ஓம் ஹண்ட்ரடாயின நமஹ!

 

எனது கிராமத்தில் ‘ஐயம்மார்’ எனப்படும் இனம் அறவே இல்லாத காலம் அது. பள்ளிக்கூடம் நடத்தி வந்த எங்கள் வீடு ஒன்றுதான் ‘அய்யிர் வூடு’.

ஒரு தினம் ஜவ்வு மிட்டாய் தாத்தா அப்பாவிடம் தயங்கித் தயங்கி ஏதோ கேட்டார்.

உலக்கை மாதிரி தடிமனாக இருக்கும் ஒரு நீளத் தடியில், வண்ண வண்ண நிறத்தில் ஜவ்வு மிட்டாய் சுற்றப்பட்டிருக்கும்.

தடியில் அங்கங்கே சலங்கை கட்டியிருப்பார். மிட்டாய் தாத்தா அவற்றை சிலுங் சிலுங்கென்று ஆட்டியபடி பாடவும் பாடுவார். ஒரு பைசா கொடுத்தால் மிட்டாய்த் தடியிலுள்ள ஜவ்வு மிட்டாயை லாகவமாக இழுத்து நொடியில் ஒரு கைக்கடியாரமாகவோ, தேளாகவோ, பூவாகவோ பின்னி அதைக் காசு கொடுத்த சிறுவனின் மணிக்கட்டில் அழகாகக் கட்டிவிடுவார்.

சிறுவன் மணி பார்க்கிறதென்றால் பார்த்துக் கொண்டேயிருக்கலாம். தின்னறது என்றால் கடித்துத் தின்னலாம். நக்கி நக்கி மற்றப் பையன்களுக்குப் பொறாமை ஏத்தலாம்.

அந்த மிட்டாய்க் கிழவர் என் அப்பாவிடம் “சாமி! நீங்க மாட்டேன்னு சொல்லக்கூடாது. சும்மனாச்சிக்கும் நுழைஞ்சிட்டு வந்திங்கன்னாக்கூடப் போதும்,” என்று திரும்பத் திரும்பக் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். அப்பா தன் மறுப்பைக் கூறிக்கொண்டிருந்தார். “பழனிப்பா, அத்தனை தூரமெல்லாம் என்னாலே வரமுடியாதுடா. உடம்பும் சரியில்லே” என்றார்.

மிட்டாய்க்காரக் கிழவர், “ஒங்க பள்ளூடத்து வாசல்லேயே இத்தனை வருசமா மிட்டாயி வித்துக்கிட்டிருக்கேன். வந்துதான் பாரேன், நான் கட்டின வூட்டை. நீ உள்ளே வந்து தண்ணி தொளிச்சியானா எனக்கு நல்லாருக்கும்.”

அப்பா சங்கடப்பட்டார். ஜவ்வு மிட்டாய்க்காரர் வேறு ஒரு வேண்டுகோளை வைத்தார். “நீ வராட்டி போகுது. உங்க பசங்கள்ள யாரையாச்சும் அனுப்பேன்.”

அப்பா தயங்கியவாறு, “பயங்களையா? ஒண்ணும் தெரியாதுடா அவனுகளுக்கு,” என்றார்.

“பரவாயில்லை சாமி. உள்ளே வந்து தண்ணி தொளிச்சாப் போதும்.”

அப்பா என் அண்ணனை அனுப்பி வைத்தார். அவன் மூணாங்கிளாஸ் படித்துக் கொண்டிருந்தான். எட்டு வயசு.

அப்பா அவனை மிட்டாய்க்காரத் தாத்தாவுடன் அனுப்பியதில் அவனுக்கு மிகப் பெருமை. “ஜாக்கிரதையாகப் போய்விட்டு, ஜாக்கிரதையாக வா,” என்று சொல்லி அனுப்பினார்.

மகா கர்வத்தோடு என்னை ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு கிட்டண்ணன் மிட்டாய்த் தாத்தாவுடன் அவரது கிராமத்துக்கு வெய்யிலில் நடந்தே போனான்.

