தாகம்

 

எனக்கு தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும் போலிருந்தது.

இந்த நேரம் ஜனனியும் பாப்பாவும் என்ன செய்து கொண்டிருப்பார்கள்? ஜனனி டிவியில் பாடல்கள் கேட்டபடி வேலை செய்து கொண்டிருக்கலாம். பாப்பா ஸ்கூலில் இருப்பாள்.

பேங்கில் எவ்வளவு பணம் இருக்கிறது? சரியாகத் தெரியவில்லை.சுமாராக ஒரு ஐம்பதாயிரம் இருக்கும். ஜனனிக்கு எவ்வளவு கிடைக்கும். ஒரு லட்சம்.அப்புறம் ஜிபிஎப் எல்லாம் சேர்த்து சுமாராக நாலு லட்சம் கிடைக்குமா? அதில் கடனெல்லாம் போக இரண்டு லட்சம் மிஞ்சும். அதை வைத்து எத்தனை நாள் சமாளிக்க முடியும்?

இப்படியெல்லாம் யோசிப்பேனென்று காலையில் வீட்டை விட்டுக் கிளம்பும் போது கூட நினைக்கவில்லை.

காற்று அசைவற்று நின்றிருக்க, கழுவித் துடைத்தது போல் ஆகாயம் மேகங்களற்று வெறுமையாக இருந்தது.

மணி பதினொன்று இருக்குமா? ட்ரெயின் பதினொன்று இருபதுக்கு. சந்துரு இன்னேரம் கடிகாரத்தையும், நுழைவாசலையும் மாறி மாறி பார்த்தபடி அவசரத்தில் நான் வீட்டில் மறந்து வைத்து விட்டு வந்த செல்போனில் என்னை அழைத்துக் கொண்டிருக்கலாம், இருவரும் அலுவலக விஷயமாக பெங்களுருக்குச் செல்ல வேண்டும்.

சட்டென்று ஜானகியின் நினைவு வந்தது. சிவா,உங்களுக்கு புடிச்ச யானை, எனக்கு பிடிச்ச ரயில் ரெண்டிலேயும் புராதனமான ப்ரௌன் கலர் இருக்கு கவனிச்சீங்களா? பெட்டிகளெல்லாம் வரிசையா போறதப் பாக்கறப்ப ஒரு பெரிய யானைக் கூட்டம் வாலைப் புடிச்சிக்கிட்டு ஒண்ணுக்கு பின்னாடி ஒண்ணா போற மாதிரி இல்லையா
இப்படியெல்லாம் பேச அவளால்தான் முடியும்.

வாழ்நாளெல்லாம் உடன் வந்திருக்க வேண்டிய அற்புதமான உறவை தன்னிலை மறந்த ஒரு விஷ வினாடியில் புரண்ட என் நாக்கு விஷம் தோய்ந்த கத்தியென மிகுந்த கூர்மையுடன் துண்டித்து எறிந்த போது, நூறு ஜென்மங்களுக்குப் போதுமான அன்பை என் மேல் பொழிந்த அவளது கண்களிலிருந்து பெருகி கன்னங்களில் புரண்டோடிய உஷ்ணமாக கண்ணீரை இப்போது நினைத்தாலும் உயிர் கூசுகிறது.

ஜானகி, நீ என் மேல் வைத்திருந்த புனிதமான அன்பின் பெயரால் கேட்கிறேன்.என்னை மன்னித்தேனென்று ஒரு வார்த்தை சொல்.

வறண்ட போன நா நரம்புகளெல்லாம் தண்ணீருக்காகத் தவித்தன.

நான் ஓட்டி வந்த பைக், நூறடி தள்ளி கிடக்கிறது. என்னை மோதித் தள்ளிய லாரி இந்த நேரத்திற்கு பத்து கிலோமீட்டராவது தள்ளிப் போயிருக்கும். என் கால்கள் உடைந்து, தகிக்கும் சூரியனின் கீழ் கிடக்கும் என் பின்னந் தலையிலிருந்து வெளி வந்த ரத்தம் இடது காதை, கன்னத்தை நனைத்து சாலையில் பரவ ஆரம்பித்தது.

