கையறுநிலை

 

என்ன ஆச்சு ராமுக்கு ?நல்லாத்தானே இருந்தான்.

என்று வருத்தமாக ராமுவின் மனைவி சாராதாவிடம் கேட்ட குமார். ராமுவின் பள்ளிக்காலத்திலிருந்தே தோழன், மற்றும் சாரதாவின் உறவினர்.

தெரியலை! திடீர்னு அன்றைக்கு காலையில் எழுந்தவர், எனக்கு தலை சுற்றுகிறது, தலை வலியும் அதிகமாக இருக்கு என்றார். அதிலிருந்து அடிக்கடி தலைவலி வருவதும், ஞாபக மறதியும் அதிகமாயிடுச்சு, என்ன செய்யறதுன்னு தெரியலை, டாக்டர்கிட்டே போய் வந்தோம். ஸ்கேன் எடுத்துப் பார்த்ததில் மூளையில் ஒரு கட்டி ஒன்று உள்ளதாகவும், அறுவை சிகிச்சை செய்தாலும் வாய்ப்பு இருபது சதவிகிதம் தான் என்றும் சொல்கிறார் என்றார் வருத்தமாக,மெதுவாக.

அச்சோ எனப் பரிதாபப்பட்டான்.

அவருடைய வாழ் நாட்கள் எண்ணப்படுது, குமார்.

அது அவருக்குத் தெரியாது,

அதனால அவரோட நண்பர்களை வந்து சில நேரம் அவரோடு செலவிடச் சொல்லுங்கள், நீங்கதான் நெருங்கிய நண்பர், ஆகையால் அடிக்கடி வாங்க, வந்து பாருங்க, என்று வேண்டினாள்.

வேற ஏதாவது அவரோட நிறைவேறா ஆசைகள் இருந்தாலும் சொல்லுங்கள் குமார், நான் அதை நிறைவேற்றிட முயல்கிறேன் என்றுக்கூறியதில் அவளது தன்னம்பிக்கை வெளிப்பட்டது.

சூழ்நிலை யதார்த்தத்தை புரிந்துக்கொண்டு செயல்படும் ஆற்றல் பெண்களுக்கே அதிகமாக இருக்கும், என்று நினைத்தபடி , கண்டிப்பாக சொல்கிறேன். என்று விடைப்பெற்றான்.

ராதாவா? நான் ராமின் மனைவி சாரதா , மதுரையிலிருந்த பேசுகிறேன், என்றாள்.

ம், சொல்லுங்கள், என்றதுமே ராமின் நம்பர் அவளுக்கு தெரிந்து இருக்கிறது என நினைத்துக் கொண்டாள்.

எனக்காக நீங்கள் ஒரு உதவி செய்யவேண்டும் என்றுக் கேட்டாள்.

செல்லுங்கள் சாரதா! என்ன செய்யனும்,

நீங்க உடனே எங்க வீட்டிற்கு வர வேண்டும்,

ஏன் என்னாச்சு?

நேரிலே நீங்கள் வந்தால் புரிந்துக்கொள்வீர்கள். அவசியம் வரவேண்டும். என்று கேட்டாள்,

நான் வருகிறேன், என்றுக் கூறி யோசனையுடன் போனை வைத்தாள்.

உங்களை கேட்காமல் இதுதான் நான் எடுத்த முதல் முடிவு, என்னை மன்னித்து விடுங்கள் என்று நினைத்து தூக்கத்தில் இருந்த ராமின் அருகில் நின்று அவனைப்பார்த்தபடி நின்றாள்.

ராதா, முன்னாள் காதலி என்று ராம் சொல்வதும், தான்தான் அவளிடம் அதை சொல்லாமலே நாட்கள் கடத்தி விட்டதாகவும், அதற்குள் அவர்கள் வீட்டில் மணம் முடித்துவிட்டதாகவும் சொல்வார். ராதாவிற்கும் என் மேல் தனி அன்பு உண்டு என்று அடிக்கடி சொல்வார்.

சாரதாவும் அவனிடம் நான்தான் உங்க கிட்டே மாட்டிக்கிட்டேன்!

அவளையே கட்டிக்க வேண்டியதுதானே என்பாள்.

அந்த ராதாவைத்தான் ‘நண்பர்கள் 92′என்ற குழுவின் வாயிலாக கண்டு எடுத்து அழைத்து இருக்கிறாள்.

