கதையாசிரியர் தொகுப்பு: கி.ராஜநாராயணன்

47 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

புறப்பாடு

 

 (1973ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) ‘தெரியுமா உங்களுக்கு சமாச்சாரம்‌? நம்ம அண்ணாரப்பக்‌ கவுண்டர்‌; ஆள்‌ தீந்துபோயிட்டார்‌!’ சொன்னவனும்‌ சந்தோஷமாகச்‌ சொன்னான்‌, கேட்டவர்களும்‌ சந்தோஷமாகக்‌ கேட்டார்கள்‌. ‘நெசமாத்தான்‌ சொல்லுதயா?’ மத்தியில்‌ ஒரு சந்தேகம்‌. ‘அந்தாப்‌ பாருங்க, பொய்யா சொல்லுதேன்‌; கயத்தாத்து மேளத்துக்கு ஆள்‌ புறப்பட்டாச்சி.’ ‘லேய்‌ மக்காளி; மக்காளி’ என்று அவனைக்‌ கைதட்டிக்‌ கூப்பிட்டு, விசாரிச்சித்‌ தெளிவு கேட்டார்கள்‌. மக்காளியும்‌ பல்லைக்‌ காட்டிக்‌ கொண்டே, கவுண்டர்‌ செத்துப்போனது வாஸ்தவந்தான்‌ என்று


வலி வலி

 

 (1993ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) துரும்பத் திரும்ப பார்க்கத் தூண்டும் விரசமற்ற அழகு பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாம் அந்த அழகை; சுருதி சுத்தமான இசையை கேட்பதைப்போல இப்போது என்ன நோக்காடு வந்தது அவளுக்கு என்றுதான் தெரியலை, யோசித்து யோசித்து மண்டையை உடைத்துக்கொண்டது தான் மிச்சம். தியாகுவின் சாவுச் செய்தி திடிரென்று ஒருநாள் வெள்னிடியாக வத்து விழுந்தது. சாவுக்கு நான் போகலை. அந்தக் கிராமம் இங்கே இருந்து பதினோரு கிலோமீட்டர்


அங்கணம்

 

 (1961ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) அடுப்பங்கூடத்தின் வடமேற்கு முக்கில் குரிய வெளிச்சம் படாத ரப்பரப்பில் அமைத்திருந்தது அங்கணம்; சாப்பிட முன்றும் சாப்பிட்ட பின்னாலும் கைகழுவுகிறது, முகம் கைகால் கழுவுகிறது. கொப்பளித்துத் துப்புகிறது, ஏனங்கள் கமுவுகிறது, சர்க்கஸ் கம்பெனி போல பெரிய்ய எங்கள் குடும்பத்தின் தயர்கள் சங்கிலித் தொடராய்க் குளிக்கிறது, கொள்கிறது எல்லாமே அதில்த்தான், இருபத்தி நாலு மணி நேரத்தில் ஒரு HD அல்லது அஞ்சி மணி நேரமே இய்வாக


கொத்தைப் பருத்தி

 

 (1982ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) கோனேரி செங்க்கன்னாவின் குடும்பத்தைப்பற்றி விசாரிக் கவா வேண்டும்: பெயரைச் சொன்னாலே சுத்துப்பட்டிகளில் ‘அடேயப்பா அவுகளுக்கென்ன?’ என்று சொல்லும் வாய்கள். பெயருக்கு இப்பவும் குறைச்சல் இல்லைதான். ‘பெயர் இருந்து நாக்கு வழிக்கவா; ஒரு பயலும் பொண்ணு தர மாட்டேங்கானே என் பேரனுக்கு’ என்று நினைத்துத் தவுதாயப் பட்டார் கோனேரி, இருநாறு ஏக்கர் கரிசல். அதுவும் தெய்க்கரிசல் நிலம்; நினைச்சுப் பார்க்கமுடியுமா யாராலும்? அந்த வட்டாரத்திலேயே


ஜீவன்‌

 

 கிராமத்திலுள்ள குமரிப்பெண்டுகளுக்கு அங்குப்பிள்ளையைக்‌ கண்டுவிட்டாலே ஒருவித குஷி வந்துவிடும்‌. ஜாடை செய்து – ஒவ்வொரு வார்த்தைக்குமே ஜாடை செய்து – ‘னைக்கு (அங்குப்பிள்ளையைக்‌ காட்டி) கலியாணம்‌ (தாலி கட்டுவதைப்போல கழுத்துப்பக்கம்‌ கைகளைக்‌ கொண்டுபோய்‌) எப்போ? (விரல்களை முஷ்டி மடக்கிக்‌ குலுக்கவேண்டும்‌.) இந்த ‘அபிநய முத்திரை’களோடு முகபாவமும்‌ சேர்ந்துகொள்ளும்‌. ஊமைகளோடு ‘பேசுவது’ என்பது எல்லோருக்கும்‌ அவ்வளவு லேசு இல்லை. வேத்துமொழி தெரிந்தவன்தான்‌ அதைப்‌ பேசமுடியும்‌ என்பதுபோல ‘ஊமை பாஷை’ தெரிந்தவன்தான்‌ அவர்களோடு சரளமாசப்‌ பேசமுடியும்‌. ‘பெண்‌’ என்று சொல்லவேண்டுமானால்‌


கறிவேப்பிலைகள்‌

 

