Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

நிறை – குறை குடங்கள்

 

கோபம் தணியவில்லை. சண்டையும் முடியவில்லை. காரம் சாரம் குறையாமல் அலமேலு முகம் சிவந்து ‘ புசு புசு ‘ வென்று மூச்சிரைக்க வந்து சோபாவில் அமரவும், அழைப்பு மணி ஒலிக்கவும் சரியாக இருந்தது.

எழுந்து போய் கதவைத் திறந்தவளுக்குச் சின்ன அதிர்ச்சி , திடுக் !!.

“வா… வா… ‘’ கடுகடு குறையாமல் அதிக மலர்ச்சி இல்லாமல் உள்ளே நுழைந்தவளை ஒரு மாதிரியாக வரவேற்றாள்.

அதே நொடி…

“பேரப்பையன் தூங்கிட்டானா..?” என்று கேட்டு மகள் தோள் மீது தூங்கிய ஒரு வயது குழந்தையை எடுத்து தன் தோளில் சாய்த்துக் கொண்டு சோபாவை நோக்கி நடந்தாள்.

‘வந்தது யார்….?’ அடுப்படியிலிருந்து எட்டிப் பார்த்தாள் சுகாசினி.

“வா கவுரி..!” அவளும் முகத்தில் மலர்ச்சி இல்லாமல் ஒப்புக்கு அழைத்து, அ டுத்து ஏதும் பேசாமல் உள்ளே மறைந்தாள்.

“வர்றேன் அண்ணி!” என்ற கவுரிக்கு வீட்டின் நிலைமை சரி இல்லை புரிந்தது. அண்ணிக்கும் அம்மாவிற்கும் ஏதோ ‘ லடாய்! ‘ தெளிவாகத் தெரிந்தது.

“என்னம்மா..! அண்ணிக்கும் உனக்கும் சண்டையா..?” என்று மெல்ல கேட்டு தாயின் அருகில் அமர்ந்தாள்.

“என்னைக்குத்தான் இந்த வீட்ல சண்டை இல்லே…”முகத்தை முறுக்கி முயக்கி சொன்ன அலமேலு… தோளில் இருந்த பேரனை அப்படியே சோபாவில் கிடத்தினாள்.

அவன் கண் விழிக்காமல் இருக்க மெதுவாய் நெஞ்சில் தட்டிக் கொடுத்தாள்.

“ஏன்… என்னாச்சு..?” கவுரி விடவில்லை. அக்கறையாய்க் கேட்டாள்.

“நான் நாயாய்ப் பேயாய் அலைந்து பெண் தேடிய லட்சணம்… இப்போ அனுபவிக்கிறேன்.!” – அலமேலுவின் குரல் வெறுப்பு, சலிப் பாக வெளி வந்தது. .

“என்ன குறை..?”

“எல்லாம் குறைதான்.!” வெடுக்கென்று சொன்னாள்

“விபரமா சொல்லு..?”

“காலையில் நான் எழுந்து பல் துலக்கியதும் காபி கொண்டு வந்து வைத்தாள் உன் அண்ணி. என் மாட்டுப்பெண். கூடவே அதை ஆத்திக் குடிக்க ஒரு தம்ளரையும் கொண்டு வந்து வைக்கனும்.. அதுதானே முறை..? வைக்கலை.!!

‘ அதை அப்படியே சூடா கொட்டிக்கோ..! ‘ சொல்ற மாதிரி வேண்டா வெறுப்பா வைச்சு திரும்பிப் பார்க்காமல் போனால் மனுசிக்குக் கோபம் வருமா வராதா..?

“இப்படி வச்சா எப்படிக் குடிக்க…?” ன்னு கொஞ்சம் காட்டமாய்க் கேட்டேன். இது கேட்டது குத்தமா..? மாமியார் கோபப்படுறது தவறா..?

“தம்பளர் வேணும்ன்னு கேட்க வேண்டியதுதானே… ?! அதுக்கு ஏன் கோபப்படுறது..? மனுசின்னா தப்பு தவறு செய்யிறது சகஜம். அதுக்காக அடிமையா நினைச்சி அதட்டல் .போடுறதா..? புகுந்த வீட்டுக்கு வந்தா பொண்ணு பெட்டிப் பாம்பா அடங்கனுமா..?” அப்படின்னு பிலுபிலுன்னு பிடிச்சிகிட்டாள். சண்டை.!” சொல்லி நிறுத்தினாள்.

