கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: October 2019

80 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கல்யாணம்… இன்று

 

 தன் முன் இருந்த கணினியில் தான் செய்திருந்த ‘ப்ரோக்ராமி’ல் இருந்த பிழையைக் கண்டுபிடிக்க மிக மும்முரமாக ஆழ்ந்திருந்த ரிஷியின் கவனத்தைப் பக்கத்து ‘வொர்க் ஸ்டேஷனி’ல் இருந்த கீதா கலைத்தாள். “யேய்… ரிஷி… உன் மொபைல் இதோடு நான்கு தடவையாக தொடர்ந்து அடித்து விட்டது. பார்க்க மாட்டாயா?” என்றாள். ரிஷி அப்போதும் கணினித் திரையில் இருந்து கண்களை எடுக்காமல் “ஏதாவது வெட்டிக் காலாக இருக்கும்” என்றான். “ஸ்டுபிட்… வெட்டிக் கால் பண்றவன் திரும்பத் திரும்பப் பண்ண மாட்டான்,” என்றவள்


மாக் டொனால்டின் மகன்

 

 லண்டன்-11.9.19 துளசி என்னும் மனநல வைத்தியர்,மகாதேவன் என்னும் மனித உரிமை வழக்கறிஞர்; என்பவர்களின்;; மேன்மை மிகு தந்தையும், கலிகாலக் கடவுளாகிய ஸ்கந்தனின் அருளில் அதி மிக பக்தியுள்ள தாட்சாயணியின் கணவருமான திருவாளர் சுந்தரலிங்கம் கடந்த சில நாட்களாக மிகவும் சோர்வாகவிருக்கிறார்.அவருக்கு உடல்நலம்; சரியாக இல்லாமற் போய்க்கொண்டிருக்கிறது என்று பயப்படும் அவரின் அன்பு மனைவி அவரின் மனநிலையைச் சீராக்க என்ன செய்வது என்று தெரியாமற் தவிக்கிறாள். திரு சுந்தரலிங்கம் அவர்கள் கடந்த சில நாட்களாக உண்ண மறுக்கிறார்.உறங்குவதிற் சிரமம்


ஊழல் ஒழிப்பு

 

 தாசில்தார் அலுவலகம். காலை, ஐயா,என் பெயர் நாகம்மாள், நான் ஆதரவற்றவங்க,எனக்கு உதவித்தொகை கிடைக்கும்னு எங்க டாக்டர் ஐயா சொன்னாருங்க! ஐயாதான் பார்த்து உதவி செஞ்சு எனக்குப் பணம் கிடைக்க வழி செய்யனும், எடுத்து வந்த ஆவணங்களை அவரிடம் அளித்தார். நாகம்மாள், துணைக்கு யாரும் இல்லாத, வருமானத்திற்குச் சிலர் வீட்டில் சமையல் வேலை செய்து ஜீவனம் நடத்தும் 65 வயது விதவை ,கணவனை இழந்து இரு வருடமாகிறது, கணவன் இருந்தவரை பசிக்கு உணவும் பேச்சுக்குத் துணையும் பஞ்சமில்லாமல் இருந்தது


கற்கனிமர வீதி

 

 திலகவதி பாட்டிம்மா தானியங்கி இயந்திரத்தில் பணம் எடுக்கும் அறைக்குள் நுழைந்ததும் “யாரோ துபாய் காரன் பொண்டாட்டி வந்து பணம் எடுத்துட்டு போயிருக்காள். செண்டு வாசம் மல்லிகைப்பூவாசமும் மூக்கை துளைக்குது” என்று கூறிய படி கணவன் பாலசுப்பிரமணியன் தாத்தாவைப் அண்ணாந்துப் பார்த்து சிரித்தது. கீழே சிந்தி கிடந்த மல்லிகைப்பூவைப் பார்த்த தாத்தா பாட்டியின் நுனிமூக்கு புடைக்கும் அழகை கனிந்து நோக்கி ஏதோ சொல்லவந்தவர் பாட்டியம்மாவின் வைரமூக்குத்தி ஜொளிப்பதை கண்டு களித்தார். பாட்டிம்மாவின் மஞ்சல்பூசிய நெற்றியில் வைத்திருந்த காசளவு குங்குமம்


வேலை செய்து பழகியவர்கள்

 

 அந்த தெருவில் “சினிமாக்காரி” என்று ஒரு காலத்தில் பேர் பெற்றிருந்த மீனாம்மாள்  தன் தெருவை தாண்டி சென்ற சினிமா ஸ்டுடியோ காரை பார்த்து விட்டு பெருமூச்சு விட்டாள்.  அடுத்த தெருவில் உள்ள அம்பிகாவின்,வீட்டுக்குத்தான் கார் செல்லும், அவள் கொடுத்து வைத்தவள், இன்னும் நடித்து கொண்டிருக்கிறாள். எனக்கு பாழாய் போன நோய் தாக்கி இந்த திண்ணையில் உட்கார வைத்ததும் இல்லாமல்,  இவளோடு நடித்து கொண்டிருந்தவர்களை கூப்பீட்டு போக வருபவர்களை பார்த்து வயிற்றெரிச்சல் பட வைக்கிறது. மீனாம்மாள் போன வருடம்


