கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: March 2020

213 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நான் நானல்ல

 

 பயந்து போயிருந்தான் கபிலன். சில நாட்களாகவே ஏதோ இனம் காணமுடியாத விஷயம் பயமுறுத்திக் கொண்டு இருந்தது. நிம்மதியாக இருக்க முடியவில்லை. யாரிடம் போய் சொல்வது எனப் புரியவில்லை. யாரைப் பார்த்தாலும் பயமாக இருக்கிறது. உறங்கும் போதும். குளிக்கும் போது. தெருவில் பலருக்கு மத்தியில் நடக்கும் போது. பலருடன் பேருந்தில் பயணம் செய்யும்போது. பலர் கூடும் பொது இடங்களில் இருக்கும் போது. இப்படி எங்கு யாருடன் இருந்தாலும் அந்த பயம் அவனை விட்டு அகல மறுத்தது. மூன்று வாரங்கள்


பூர்வீக வீடு

 

 தயாளன் எனக்கு ஷேர் மார்க்கெட் டிரேடிங் செய்யும் போது பழக்கம். சமீப காலமாய் அவரைப் பார்க்க முடிவதில்லை.ஷேர் மார்கட் பற்றி சரியாக தெரியாமல் இன்ட்டிரா டிரேட் செய்து நன்றாக சம்பாதிக்கலாம் என்று ஆசைப் பட்டு,நிறைய கடன் வாங்கி தற்போது சிக்கலில் இருப்பதாக கேள்விப் பட்டேன். நான் எப்போதாவது தான் டிரேட் செய்வேன். மார்க்கட் வீக்காக இருந்தால் அந்தப் பக்கமே போக மாட்டேன்.அதனால் கொஞ்சம் சேஃப் ஆக இருக்கிறேன்.நான் அப்படி இருப்பது தயாளனுக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்.என்னிடம் ஏதாவது ஆலோசனை


தங்க மீன்

 

 அரசபுரம் என்ற ஊரில் பசுமையான வயல்களும், செல்வ செழிப்போடும் மக்கள் அனைவரும் வாழ்ந்து வந்தனர். அவ்வூரில் உள்ள பெரிய குளத்தில் என்றுமே மீன்கள் நிறைந்து இருக்கும். அந்நாட்டு அரசன் ஒரு நாள் அந்த குளக்கரைக்கு வந்தான். சோர்வு மிகுதியால், அக்குளத்திற்கு சென்று முகம் கழுவினார். உடனே அவன் கையில் ஒரு தங்கமீன் வந்தது. அந்த மீன் பார்ப்பதற்க்கு அவ்வளவு அழகாக இருந்தது. அந்த மீன் அரசனைப்பார்த்து பேசத் தொடங்கியது, “அரசே நான் இங்கு இருக்கப் பயமாக இருக்கிறது,


காதல் 2086

 

 சிவா குடும்பத்து அப்பார்ட் மென்ட்டுக்கும் கௌரி குடும்பத்து அப்பார்ட்மென்ட்டுக்கும் நடுவே இருந்த குறுகிய நடையில் பலர் கூடியிருந்தனர். சிவா அவனது பாட்டியின் முகத்தின் மேல் தலையணையைப் போட்டு மூச்சு நிற்கும்படி அழுத்திப் பிடித்திருந்தான். சிவாவின் வீட்டு முன்னறையில், சுவரில் தொங்கிக்கொண்டிருந்த ஸ்ட்ரெட்ச்சர் போன்ற படுக்கையில்தான் சிவாவின் பாட்டியைக் கிடத்தியிருந்தார்கள். அவர் மீது கறுப்பு நிறத்தில் ஒரு போர்வை போத்தியிருந்தது. அவளது கைகளும் கால்களும் அதற்காகவே செய்யப்பட்ட பட்டைகளால் கட்டப்பட்டிருந்தன. பாட்டியின் அசைவு நின்றிருந்தது. பாட்டியின் தலை பக்கத்தில்


நான் கற்று கொடுத்த தவறு

 

 கதிர். விடுமுறையில் ஊருக்கு வந்து ஒரு வாரம் ஆகியிருந்தது.நான்கு வருடங்களாக விடுமுறைக்கு ஊருக்கு வரும்போது ஜேம்சை சந்திக்க வேண்டும் என்று நினைப்பான். ஆனால் அவனை எப்படி சந்திப்பது என்ற தயக்கத்திலேயே விடுமுறையை கழித்து பணிக்கு சென்று விடுவான்.ஜேம்சும் இது வரை கண்ணுக்கு தட்டுப்படவே இல்லை.இந்த வருடம் அவனை பார்க்க முடியுமா? என்ற எண்ணம் இருந்தது. அவனுக்கு ஏதாவது செய்ய வேண்டும், இந்த முறை இதற்கு வாய்ப்பு கிடைத்தால் ! மனதுக்குள் நினைத்தவன், இந்த முறை என்னவானாலும் நாமே