என்னைச் சுற்றிலும் கூட்டம் கூட ஆரம்பித்தது.
வினாடி நேரம் தயங்கி விட்டு வாகனங்கள் நகர்ந்து சென்றன,

அடப் பாவமே சின்ன வயசா இருக்கானேய்யா.எவன் அடிச்சிட்டுப் போனான்னு தெரியலையே

பைக்ல போற மாதிரியா போறானுக. ராக்கெட் ஓட்றதா நெனப்பு.இப்ப ரோட்ல கெடக்கறத பாத்தியா

100 சிசிக்கு மேல இருக்கற பைக்கையெல்லாம் மொதல்ல தடை பண்ணனும்.

யாராவது 108க்கு போன் பண்ணுங்கப்பா

மிகவும் ஆழமான கிணற்றிலிருந்து ஒலிப்பது போன்ற மெலிதான குரல்களின் பின்னணியில், மிக மோசமாக shake ஆன புகைப்படத்தைப் போல சுற்றி நின்ற உருவங்கள் தெளிவில்லாமல் தெரிய, அம்மா, அப்பா, ஜனனி, பாப்பா, சந்துரு எல்லோருடைய பிம்பங்களும் நினைவறைகளின் சுவர்களில் கலங்கிய சேறு போல குழம்பிக் கொண்டிருக்க,அடர்ந்த இருளுக்குள் நழுவ ஆரம்பித்தேன். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
ஆயுள் உள்ளவரை இன்ப துன்பம் பகிர்வேன் என்று அக்னி சாட்சியாய் கரம் பிடித்து ஆறே மாதத்தில் பலவீனமாய் இயற்கையால் சபிக்கப்பட்டவளை,. திருப்பித் தாக்க இயலாதவளை. பெற்றோர் உறவினர் நண்பர்களை விட்டு என்னையே சதம் என்று நம்பி வந்தவளை, என்னில் ஒரு துளியை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சிவா இப்ப என்ன பண்ணிட்டிருக்கீங்க என்று ஆரம்பித்த ஜானகியின் கடிதத்தை படித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஸ்கூலிருந்து வந்ததும் யூனிபார்மைக் கூட கழற்றாமல் அம்மா இன்னைக்கு ஸ்கூல்ல என்று ஆரம்பிக்கும் குழந்தை மாதிரி ஆர்டர் செய்யப்பட்ட காபி, குவளைகளின் நுண்ணிய துளைகள் வழியாக வெப்பத்தை இழந்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவன் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறான் காட்டுக் கொடிகளும் செடிகளும் கிழித்து உடலெங்கும் ரத்தமும், வியர்வை வழிய வழிய நா வறண்டு அசுரத்தனமாக ஓடியவன் மர வேரோ எதுவோ தடுக்கி தடுமாறி விழுகிறான்.அய்யோஓஓஓஓஓ…. வனத்தின் அமைதியில் அவனது குரல் எதிரொலிக்கிறது அருகில் இருளை வார்த்தது போல் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஏம்ப்பா மணி ஒன்பதரை ஆச்சு ஒன்பது மணின்னு டிக்கெட்ல போட்டு இருக்கு எப்பத்தான் எடுப்பீங்க? ஏழு மணிக்கு மேல சிட்டிக்குள்ள பஸ்சை விடமாட்டான் தெரியுமில்ல. அஞ்சு நிமிஷம் சார் ஒருத்தர் வந்துக்கிட்டு இருக்கார். பழனி பேருந்து நிலையத்தில் வெளிப்புறமாக நின்று கொண்டிருந்த தனியார் பேருந்தில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
டேய் சிவா என்ற குரல் அத்தனை வாகன இரைச்சல்களையும் கடந்து என்னைத் தாக்கியது. திரும்பிப் பார்த்தேன். எதிர் திசையில் கோபால். பால்யத்தில் என் பக்கத்து வீட்டில் குடியிருந்தார்கள். நில்லு. நானே அங்க வர்றேன். சாலையைக் கடந்து அருகில் வந்து என்ன சிவா எப்படியிருக்க என்ற கோபாலின் கன்னங்கள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நிறம் மாறும் தேவி
ஆசையில் ஓர் கடிதம்
மாயா
இறந்தவனின் அலைபேசியிலிருந்து வரும் அழைப்பு
நுாறு ருபாய் நோட்டு

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)