Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: December 2017

60 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

எல்லாருக்குமான வாழ்க்கை

 

 தினமும் வேலைக்குப் போவதற்கு இங்கே ரயில் இருப்பது வசதி. வண்டியில் ஏறியதும் தூக்கம் கண்களைச் சுழற்றியது. நேற்று ராத்திரி தூங்கச் செல்வதற்கே லேட்டாகிவிட்டது. காலையில் 5.00 மணிக்கு ட்ரெயின். ஏறி உட்கார்ந்ததும் சன்னலோர இருக்கையாதலால் “சில்’லென்ற காற்று முகத்தில் வீச, தூக்கம். வண்டி நின்றதும் சிறிது விழிப்பு வந்தது. வண்டி கும்பகோணம் வந்திருந்தது. அங்கு சில நண்பர்கள் ஏறினார்கள். வண்டி ஆடுதுறை வந்தபோது லேசாகத் தூக்கம் கண்களை அசத்தியது. கண்களை மூடித் தூங்கலாம் என்று நினைத்தபோது கைப்பேசி


வலி

 

 சரக்கென்று ஒரு அரை வட்டமடித்து பஸ் நிறுத்தத்தை ஒட்டி இவளருகே வந்து முகாமிட்டது அந்த ஆட்டோ.உள்ளேயிருந்து ஆபாசப்பாட்டும்,சிகரெட்டின் புகையும் கிளம்பி அந்த பகுதியே மாசுபட்டது. இவள் சற்று விலகி நின்று கொண்டாள்.முந்தானையை இழுத்து தலைவழியே போர்த்திக்கொண்டாள்.உடையில் ஏழ்மையும் உடலில் வசீகரமும் கொண்டிருந்தாள். நாலு நாளாய் இருந்த காய்ச்சலுக்கு டாக்டரைப் பார்க்க வந்தவளுக்கு திரும்பிச் செல்ல இன்னும் பஸ் கிடைத்தபாடில்லை.கூட்டமாய் வந்த பஸ் ஒன்று சற்று தொலைவிலேயே நின்று ஆட்களை இறக்கிவிட,இவள் துரத்திபோய் சேர்வதற்குள் புறப்பட்டு போனது. இயலாமையில்


ரசாயனக் கலப்பை

 

 தட்டின் முன்னால் அமர்ந்து உணவில் கை வைப்பதற்குள் ஒரு கட்டளை வந்துவிட்டால், சில சமயங்களில் அது முக்கியத்துவம்கொண்டதாக இருக்கலாம். ஐ.ஆர்-20 அரிசிச் சோற்றுக்கு, பீர்க்கங்காய்க் குழம்பை அம்மா ஊற்றியிருந்தாள். இரண்டும் சூடு. பாசிப்பயறைக் கடைந்து தாளித்த பீர்க்கங்காய். கறிவேப்பிலைகள் முறுகி இருக்கவில்லை. செடிப் பறிப்புக்குப் பிறகு கொஞ்சம் எண்ணெய் தேய்த்த தோற்றம். நெடுக்கில் இரண்டாக வகிர்ந்த பச்சை மிளகாய்கள். வெங்காயத்தை அம்மா பொன்முறுவலுக்கு விட மாட்டாள். கூரை வேய்ந்த வெளித் திண்ணையில் கிழக்கு ஓரத்தில் சமையல் அறை.


காப்பிக் கடை

 

 காலை மணி ஒன்பது, மருதமுத்துவின் காப்பிக் கடையில் சபை கூடி விட்டது. சபை என்றதும் நீங்கள் பெரிதாக எதையும் கற்பனை செய்து கொள்ளாதீர்கள்.கதிரவன், முகுந்தன், சிவா, அன்பரசு ஆகிய நான்கு பேர்கள்தான் அந்தச் சபையின் உறுப்பினர்கள். தினமும் ஒன்பது மணிக்கு, மருதமுத்துவின் காப்பிக் கடையில் கூடும் அவர்கள், நண்பகல் பன்னிரண்டு வரையில் பல விஷயங்களை அலசி ஆராய்வார்கள். அரசியல், பொருளாதாரம், காலை, வணிகம், நாட்டு நடப்பு என்று பல தரப்பட்ட விஷயங்களை பற்றி ஆழமாக விவாதிப்பார்கள். நாடாளுமன்றத்தில்


பெண்களைப் பற்றி மட்டுமான கதை

 

 சில வாசகர்கள் இருக்கிறார்கள். ஒரு சின்ன குழந்தை ஒரு பிளாஸா அல்லது மால் வாசலில் மிக்கி மௌஸ் வேடம் போட்டு நிற்பவனை வீட்டுக்கு அழைத்து வர வேண்டும் என அடம் பிடிப்பது போல அவர்கள் எழுத்தாளனை தம் வீட்டுக்கு அழைத்து வந்து கூடவே பராமரிக்கிறார்கள். அல்லது சற்று அருகாமையில் இருத்தி கவனித்துக் கொள்கிறார்கள். அல்லது சற்று தொலைவில் வைத்து சமாளித்துக் கொள்கிறார்கள். வினோத் என்னை அப்படித்தான் தன் வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தான். வினோத்துக்கு நான் பாதி நண்பன்,