அடுப்படியில் இருந்து இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த சுகாசினி…வேலையை விட்டு வேகமாய் வந்தாள்.

“கவுரி! எனக்கு வீட்ல வேலைகள் இல்லையா..? உன் அண்ணன் அலுவலகத்துக்குப் போகனும். அதுக்கு நேராநேரத்தோடு சமைக்கனும். அடுத்து புள்ளைங்க ரெண்டையும் கிளப்பி பள்ளிக்கூடத்துக்கு அனுப்பனும். இப்படி தலைக்கு மேல வேலை. இந்த நேரத்துல ஒரு உதவி ஒத்தாசை இல்லாமல் உட்கார்ந்த இடத்தில் அதிகாரம் செய்தால் யாருக்குத்தான் கோபம் வராது..?” என்று தன் பக்க நியாயத்தைக் காட்டமாகச் சொன்னாள்.

“பாத்தியா..? நான் உட்கார்ந்து இருக்கிறது இவளுக்குப் பிடிக்கலே. பார மனுசி… என்னால குனிஞ்சி, நிமிர்ந்து வேலை செய்ய முடியல. முட்டிக்கால் வலி. கை கால் குடைச்சல். ரத்தக்கொதிப்பு, சர்க்கரை வியாதின்னு எனக்குள் ஏகப்பட்ட நோய் நொடி. தொந்தரவு. எப்படி வேலை செய்ய முடியும்..? நான் சிவனேன்னு ஆக்கிப் போடுறதைத் தின்னுக்கிட்டு பொழுது போக.. தொலைக்காட்சிப் பெட்டியில இந்த கண்ராவி தொடர்களைப் பார்த்துத் தொலைக்கிறேன். அது பொறுக்காமல் இவளுக்கு. என்னை விரட்டறா..”

என்றாள்.

“நான் ஒன்னும் விரட்டலை. நீங்கதான் என்னை அடிமையாய் நினைச்சி விரட்டுறீங்க..?”

“நான் உன்னை ஒன்னும் அடிமையாய் நினைக்கலை. நீதான் என்னை மட்டமாய் நினைச்சி துரத்துறே..?”

வார்த்தைக்கு வார்த்தை சண்டை….! மறுபடியும் தொடர…

பிறந்த வீட்டிற்கு வந்த கவுரி எந்தப் பக்கம் பேசுவது என்று புரியாமல் தவித்தாள்.

இப்படி அதட்டினால் தாய்.! அந்தப் பக்கம் அண்ணி!! – விழி பிதுங்கினாள்.

“இப்படி சண்டை போட்டு என்னை முதியோர் இல்லத்துல சேர்த்துட்டு இங்கே இவள் கேட்பார்,மேய்ப்பார் இல்லாமல் தனிக்காட்டு மனுசியாய் குடும்பம் நடத்த ஆசை. அதான் இப்படி ஆடறாள்!”

“எனக்கொன்னும் அப்படி ஆசை இல்லே. நீங்க தப்பா நினைச்சுக்கிட்டு என் மேல பழி போட்டு உங்க மகனிடம் திட்டு வாங்க வைக்காதீங்க..”

“அவன் எங்கே என் சொல் கேட்கிறான்.? தாலி கட்டினதும்தான் மாறிடுறானுங்களே..? மயக்கி மாத்திடுறீங்களே..?”

” மயக்க நான் ஒன்னும் சூனியக்காரி இல்லே.”

“நானும் மகனிடம் வத்தி வைக்கிற மகராசி இல்லே…”

வார்த்தைக்கு வார்த்தை பேச்சு! சத்தம் அதிகமாக… இதற்கு மேல்… கவுரிக்குப் பொறுக்க முடியவில்லை.

“அம்மா நிறுத்து. அண்ணி நிறுத்துங்க..”உரக்கக் கத்தினாள்.

வாய் மூடினார்கள்.

“எல்லாம் என் தலையெழுத்து..! ‘’ அலமேலு மூக்கை உறிஞ்சி புடவையால் துடைத்தாள்.

சுகாசினி..ஒரு வினாடி திகைப்பாய் நின்று அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

சில நிமிடத்தில் மனம் சாந்தி ஆன அலமேலு…

“உன் புகுந்த வீட்ல எல்லாரும் நலமா இருக்காங்களா..?” வந்தவளை விசாரித்தாள்.

