Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: த.ஜார்ஜ்

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

என் நினைவாகச் செய்யுங்கள்

 

  திடுதிப்பென்று ஒரு எதிர்பாராத நேரத்தில் மழை துவங்கியதும் இவன் அரண்டுதான் போகிறான்.’இதென்ன கொடுமை’ என்று வேதனை மண்டிற்று. மழை சுகம்தான்.வாடிய பயிருக்கும்,வறண்ட பூமிக்கும் மழை சுகம்.ஆனால் வெயில் நம்பி பிழைப்பவனுக்கு…இந்த மழை சுகமல்ல…சோகம்.இவன் ஒதுங்க மறந்து யோசிக்கிறான். இந்த மழையிலும் குடை பிடித்த ஜனங்கள் கோயிலுக்கு போய்க்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.என்னமோ தெரியவில்லை.இந்த திருவிழா காலத்தில் மட்டும் மக்களுக்கு வருகிற பக்தியே அலாதியானதுதான். ஆயினும் இவன் கடவுளை நம்பிதான் பிழைக்க வந்திருக்கிறான்.திருவிழா தலங்களில் கடவுள்தான் இவன் மூலதனம்.வண்ண வண்ண


தலைமுறை

 

  சுள்ளென்ற வெயில்.வெறுமை ரீங்காரமிடும் பொழுது.இரண்டு நாளாய் ஊணுறக்கம் இழந்த களைப்பு. நடந்து நடந்து தலை கிறுகிறுக்க…சட்டென்று நட்ட நடு வெளியில் தரையில் உட்கார்ந்து விட்டேன்.உச்சி முதல் பாதம் வரை வியர்த்து வழிந்து..குளித்த மாதிரியாயிற்று. மனசுக்குள் ‘எங்கே..எங்கே’என்ற கேள்வியின் அரிப்பு.பார்வையெல்லாம் அவன் போலவே….மாய தோற்றங்களாகி…தேடுதல் எத்தனை சிரமமானது.இப்போதுதான் புரிகிறது. அது சரி.யாரைத் தேடுகிறேன்.சொல்லவில்லையே. அருண்.உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்காது.என் ஒரே மகன். அவனை..மூன்று நாட்களாக காணவில்லை. முதலில்,வழக்கம் போல பின்னிரவில் வந்து வராண்டாவில் படுத்திருப்பான் என்று நினைத்து இருந்து விட்டேன்.மறுநாள்


தேடல்

 

  அவசரமாக எழுப்பப்பட்டேன். யாரோ ஒருத்தி முத்தம் தர தயாராயிருந்த கனவு தடைபட்டது. விழி திறந்து பார்த்தபோது அம்மா தெரிந்தாள்.வெளியே எதையோ சுட்டிக் காட்டினாள். எழுந்து அவசரமாக பார்வையை ஜன்னல் வழியாக வீசினேன்.அங்கே காலை பத்திரிகை படித்தபடி இருப்பது…”ஓ மைகாட்…ஜெனிபர்..” வாரி சுருட்டிக் கொண்டு எழுந்து வந்தேன். கழுவாத என் முகத்துக்கு ‘குட் மார்னிங்’ சொன்னாள். “ஏம்பா விடியறதுக்குள்ள வந்திருக்க..எனி பிராப்ளம்’ “மன்னாங்கட்டி மணி இப்ப எட்டரை.” நான் மறுவார்த்தை பேசாமல் அவசர அவசரமாய் பல் தேய்த்து,குளித்து,சாப்பிட்டு….எல்லாம்


வலி

 

  சரக்கென்று ஒரு அரை வட்டமடித்து பஸ் நிறுத்தத்தை ஒட்டி இவளருகே வந்து முகாமிட்டது அந்த ஆட்டோ.உள்ளேயிருந்து ஆபாசப்பாட்டும்,சிகரெட்டின் புகையும் கிளம்பி அந்த பகுதியே மாசுபட்டது. இவள் சற்று விலகி நின்று கொண்டாள்.முந்தானையை இழுத்து தலைவழியே போர்த்திக்கொண்டாள்.உடையில் ஏழ்மையும் உடலில் வசீகரமும் கொண்டிருந்தாள். நாலு நாளாய் இருந்த காய்ச்சலுக்கு டாக்டரைப் பார்க்க வந்தவளுக்கு திரும்பிச் செல்ல இன்னும் பஸ் கிடைத்தபாடில்லை.கூட்டமாய் வந்த பஸ் ஒன்று சற்று தொலைவிலேயே நின்று ஆட்களை இறக்கிவிட,இவள் துரத்திபோய் சேர்வதற்குள் புறப்பட்டு போனது.


நிராசைகள்

 

  ‘தரை இப்படி சுடுகிறது.ஒரு செருப்பு வாங்கினால் தேவலை…’ பேச்சிமுத்து நாலைந்து நாளாக நினைத்துக் கொள்கிறானே தவிர எப்படி வாங்குவது என்றுதான் புரியவில்லை.கிடைக்கிற வருமானத்தில் குடும்பத்தின் பசியை போக்குவதா?செருப்பு வாங்குவதா என்று குழப்பமாயிருக்கிறது. பேச்சிமுத்தின் ‘மொபைல் டீ கடை’அந்த பகுதியில் சற்று பிரபலம்.ஒரு நாலு சக்கர வண்டியில் அவன் ஒரு ஸ்டார் ஹோட்டலையே நடத்திக்கொண்டிருந்தான்.அந்த வண்டி வாங்கிய கடனே இன்னும் முழுசாய் தீரவில்லை.இதில் கால் சுடுகிறது என்பதற்காக செருப்பு வாங்கி விடுவதென்ற புது ஆசை பேச்சிமுத்துவை ஆக்கிரமித்து