ஆதர்சம்

 

 ராஜாராமிற்கு கல்யாண வீட்டிற்குப் போய் வந்த உணர்வைக் காட்டிலும் ஒரு விபத்தைப் பார்த்து வந்த உணர்வு தான் மேலோங்கி நின்றது. கலியாண வீட்டிற்குப் போய் வந்தால் மனதிற்கு எப்பொழுதும் எவ்வளவு சந்தோஷமும், சந்துஷ்டியும் இருக்கும்! சந்தனமும், பன்னீரும், பூக்களும் தனித் தனியாகவும், கலைவையாகவும் மணம் பரப்பி உள்ளே உறங்கிக் கிடைக்கும் நினைவுகளை எல்லாம் உசுப்பி விடும். ஒரு கேலிப் பேச்சு, அமுத்தலான சிரிப்பு; ரெட்டை அர்த்தமான வசனம் – அவனை உள்ளுக்குள் தோண்டித் தோண்டிப் பார்க்க வைக்கும்.


தீராக்கணக்கு

 

  அங்குமிங்குமாய் சோடியம் விளக்கின் ஒளி பேருந்து நிலையமெங்கும் விரவியிருந்தது. மார்கழி பிறந்துவிட்டது என்பதை உறுதிப்படுத்தியது குளிர். குளிருக்கான குல்லா விற்ப்பவர்கள் எல்லாப் பேருந்துகளிலும் ஏறி இறங்கிக் கொண்டிருந்தனர். சிலர் புகைத்துக் கொண்டிருந்தனர். புகை வானில் திட்டு திட்டாய் உருவங்களை உண்டாக்கியவாறு பறந்து சென்றுகொண்டிருந்தது. மணி சரியாய் இரவு பத்து ஆகியிருந்தது , இப்போது வண்டி ஏறினால் உத்தேசமாய் காலை மூன்று மணிக்குள் மதுரையில் இருக்கும் வீட்டிற்கு போய்விடலாம் என கோயம்புத்தூர் , சிங்காநல்லூர் பேருந்து நிலையத்திலிருந்த


வேர்களைத் தேடி…

 

 எழிலன் வயது 22. ஒல்லியான உருவம். உருண்டை முகம், எடுப்பான மூக்கு. கூர்மையான கண்கள். கன்னங்களில் கொஞ்சம் தாடி. கொஞ்சம் மீசை. பட்ட படிப்பு முடித்து விட்டு வேலை தேடும் இளைஞன். இவனுக்கு எத்தனை நாட்கள், எப்படி யோசித்தும் மனம் சமாதானமாகவில்லை. தன் தேடலுக்கான விடை கிடைக்கவில்லை. ஒரு முடிவுடன் தன் அறையை விட்டு வெளியே வந்து மாடிப் படிகளில் நடந்த கீழிறங்கினான். கூடத்து சோபாவில் அம்மாவும் அப்பாவும் அமர்ந்திருந்தார்கள். அப்பா முருகேசனுக்கு வயது 63. அரசாங்க


தீர்ப்பு உங்கள் கையில்…

 

 அத்தியாயம்-8 | அத்தியாயம்-9 | அத்தியாயம்-10 கொஞ்ச நேரம் கழித்து காயத்திரி “அப்படி சொன்னா எப்படிடீ. நீ என்ன காலம் பூராவும் கல்யா ணம் பண்ணிக்காம இருக்கப் போறயா என்ன.எனக்குப் புரியலையே” என்றாள் கலவரத்தோடு. கொஞ்ச நேரம் ஆனதும் காயத்திரி லதாவைக் கட்டிக் கொண்டு “நீ சொல்வது ரொம்ப சரி லதா.நாம் அந்த தப்பைப் பண்ணக் கூடாது லதா”என்று அழுதாள்.லதாவின் முதுகுப்புறம் நனைந்தது.”அம்மா எனக்கு இனிமே கல்யாணமே வேணாம்மா.உன் பணக் கஷ்டம் எனக்கு நன்னாத் தெரியும்.எந்தப் பையனையும்


ஆண்டாள் பாசுரம்

 

 (இதற்கு முந்தைய ‘அரசியல் ஆசை’ கதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது) “ஏன் இங்லீஷ் தெரியாதா?” “பேச வராது. சின்னச் சின்ன வார்த்தைகள் புரியும். ஏபிஸிடி சொல்லத் தெரியும்… அவ்வளவுதான்.” அறிவுக் களிம்பு துளியும் இல்லாத வெள்ளந்தியான பதில் ராஜலக்ஷ்மி என்ற கிராமத்துப் பெண்ணை சுப்பையாவுக்கு இன்னும் நெருக்கப் படுத்தியது. ஆங்கிலத்தில் கேட்ட கேள்வியை அப்படியே தமிழில் மீண்டும் கேட்டான். அந்தச் ஷணமே ராஜலக்ஷ்மியின் முகம் தீவிரமாகிவிட்டது. கல்லிடைக்குறிச்சியில் வறுமையில் முடங்கிக் கிடந்த நாட்களில் இருந்து