Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: April 2016

68 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஓடம் ஒரு ஓடத்தை கரை சேர்க்கிறது !

 

 விநாயகர் கோவில் அருகில் இருந்த சிறுவர் பூங்காவில் பிரபுவும், நானும் எங்கள் காதலைப் பற்றி சிரித்து பேசிக்கொண்டிருந்தோம் . அப்போது திடீரென்று பிரபு பொய்க் கோபத்துடன் என்னைப் பார்த்து “ சுபா ! நீ இப்படியே நம்ம கல்யாணத்தைப் பற்றி யோசனை பண்ணிக் கொண்டே இரு ! நீ வேணும்னா பாரு ! நமக்கு அறுபதாம் கல்யாணம்தான் நடக்கப் போவுது. இப்படியே நீ லேட் பண்ணிட்டே இருந்தே எங்க வீட்டிலே, என் அத்தை மகள் கழுத்திலே தாலி


சிறுமை கண்டு பொங்குவாய்

 

 சன்னதி கோவில் தேர்த்திருவிழாவுக்குப் போகிற சந்தோஷம் அம்மாவுக்கு உறவினரெல்லாம் கூடி ஒன்றாக வானில் போவதாக ஏற்பாடு. இதற்கு முந்தைய காலாங்களில் வல்லிபுரக் கோவிலுக்குத் திருவிழா பார்க்க மாட்டுவண்டியில் பயணித்த கதை மிகவும் சுவாரஸ்சியமானதென்று அம்மா கூறக் கேட்டதாகக் கல்யாணிக்குள் ஒரு ஞாபகச் சிமிழ் இந்தச் சிமிழைத் திறந்து பார்த்தால் இதுவல்ல இன்னும் எத்தனையோ நினைவு முத்துக்கள் கண் திறந்து ஒளி சிரிக்கும் இப்படி வருகிற முத்துக்களெல்லாம் ஒளி தான் கொண்டு வருமென்றில்லை அவற்றில் சில தடம் மாறி


அடடா மாமரத்துகதையே…..உன்னை இன்னும் நான் மறக்கலியே…

 

 அது அந்த வீட்டின் பிரதான நபர். யார் யாரைப்பற்றி பேசப்பட்டாலும் விடிந்ததும் ஒரு முறை , பின் தூங்கப்போகும் முன் ஒரு முறை கட்டாயம் பேசப்பட்டுவிடும். அந்த வீட்டின் நாயகன் – மாமரம். இல்லை, நாயகன் என்பது பிழையோ..பூத்துக்குலுங்கும் அந்த சில மாதங்களில் புதிதாக தாவணி போட்ட பெண் போல இலைகளை சிலிர் சிலிர்த்து பூக்களாக சிரிக்கும். மாமரம் நாயகியோ? எதுவோ, பார்ப்பதற்க்கு கம்பீரமாக ஒரு மதர்ப்போடுதான் அந்த மரம் நிற்கும். சரி, கதைக்கு வருவோம். இதை


அவள் வந்தாள்

 

 ராமசுப்புவுக்கு மணியார்டர் வந்த செய்தி கேட்டு, குளக்கரையில் இருந்து ஓட்டமும் நடையுமாய் வீடு வந்து சேரும் பொது போஸ்ட்மேன் போய்விட்டிருந்தார். “விசாலம்…ஏண்டீ..” -உள்ளே பார்த்து குரல் கொடுத்தார். “என்னங்க..ஒங்கள போஸ்ட் ஆபீசுக்கு வந்து பணத்த வாங்கிகிட சொல்லிட்டு போயிட்டாரு, போஸ்ட்மேன்” – என்று ஏதோ சாதாரன் விஷயம் போல் சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்று விட்டாள். துண்டை உதறி தோளில் போட்டுகொண்டு, விரைவாக நடையை கூட்டினார் ராமசுப்பு. ” வெறும் முப்பது ரூபா தானா?”- போஸ்ட்மேனிடம் முகம் தொங்க


ஒருவரிடமும் சொல்லாதீர்கள்!

 

 எதற்கெடுத்தாலும் கணவனைப் பிடுங்கி, ‘அந்த கோர்ஸில் சேருகிறேன், இந்த கிளாசில் சேருகிறேன் என்று பேப்பரில் பார்க்கும் விளம்பரங்களுக்கெல்லாம் அப்ளிகேஷன் போடுவது, பணத்தைக் கட்டுவது, பின் இரண்டு கிளாஸ் கூட அட்டெண்ட் பண்ணாமல் ஜகா வாங்கி விடுவது. நிறைய மனைவிமார்களிடம் இப்படி ஒரு பாஷன் இருக்கும் போலிக்கிறது! என் மனைவி உஷா முதலில் யோகா கிளாஸ் என்றாள். ‘சரி, தொலை’ என்றேன். பின், ‘மெடிடேஷன் கிளாஸ் ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்… இங்கேதான் அருகில் பள்ளிக்கூடக் கட்டடத்தில்… மாலை ஒரு மணி நேரம்