கதையாசிரியர் தொகுப்பு: அ.வேளாங்கண்ணி

30 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நான் நீயாக.. நீ நானாக..

 

 சில பெண்கள்தான் அழகாக இருக்கிறார்கள்; அவர்களில் சரிதா ஒருத்தி. சில பெண்கள் ஏன் எவ்வளவோ பெண்கள் சாதாரணமாகத் தான் இருக்கிறார்கள். அவர்களில் நான் ஒருத்தி. அழகு என்றால் அகத்தழகு அது இது என்று புத்தகங்களில் எழுதுகிறார்களே அது இல்லை. நான் சொல்வது அழகு. வெளியில் கண்ணுக்குத் தெரியும் அழகு. ‘என்ன..? திடீரென்று அழகுப்பாட்டு பாடுகிறாய் என்கிறீர்களா..? ம்.. என் கஷ்டம் எனக்கு.. இப்படித்தான் அவ்வப்போது புலம்புவது என் வழக்கம். இதையெல்லாம் நீங்கள் கவனிக்காமல் உங்கள் வேலையில் கவனமாக


காட்டுக்குள் நுழைந்த மனிதர்கள்

 

 கல்யாணம் சொர்க்கத்தில் மட்டுமல்ல.. காடுகளில் கூட நிச்சயக்கப்படுகிறது. நான் சொல்ல வந்தது யானையூர் காட்டப்பத்தி.. ஆமா.. யானைகள் மட்டுமே வாழற ஊருங்கறதால இதுக்கு யானையூருனு பேரு வந்துச்சு… அங்க தான் இப்ப சுப்பாண்டி யானைக்கும், செவ்வந்தி யானைக்கும் நிச்சயதார்த்தம் நடந்துகிட்டு இருக்கு.. வாங்க சத்தம் போடாம நாமும் கவனிப்போம்… செவ்வந்தி குடும்பத்து யானைகளெல்லாம் சுப்பாண்டி குடும்ப யானைகள விழுந்து விழுந்து கவனிச்சாங்க… (நிஜமாவே விழுந்தாங்கன்னா நில அதிர்ச்சி ஏற்படும்.. சோ.. புரிஞ்சுக்கோங்க‌) முன்னமே பேச்சுவார்த்தை நடந்து, செவ்வந்தி


இன்டர்வியூ – ஒரு பக்க கதை

 

 “எதுக்குடா இவ்ளோ பயம்..? தைரியமா இரு.. பயந்தாலும் வெளிய காட்டிக்காத” “இல்லடா முதல் இன்டர்வியூ… நினைச்சாலே கை, காலெல்லாம் நடுங்குது” “ஏன்டா.. இப்படி பயந்தீனா.. எப்படி இன்டர்வியூல ஆன்சர் பண்ணுவ?” “அதான்டா தெரியல..” “எனிவே.. இன்டர்வியூ அட்டன்டு பண்ணு.. கலக்கு.. ஆல் தி வெரி பெஸ்ட்” “தேங்க்ஸ்டா” இன்டர்வியூ நாள்.. மொத்தம் முப்பது பேர்.. இவனது பேர் லிஸ்டில் இருபத்தி ஏழாவது இடத்தில் இருந்தது. “சேது..” அவனது பெயர் அழைக்கப்பட.. பதட்டப்படாமல் ஸ்டெடியாய் கிளம்பினான்.. “மே ஐ


உடைந்த வானம்

 

 சற்றுமுன் தான் மழை பெய்து ஓய்ந்திருந்தது. சாலையெங்கும் மேடு பள்ளம் முழுதும் நீர் தேங்கி நின்றது… அப்போது தான் வேலைக்குச் செல்வோர் கையில் குடையுடன் கடிகாரத்தில் நேரம் பார்த்தபடி, சாலையோர விரோதிகளுக்கு பயந்து பயந்து நடக்க ஆரம்பித்தனர். அவர்களது பயப்படுதல் தெரிந்தே, சில அசகாய சூரர்கள் தனக்கு புதிதாக கிடைத்த இருசக்கர வாகனத்தில் பறந்து பாதசாரிகளை அழுக்குப்படுத்திக் கொண்டிருந்தனர்.. அப்போது தான் சாலையோர குழாய்க்குள் ஒதுங்கிப் படுத்திருந்தவன்.. மெல்ல கண் திறந்து பார்த்தான்.. சாப்பிட்டு முழுதாய் ஒரு


பாழடைந்த கிணறு

 

 ஒரு பாழடைந்த ஓலைக்குடிசை வீடு…. வீட்டுக்கு பக்கத்திலேயே ஒரு சிறிய வட்ட கிணறு… எட்டிப்பார்த்தால், முகம் கண்ணாடியில் தெரிவது போல தெளிவாக தெரியும்… குடிசையோரம் ஒரு தொத்தலான ஆடு கட்டப்பட்டிருந்தது. ஒரு உருவம் நடுங்கியவாறே குடிசைக்குள் நுழைந்தது. குடிசைக்கு வெளியே ஒரு பூனை, ஒரு சுண்டெலியை துரத்திப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தது. அடுத்த‌ இரண்டாவது நிமிடம், குடிசைக்கு வெளியே ஒரு சத்தம் கேட்டது. “பாட்டி.. பாட்டி..” “யாரு?” “நான் பிரபாகர்.. சுகாதாரத்துறையில இருக்கேன்.. கிராமம் முழுதும் எல்லாரையும் பார்த்து