எனக்கு மகாப் பொறாமை. “கிட்டண்ணா, நானும் வரேண்டா,” என்றேன்.

அவன், “உனக்கெல்லாம் ஒண்ணும் தெரியாது,” என்று அலட்சியப் படுத்திவிட்டுப் புறப்பட்டான்.

ஜவ்வு மிட்டாய்த் தாத்தாவின் வீட்டில் ஏக மரியாதை அவனுக்கு. “வாங்க குட்டி அய்யிரே” என்று உபசாரம்.

அண்ணன், “நான் என்ன பண்ணணும்?” என்றான்.

மிட்டாய்த் தாத்தா, “தண்ணி தொளியுங்க குட்டி அய்யிரே!” என்று சொல்லி, ஒரு செம்பு தண்ணீரில் ஒரு மாவிலைக் கொத்தைப் போட்டு அவனிடம் பய பக்தியாகத் தந்தார்.

அண்ணன் தண்ணி தெளித்தான். மிட்டாய்த் தாத்தா, “அய்யிரே! எதுனா மந்திரம் சொல்லித் தண்ணி தொளியிங்கோ… ஊமையனாட்டம் தொளிக்கிறியே” என்றார்.

அண்ணனுக்கு ரோஷமாயிருந்தது. ஆனால் எந்த மந்திரமும் தெரியாது.

ஆனால் குறுக்கு வழியிலே சட்டெனறு அவன் மூளை வேலை செய்தது. மந்திரம் தயார். “ஓம் ஹண்ட்ரடாயின நமஹ, ஓம் டூ ஹண்ட்ரடாயின நமஹ, ஓம் த்ரீ ஹண்ட்ரடாயின நமஹ.” அவனுக்குத் தெரிந்த அளவு ‘நைன்ட்டி நைன் ஹண்ட்ரடாயின நமஹ’ வரை சொல்லிக்கொண்டே மாவிலையால் புது வீட்டுக்குள் தண்ணீர் தெளித்து முடித்தான் கிட்டண்ணா.

கற்பூரம் ஏற்றி முடித்தான். பிறகு புறப்படத் தயாரானான். “இருங்க சாமி! தட்சிணை வாங்கிக்கலையே,” என்று ஒரு தாம்பாளத்தில் ஐந்து ரூபாய்ப் பணம், தேங்காய் மூடிகள், ஒரு டஜன் பழம், வெற்றிலை பாக்கு வைத்து எல்லாவற்றையும் ஒரு பையில் போட்டு கிட்டண்ணாவிடம் கொடுத்து அனுப்பினார்.

வீட்டுக்கு வந்த கிட்டண்ணா பெருமையாக “மந்திரமெல்லாம் கூடச் சொன்னேன்,” என்றான்.

அப்பா ஆச்சரியத்துடன், “மந்திரமா?” என்றார்.

சிரித்தவாறு கிட்டண்ணா, “ஆமாம் ஒன் ஹண்ட்ரடாயின நமஹ, டூ ஹண்ட்ரடாயின நமஹ என்று நைன்ட்டி நைன் ஹண்ட்ரடாயின வரை சொல்லித் தண்ணீர் தெளித்தேன். ஐந்து ரூபாகூடக் கொடுத்தார்” என்றான்.

“அந்த ரூபாய் எங்கே?” என்றார் அப்பா.

“இதோ” என்று பெருமையுடன் காட்டினான். அடுத்த நிமிஷம் அப்பா தன் பெரிய கையைச் சுழற்றி அவன் கன்னத்தில் பளார் என்று ஓர் அறை விட்டார்.

“கழுதை! தெரியலேன்னா தெரியலேன்னு சொல்லாம, அந்தத் தாத்தாவை ஏமாற்றிட்டு வந்து பெருமையாகச் சொல்லிக்கிறியா? எல்லாத்தையும் கொண்டு போய் மிட்டாய்த் தாத்தாகிட்டே கொடுத்துட்டு மன்னிப்பு கேட்டுவிட்டு வா… போ.” என்றார். அண்ணன் கன்னம் பழுத்துப் போயிற்று.

