கதையாசிரியர் தொகுப்பு: அசோகன் குப்புசாமி

36 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நிழல் மனிதன்

 

  “உள்ளே நுழையலாமா ? வேண்டாமா ? தயங்கி கொண்டிருந்த, சுஷ்மாவை ”என்னம்மா, தயங்கி தயங்கி வாரே ? ஏதாச்சிலும் கம்ப்ளையன்ட் கொடுக்கணும்ன்னா உள்ற போ! வழியில நிக்காதே, பெரிய அதிகாரிங்க வந்தா என்னை திட்டுவாங்க” என்றார் பாரா போலிஸ்காரர். உள்ளே போனவள், ஸ்டேஷன் ஏட்டிடம் “ஸார், நா ஒரு கம்ப்ளையண்ட கொடுக்கணும்”என்றாள். “என்ன கம்ப்ளையண்ட், ஏதாச்சிலும் காணுமா, இல்லே காதல் தகராறா” கேட்டார். “அதில்லே ஸார், நான் எங்கே போனாலும் என்னைய யாரோ பாலோ பண்றாங்க,


மோகினி

 

  இராகவனுக்கு…அந்த போர்ஷனைக் காலி செய்வதற்கு.மனசே ஒப்பவில்லை. ஆனால், வீட்டின் உரிமையாளர், “வெளிநாட்டிலிருந்து அவர் பையன் வருவதாகவும், அவனுக்கு அந்த போர்ஷனை ஒதுக்கி தரப்போவதாகவும்” சொன்னார். ஆனால், அதில் உண்மை துளியுமில்லை, காரணம் மாடியிலேயே வசதியாக நான்கைந்து அறைகள் விசாலமாக இருக்கின்றன. தம்மை காலி செய்வதற்காகவே இப்படி செய்கிறார் என்று இராகவனுக்கு புரிந்து விட்டது ஆதலால், புரோக்கர்களிடம் சொல்லி இன்றோடு பதினைந்து நாட்களாயிற்று, சரியான போர்ஷன் கிடைக்கவில்லை. அதுவும் பேச்சிலர் என்றால் நிறையவே யோசித்தார்கள். மிகவும் கஷ்டப்பட்டு


ஆவிகளின் ராஜ்யம்!

 

  ”புளியமரத்துக்கிட்டா போனா, ஆவி புடிச்சிக்கும்-ன்னு” சின்ன வயசில அம்மா சொன்னது அப்படியே மனசுல ஆழமா பதிஞ்சதல, புளியமர பக்கமே போக்கூடாது-ன்னு வைராக்கியமாய் இருந்த புண்ணியகோட்டிக்கு வந்த து சோதனை! ”பேய் காற்றுடன், பேய் மழையும் சுழற்றியடிக்க அவனின் வைராக்கியம் மழையில் கரைந்து வேறுவழியில்லாமல் அன்று புளியமரத்திடமே ஒதுங்கினான். ஒதுங்கிய நேரத்தில் மனதிற்குள்ளே….”ஆவிகள் உலாவி வருவதைப்போல நிழல் நிழலாக பிம்பங்கள் நடனமாடி அவனை இன்னும் பீதிக்குள்ளாக்கியது. மழையில் நனைந்ததால் உடம்பின் உதறலோடும், உள்ளத்தில் பீதியோடும் அவசரமாக வீட்டிற்குள்


பந்தயம்

 

  “அந்த தெரு கடைக்கோடியில்  உள்ள ஒரு குட்டிச்சுவரில் உட்கார்ந்து அரட்டை அடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள் பதின்மவயது பையன்கள். அந்த ஆறு பேர்களில் முத்துமாணிக்கமும்  இருந்தான். “இன்னைக்கு மழை வரமாதிரி இருக்குடா” என்றான் “மழை வராதுடா….இது பாலுவின் பதில்… அந்த கூட்டத்தில்  இருவருமே எதிரெதினாவர்கள். முத்துமாணிக்கம் பாசீட்டீவ்வா சொன்னால், அதை நெகட்டீவ்வா சொல்றதும், செய்யறுதும்தான் பாலுவின் வாடிக்கை ஒரு சில நேரங்களில் பேச்சு பேச்சாக இல்லாமல் கைகலப்பாகி விடும். அந்த நேரத்தில் சமாதானப்படுத்தி வைப்பதற்குள்;  நண்பர்களுக்கு. மூச்சிரைக்கும். பாலுவை


பயம்

 

  “இராமாயி, கதவை நல்லா முடிக்கோ!, யாரு கதவைத் தட்டினாலும் திறக்காதே!” எச்சரித்து கதவைச் சாத்தினான் நல்லக்கண்ணு ”ஏனுங்கோ, அமாவாசை இருட்டுல எங்கே போறீங்க?” ”அமாவாசை இருட்டுதானே, நம்ம தொழிலுக்கு தோதா இருக்கும், அதான், சந்திரபுரிக்கு போறேன், அங்க போனா ஏதாச்சும் தேறும்” எனக் கிளம்பினான். ”ஏன்தான் இந்த திருட்டு தொழிலோ, வேற ஏதாச்சிலும் தொழில் செஞ்சு புழைச்சா, கவரைதயா இருக்கும், அதவிட்டுட்டு, திருடி புழைக்கிற ஒன்னையக் கட்டிக்கிட்டு” புலம்ப புலம்ப கிளம்பி விட்டான் நல்லக்கண்ணு. சந்திரபுரியில்,