“இருக்காங்க…”

“என்ன சலிப்பா சொல்றே..?”

“……………………….”

“சொல்லாம கொள்ளாம ஏன் இப்படி கட்டின புடவையோடு புள்ளையைத் தூக்கிகிட்டு திடீர் பிரவேசம்..?”

“அங்கேயும் இதே கூத்து. அநியாயம்தான்!”

“புரியும்படி சொல்லு..?”

“எனக்கும் என் மாமியாருக்கும் சண்டை..!”

“உன் அண்ணி போல மாமியாரை எதிர்க்க, தாக்க உனக்குத் துப்பில்லே….”

“என்னம்மா சொல்றே..?” கவுரி தாயைத் துணுக்குற்றுப் பார்த்தாள்.

“ஆமாம்டி. அந்தத் திராணி இல்லாமத்தான் அங்கெ முணுக்குன்னா இங்கே புசுக்குன்னு ஓடி வர்றே.! எதுக்கும் மனசுல தைரியம், துணிச்சல் வேணும். அந்த விசயத்துல என் மருமகள் கில்லாடி.! அவளைப் போல் ஆகாது. எதுவாய் இருந்தாலும் நேருக்கு நேர் தாக்குவாள். வீட்டை விட்டு ஒரு அடி வெளியே எடுத்து வைக்கமாட்டாள்.!”

“அம்மா! நிறுத்து நிறுத்து.! நீ அண்ணியைக் குறை சொல்றீயா…? நிறை சொல்றீயா..?” கவுரி அவசர அவசரமாகக் கேட்டாள்.

“சத்தியமா நிறைதான் சொல்றேன். இது என் குடும்பம், என் வீடு, ஒரு அடி அந்தண்டை போகமாட்டேன். எதுவா இருந்தாலும் இங்கேயே சமாளித்துக் குடும்பம் நடத்துவேன்! ன்னு சொல்றாப்போல நடக்குறா. நானும் அவளுக்கு ‘ குறையை ‘ ச் சொல்லி, சுட்டிக் காட்டி வாழ்க்கையைப் பழக்குறேன். அவளும் பழகுறாள். எல்லா பெண்களுக்கும் இந்தப் பலம், மனசு வேணும். வீட்டுக்கு வீடு வாசல்படி. நீயும் அப்படிப் பழகு. சரியாய் நடந்துக்கோ..” சொன்னாள்.

அலமேலு சொன்னதெல்லாம் கவுரி மனதில் சரியாக ஏற… குறை குடமான அவளுக்கு முகம் மலர்ந்தது.