ராதாவும், பெங்களூரில் இருக்கும் தனது கணவரிடம் 92ஆம் வருட கல்லூரிக்கால நண்பர்களை மதுரையில் சந்திப்பதாக கூறி விட்டு உடன் மதுரைக்கு கிளம்பினாள்.

விஷயம் அனைத்தும் அறிந்த ராதா மிகவும் வருத்தமடைந்து, தூக்கத்தில் இருந்த ராமைப் பார்த்தபடி பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள்.

கண் விழித்த ராம் அவளைப் பார்த்தான். ராதாவும் அவனைப் பார்த்தாள்..

தாடியுடன் முகம்.. ஐம்பதுக்கேற்ற நரைத்த முடி, மரண பயம், வாழ வேண்டுமென ஆசை, இயலாமை என அவன் கண்களில் கண்டாள்.

பேச்சு எழவில்லை.. கண்களே பரிமாறிக் கொண்டன சொல்ல வந்த செய்திகளை.

இருவர் பார்வையிலும் வெற்றிடம் மட்டுமே இருந்தது.

நீங்கள் பேசிக்கொண்டிருங்கள் ராதா!

நான் சாப்பாடு எடுத்து வைக்கின்ன்றேன், என்று நகர்ந்தாள்.சாரதா.

அந்த ராமின் பார்வை, பழைய நட்போ, பழைய காதலர்களோ, வறுமையிலும்,நோயுற்றும் காண்பது என்பது கொடிது என்பதை உணர்த்தியது.

வலியை தீர்க்க ஒரே வழி அந்த வலியின் மீது அதிக கவனம் வைப்பதுதான், தைரியமாக இருங்கள், நாங்கள் இருக்கின்றோம் என சாரதாவிற்கு ஆறுதல் சொல்லி, தான் மதுரையில் நாளையும் தங்கப்போவதாகச் சொல்லிவிட்டு கிளம்பத் தயாரானாள் ராதா.

விடைபெறும் போது..

ராமுக்கு சிறிது ஞாபகம் வந்து இருக்கவேண்டும் கண்களின் ஓரத்தில் நீர் கசிந்து இருந்தது.

ராம், ராதாவை நோக்கி கையை நீட்டினான்,

சாரதாவிற்கும் அழுகை வரவே, புடவைத் தலைப்பால் துடைத்தெடுத்தாள்.

ராதாவும் தனது கைகளைக் கொடுத்து தலையைத் கோதியபடி குனிந்து அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்…

சாரதா என்னை மன்னித்து விடுங்கள்! என்றுச் சொல்லி நிற்காமல் கிளம்பினாள்.ராதா.

காதலர்கள் அன்று தோற்று போயிருந்தாலும் , காதல் ஜெயித்தது இன்று.

