கதையாசிரியர் தொகுப்பு: சு.மு.அகமது

11 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மனோ

 

 1983 “மனோ… இந்தக் கணக்கு பேப்பரை திருத்தி வைச்சிடு. அம்பது பேப்பர்தான் இருக்கு.” பத்தாம் வகுப்பு காலாண்டு பரிட்சை பேப்பர் கட்டை வைத்துவிட்டு சென்றான் குமரன். “மனோகரு… கொஞ்சம் எஸ்.டி.டி. பூத்திலே இரு. நான் சாப்பிட்டு வந்துடறேன். ஆத்துல ஒங்க மாமி காத்துண்டிருப்பா.” இவனது பதிலுக்காய் காத்திராது நகர்ந்தார் மணி ஐயர். விரத நாட்களில் மாலை வேளையிலேயே சாப்பிட்டு விடுவது அவரது வழக்கம். அம்மா வந்தாள். காப்பி டபராவை வைத்துவிட்டுச் சென்றாள். சூடான காபியிலிருந்து ஆவி பறந்தது.


குருத்து வாசனை

 

 ஒரு கணம் அவள் கூறின வார்த்தைகளின் அர்த்தம் புரியாது திகைத்த நான் அதன் பொருள் விளங்கியதும் திக்கென்ற மனதுடன் பாரமாய் ஏதோ நெஞ்சக்குழியில் இறங்க நாற்காலியில் அமர்ந்து கொண்டேன்.அவளையே பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தேன். எனக்கான உறவில் அவளும் எத்தனை ஆழமாய் ஆழ்ந்திருந்தால் அதை எதற்காகவோ துறந்துவிட அனுமதியாது தீர்மானமாய் தீர்க்கமான முடிவெடுத்திருப்பாள் ஆச்சரியம் ஆச்சரியமாய் பிரவாகமெடுத்தது. சுரீரென்று முள் தைத்த வலியாய் உள்ளம் கிடந்து தவித்தது. ஆச்சரியம் ஆதங்கமாக மாறியது. அவள் மீது கனிவான எனது பார்வையை படரவிட்டேன்.


சதுரத்தின் விளிம்பில்

 

 மனோகர் நிறைய குடித்திருந்தான்.ஆனாலும் தள்ளாட்டமில்லாத நடை.அவனது இடது கை ஆட்காட்டி விரலை பிடித்தபடி நடைபயின்ற அழகான ஐந்து வயது பெண் குழந்தை அவனது மகள் மாலினி.எம்.சி.ரோட்டில் ஓ.ஏ.ஆர்.திரையரங்கை கடந்து ஆம்பூர் பேருந்து நிலையத்தை நோக்கி நடந்து கொண்டிருந்தார்கள் இருவரும்.சார்மினார் ஓட்டலை கடக்கும் போது தான் நான் அவர்களுக்கு முன்பாய் எதிர்ப்பட்டேன்.என்னை கண்டதும் நின்றான். “முரளி…”. நின்றேன்.மென்மையான சிரிப்பொன்றை உதிர்த்தான்.பற்களில் புகையிலைக்கறை.உற்றுப் பார்த்தேன். “டேய் மனோ…”.அடையாளம் தெரியாத அளவுக்கு உருமாறிப்போயிருந்தான்.கன்னங்கள் ஒட்டிப்போய் கண்களுக்கு கீழே கருவளையமும் ‘டொக்கு’விழுந்த கண்களுமாய்


எண்களால் ஆன உலகு

 

 ஆம்பூர் ஸ்டேட் பேங்க் ஆப் இண்டியாவின் ஏ.டி.எம்.மில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது நீண்ட மனிதச்சங்கிலி.படிகளில் வழிந்து ஆர்.சி.சி தளத்தின் கீழ் சுருண்டு பின்பு நீண்டு நேதாஜி ரோடின் வழி நீண்டு கன்கார்டியா மேனிலைப் பள்ளியை தொட்டிருந்தது. விதவிதமான மனித வளையங்கள் கோர்க்கப்பட்டு அதனதன் வடிவத்தில் கால்சராய், கைச்சட்டை, சுடிதார், புடவை, பைஜாமா குர்த்தா, நீண்ட தாடி, தலையில் குல்லா, மொட்டைத்தலை, ஒற்றை பின்னல், இரட்டை ஜடை, பாப் எனவும் நைந்து போன ஜீன்ஸ், நாற்றமடிக்கும் டீ சர்ட் இப்படி


நான் தான் இவன்

 

 வேகமாய் நடந்து கொண்டிருக்கிறேன். நேரமாகிக் கொண்டிருந்தது. கள்ளுண்ட போதை தலைக்கேறியதைப் போன்ற கிறக்கம். கண்களுக்கு முன்பு பூச்சி பறந்தது. காலை நேரத்திலேயே கானல் நீர் படர்ந்திருந்தது தார் ரோட்டின் மீது. புழுக்கமாய் உணர்ந்தேன். வழிந்த வியர்வையை துடைத்துக் கொண்டேன். man 300தார் ரோட்டிலிருந்து வலதுபுறம் திரும்பி குறுக்குத் தெருவின் சிமெண்ட் ரோட்டில் நடக்க ஆரம்பித்தேன். கட்டிடங்களின் நிழல் இரு மருங்கிலும் நெடிதுயர்ந்து பின்பு படர்ந்து குளுமையை தந்து கொண்டிருந்தது. அய்ம்பது அடிகள் வரை இந்த சுகத்தை அனுபவிக்கலாம்.