அதே நேரம் அறைக்குள் இருந்து கேட்ட சுகாசினி மனதில் அலமேலு மாமியாராக இல்லாமல் தாயாக மாறி உயர்ந்தாள்.! 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
குமார், காலை 9. 10 த்திற்கெல்லாம் பொதுப்பணித்துறை அலுவலகத்தில் நுழைந்தான். அப்போதுதான் கடைநிலை ஊழியன் கந்தசாமி.... அலுவலக முகப்பில் பார்வையாளர் பகுதியில் எல்லோர் பார்வையும் படியுமிடத்தில் ஸ்டூல் மேல் ஸ்டூல் போட்டு சுவரில் ஆணி அடித்து அதை மாட்டினான். நீலக்கலர் பிரேம் போட்டு , ...
மேலும் கதையை படிக்க...
'' பொண்ணுக்குப் புருசன் அமையறது இறைவன் கொடுத்த வரம் '' - நான் உள்ளே நுழைந்ததுமே ராக ஆலாபனையை ஆரம்பித்தாள் என் மனைவி மகிழினி. '' என்னடி சொல்றே. .? '' புரியாமல் விழித்தேன். '' சொல்றேன் சொரைக்காய்க்கு உப்பில்லேன்னு. தாம்பத்தியம்.... நீங்க நினைக்கிற ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காலையில் கண் விழிக்கும் பொது மணி 6.30. ! 'ஐயோ..!' அடித்துப் பிடித்து எழுந்தேன். "நிர்மல் ! விமல் !"- அருகில் மெத்தையில் படுத்துறங்கியவர்களைத் தட்டி எழுப்பினேன். சோம்பல் முறித்துக் கொண்டே எழுந்தார்கள். அவரசரமாக வந்து வாசல் திறந்தேன். படியில் பால் பாக்கெட் இருந்தது. எடுத்துக் கொண்டு விடுவிடுவென்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பூங்காவில் அந்த முகத்தை எதிர்பாராமல் பார்த்ததில் எனக்கு வியப்பு திகைப்பு. அந்த முகமும் என்னைப் பார்த்து சுதாரித்து பின் மலர்ந்து என்னை நோக்கி வந்தது. ரொம்ப களையான முகம். இவள் என் அப்பாவின் தோழி. தலையில் கொஞ்சம் நரை. கண்களின் கீழ் கரு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கடற்கரைக்குக் காற்று வாங்கச் சென்ற அலமேலு இடியை வாங்கிக் கொண்டு திரும்பி வந்து சோபாவில் அமர்ந்தாள். சேகரும் திவ்யாவும் நெருங்கி அமர்ந்து சுண்டல் தின்று மகிழ்ச்சியாக இருந்த காட்சி அவளால் நம்ப முடியவில்லை. நம்பாமலும் இருக்க முடியவில்லை. இடியின் உறுத்தலாய் இன்னும் மனதை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இருட்டில் ஒதுக்குப்புறமாக நின்ற லாரியில் ஓட்டுநர் சாமிக்கண்ணு வயசு 40 ஏறி கிளம்பியதும் .... அவசர அவசரமாக ஓடி வந்த உதவியாளர் மதி வயசு 25 தாவி ஏறி... '' என்னண்ணே..! வண்டியை அதுக்குள்ளே கிளப்பிட்டீங்க...? '' கேட்டுக்கொண்டே அருகில் அமர்ந்தான். '' வேலை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இரவு பத்து மணி. கட்டிலுக்கு வந்த மகேசுக்குள் மகிழ்ச்சித் துள்ளல். காரணம் இன்றைக்குத் தாம்பத்திய நாள். கணவன் மனைவி மாதச் சம்பளக்காரர்கள், அலுவலக உழைப்பாளிகள் என்றாலே தாம்பத்தியத்தில்கூட கட்டுப்பாடு என்பது காலத்தின் கோலம். என்னதான் ஆண் பெண்ணுக்கு உதவி ஒத்தாசை அனுசரணையாக இருந்தாலும் காலை...சமையல் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கணவன் - மனைவி இருவருக்கும் மாநகரத்தில் ஆளுக்கொரு பக்கம் வேலை. யாரும் துணை இல்லை. அக்கம் பக்கம் உறவில்லை. இது அவர்களின் துரதிர்ஷ்டம்.!! அதனால் கணவன் மனைவி இருவரும் ..... கைக்குழந்தையாய் இருக்கும் தங்கள் மகள் யாழிசையை நல்ல வேலைக்காரியாய் அமர்த்தி, கண்காணிக்கச் செய்வது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
''லட்சுமி !'' என்ற குரல் கொடுத்துக் கொண்டே திறந்த வீட்டிற்குள் கையில் பையுடன் நுழைந்த விசாலம் கூடத்து கட்டிலில் அமர்ந்திருக்கும் பத்து வயது பெண் அருணாவைக் கண்டதும் சடக்கென்று வாய் மூடி முகம் இறுகினாள். அருணாவிற்கு வந்தவள் யாரென்று புரிந்து விட்டது. ''பெரிம்மா..ஆ'' மெல்ல ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அதிகாலை நேரம். கருப்பும் வெளுப்புமான காலம். சூரியக் குழந்தை பிறப்பதற்கான முன்னேற்பாடு. வானமகள் வலியால் வெளுத்துக் கொண்டிருந்தாள். மெரினாவின் கடற்கரை ஓரச் சாலையில்....கருப்பு கண்ணாடிகளை ஏற்றி விட்டுக் கொண்டு அந்த வெள்ளை நிற இன்னோவா கார் பத்துக் கிலோ மீட்டர் வேகத்திற்கும் குறைவான ...
மேலும் கதையை படிக்க...
யாருக்காக அது..?!
முத்து
அடுப்படி இல்லறம்..!
அப்பாவின் தோழி….!
மகளுக்காக…
கருணைக்காக..!
ஞாயிறு…!
தாய்
மாற்றம்……!
மேடம்..! மேடம்…!! மர்டர்..!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)