Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: October 2017

88 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கோழியாப்பண்ணை

 

 ‘சீனிக்கிழங்கு மூக்கும் கத்திரிக்கா காதும் நவாப்பழக் கண்ணுமா… கிழவன் அப்போ எப்பிடியிருப்பான்! இந்த போட்டோவுல இப்போ அப்பிடியா இருக்கான்? சுருட்டு குடிச்சிக் குடிச்சி பொசுங்கிப்போன வாயும், ஆடு-மாடு மேய்ச்சி முழுசா மொத்த மயிரையும் வெயிலுக்குத் தின்னக்கொடுத்த தலையுமா, எவனோ சாமக்கோடங்கி மாதிரிலா இருக்கான். சனியன்… இந்த போட்டோ எப்படியும் கீழ விழுந்து உடைஞ்சி, நொறுங்கி ஒண்ணும் இல்லாமப்போவுணும்னு பார்த்தா, இந்தச் சிலந்திவலையில தொங்கிக்கிட்டுலா இத்தனை வருஷமா கூடவே கிடக்கு. இப்போ போய் திடீர்னு எடுத்தா, இந்தச் சிலந்திங்க


போட்டோ

 

 ‘‘நீ காலேஜ்ல படிக்கும்போது எடுத்த போட்டோக்கள் இருக்கா? அதுல நீ எப்படி இருக்கேன்னு பார்க்கணும்!’’ புது மாப்பிள்ளை பாஸ்கர் தன் மனைவி ரேகாவிடம் கேட்டான். அவன் மனதில் ஒரு திட்டம். தன் பர்சனல் ஆல்பத்தை எடுத்து வந்தாள் ரேகா. ஒவ்வொரு போட்டோவாக பார்த்தான் பாஸ்கர். காலேஜ் லைப்ரரியில், கேன்டீனில், வகுப்பறையில், கிரவுண்டில்… இப்படி பல இடங்களில் எடுக்கப்பட்டவை. பல படங்களில் ரேகா தனியாக இருக்க, சிலவற்றில் மட்டும் தோழிகள். பக்கத்தில் எந்தப் பையனும் இல்லை. கோ-எட் காலேஜில்


கழுதை

 

 திடீரென்று வேலன் அந்தக் கேள்வியைக் கேட்பான் என்று முத்துசாமி எதிர்பார்க்கவில்லை. அவனுக்கு என்ன பதில் சொல்வதெனத் தெரியாமல் முத்துசாமி சற்று நேரம் அகழியில் கிடந்த முதலைகளைப் பார்த்தான். யாரையும் பற்றிக் கவலைப் படாமல் நான்கு ஒட்டகச் சிவிங்கிகள் சுற்றிக் கொண்டிருந்தன. இங்கிருந்து பார்த்தாலே தெரியும் வண்ணம் உள்ள புலிகளின் கூண்டருகில் நல்ல கூட்டம் இருந்தது. கடந்த மாதம் வந்த புது வரவான வெள்ளைப் புலியும் ஒரு காரணம். சிறுவர்களுக்கான ரயில் வண்டி ஓடிக்கொண்டிருந்தது. நிழல் தரும் பெரிய


அழகு

 

 “அழகுன்னா என்ன..? நீங்க என்ன பதில் சொல்லுவீங்க? நல்லா இருக்கறதுன்னா..? சுந்தரமா இருக்கறதுன்னா..? இல்ல பூவப் போலன்னா..? இல்ல..? பெண்ணைப்போலன்னா..? நான் என்ன சொன்னேங்கறீங்களா..? அழகுன்னா..? பனித்துளி விழற காலநேரத்தில் பச்சப்புல்லு படர்ந்துகிடக்கற மைதானத்தில.. அரளிச்செடியோட இலையில கெட்டியா பிடிச்சுகிட்டு இருக்கற நீர்த்துளிகள்தான் அழகு…’ நான் சொன்ன பதில் அவனுக்கு திருப்தியா இல்ல.. பதில் சரியில்லை என்று தலையை ஆட்டினான். நான் மறுபடியும் சொன்னேன்..’ தங்கநிறத்தில் ஜரிகை போட்ட புடவையில சிகப்பு கலர்ல ப்ளவுசும் போட்டுக்கிட்டு, கண்ணுக்கு


சாரங்க்

 

 எழுதியவர்: அசிந்த்ய குமார் சென் குப்தா அம்மா நசீமை அடித்துவிட்டாள். அம்மா அடித்தால் அடிக்கட்டும், அவனும் ஏன் அடிக் கணும்? அடிக்க அவன் யார்? நான் ஆடு மாடு வளக்கறேன், வளக்கலே, பயிர் செய்யறேன், செய்யலே, அதிலே அவனுக்கென்ன? நெலம் தரிசாக் கிடந்தா அவனுக்கென்ன? வீட்டுக் கூரையை மாத்தணுமா வேணாமாங் கறது எங்க கவலை. கூரையொழுகினா நாங்க – அம்மாவும் பிள்ளையும் நனைஞ்சிட்டுப் போறோம். யாரும் அவனை வந்த கொடை பிடிக்கக் கூப்பிடப்போறதில்லே. கோல்பானு – அதாவது