வெளியே ஏகப்பட்ட வெய்யில். “டேய்! சுந்து, நீயும் வர்ரியாடா,” என்றான் பரிதாபமாக.

பாவமாயிருந்தது. கூடவே போனேன். அனாவசியமாப் பொறமைப்பட்டோமே அண்ணனைப் பார்த்து என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

“ஏண்டா, ஹண்ட்ரடாயின நமஹ” என்று இப்பக்கூடக் கேலி பண்ணுவேன் டாக்டர் அண்ணாவை – அதாவது கிட்டண்ணாவை.

அந்தக் காலத்தில் தமிழகத்தில் பெரும்பாலானோர் இப்படித்தான் அய்யர் வந்துதான் புது வீட்டில் கிரகப்பிரவேசம் செய்யவேண்டும் என்று நினைத்து அய்யர்களை வீட்டு விசேஷங்களுக்கு வற்புறுத்தி அழைப்பார்கள்.

பின்னாலில் பெரியார் தயவால் இப்படிப்பட்ட வழக்கங்கள் குறைந்து போயின. 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
என்னிடம் வாலாட்டாதீர்கள்
தற்செயலாக அங்கே வந்த சீதாப்பாட்டி, "எங்கே! எங்கே! இப்படித் திரும்புங்கள்," என்று அப்புசாமியின் தோளைத் தொட்டுத் திருப்பினாள். ஜீப்பா, பனியன் இவைகளைக் கழற்றிவிட்டு, தனது தேக காந்தியைக் கண்ணாடியில் பார்த்து மகிழ்ந்து கொண்டிருந்த அப்புசாமி, "ஏய், என்ன இது, ஆட்டு வியாபாரி பிடித்துப் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அலங்காநல்லூர் அப்புசாமி
"கொம்பைச் சீவறானா? எதுக்குடா, ரசம்?" பதறினார் அப்புசாமி.   ரசகுண்டு சுவாரசியமாகத் தட்டியில் எழுதிக்கொண்டே சந்தேகம் கேட்டான். "ஏன் தாத்தா, 'வீர'வுக்கு 'ற' வா? 'ர' வா?" இலக்கணப் பிழை பற்றிக் கவலைப்படும் நிலையில் அப்போது அப்புசாமி இல்லை. இலக்கணம் பிழைக்கிறதோ இல்லையோ, தாம் உயிர் பிழைத்தால் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கல்யாண வீட்டில் சகல பேர்களும் செல்போன் வைத்துக் கொண்டு இருந்தார்கள். கல்யா ணப் பெண், மாப்பிள்ளைப் பையன், நடத்திவைக்கிற சாஸ்திரிகள், தலைமை நாகஸ்வரக்காரர், ஜால்ரா இளைஞன், சத்திரத்து வாட்ச்மேன்... பட்டியல் நீளம்! அழுதுகொண்டு இருந்த ஒரு ஆறு மாசக் குழந்தையின் கையில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
செடி நட்டவர் தண்ணீர் ஊற்றுவார்
அப்புசாமிக்குப் பல விஷயங்கள் ஆரம்பத்தில் புதிராகத்தான் இருக்கும். ஆனால் சீதாப்பாட்டி லாரி ஒன்று அழைத்துக்கொண்டு வருமாறு ஒரு நாள் காலையில் கட்டளையிட்டது அப்புசாமிக்கு விளங்கவேயில்லை. மேஜைமீது நாலைந்து வருட வரவு செலவுக் கணக்குப் புத்தகங்கள் பிரித்துப் போடப்பட்டிருந்தன. அப்புசாமி சொன்னார்: ''ஓ! வருமான ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சீதா பாட்டிக்கு ரத்தம் கொதித்தது. அப்புசாமியோ அவள் எதிரே அமைதியாக நின்று கை கட்டிக்கொண்டு, "தப்பென்ன?" என்றார். "ஆர் யூ நாட் அஷேம்ட் - முன்பின் தெரியாதவர்கள் வீட்டில் போய்ச் சப்பாத்தி சாப்பிட?" "அந்தக் கிழவியைத்தான் எனக்குத் தெரியாதே தவிர, அவள் பேரனை எனக்குத் தெரியுமே. