கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ராஜேஸ்வரி ரத்தினசபாபதி

20 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

வேல்விழி

 

 சிரித்து பின் அழுது அவள் சொன்னது என்ன? வேல்..! வேல்..! கார்திகேயன் தன் மகளை அழைத்தார். ஏன் அப்பா கூப்பிட்டீர்கள்? “உன்னைக் ஹாஸ்டலில் விட்டுவிட்டு நான் நேரத்தோடு திரும்ப வரனும். ரெடியாகி விட்டாயா? காரை ஷெட்டிலிருந்து எடுக்கட்டுமா? வேல்விழியின் அம்மா, அகிலாண்டேஸ்வரி, “எங்கே இந்த கோபியும், கோதையும் தொலைஞ்சு போனாங்க.” என புலம்பிக்கொண்டே தன் மகளுடைய ஸூட்கேஸ்களை தூக்கிக்கொண்டுவந்து ரெடியாக வாசல் அருகே வைத்தாள். ஒவ்வொரு வார விடுமுறைக்கும்கூட வேல்விழியை வீட்டிற்கு அழைத்து வந்துவிடுவார் கார்த்திகேயன். வேலின்


தென்றல் வரும் நேரம்

 

 சிவானி, வாசலில் கோலம் போட்டு முடித்தபின் .கேட்டை மூடிவிட்டு வீட்டிற்குள் வந்தாள். பின்னாலேயே கேட் திறக்கும் சப்தம் கேட்டு நிலைவாசல்படியிலேயே நின்று திரும்பிப் பார்த்தாள். சூட்கேஸை இழுத்துக்கொண்டு ஒருவன் வந்துகொண்டிருந்தான். இவ்வளவு அதிகாலையில் யார் வருவது என சிவானி யோசித்தாள். அங்கேயே நின்றுகொண்டு “யார் நீங்கள்? யாரைப் பார்க்க வேண்டும்?” என வினவினாள். வந்தவன், “ம்ம் எல்லாம் என் நேரம். ஜெயம் அம்மாள் இருக்காங்களா? அவங்களுக்காவது என்னை அடையாளம் தெரிகிறதா பார்ப்போம்” என்றான். சப்தம் கேட்டு உள்ளிருந்து


ரிஷி மூலம்

 

 அவன் அந்த பார்க்கில் மரத்தடியில் அமர்ந்திருந்தான். காலையிலிருந்து, பார்க் பூட்டும் நேரமான இரவு வரை அப்படியே அதே நிலையில் அவனைப் பார்த்த வாச்மேன் அவ்விடம் விட்டு போகும்படி கூறவும் அவன் எழுந்துகொண்டான். அவன், கைசெயின்,கழுத்தில் செயின், வாச், எல்லாம் அணிந்திருந்தான். எங்கே போகப்போகிறாய் ? என்று வாச்மேன் முத்து கேட்க அவன் தெரியாது எனக்கூறவே, ஐயோ பாவம் என நினைத்த முத்து,தன் வீட்டிற்கு அழைத்துப்போனார். வீட்டில் முத்துவின் மனைவி இரக்கப்பட்டு சோறு போட்டாள். நன்றாக சாப்பிட்டான். எதைக்கேட்டாலும்


புயலுக்குப் பின்னே

 

 இதமான காற்று, கொஞ்சமாக குளிர். மயிலுக்குப்பிடித்த சீதோஷ்ணம். தோகை இருந்தால் விரித்தாடி மகிழிந்திருப்பாள் மஹா. கஜா நடைப்பயிற்சிக்கு வரமாட்டேன் என்று சொன்னதால் இத்தனை அழகையும் ரசிக்க கொடுத்து வைக்கவில்லை அவளுக்கு.பாவம். மஹாவின் எண்ண ஓட்டம் இவ்வாறு இருந்தது. அன்று பின்னிரவு மூன்று மணிக்குத்தான் கஜா வீட்டிற்கு வந்தாள். தானே கார் ஓட்டிக்கொண்டு வந்ததால் களைத்திருந்தாள். காலையில் நடை பயிற்சிக்கு வா என்றால் எப்படி வருவாள். மேலும் அவள் பெரியம்மாவான மஹாவின் அம்மாவிடமும் அப்பாவிடமும் ஏதோ ரகசியம் பேசவேண்டுமோ


பாப்பாவுக்கு ஒரு பாட்டு

 

 போன வருடம், இதே தீபாவளி விடுமுறைக்கு வந்த அண்ணன்; அவனுடைய நண்பனையும் அழைத்து வந்திருந்தான். முதலில் அவர்களுடன் உற்சாகமாக பேசிக்கொண்டிருந்த அம்மா; அவன் யார் என்பது தெரிந்தவுடன் கொஞ்சம் ஒதுங்கிக் கொண்டது எனக்குப் பிடிக்கவில்லைதான். ஆனால் எங்கள் ஊர் அப்படிப்பட்டது. அவன் எங்கள் அத்தையின் ஊரான அத்தியூரைச் சேர்ந்தவன். அவனுடைய அப்பா சிவசாமி, நன்றாக ஜாதகம் பார்ப்பார் மூலிகை மருத்துவமும் தெரியும். அவர் கையால் விபூதி மந்திரித்துப் பூசிக்கொண்டால்,நோய்கள் சரியாகும். அப்படிப்பட்ட பெரியவரை, அம்மா, ஒரு நாள்கூட


