கதைத்தொகுப்பு: குங்குமம்

25 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

உபதேசம்

 

 மாடி போர்ஷனில் கணவன்-மனைவி சண்டை இன்று வழக்கத்துக்கு மாறாக அதிகமாகக் கேட்டது. தினமும் நடப்பதுதான். கணவன் குடித்துவிட்டு வந்து மனைவியை அடிப்பது, வாய்க்கு வந்தபடி பேசுவது. பொறுக்க முடியாமல் மாடிக்குப் போனார் ஹவுஸ் ஓனர் மாணிக்கம். ‘‘இங்க பாருங்க சிவா சார்… நீங்க பண்றது சரியில்லை. இப்படி தினமும் குடிச்சுட்டு கலாட்டா செய்தால் நாங்க எப்படி நிம்மதியா கீழே இருக்க முடியும்? குழந்தைங்க படிக்க வேண்டாமா…’’ ஒரு முறை சிவாவின் மனைவியைப் பார்த்துவிட்டுத் தொடர்ந்தார்… ‘‘அழுதுக்கிட்டு இருக்காங்க


தப்பு

 

 மகள் ரம்யாவின் திருமண அழைப்பிதழை முதன்முதலில் தன் அண்ணனிடம் கொடுக்க கணவர் ரவி எடுத்துப் போவார் என்று கமலா எதிர்பார்க்கவில்லை. அவருக்கும் அவர் அண்ணனுக்கும் வெகு நாட்களாய் மனஸ்தாபம். ரவி செய்யும் எந்த வேலையிலும் தப்பு கண்டுபிடிப்பதே அவர் அண்ணனுக்கு வேலை. முதல் அழைப்பிதழை அவரிடம் கொடுத்து, அவர் ஏடாகூடமாக எதையாவது சொல்லி வைத்தால் என்ன செய்வது? கவலைப்பட்டாள் கமலா. அழைப்பிதழைத் தந்து விட்டு வந்து அரை மணி நேரம் கூட ஆகவில்லை. ரவியின் அண்ணன் வேகமாக


ஆண்கள்

 

 சந்தோஷின் செல்போன் ஒலித்தது. ‘‘என்னப்பா… காலைல ஆறு மணிக்கெல்லாம் பிசினஸ் காலா?’’ – கேட்டான் சஞ்சய். ‘‘இல்லை.. பர்சனல். இது ஹோம் மினிஸ்டர்’’ – சிரித்தான் சந்தோஷ். இருவரும் நண்பர்கள். சஞ்சய் பிசினஸ்மேன்; சந்தோஷ் பிசினஸ் டெவலப்மென்ட். அதாகப்பட்டது மார்க்கெட்டிங் மேனேஜர். இருவரும் கடின உழைப்பாளிகள். பிசினஸ் விஷயமாக வட மாவட்டங்களுக்கு இரண்டு நாள் பயணம் இன்னோவாவில் கிளம்பியிருந்தார்கள். ‘‘ம்… சொல்லும்மா. பையன் என்ன செய்றான்?’’ என்ற சந்தோஷுக்கு அழகான ஆண் குழந்தை பிறந்து ஆறு மாதங்கள்தான்


தோழி!

 

 “நேற்று ஏண்டி நீ நடைப் பயிற்சிக்கு வரலே?….” பூங்காவுக்குள் நுழைந்ததும் தோழிகள் மாற்றி மாற்றி சித்ராவைக் கேள்வி கேட்டார்கள்! “ அதை ஏண்டி கேட்கிறே?…எல்லாக் கடைகளிலும் ஆடி தள்ளுபடி போட்டிருங்காங்க! முதலிலேயே போனா நல்ல புடவைகளா ‘செலக்ட்’ பண்ணலாம்!…அதுதான் கடைவீதிக்குப் போயிட்டேன்!” “ அப்ப நீ எத்தனை புடவை எடுத்தே?……அதைச் சொல்லு முதலிலே!….” என்றார்கள் தோழிகள் எல்லோரும் ஆர்வத்துடன். “…….மூணு புடவைகள் எடுத்திட்டேன்… அற்புதமா அமைச்சிட்டது!…நீங்க எல்லாம் போகும் பொழுது எங்க வீட்டிற்கு வந்து பார்த்திட்டுப் போங்க!..”


பயம்

 

 “இராமாயி, கதவை நல்லா முடிக்கோ!, யாரு கதவைத் தட்டினாலும் திறக்காதே!” எச்சரித்து கதவைச் சாத்தினான் நல்லக்கண்ணு ”ஏனுங்கோ, அமாவாசை இருட்டுல எங்கே போறீங்க?” ”அமாவாசை இருட்டுதானே, நம்ம தொழிலுக்கு தோதா இருக்கும், அதான், சந்திரபுரிக்கு போறேன், அங்க போனா ஏதாச்சும் தேறும்” எனக் கிளம்பினான். ”ஏன்தான் இந்த திருட்டு தொழிலோ, வேற ஏதாச்சிலும் தொழில் செஞ்சு புழைச்சா, கவரைதயா இருக்கும், அதவிட்டுட்டு, திருடி புழைக்கிற ஒன்னையக் கட்டிக்கிட்டு” புலம்ப புலம்ப கிளம்பி விட்டான் நல்லக்கண்ணு. சந்திரபுரியில், நல்ல


நெருக்கம்!

