Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

2054

 

2054 ஆண்டு ஐனவரி மாதம் 26 ம் தேதி. ஞாயிற்றுக்கிழமை. அந்த பிரமாண்டமான கல்லூரி வளாகத்தில் நுழைவுத் தேர்வுக்கு அரசு ஏற்பாடு செய்திருந்தது. காலை 9 மணிக்கே சுமார் ஆயிரம் பேர்களுக்கு மேல் கூடி விட்டார்கள்.

எல்லோருடைய கைகளிலும் நோட்ஸ் புக், கைடு என்று எதை எதையோ வைத்துக் கொண்டு கடைசி நேரத்தில் பரபரப்பாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இன்னும் சிலர் கடந்த ஐந்தாண்டுகளாக நடந்த நுழைவுத் தேர்வு வினாத் தாள்களை வைத்துக் கொண்டு, அதற்குரிய விடைகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

“ சார்!….நீங்க இந்த வருடம் தான் முதன் முதலாக முயற்சி செய்கிறீர்களா?….”
“ அட…நீங்க வேறே…நான் கடந்த நாலு வருஷமா தொடர்ந்து நுழைவுத் தேர்வு எழுதிக் கொண்டுதானிருக்கிறேன்!….இந்த வருஷமாவது அட்மிஷன் கிடைச்சாப் பரவாயில்லே!….”

“ நான் இந்த வருஷம் தான் நுழைவுத் தேர்வு எழுத வந்திருக்கிறேன்!….இந்த ஆறு மாசமா எல்லா நோட்ஸையும் உருப்போட்டு வைத்திருக்கிறேன்!…”

இவர்களின் பேச்சுக்கு நடுவே புகுந்து மற்றொருவர் “ ஏன் சார்!…நீங்க நாலு வருஷமா எழுதுவதாகச் சொல்லறீங்க….கடந்த வருஷங்களில் கேட்ட கேள்விகளில் இருந்து தான், இந்த வருஷமும் கேள்விகள் வருமென்று சொல்றாங்களே?…” என்று சந்தேகம் கேட்டார்.

“ அதெல்லாம் கப்ஸா…..நாம கொஞ்சம் கூட எதிர் பார்க்காத கேள்விகள் எல்லாம் கேட்பாங்க!….”

“ ஐயோ!……அப்படியா!…..” என்று நொந்து போய் அப்படியே உட்கார்ந்து விட்டார்.

தேர்வு எழுத வந்த சுமார் ஆயிரம் பேர்களுக்குமே அறுபதிலிருந்து, எழுபது வயசு இருக்கும்! வயசானவர்களுக்குத் துணையாக அவர்கள் பெற்ற பையன்களும், பெண்களும் ஆபிஸுக்கு லீவு போட்டு விட்டு வந்து காத்திருந்தார்கள்.

அன்றைய நுழைவுத் தேர்வு அந்த நகரத்தில் செயல் படும் அரசு அங்கீகாரம் பெற்ற இருபத்திஐந்து முதியோர் இல்லங்களின் அட்மிஷனுக்காக நடத்தப் படும் தேர்வாகும்.

பெற்றோர் துணைக்கு வந்து காத்திருந்த ஒரு வாலிபன் “ இந்தக் காலத்தில் மெடிகல் சீட் முதல் அனைத்து துறைகளுக்கும், காலேஜில் சுலபமாக இடம் கிடைத்து விடுகிறது! வேலை வாய்ப்பும் ஈசியாகி விட்டது! இந்த சீனியர் சிட்டிஷன் ஹோம் அட்மிஷன் கிடைப்பதுதான் இப்ப குதிரைக் கொம்பாக போய் விட்டது!” என்று வேதனையோடு சொன்னான். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
‘டொக்! டொக்!’ என்று கதவைத் தட்டிவிட்டு அறைக்குள்ளே வந்தாள் நர்ஸ். “ என்னம்மா!.... மாலை நாலு மணிக்கு ஆபரேஷன்….நீங்க இன்னுமா நீங்க பணம் கட்டலே!....உடனே போய் கேஷ் கவுண்டரில் பணத்தைக் கட்டிட்டு வாங்க!..” என்று நர்ஸ் சொன்னவுடன் மகன் முருகேசனைப் பார்த்தாள் பார்வதி. “ அம்மா!...நேற்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“ அம்மா!....வரவர தம்பி ரத்தினத்தின் போக்கே சரியில்லே! தினசரி இரவு வீட்டிற்கு ரொம்ப லேட்டா வருகிறான்.. நேத்து ராத்திரி இரண்டு மணிக்கு வந்து கதவைத் தட்டினான்.. நான் போய் திறந்து விட்டேன்…குடிச்சிருப்பான் போலிருக்கு…எனக்கென்னவோ சந்தேகமா இருக்கு!....” “ அவன் சேர்க்கை சரியில்லே! நானும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அரசு ஆய்வுக் கூடம் ஒன்றில் உயர் அதிகாரி சத்திய சீலன். அவர் மனைவி சித்ரலேகா ஒரு கல்லூரி பேராசிரியை. அவர்களுடைய ஒரே மகள் ஐஸ்வரியாவுக்கு பத்து வயசுதான் ஆகிறது. சுட்டிப் பெண். நினைத்ததை ‘பட்’ டென்று கேட்டு விடும் சுபாவம் அவளுடையது! அவளுக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நீங்க ஒரு பக்கக் கதை, ஒரு நிமிடக்கதைகளில் கூட இதுபோல் படித்திருக்க மாட்டீர்கள்! நேற்று நடந்த உண்மைநிகழ்ச்சி இது! உங்களுக்கு மங்களத்தைத் தெரியாது! எனக்கு பத்துவருஷமாத் தெரியும்! எதிர் வீடு தான்! அந்தம்மாவுக்கு அறுபத்தி ஐந்து வயசுஎன்று யார் சொன்னாலும் நம்ப மாட்டார்கள்! பார்க்கும்பொழுது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“ முரளி!....உங்கிட்டே ஒரு விஷயம் சொல்லணும்.....உன் ‘வொய்ப்’ அகல்யா சிநேகிதமெல்லாம் அவ்வளவு சரியில்லே!....” “ என்ன அண்ணா சொல்லறீங்க?...” “ நேற்று. ... புருஷனைப் பற்றி கண்டபடி பத்திரிகையில் பேட்டி கொடுத்து டைவர்ஸ் வாங்கிய அந்த சித்ராவோடு இவ ‘ஷாப்பிங்மாலில்’ பேசி சிரிச்சிட்டிருந்தா!...அந்த மாதிரி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
குரு வீட்டில் சனி!
குடியிருந்த கோயில்!
வயசுக்கு மீறிய புத்தி!
மன அழுத்தம்!
குடும்ப கௌரவம்!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)