கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: September 2018

57 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

இளைப்பாறும் ஓட்டங்கள்…

 

 ”சண்டைக்கு வந்துட்டாரு சார் அவரு”என அவர் சொன்னபோது மணியைப் பார்க்க எத்தனித்து எட்டிப்பார்க்க முடியாமல் இவன் அமர்ந்திருந்தஇடத்திலிந்து இரண்டாவது இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த வரிடம் கேட்கிறான், பணி ரெண்டரை என்கிறார் அவர். நல்லாப்பாருங்க ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி கேட்டப்பயும் இதே பணிரெண்டரையத்தான் சொன்னீங்க,இப்பயும் அதத்தான் சொல்றீங்க, இப்பவரைக்கும்அதேபணிரெண்டரையிலயேபிடிவாதம்காட்டிநிக்குதா, கடிகாரம்? இல்லை கடிகாரத்துக்குள்ள இருக்குற முள்ளுக பேரீட்சம் பழக்கடைக்கு போயிருச்சா என இவன் சொன்ன போது படக்கென சிரித்து விட்டார் இரண்டாவது இருக் கைக்காரர்/ அடேயப்பா மனதை அள்ளுகிற


வெளியே ஒரு வானம்

 

 பொய்தான் சொன்னான். பொய்யை உண்மையை போல் சொல்லும் திறன் அவனிடம் சற்று அதிகமாகவே இருந்தது. சத்தியமாக அவன் பொய்தான் சொல்கிறான். அவனின் கண்களைப் சற்று உற்று பார்த்தால் பொய்மை எகத்தாலமாக நம்மை பார்த்து சிரிக்கும். இருந்தாலும் அத்தனை பொய்யும் அவனது கவர்ச்சிகரமான புன்னகையில் கரைந்து போகும். சிவன். பார்ப்பதற்கு கருப்பாக இருந்தாலும் கலையாக இருப்பான். நேர்த்தியான பள்ளி உடை… மடிப்புக் களையாமல் ஆடை உடுத்துவதில் அவனுக்கு நிகர் அவன். அமைதியும் நிதானமும் அவனின் உடன் பிறப்பு. அப்பள்ளியெங்கும்


முற்றுப்புள்ளியில் ஆரம்பம்

 

 கார் ஆக்சிடென்டில் அம்மா வசுந்தராவையும் அப்பா சுகுமாறனையும் இழந்ததில் பரணி மிகுந்த துயரத்தில் திக்பிரமை பிடித்தது போன்றிருந்தான். ராணுவத்தில் விடுப்பு எடுத்துக்கொண்டு சென்னை வந்து காரியமெல்லாம் முடிந்த நிலையில் தான் யாருமற்ற ஒரு அனாதை போல் உணர்ந்தான். பணிக்குத் திரும்பவும் மனமில்லாமல் அமைதியின்றி செய்வதறியாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்தான். அம்மா வழியில் விழுப்புரத்தில் அவனுக்குச் சொந்தமாக வீடும் கொஞ்சம் நிலபுலன்களும் இருந்தது. அதிலிருந்து அவ்வப்போது வாடகையாக பணமும் நிலத்திலிருந்து அரிசியும் வந்துகொண்டிருந்தது. அப்பாவுக்குச் சென்னையில் அரசாங்க வேலை. அப்பாவுக்கென்றிருந்த ஒரே


முதல் சுவாசம்

 

 “வணக்கம்..வருண்.!..எப்ப சென்னையிலிருந்து வந்தாப்ல…என்ன ‘சினிபீல்டு’ல நுழைஞ்சிட்டீங்களா.!?நாங்களும் தியேட்டர்ல கலர்கலரா பேப்பர் துகள்களை பறக்கவிட்டுகிட்டு..எங்க ஊரு இயக்குனர் தந்த படைப்புன்னு காலரை தூக்கிவிட்டு அலைய ஆசைப்பட மாட்டோமா.!?”என்றான் டைலர் சிவா. “என்னப்பா செய்யறது..எட்டு வருசமா போராடற எங்க மாமாவே இப்பதான் கையில’ஸ்கிரிப்ட்’டோட கம்பெனி கம்பெனியா ஏறி இறங்கிகிட்டிருக்கார்..அவருக்கு வாய்ப்பு கிடைச்சுட்டா…என்னை உதவியா சேர்த்துக்கறதா சொல்லியிருக்கார்…ம்..பார்ப்போம்”என்றான் வருண். “உங்க மாமா இயக்குனரா ஆகற வரைக்கும் வேற இயக்குனர்கிட்ட வாய்ப்பு கேட்கலாமே…” “எல்லா துறைகளிலேயும் புதுசா வாய்ப்பு தேடறவங்களை சந்தேக கண்ணோடதான்


ஆர்ஏஜேஏ ராஜா

 

 மூடியிருந்த பிரஸ் வாசலில் ராஜா சித்தப்பா உட்கார்ந்திருந்ததை வண்டிக்கு ஸ்டாண்ட் போடும்போது தான் கவனித்தேன். நரைத்த ரோமம் மண்டியிருந்த ஒட்டிப்போன கன்னங்களுக்கு மேலே சாராயம் வழிந்து கொண்டிருந்த பிதுங்கின பெரிய விழிகள் என்னைப் பார்த்ததும் நொடி நேரத்தில் தாழ்ந்து பதுங்கின. ஆர் ஏ ஜே ஏ ராஜா நான் ராஜா வந்திருக்கேன் சித்தப்பாவின் குரல் காதுகளில் ஒலித்தது. அப்பா வகையில் துாரத்து சொந்தம்.கௌரவமான குடும்பத்தில்தான் பிறந்தார். அவருடன் பிறந்தவர்கள் பஞ்சாயத்து ஆபிசில் எழுத்தராகவும் தலைமையாசிரியராகவும் இருக்கையில் இவர்