கொலைதூரப் பயணம்

 

 அந்த இரண்டு கார்களும் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக; ஒன்றை ஒன்று முந்திக்கொண்டும், பிந்திக்கொண்டும் நெடுஞ்சாலையில் சீறிப்பாய்ந்து கொண்டு போய்க்கொண்டிருந்தன. உல்லாசப் பயணமாக நானூறு கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருந்த கரைனாடு என்ற ஊரை நோக்கி அருணும் அவன் நண்பர்கள் மூன்று பேரும் உற்சாகம் மேலிட பயணித்துக்கொடிருந்தனர். அருணின் காரில் சர்வேஸ்வரன் அமர்ந்திருந்தான். இன்னொரு காரில் செந்திலும்,,சதாவும்,பயணித்தனர். அருணும், செந்திலும், காரோட்டுவதில் ஒருவரை ஒருவர் முந்திக் கொள்ளும் போட்டி நடந்து கொண்டிருந்த வேளையில் அருணின் கார் ஒரு மூதாட்டியின் கொய்யாப்பழக்


என்னை விட்டு ஓடிப்போக முடியுமா?

 

 மாற்றம் ஒன்றுதான் மாறாதது என்பார்களே அது மீனாவின் வாழ்க்கையில் உண்மையாகி விட்டது. பெரும் பணக்காரர் மஹாலிங்கத்தின் ஒரே வாரிசு; மீனா; பள்ளிப் படிப்பை முடித்துவிட்டு கல்லூரியில் சேர இருந்த அந்த தருவாயில் விதி, அவளை வீதிக்கு கொண்டு வந்ததை சின்னஞ்சிறு பெண்ணான அவள் தாங்கித்தான் ஆக வேண்டும். விதி வலியது அல்லவா? கனகதாரா இண்டஸ்ட்ரீஸ் பெருமளவில் பெயரும் புகழும் பெற்ற ஒரு ஸ்தாபனம். அதன் நிறுவனர் மஹாலிங்கம்; உழைப்பு, நேர்மை, விடாமுயற்சி இவற்றிற்கு உதாரணமாக திகழ்ந்தவர். இன்னும்


நீயா !?

 

 அன்று அந்த புகழ் பெற்ற வில்லன் நடிகர் ஜெகன், சைக்யாட்ரிஸ்ட் டாக்டர் சத்தியமூர்த்தியின் எதிரே அமர்ந்து தன் மனக்குழப்பத்தைப்பற்றி சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். ஜெகன் நடிகிறார் என்றாலே அப்படம் வசூலில் சக்கை போடு போடும். சமீப காலமாக அவருக்கு கதாநாயகனாக நடிக்கும் விஸ்வாவைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் ஒரே வெறுப்பாக வரும் காரணம் புரியவில்லை. விஸ்வா, ஜெகனுக்கு நல்ல நண்பன். கதாநாயகனாக ஜொலித்துக்கொண்டிருப்பவர். “கொலை செய்து விடலாம் போல ஒரு வெறுப்பு ஏன் வரவேண்டும் டாக்டர் ? என்னை குணப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்”.


மர்மத்தின் மறு பக்கம்

 

 இந்த விளம்பரத்தைப் பார்த்தாயா மீனா? அன்றைய செய்தித் தாளில் வந்திருந்த விளம்பரத்தை என் மனைவியைக் கூப்பிட்டுக் காண்பித்தேன். அதில் வந்திருந்த செய்தி இதுதான். “நன்றி.மிகவும் நன்றி. இந்த போட்டோவில் இருப்பவர், எங்கள் உறவினர் ஆவார்கள். எழும்பூர் ரயில் நிலயத்தில் அவர், மாரடைப்பினால் கீழே விழும் தருவாயில்; அவரைத் தாங்கி, தன் மடியில் கிடத்தி முதலுதவி செய்த நபருக்கு எங்கள் குடும்பம் கடமைப் பட்டிருக்கிறது. நன்றி விசுவாசத்துடன் நாங்கள் அந்நபரைப் பார்க்கவும், அவருக்கு எங்கள் காணிக்கைகளைச் செலுத்தவும் விரும்புகிறோம்.


எழும் பசும் பொற்சுடர்

 

 எங்கிருந்தோ பாரதியாரின் பாடல் வரிகள் இனிமையாக ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. “எழும் பசும் பொற்சுடர் எங்கனும் பரவி……” சுடர்; அந்த பாடலைப் பெரிதும் ரசித்துக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள். அமெரிக்காவிலிருந்து தன் பெற்றோருடன் தன் தாத்தா வீட்டிற்கு வந்திருந்த அவளுக்கு, இந்தியா ஒரு சொர்க்க பூமியாகவே தோன்றியது. நாளைக்கு பக்கத்து ஊரில் இருக்கும் சின்ன தாத்தா வீட்டிற்குப் போகப் போகிறார்கள். அங்கு அவள் சந்திக்கப் போகும் தன் உயிர்த் தோழி, புனிதாவை நினத்தாலே அவளுக்கு இறக்கை கட்டிப் பறக்க வேண்டும்