பலிபீடம்

 

 மவளே,மவளே என்று அந்த வார்டிலிருந்து முனகிக் கொண்டிருந்தார் பஞ்சு. உண்மையில் பஞ்சு பிரம்மச்சாரி.வயது அறுபதுக்கும் மேல்.அப்புறம் எப்படி மவளே என்று பாதி பிரக்கனையில் அழைக்கிறார் என்று கேட்கிறீர்களா. அவர் கணவன் ஆகின்ற யோக்கிதை இல்லை என்று மறுத்த சமூகம் தான் அவர் தனிமரமாய் நிற்பதற்கு காரணம். அவர் வேலை பார்த்த கடை முதலாளிகள் எல்லாம் உடல் உபத்திரவத்தால் படுக்கையில் கிடக்கும் போது ஒரு எட்டு வந்துப் பார்க்கவில்லை. கடைசியாக பஞ்சு வேலை பார்த்த கடை முதலாளியின் பெயர்


கற்பகம் முதியோர் இல்லம்

 

 ரமணா: என்னடா ஐயப்பா ராகினி மேடம் இல்லத்திற்குள்ளே இல்லையா என்றார். இல்லைன்னு நினைக்கிறேன் சுதாவை கூட்டிண்டு வெளியே போனா என்றார் ஐயாகண்ணு நீ பார்த்தியோ என்றார் ராகினி அம்மா கிராமத்துக்குள்ளே போயிருக்கிறாங்க என்றான் கவிதாவை கூட்டிட்டு வரத்துக்கா என்றார் ஆமாங்க ஐயா என்றார் ஐய்யாகண்ணு அங்க பசங்க உட்கார இடத்தை சுத்தம் செய்தியா என்றார் ரமணா சுத்தம் செஞ்சுட்டேன் என்றான் கவிதா மற்றும் அனாதை பிள்ளைகளையும் அழைத்து வந்தனர் சுதாவும் ராகினியும். அங்கிருக்கும் முதியவர்களை பார்த்து ஆரம்பிக்கலாமா


சஞ்சனா..!

 

 காரைக்கால்-புதுச்சேரி பேருந்தில் ஏறியதுமே திகைப்பு. எங்கும் தலைகள்.! உட்கார இடம் இருககிறதா என்று அலசி வர….இருவர் இருக்கையில் ஒருத்தி. ‘அட !’ என்று ஆச்சாரியப்படும் போதுதான் அவளும் என்னைப் பார்த்தாள். “வா… வா உட்கார் !” மலர்;ச்சியாய் அழைத்து நன்றாக நகர்ந்து இடம் விட்டாள். அமர்ந்தேன். சஞ்சனா ! இவள் என் நண்பனின் தங்கை. நானும் இவள் அண்ணன் சங்கரும் முன்னால் படித்துக் கொண்டே போக…. இரண்டு வருடங்கள் தள்ளி இவள் பின்னால் எங்களைத் துரத்திக்கொண்டே வந்தாள்.


காதலுக்கு கண் இல்லை

 

 சுசீந்திரம். சுசீந்திரம் ஆஞ்சநேயர் கோவிலுக்கு பெயர்போனது. தமிழ்நாட்டிலேயே மிக உயரமான ஹனுமார் அங்குதான் உள்ளார். அந்த ஊரில் திருமணமான கோகிலா, தான் உண்டாகியிருந்தபோது தினமும் காலையில் குளித்துவிட்டு மடியாக ஆஞ்சநேயரை சுத்தி சுத்தி வந்தாள். அதன் பலனாக அவளுக்கு ஒரு அழகான ஆண்குழந்தை ஹனுமந்த் ஜெயந்தியன்று காலை ஒன்பது நாற்பதுக்கு பிறந்தது. சுகப்பிரசவம். மிகவும் பூரித்துப்போன கோகிலாவின் கணவன், உடனே ஆஞ்சநேயர் கோவிலுக்குப் போய்விட்டு குங்குமம் ஒட்டிய துளசிப் பிரசாதத்துடன் வீட்டிற்கு ஓடிவந்து குழந்தைக்கு ஹனுமந்த் என்று


ராணி பசந்த்

 

 எழுதியவர்: அன்னதா சங்கர் ராய். வெகுநாட்கள் காத்திருந்தபின் நீராவிப் படகு கிடைத்தது. சில இடங்களை மேற்பார்வையிடுவது பாக்கியிருந்தது. ஆண்டு முடிவதற்குள் இந்த வேலையை முடித்தாக வேண்டும். இருபுறமும் ஆற்றங்கரைக் காட்சிகள்; முன்னால் ராங்கா மாட்டிப் பிரதேசத்தின் மலைவரிசை; கர்ணபூலி ஆற்றில் பயணம் தொடங்கும்போது ரொமான்டிக் உணர்வு ஏற்பட்டது. காகிதமும் பேனாவும் கையோடு எடுத்து வந்திருந்தேன். வெகுநாட்களுக்குப் பிறகு கவிதை எழுதத் திட்டம். படகின் சாரங்க், மாலுமி, மற்ற ஊழியர்கள், என் வேலைக்காரன், சமையல்காரன் இவர்கள்தாம் என் சக