உச்சிப் பொழுதில் அவள்

 

 காலை நாலரை மணிக்கு தொழுகையில் ஈடுபட்டுவிட்டு தேர்வுக்கு படித்துக் கொண்டு இருந்தான். பிஸ்மில்லா பானு கூப்பிடுவது கூட கேட்கவில்லை. படிப்பதிலேயே ஆர்வமாக இருந்தான் அக்கிம். நோய்வாய்ப்பட்டு நார்க்கட்டிலில் படுத்த படுக்கையாகவே இருந்தாள் பிஸ்மில்லா பானு. இருமல்,சளி பலத்த சத்தத்துடன் காரித்து ஒரு மண் கலயத்தில் துப்பிக்கொண்டே இருந்தாள். சிலநாட்கள் மஞ்சள்காமாலையில் அவதிப்பட்டு சற்று குணமாகி இருந்தாள். தொடர்ந்து மழை பெய்ததால் மலேரியா காய்ச்சல் தொற்றிக் கொண்டது. ஹமீதும் ஏதேதோ வைத்தியம் செய்தும் பலனில்லை. இவரும் தொழுகையை முடித்துவிட்டு


இயற்கைக்கு

 

 நாளை ஞானம் என்கின்ற அஞ்ஞானத்திற்கு பாலிணைவினால் சந்ததி பெருக்கும் சடங்கு.. அதாவது திருமணம். பிறக்கும் போதே தன் பிறப்பை உணர முடியாத, பிண்டத்தோடு அவதரித்து விடுகின்ற மோகம். காமம் என்கின்ற தீராப்பிணி. இறக்கும் போதும் மரிக்க விரும்பாத அதன் அடம். ஞானத்திற்கு அதன் மர்மம் புரியவில்லை. எப்போது அது தன்னோடு இணைந்தது என்பதும் ஞாபகமில்லை. எப்போதும் இருந்ததாகவே அவனுக்கு இப்போது ஞாபகம் இருக்கிறது. அவனுக்கு ஆறு வயதிருக்கும் போது தேவிக்கு நாலு வயது இருந்திருக்கும். அவளை அப்போது


வன்முறையில்லாத வளர்ச்சி

 

 அது மலைப்பகுதியின் அடிவாரத்தில் அமைந்த ஊர், எல்லா ஜாதி, மதங்களை கொண்ட ஊர். அமைதியான ஊர், அதே சமயம் தேர்தல் திருவிழா காலங்களில் ஊர் இரண்டு படும். பகைகள், வன்முறைகள் வெளி வரும். எல்லாம் முடிந்த பின் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து வருத்தப்படுவர். இது இந்த ஊரின் இயல்பு, இதற்கு துணயாக மதுக்கடைகளும் இருக்கும். அந்த நேரத்தில் விற்பனை சாதனையாக பத்திரிக்கைகளிலும் வெளி வரும். அதே ஊரை சுற்றி பல்வேறு ஊர்கள் இருந்ததாலும் சந்தை, கடை வீதி,


சைடு பிசினஸ்

 

 ஆள் கம்பெனியில் உயர் பதவி. நல்ல சம்பளம். அப்புறம் ஏன் சைடு பிசினஸ். ஐந்து பத்து லட்சம் போட்டு வியாபாரம் ? பணம் சம்பாதித்து என்ன செய்ய போகிறான் ? சம்பாதிப்புக்கு வேலை. இருக்க ஒரு வீடு. திடீர் செலவிற்குக் கொஞ்சம் சேமிப்பு. மனைவி கழுத்தில் திருப்தியாய் நகை. போக வர இரு சக்கர வாகனம். சொகுசுக்கு ஒரு கார். பிள்ளைகளுக்கு நல்ல படிப்பு. இது போதாதா ?! இவ்வளவும் கதிரேசனிடம் இருக்கிறது. அப்புறம் எதற்குப் பணத்திற்கு


முதலிரவு

 

 ஒரு வழியாக சுகன்யாவுடன் சுந்தரேசனுக்கு தடபுடலாக கல்யாணம் நடந்து முடிந்தது. அடுத்ததாக அவன் முதலிரவுக்காக ஏராளமான எதிர்பார்ப்பில், எப்படா சாந்தி முகூர்த்தம் வரும் என்று காத்திருந்தான். பல வருடங்களுக்கு முன்பே பெண் சுகத்திற்காக உடல் தயாராக இருந்தாலும், திருமணம் என்கிற ஒரு சமூக அங்கீகரிப்பிற்காக அவன் காத்திருக்க வேண்டும் என்பது அவனுக்கு சுத்த அபத்தமாகப் பட்டது. எனினும் வேறு வழியில்லை. அப்பா கல்யாணப் பேச்சை ஆரம்பித்ததுமே அவன் மனசில் முதலிரவு வேட்கைதான் ரகசியமாக முதன் முதலில் மையம்