Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: எம்.ஏ.சுசீலா

12 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

தரிசனம்

 

  அன்றோடு அப்பாவை ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்து ஒரு வாரம் ஆகியிருந்தது.இதுவரையில் எந்த முன்னேற்றமும் தெரியவில்லை என்பதோடு இனிமேலும் பிரமாதமாக அவரது உடல் தேறி விடுமென்றோ ..முந்தைய நிலைக்கு வந்து விடுமென்றோ எந்த நம்பிக்கையும் கன்னையாவுக்கு இல்லை. அதைப் பற்றிய வருத்தமும் அவனுக்கு இருந்ததாகச் சொல்லிவிட முடியாது. ஏதோ…மனசு ஒட்டாமல் ,கிராமத்துக்கும் டவுன் ஆஸ்பத்திரிக்கும் அலைந்து கொண்டிருந்தானே தவிர ..அவனுடைய உள்ளம் என்னவோ அப்பாவின் உபாதைகளிலிருந்து விலகியே இருந்தது. நெடுநெடுவென்ற உயரமும்,அதற்கேற்ற பருமனுமாய்க் கண்ணில் அறைகிற கருப்பு நிறத்தோடு


கண் திறந்திட வேண்டும்…!

 

  ’’செல்லி! அந்த ஷெல்ஃபிலே இருக்கிற புஸ்தகத்தையெல்லாம் எடுத்துத் தூசிதட்டி ஒழுங்கா அடுக்கி வை!நானும் பப்பியும் கடைத் தெரு வரைக்கும் போயிட்டு வந்திடறோம்’’ கதவைத் தாளிட்டு விட்டுப் புத்தக அடுக்குகளைப் பிரித்துத் துடைக்க ஆரம்பிக்கிறாள் செல்லி.அவளுக்குப் புஸ்தகமென்றால் கொள்ளை ஆசை.பளபளப்பான வண்ணங்களில் வழுக்கிக் கொண்டு போகும் அட்டைகளை அணிந்திருக்கும் அந்தப் புத்தகங்களை …ஒவ்வொன்றாக எடுத்து ஆசை தீரத் தழுவி,அவற்றின் வாசனையை முகர்ந்து நெஞ்சு கொள்ளாமல் நிரப்பிக் கொள்கிறாள் . அவள் இங்கே வந்து சேர்ந்த இத்தனை நாட்களில்


பொம்பளை வண்டி..

 

  காதுச் சவ்வே கிழிஞ்சு போயிடற மாதிரி இரைச்சலோட..கல்யாண வீட்டு ‘ஸ்பீக்கர்’ பொட்டியிலேயிருந்து அலறிக்கிட்டிருந்த முக்கல் முனகல் சினிமாப்பாட்டுக்குப் பொடிசுகள் போட்டுக்கிட்டிருந்த கும்மாளம்,பிரியாணிச் சாப்பாட்டை ஒரு கை பார்த்துக்கிட்டே பொண்ணு மாப்பிள்ளையைக் கலாட்டா பண்ணிக்கிட்டிருந்த பொம்பளைங்களோட கலகலப்பு,அவங்க உடுத்திக்கிட்டிருந்த சரிகைச் சேலையெல்லாம் கூட்ட நெரிசலிலே கசங்கிப்போய் உச்சி வெயில் வேக்காட்டிலே வெளிப்படுத்திக்கிட்டிருந்த குமட்டலெடுக்கிற வேர்வை நாத்தம்…இதுங்களுக்கெல்லாம் மத்தியிலே – இதுங்களோட கூடவே ஈஸ்வரியும் இருந்தாலும்…காலையிலே புருஷன் கிட்டே வாங்கின ‘எத்து’ ,அவளோட அடிவயத்திலே பாறையாக் கனத்துக்கிட்டுத்தான் இருந்தது.


மானிடவர்க்கென்று பேச்சுப்படில்

 

  (ஆண்டாள் குறித்த மரபு ரீதியான கதையின் மீட்டுருவாக்கம் இம்முயற்சி) ’’மின்னார் தடமதில் சூழ் வில்லிபுத்தூர்’’க் கோயிலின் கண்டாமணி அங்கே உச்சிக்கால வழிபாடு நடந்தேறுவதற்கு அறிகுறியாக நாத வெள்ளமாகப் பல முறை முழங்கி ஓய்கிறது. அதன் ஒலி முழக்கம் ஓய்ந்த பின்னரும் கூடப் பெரியாழ்வாரின் உள்ளத்திலே ஓங்காரமிட்டுக்கொண்டிருக்கும் உணர்ச்சி அலைகள் தணிந்து அடங்குவதாயில்லை. பல்லாண்டு பல்லாண்டாய்ப் பாசுரம் எழுதிய வாயும்,நெஞ்சும் ஓய்ந்து கிடக்க…நினைவுகளே மரத்துப்போய்விட்ட மோன நிலைக்கு உள்ளத்தைக் கொண்டுபோய் நிறுத்திவிட வேண்டுமென்று அவர் தவியாய்த் தவித்துக்


இருவேறுலகம் இதுவென்றால்

 

  அன்று விடிந்த அந்தப்பொழுது.., ஏதோ ஓர் அசாதாரணத் தன்மையை உள்ளடக்கிக் கொண்டிருப்பது போல அவளுக்குப்பட்டது.அறையின் மூலையில் உள்ள நார்க்கட்டிலில் மரக்கட்டையைப் போல அசைவற்றுப் படுத்துக் கிடந்தான் கலைப்பிரியன்.இயற்கை உபாதைகளுக்காகவும்கூட நேற்றிரவு அவன் தன்னை எழுப்பியிராதது ராதாவின் மனதுக்குள் நெருட…,அவன் முகத்தருகே கை வைத்துப் பார்த்தாள் அவள். திக்கித் திக்கிப் பாடம் ஒப்புவிக்கிற மாணவனாய்ச் சுவாசம் அவனிடமிருந்து தயங்கித் தயங்கி வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. அடங்கிக் கொண்டிருந்த அவனுடைய மூச்சுக் காற்றைப் போலவே வாழ்க்கையின் சவாலான சந்தர்ப்பங்களிலும் கூட