Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

அந்தப் பெண்ணிடம் மட்டும்…?

 

‘ஹூம்…வயசு அம்பத்தி நாலாச்சு….வீட்டுல வயசுக்கு வந்த பொண்ணுங்க ரெண்டு கல்யாணத்துக்கு நின்னுட்டிருக்குதுக… இந்தாளு என்னடான்னா இங்க ரொமான்ஸ் பண்ணிட்டிருக்கான்… எல்லாம் காலக் கொடுமைப்பா” இது செக்சன் ஆபீசர் சீனிவாசன்.

‘அட… வேற ஆளா கெடைக்கலை… ஒரு ஜி.எம்… போயும் போயும் ஆபீஸைக் கூட்டிப் பெருக்கற ஒரு பொம்பளையோட… ச்சை… குமட்டுதுப்பா” டெஸ்பாட்ச் கிளார்க் வாந்தியெடுப்பது போல் அபிநயிக்க கேட்டுக் கொண்டிருந்த பியூன் ரங்கசாமிக்கு வேதனையாயிருந்தது.

‘ச்சே…எல்லார்கிட்டேயும்… கறாரா… கண்டிப்பா இருக்கற இந்த ஜி.எம். அந்தப் பொம்பளைகிட்ட மட்டும் ஏன் குழைவா… தணிவா… சிரிச்சுச் சிரிச்சுப் பேசறார்?… அதுக்காக ஆபீஸே… அவரைக் கேவலமாப் பேசுதே…” யோசித்தவர் ஒரு முடிவுக்கு வந்தவராய் எழுந்து ஜி.எம். அறைக்குச் சென்று, தன் ஆதங்கத்தைக் கேட்டே விட்டார்.

மெலிதாய்ச் சிரித்த ஜி.எம்.ராகவேந்தர், “ரங்கசாமி…நான் சொல்றதை நல்லாக் கேட்டுக்க… இந்த ஆபீஸ்ல இருக்கற யார் ரிசைன் பண்ணிட்டுப் போனாலும் நான் கொஞ்சம் கூடக் கவலைப் பட மாட்டேன்… ஏன்னா அந்தப் போஸ்ட்டுக்கு வேறொரு ஆளை ஈசியாப் புடிச்சுடலாம்… ஒரு விளம்பரம் குடுத்தாப் போதும்… க்யூவில வந்து நிப்பாங்க…ஆனா… அந்தத் துப்புரவு வேலை ரொம்ப கிராக்கியான வேலைப்பா… அதுக்கு மட்டும் ஆளே கெடைக்க மாட்டாங்க… இப்ப இருக்கற இந்தப் பொம்பளையைப் புடிக்கறதுக்குள்ளார நான் பட்ட பாடு எனக்குத்தான் தெரியும்… வருவாங்க.. அதிகபட்சம் ஒரு மாசம் வேலை பார்ப்பாங்க… இத விடக் கொஞ்சம் சம்பளம் அதிகமாக் கெடைச்சாப் போதும்.. தாவிடுவாங்க… அவங்களையெல்லாம் தக்க வைக்கனும்ன்னா… அதிகாரம் பண்ணிப் பேசக் கூடாதுப்பா… இதமா…பதமா பேசித்தான் புடிச்சு வைக்கணும்… அதான்…”

ரங்கசாமிக்கு லேசாய்ப் புரிய ஆரம்பித்தது. 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
“டெய்லர் ப்ளவுஸ் தைச்சிருப்பான்...ஈவினிங் வரும் போது மறக்காம வாங்கிட்டு வந்திடுங்க!” டிபன் காரியரை நீட்டியபடியே சொன்னாள் சுசீலா. “ஏண்டி இதையெல்லாம் என்கிட்ட சொல்றே!...ஆபீஸ் டென்ஷன்ல மறந்தாலும் மறந்துடுவேன்..” சலித்துக் கொண்டான் ஜெயபால். “அதெப்படி பொண்டாட்டி சொன்னது மட்டும் மறந்து போகுமா?..அப்ப யார் சொன்னா மறக்காது?” ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கிட்டத்தட்ட இருபத்தொன்பது வருடங்களுக்குப் பிறகு பிறந்து வளர்ந்த சொந்த கிராமத்திற்குச் செல்லும் வாய்ப்பு எனக்கு இப்போதுதான் வாய்த்தது. அதற்கும் கூடக் காரணம் என் ரிடையர்மெண்ட்தான். ஈரோட்டிற்கு அருகில் உள்ள சிவகிரி கிராமத்தில் பிறந்து பள்ளி வாழ்க்கையை அங்கும். கல்லூரி வாழ்க்கையை ஈரோட்டிலும் முடித்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தன் சைக்கிள் கடை முன் வந்து நின்ற கைனடிக் ஹோண்டாவிலிருந்து இறங்கிய அந்த இரண்டு பெண்களும் தன்னை நோக்கி வேகவேகமாக வருவதை குழப்பத்துடன் பார்த்தான் ஆறுமுகம். ‘யாரு இவளுக?..எதுக்கு இத்தனை வேகமா வர்றாளுக?’ ‘இங்க…ஆறுமுகம்ங்கறது….யாரு?’ செம்பட்டைத்தலையுடனிருந்த சுடிதார்க்காரி மிரட்டல் தொனியில் கேட்க, ‘ஏன்?…நான்தான்’ எங்க மாதர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த வங்கி மேலாளர் வீட்டு முன்புற ஹாலில் ‘மெத்…மெத.;.’தென்ற சோபாவில் அமர்ந்திருந்த சிவாவுக்கு எரிச்சலாயிருந்தது. ‘ச்சை…இன்னொருத்தர் வீட்டில் வந்து…இப்படிக் காத்துக் கெடக்கறதை விடக் கேவலம் வேற எதுவுமில்லை…ஏன்தான் இந்த அப்பாவுக்கு இதெல்லாம் புரிய மாட்டேன் என்கிறதோ?…’ தனக்குள் அலுத்துக் கொண்டவனுக்கு நேற்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பஸ்ஸிலிருந்து கண்ணீருடன் இறங்கிய கண்ணன் பஸ் நகrந்ததும் 'ஹா..ஹா..” வென்று உரத்த குரலில் வாய் விட்டுச் சிரித்தான். 'டேய்... டேய்… என்னாச்சுடா உனக்கு? இப்பத்தான் பஸ்ல செல்போனை யாரோ அடிச்சிட்டதாச் சொல்லிக் கத்திக் களேபரம் பண்ணி… ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணி அழுதே… இப்பக் கீழே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
விழுதுக்குள் வேர்
புகை ஓவியம்
வாய்ச் சொல் வீராங்கனைகள்
எல்லாம் மாயை தம்பி
போடா பைத்தியக்காரா…!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)