 அந்த வங்கிழடு தம்பதியருடைய சொந்தப்‌ பெயர்களை மறந்தே போய்விட்டது கிராமம்‌. பப்பு தாத்தா தம்பதியர்‌ என்று சொன்னால்தான்‌ தெரியும்‌. தனித்தனியாகச்‌ சொல்வதென்றால்‌, அந்தத்‌ தொண்டுக்கிழவரைப்‌ பப்பு தாத்தா என்றும்‌, அந்தத்‌ தொண்டு கிழவியைப்‌ பப்புப்‌ பாட்டி என்றும்‌ வயசானவர்களிலிருந்து குழந்தைகள்‌ வரை அழைத்தார்கள்‌. அவர்களைப்‌ பார்க்கும்போது உலர்ந்த பழங்களின்‌ ஞாபகம்‌ வரும்‌. பேர்ச்சம்பழ நிறத்திலுள்ள அவர்களுடைய உடம்பின்‌ தோல்களில்‌ கணக்கில்லாத மச்சங்கள்‌; கருப்பு, சிகப்பு நிறத்திலும்‌ கருநீல நிறத்திலும்‌ உடம்பின்‌ சில பகுதிகளில்‌ வறண்ட பாலுண்ணிகள்‌ நிறைந்திருந்தன.


சாவு

 

 தட் தட் தட் “யாரது?” தட் தட் தட் “யாரது?” ஜக்குவும் ராமானுஜநாயக்கரும் எழுந்து அவசர அவசரமாக “கால்” கழுவிக்கொள்கிறார்கள். கிளக்……… கிறீச்ச் ‘ஒருத்தரையும் காணமே’ இப்பொத்தானே மழை பெய்து வெரித்திருந்தது; யாரும் வந்த சுவடே காணமே ‘மாட்டுக் குளம்பின் காலடிதான் தரையில் பதிந்திருக்கிறது; எவ்வளவு பெரிய காலடி! ‘தட்டியது யாராக இருக்கலாம்? ம்……..யாரோ’ திடீரென்று கோழிகள் பட படவென்று இறக்கைகளைத் தட்டிக்கொண்டு கலைந்து கொக்கரிக்கின்றன. தாய்க் கோழிகளின் இறக்கைகளுக்குள் குஞ்சுகள் பாய்ந்து ஓடி பயத்தால் ஒளிந்து


மாயமான்‌

 

 அப்பாவு செட்டியார்‌ சைக்கிளில்‌ வந்து ‘ஜம்‌’ என்று இறங்கினார்‌ அவர்‌ வருகைக்காக காத்துக்‌ கொண்டிருந்த கிராமத்து இளைஞர்கள்‌ சைக்கிளின்‌ பக்கம்‌ நெருங்கி, ‘ஹேன்ட்பாரில்‌’ சொருகி இருந்த தினப்‌ பத்திரிகையை உரிமையோடு எடுத்து, உலக விஷயங்களில்‌ மூழ்க ஆரம்பித்தார்கள்‌. செட்டியார்‌, சைக்கிளை ‘ஸ்டாண்டு’ போட்டு நிறுத்திவிட்டு இந்தப்‌ பக்கம்‌ திரும்பினார்‌. அவருடைய தர்மபத்தினி உலகம்மாள்‌ தண்ணீரும்‌ செம்புமாய்‌ தயாராக நின்றுகொண்டிருந்தாள்‌. செம்பைக்‌ ையில்‌ வாங்கி முகம்‌ கைகால்‌ சுத்தி செய்தார்‌. இதற்குள்‌ அவருடைய மகன்‌ சிவக்கொழுந்து கடையில்‌ இருந்து


பேதை

 

 (1966ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) பேச்சி, ஒரு இன்பமான கனவு கண்டாள். இரட்டைக் கதவு போட்ட ஒரு வாசல், ஒரு கதவு மட்டும் திறத் திருந்தது. ஒரு கதவு மூடியிருக்கிறது. மூடியிருக்கும் அந்தக் கதவைப் பிடித்திருக்கும் பிஞ்சு விரல்கள் மட்டும் தெரிகிறது. ஒரு குழந்தையின் தலை மெதுவாக எட்டிப்பார்க்கிறது. திரும்பவும் மெள்ள எட்டிப் பார்க்கியது. பார்த்தவுடன் சிரித்துக்கொண்டே அது சரக்கென்று தலையை இழுத்துக்கொள்கிறது. திரும்பவும் மெள்ள… பார்வதி அம்மன்


ஒரு காதல் கதை

 

 (1966ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) காதலித்துக் கல்யாணம் செய்யக் கொடுத்துவைக்கவில்லை எனக்கு என் நண்பன் ராகவனுக்குத்தான் கிடைத்தது அந்தப்பாக்கியம். சின்ன வயசிலேயே எனக்கு கல்யாணம் செய்து வைத்துவிட்டார் கள். அப்பொழுது என் மனைவிக்கு அறியாப்பருவம். அவள் என் தாய் மாமன் மகள். பிறந்த உடனேயே எங்கள் தாய்தந்தையர்கள் எங்களுக் குக் கல்யாண நிச்சயதார்த்தம் செய்துவிட்டார்கள். எங்களுடைய கல்யாண வைபவங்கள் கூட எனக்கு ஞாபகம் இல்லை. ஒன்றே ஒன்று தான்