நள்ளிரவு ஒன்றரை மணி

 

 பதின்ம பருவத்திலிருக்கும் ராகுலுக்கு அப்பா இல்லை. ஒத்த பிள்ளையைப் பெற்ற, அநேக அன்னையரைப் போல், அவன் பத்து வயது வரை அவன் கால்கள் தரையில் படாத வண்ணம் பார்த்துக்கொண்டாள் அவள் அன்னை. இப்போது குடும்ப பொருளாதாரம் கருதி, இரவு பகலாய் வேலை பார்க்கலானாள் அவ்வன்னை. ஒரு நாள் பின்னிரவு, தன் வேலைகளையெல்லாம் முடித்து விட்டு வீடு திரும்பிய அன்னை, தன் மகன் எதோ ஒரு பதட்ட நிலையிலேயே இருப்பதை பார்த்தாள்… “ராகுல் கண்ணா.. என்னாச்சுப்பா..” ஏன் ஒரு


ஆப்ரேஷன் விஷ(ம)ம்

 

 ஆய்வுக்கூடம். ஒவ்வொரு அறையிலும் ஆயிரம் ஆயிரம் பாம்புகள். மொத்தம் 33 அறைகள். அனைத்து பாம்புகளிடம் இருந்தும் விஷம் எடுக்கப்பட்டு, அது விஷ எதிர்ப்பு மருந்தாக தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. எல்லாவற்றையும் மேற்பார்வையிட்டனர் கிரிஷ், ஹரி மற்றும் மிருதுளா. கல்லூரிக் காலத்திலிருந்து தோழர்கள். ஒரு மலையேற்றத்தில் எதேச்சையாய் ஒரு ஓலைச்சுவடி கிடைக்க, அதை கஷ்டப்பட்டு பல இடங்களில் அலைந்து திரிந்து படித்துப் பார்த்ததில் மிகப்பெரிய பொக்கிஷம் இருக்கும் இடம் பற்றிய குறிப்புகள் இருந்தன. அதை மேலும் பல வகை ஆராய்ச்சிகளில்


சின்ட்ரெல்லாவின் முத்தம்

 

 “அப்பா.. நான் கோழிக்கு பேர் வைக்கவா?” “கோழிக்குப் பேரா.. !!சண்டைக்கோழிக்கு வைப்பாங்க… ஆனா சாப்படற கோழிக்கு கூடவா வைப்பாங்க!” “என்னது சாப்படற கோழியா!?” “ம்.. அது ஒன்னும் இல்ல.. நீ எதோ பேர் வைக்கணும்னு சொன்னியே.. வச்சுக்க” “ம்.. சரிப்பா”, என்று சொல்லிவிட்டு “சின்ட்ரெல்லா” “சின்ட்ரெல்லா” என கத்தியபடியே ஓடினான் விக்கி என்ற விக்னேஷ். அடுத்த சில நாட்களில் குலதெய்வம் கோவிலுக்கு விக்கியின் முழுக்குடும்பமும் புறப்பட்டது. சின்ட்ரெல்லாவை நன்றாக குளிப்பாட்டி, மாலையிட்டு, பொட்டு வைத்து கூடவே அழைந்துச்


கொம்பு முளைத்த மனிதர்கள்

 

 திடீரென கண்களைக் கூசச்செய்யும் வெளிச்சம்.. கண்களின் முன்னே.. அவனால் கண்களையே சரியாக திறக்க முடியவில்லை.. எப்படியோ கஷ்டப்பட்டு திறந்த பார்த்தால்.. அவனால் நம்பவே முடியவில்லை. முன்னே கடவுள் நின்று கொண்டிருந்தார். அவனுக்கு மயக்கம் வருவது போல இருந்தது. கடவுள் அவனைப் பார்த்து.. “தைரியம் கொள் மானிடா..! உனது வேண்டுதல்களில் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சி கொண்டேன். எப்போதுதுமே நீ பிறருக்காக மட்டுமே வேண்டுவாய். உனக்காக எதுவுமே கேட்டதில்லை. இப்பொழுது உனக்கொரு வரம் தரலாம் என இருக்கிறேன். என்ன வேண்டுமோ


முடிவை மாற்று…

 

 ‘இருளைக் கிழித்துக்கொண்டு திடீரெனத் தோன்றிய வெளிச்சம் வியப்பை ஏற்படுத்தியது..’, இருந்தாலும் கண்டுகொள்ளாமல் எழுதிக் கொண்டே இருந்தான் அந்திவண்ணன். “மானிடா.. என்ன எழுதிக்கொண்டு இருக்கிறாய்…?” “வேறென்ன.. கதை தான்..” “இப்படி இரவு நேரத்தில் எழுதுகிறாயே.. உனக்கெல்லாம் பயமே இல்லையா?” “இப்படி இரவு நேரத்தில் கதை எழுதும் ஒருவனிடம் பேச்சுக் கொடுத்து தடங்கல் செய்கிறாயே.. உனக்கு வெட்கமே இல்லையா?” “ம்… வெட்கம்.. நான் யார் என்று என்னைப் பார்.. அப்புறம் பேசு..” “கதை முடியும் கட்டத்தில் இருக்கும் போது.. இது