ஒரு தோல்வியில்தான் பொதுவாக வரும் கையறுநிலை, காதலின் வெற்றியில் கையறு நிலையில் சாரதா! 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
விழா மேடையில், சென்னை ஓவியக் கலைக்கல்லூரியின் முதல்வர் தலைமையில் பெரியவர்கள் வீற்றிருக்க, அரங்கமே நிறைந்து கிடந்தது. ஓவியத்துறை ஜாம்பவான்கள் பலர் கூடியிருக்க அகில இந்திய அளவில் ஓவியம் வரைவுப்போட்டி நடைபெற்று முடிவுகள் அறிவிக்கபடும் நேரத்திற்காக அனைத்து மாநில மாணவர்களும் தம் தம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
யோவ்..இங்க வாய்யா! இதை போட்டுக்க, 202 எண் கொண்ட கைதி உடையை கொடுத்தனர். ஒழுங்கு மரியாதையா நடந்துக்கனும், இருக்கிற இடம் தெரியாம இருந்துக்கனும், அங்கே போ! உடல் பரிசோதனைக்கு டாக்டர் வருவார்! என்று விரட்டினர். மருத்துவர் வந்த பின் அவரது உடல் முழு பரிசோதனை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அனைவரின் இருப்பை அழிக்கும் கடைசி இடம். ஓ வென்று இருந்தது, கடைசியாக எரியூட்டப்பட்ட சடலம் ஒன்று எரிந்தபடி இருக்க, அருகே உள்ள கொட்டகையில் புல் பூண்டு முளைத்து , பயன்பாடாற்ற கொட்டகையில் ஆடு ஒன்று விளையாடிக் கொண்டு இருந்தது, தன் குட்டியுடன். வெட்டியான் ஈசானம் ஓரமாக அமர்ந்து தனது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பாலையூர் போலீஸ் ஸ்டேசனா? சார்! சீக்கிரமா வாங்க, இங்க பூட்டின வீட்டுத் தோட்டத்திலே ஒருத்தன் விழுந்து கிடக்கின்றான். என்ன, ஏது, யாருனு தெரியலை என்று அன்றைய சூரியோதயத்தை ஆரம்பித்து வைத்தனர் , வளர்ந்து வரும் பகுதியான கவி நகர் குடியிருப்பு வாசிகள். ஆய்வாளர் வேற ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வாசுதேவன் ஒரு பொறியாளர். அலுவலகம் கிளம்பி வாசலில் நின்று ராதிகாவை அழைத்தான்.. நான் போயிட்டு வருகிறேன்., மாலை கொஞ்சம் லேட்டாகும் எனக்காக காத்து இருக்க வேண்டாம்,அப்பா அம்மாவைச் சாப்பிட வைத்திடு,என்றுக் கூறி விட்டுச் சென்றான். அப்பா, அம்மா மீது அளவு கடந்த அக்கறை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
திருவாரூர் மாவட்டம், வேதபுரி கிராமம்..... மொத்த மாவட்ட காவல் துறையும் அமைச்சர் பாண்டியன் வீட்டில்.... அமைச்சர் கொடூர முறையில் கொலை செய்யப்பட்டு கிடக்க, மோப்ப நாய் சகிதம் காவலர்கள், கட்சித் தொண்டர்கள் ,பொது மக்கள் சைரன் ஒலிக்க வாகனங்கள் என ஏகக் கூட்டம். காவல்துறை மேலதிகாரி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அம்மா! ரேவதி, சீக்கிரமா எழுந்திரு. கொஞ்சம் எழுந்து வேலையை பாரு! நானே எல்லாம் செய்யனும்! இதுக்கெல்லாம் ஒருத்தன் வருவான் பாரு, அப்ப தெரியும் இந்த அம்மாவோட அருமை. என காலை மந்திரம் ஓதினாள். ரேவதி எழுந்து வந்து அப்பாவைப் பார்த்து கண்ணடித்தாள், எப்படி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஒரு பக்கம் இடிந்த பழமையான வீடு. ஒரு புறம் சரிந்த வரிசை கலைந்த ஓடுகள். நின்றுக் கொண்டியிருந்த பழைய தூண்களே பறைசாற்றியது வெங்குச்செட்டியாரின் இன்றைய வறுமை நிலைமையை. வெங்குசெட்டியாருக்கு வயது எண்பத்தைந்தாகிறது. மனைவி யோகா ஆச்சிக்கும் எண்பது நெருங்கி இருக்கும். இன்றோ, நாளையோ ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காலாங்கார்த்தாலே எனக்கு கனவிலே ரயில் வந்தது, விடியற்காலையிலே நாய்கள் ஊளையிட்டது ருக்கு, அப்படி இருந்தால் என்ன சொல்லுவா ருக்கு?. ம். ரயில் நின்றதா? ஓடியதா? என கேட்டாள் ருக்கு. அது ஞாபகம் இல்லை என்றவர். நின்றால் என்ன? ஓடினால் என்ன? என கேட்டார். தீட்டு செய்தி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
என்ன கேசு ஏட்டையா? என்று கேட்டுக்கொண்டே உள்ளே வந்தார் ஆய்வாளர் ஆறுமுகம். ஐயா, ஒரு வயதான பொம்பளைகிட்ட பணம் திருட முயல, அவங்க கீழே விழுந்து மக்கள் எல்லாம் சேர்ந்து அட்மிட் செய்துட்டாங்க. இவனை அள்ளிகிட்டு வந்து விசாரிச்சா 2000 ரூபா நோட்டா நிறைய ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அழகோவியம்
கைதி எண் 202
மயானம்
கு(கொ)லை விழும் நேரம்
தாய்ப் பாசம்
அச்சம் தவிர்
உண்மை
மறுவாசனை
அய்யாசாமி – ருக்கு சாவுத் தீட்டு
ஆறாத சினம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)