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அப்புசாமி உறிஞ்சிப் பார்த்தார், அட்டைப் பெட்டிகளின் மணத்தை. தூக்கிப் பார்த்தார் கனத்தை. நொந்து கொண்டார் தலை எழுத்தை. வெறுத்தார் மனைவியின் அராஜகத்தை. விரும்பவில்லை அவளுடைய சிக்கனத்தை. ஸ்வீட்டுகளின் நறுமணம் கமகமவென்று அவர் நாசியில் புகுந்து சரளி வாசித்தது. மெட்ரோ வாட்டர் டாங்க் கன்னாபின்னாவென்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"டைனிங் டேபிள் மேலே காப்பி வைச்சேன். குடிக்கிறதுக்கென்ன?" என்றாள் சீதாப்பாட்டி. "சீதே! காப்பி என்கிறது ஒரு குடும்பத்துக்குள்ளே ஒற்றுமையை வளர்க்கிறது. அதைக் குடிக்கிறப்போ உடம்பும், உள்ளமும் தெம்பாயிருக்கு. எப்போ நம்ம உடம்பும் மனசும் தெம்பா இருக்குதோ அப்போது நாம செய்யற காரியமும் நல்ல ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நண்பன் அனந்தமூர்த்தி வீட்டுக்குப் போயிருந்தேன். அங்கே கண்ட காட்சி என்னைப் பிரமிக்க வைத்தது. கத்திரி வெய்யில் கூட அவ்வளவு படுத்தாமல் போய் விட்டதே, நண்பருக்கு என்ன ஆச்சு? தடுக்க முயன்றேன். "விடுப்பா என்னை? தடுக்காதே. நீயும் வீணாக அடிபடுவே... நகரு.." மூர்க்கத்தனமாக ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கிளிண்டனை வரவேற்கிறார் அப்புசாமி
''அடியே கிழவி! இதெல்லாம் அபூர்வம்டி. பேப்பரிலே கொட்டை எழுத்திலே போட்டிருக்கானே. உன் காடராக்ட் கண்ணுக்குத் தெரியலையா? இருபத்திரண்டு வருஷத்துக்கு அப்புறம் நம்ம இந்தியாவுக்கு வர்றார்டி அமெரிக்க ஜனாதிபதி!'' அப்புசாமி மனைவியிடம் மன்றாடிக் கொண்டிருந்தார். ஆந்திரா மஹிளா மண்டல் என்ற சமூக அமைப்புடன் சீதாப்பாட்டிக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கனவுமாமணி அப்புசாமி
அப்புசாமி இரண்டு மூன்று நாளாகவே மனைவியைப் பலவிதமான கோணங்களில் எட்ட இருந்து ரகசியமாகவும் வெளிப்படையாகவும் கவனித்துக் கொண்டிருந்தார். "வாட் ஹாப்பண்ட் டு யூ... ரெண்டு நாளாக உங்கள் பார்வையே சரியில்லை. எதையோ பார்த்துப் பயந்துகிட்ட மாதிரி முழிக்கிறீர்கள ?" என்றாள் சீதாப்பாட்டி. "என்னவாவது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
என்னிடம் வாலாட்டாதீர்கள்
அலங்காநல்லூர் அப்புசாமி
நரிக்குறவி அம்மையாருக்கு செல்…
செடி நட்டவர் தண்ணீர் ஊற்றுவார்
ஒரு ஆக்ரோஷமான மோதல்
அப்புசாமியும் ஸ்வீட் ஸிக்ஸ்டீனும்!
வளவளா வைரஸ்
ஐயோ பாவம் டி.வி. பெட்டி
கிளிண்டனை வரவேற்கிறார் அப்புசாமி
கனவுமாமணி அப்புசாமி

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)