி மெழுகுவர்த்திகள்

 

  சிறுகதைகள் தளம் இது வரை இலவசமாக வாசகர்களால் படிக்கப்பட்டு வந்தது. இப்போது இத்ததளத்தை சில பகுதிகளை உறுப்பினர்கள் மட்டும் படிக்கும் தளமாக மாற்றி உள்ளோம். Please subscribe using the below link to read the stories: புதிய உறுப்பினராக சேர இங்கே பதிவு செய்யவும்: https://sirukathaigal.memberful.com/checkout?plan=11502 Sign in with your Email Account from Sirukathaigal home page. Enter your email and password. Full account gives you


கோகிலாவின் வருகைக்குப் பின்னால்…

 

 சிறுகதைகள் தளம் இது வரை இலவசமாக வாசகர்களால் படிக்கப்பட்டு வந்தது. இப்போது இத்ததளத்தை சில பகுதிகளை உறுப்பினர்கள் மட்டும் படிக்கும் தளமாக மாற்றி உள்ளோம். Please subscribe using the below link to read the stories: புதிய உறுப்பினராக சேர இங்கே பதிவு செய்யவும்: https://sirukathaigal.memberful.com/checkout?plan=11502 Sign in with your Email Account from Sirukathaigal home page. Enter your email and password. Full account gives you access


சகோதரிகள் இருவர்

 

 “எனக்கு பந்து விளையாடத் தேவைப்பட்டால், அவங்களுக்கும் தேவைப்படும். எனக்கு கழிப்பறைக்குப் போகத் தேவைப்பட்டால் அவங்களுக்கும் போகத் தேவைப்படும். அவங்க எல்லாவிதத்திலுமே சுயநலவாதிகள். எனது சித்தியும், அப்பாவும் அறைக்குள்ளே புகுந்து கதவை மூடிக் கொண்டிருப்பாங்க. சில நாட்கள்ல நாள் முழுவதுமே அப்படித்தான் இருப்பாங்க. அவங்க என்ன செய்றாங்கன்னு எனக்குத் தெரியாது. வீட்டில சாப்பிடவும் எதுவுமிருக்காது. அப்படி எதுவும் இருந்தாலும் நாங்கதான் சமைக்க வேணும். பிறகு அவங்க ரெண்டு பேரும் அறைக்குள்ளிருந்து வெளியே வந்து நாங்க சமைச்சு வச்ச சாப்பாடு


உத்தரவின்றி அள்ளிக்கொள்

 

 மகள் அழுதுகொண்டே அருகில் வந்தாள். “ஏம்மா?, ஏம்மா அழரே, இப்ப விளையாடிக்கிட்டு தானே இருந்தே, எங்கேயாவது அடிபட்டதா?” இதை சொல்லிக்கொண்டே அவளை தடவிக்கொடுத்து அன்பாக கேட்டேன். “அண்ணன் அடிச்சிட்டான், அவன் தினமும் அடிக்கிறான்….” இது அவள் கூறி புலம்புவது, தினமும் இரு பிள்ளைகளும் ஒருத்தொருக்கொருவர் கொடுத்துக்கொள்ளும் டெய்லி அலவான்ஸ் மாதிரி. பெண் பிள்ளை என்றால், நம் குடும்பத்தில் அனைவருக்கும் அலாதி ஆசை. செல்லமும் அதிகமாக இருக்கும். “ஏண்டா அடிச்சே பிள்ளையை, சும்மா தானே விளையாடிக்கொண்டிருந்தா…” அண்ணனை விரட்டவில்லை


ஒகனேக்கல்

 

 பாஸ்கர் சொல்கிறான்: அருகில் என் மனைவி திவ்யா அமர்ந்திருக்க என் சிவப்பு நிற மாருதி ஒகனேக்கல் நோக்கி விரைந்து கொண்டிருந்தது. இன்னும் சில மணி நேரங்கள்தான், பாவம் திவ்யாவின் வாழ்க்கை முடிந்துவிடும். எவரும் சந்தேகப் படாத வகையில் அவளை ஓகனேக்கல் அருவியின் உச்சிக்கு அழைத்துச் சென்று ‘ஹோ’ வென இரைந்து பொங்கிவிழும் அருவியினுள் தள்ளிவிடப் போகிறேன். உடனடியாக அருகில் இருக்கும் போலீஸ் ஸ்டேஷன் சென்று, என் அன்பு மனைவி பாறையிலிருந்து தவறி அருவியினுள் விழுந்து விட்டாள் என