 

 இடியோசை இன்ப சாகரன் அந்தக்கட்சியின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட முதல் நிலைப் பேச்சாளர். கிளைக் கழகச் செயலாளர்களும், கட்சி நிர்வாகிகளும் அவர் ‘டேட்ஸ்’ வாங்க படாத பாடு படுவார்கள். காரணம் பிரியாணி கொடுத்து, காசு கொடுத்து, லாரி வாடகை கொடுத்து கூட்டத்திற்கு ஆட்கள் தேட வேண்டியதில்லை. இன்ப சாகரன் படத்தைப் போட்டு பத்து சுவரொட்டிகளை குப்பைத் தொட்டிகளில் ஒட்டினால் போதும்! அவர் பேசும் ஒவ்வொரு நகரத்திலும் அந்தக்கட்சி பிரமுகர்கள் அவரை நன்கு கவனித்து சிநேகிதம் பிடித்துக் கொள்வார்கள். இன்பசாகரன் ஒரு


வெற்றி

 

 தொழிலதிபர் சிவக்கொழுந்துவுக்கு போன் கால்கள் வந்தவண்ணம் இருந்தன. நாட்டின் சிறந்த தொழிலதிபர் விருது அவருக்கு அறிவிக்கப்பட்டிரந்த்து. நான்கு பேரோடு ஆரம்பித்த கம்பெனி….இன்று நாடெங்கும் ஏராளமான கிளைகள். பாக்கி இல்லாமல், ஏமாற்றாமல் வரி செலுத்துவதில் இவருடைய நிறுவனம் நம்பர் ஒன்னாக இருந்து வருகிறது. பரிசு வழங்கும் விழாவுக்கு முந்தையதினம்…டெல்லி செல்ல ஏர்போரட்டுக்குக் கிளம்பினார் சிவக்கொழுந்து, வழியில் தன் சொந்த கிராமத்தை நோக்கி காரைத் திருப்ப சொன்னவர், அங்கே ஒரு இடுகாட்டின் முன் நிறுத்த சொன்னார். இறங்கி ஒரு கல்லறையைத்


பொறுப்பு

 

 கதை கேளுங்கள்: பொறுப்பு சரியாய் ஆறுமணிக்கு வந்தவிடுவதாக பொறுப்பாய் சொன்ன ஜோஸ்வா, இன்னமும் வரவில்லை! இன்று அவனது காதலுக்கு பச்சைக்கொடி காட்டுவதாக ஜாடையாய்க் கூறியும் அவன் வராத்து, அவன்மீது நம்பிக்கை இழக்கச் செய்ததுடன், பொறப்பில்லாதவன் எனவும் நினைக்க வேண்டியதாயிற்று ஜானுவிற்கு. மணி ஏழாகிவிட்டிருந்த்து. ஒரு மணி நேரமாய், தனியாக மெரினாவில் காத்திருந்த ஜானுவின் மீது பார்வைகள் தினுசு தினுசாய் படர்ந்த்தில், அவள் மனம் கொந்தளித்தது. கொஞ்சம் அக்கறையும் பொறுப்பும் இருந்தால், இந்நேரம் வந்திருக்க வேண்டும். ”இவனை நம்பி


முறை!

 

 சரவணன் சீமான் வீட்டுப் பிள்ளை. சிறுவயசிலிருந்தே ஜாலியாக இருந்து பழகி விட்டான். அதே சமயம் படிப்பில் ஸ்கூல் பஸ்ட். அதனால் பெற்றோர் அவன் விஷயத்தில் அதிகமாக அலட்டிக் கொள்ளாமல் அவன் இஷ்டப்படி விட்டு விட்டார்கள்! பிளஸ் டூ முடித்தவுடன் அவன் விருப்படி சென்னை பொறியியல் கல்லூரியில் சேர்ந்து கொள்ள பெற்றோர் தடை சொல்லவில்லை! பி.இ. முடித்தவுடன் எம்..பி.ஏ. படிப்பையும் சென்னையிலேயே அவன் தொடர்ந்தான். .சரவணனின் அப்பா மோகன சுந்தரமும் அதைத் தான் எதிர் பார்த்தார். மோகன சுந்தரத்தின்


மாமனார்

 

 ”என்ன மீனு சந்தோஷமா இருக்கே, ஏதாவது விசேஷமா ?- கணவன் ராஜேந்திரன் கேட்டான். ”எங்க அப்பா கேரம் டோர்னமென்ட் விளையாட திருச்சி வந்திருக்காராம், முடிச்சுட்டு நம்ம வீட்டுக்குத்தான் வர்றாராம்”! ”வரட்டும்…வரட்டும்…உன் அப்பா டிஸ்டிரிக்ட் லெவல்ல பெரிய சாம்பினயன்தானே? என்கிட்ட மோதி ஜெயிக்கட்டும், நான் ஜெயிச்சா உனக்கு ஸ்பெஷல் பரிசு வாங்கித் தர்றேன்! என்றான். ”நீங்களாச்சு…உங்க மாமனாராச்சு…”என சமையலறைக்குப் போனாள். மாமனாரும் வீடுவந்து சேர்ந்தார, உபசரித்து விருந்து முடிந்து சிறிது ஓய்வுக்குப்பின்….சவால் போட்டி ஆரம்பமானது, விளையாட்டு சூடுபிடித்தபோது சாம்பியன்