Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: திருவாரூர் பாபு

20 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

விருந்தாளி

 

  குழந்தைகள் விளையாடும் சத்தம் அபார்ட்மெண்டுக்கு வெளியே கேட்டது. அலுவலகத்திலிருந்து திரும்பும் இரவு ஏழு மணி. வீடு அமைதியாக இருக்கும். பிள்ளைகள் படித்துக்கொண்டிருப்பார்கள். தேன்மதி அவர்களுக்குப் பாடம் சொல்லிக்கொண்டிருப்பாள். அந்தச் சூழ்நிலைக்கு மாறாக இந்நேரத்துக்கு குழந்தைகள் விளையாடுவது எப்படி சாத்தியம் என்று யோசித்தேன். வீட்டுக்குள் பிள்ளைகள் விளையாடுவது என்பது கோடை விடுமுறை நாட்களில் மட்டுமே! மற்றபடி எப்போதும் படிப்பு… படிப்பு. ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் மாலை கொஞ்ச நேரம் ஷட்டில் விளையாடுவார்கள். அதைத் தவிர்த்து விளையாட்டு என்பது அவர்களது அன்றாட


சாயங்கால மேகங்கள்

 

  நன்றி சார்… அந்த வயதானவர் நாற்காலியில் இருந்து எழுந்து நின்று கைக்கூப்பினார். ராஜசேகர் சிரித்து தலையாட்டினார்.பெரியவர் மஞ்சள் பையை நெஞ்சோடு அணைத்தபடி நகர்ந்தார். கிட்டத்தட்ட நான்கு மாதங்கள் பென்ஷன் பேப்பர் சம்பந்தமாக கலெக்டர் அலுவலகத்துக்கு அலைந்து கொண்டிருக்கிறார். சரியான பதில் தராமல் அலைக்கழிக்க விட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை புரிந்து இரண்டே சந்திப்புகளில் வேண்டிய விளக்கங்களை பெற்று பிரச்னையை தீர்த்து வைத்த திருப்தி ராஜசேகருக்கு. பெல் அடித்து வரவழைத்த அட்டெண்டரிடம் டீ சொல்லு. அவன் தயங்கியபடி சார் செந்தில்ன்னு


ஆரூர் சிட்ஃபண்ட்ஸ் ரெங்கா

 

  அரைமணி நேரம் தாமதம். எட்டரை மணிக்கு பிரஸ் திறப்பது என்பது பரமேஸ்வரின் 20 ஆண்டு கால வழக்கம். அந்த நேரம் நேதாஜி சாலையில் யூனிஃபார்ம் அணிந்த மாணவ – மாணவியர் சைக்கிளில் பள்ளிக்கூடம் நோக்கி விரைவார்கள். எதிரே இருக்கும் கால்நடை மருத்துவமனைக்கு மாடுகள், ஆடுகள், நாய்களைச் சிகிச்சைக்காக அழைத்துவந்திருப்பார்கள். உள்ளே போதுமான இடம் இல்லாத காரணத்தால் வெளியே நிற்க வைத்திருப்பார்கள். வொர்க்ஷாப் வாசலில் இருக்கும் டீக்கடை மாரிமுத்து இவரைப் பார்த்த நிமிடத்தில் டீ கிளாஸை வெந்நீரில்


ஆர்மி மேன்

 

  எலக்ட்ரீஷியனின் விரல்கள் வேகமாக செயல்பட்டாலும், வேலை முழுமை பெறவில்லை. ஒரு பேனை கழற்ற அரை மணி நேரமும், வாஷ் பேஷின் குழாயை கழற்றுவதற்கு கால் மணி நேரம் என்பதும் அதிகம். அவரால் முடியவில்லை; ஆனாலும், சோர்ந்து போகாமல் செயல்பட்டார். மேஜை மேல் டீயை வைத்த ராஜியின் வேகத்தில், கோபம் தெரிந்தது. “இப்படி ஒரு ஸ்லோ பார்ட்டியை அழைத்து வந்து என் உயிரை வாங்கு கிறீர்களே…’ என்று பார்வையாலேயே கேட்டதை, என்னால் உணர முடிந்தது. சேரில் அமர்ந்து


நாய்கள் இல்லாத தெரு

 

  “”ஏங்க… இன்னைக்கு என்ன நடந்துச்சு தெரியுமா?” அலுவலகத்தில் இருந்து திரும்பிய என்னிடம் மலர்விழி பயமுறுத்தும் தோரணையில் கேட்டாள். “”என்ன நடந்துச்சும்மா…” “”மணிக்கு பவுடர் அடிக்கிறேன்னு. உங்க செல்லப் பொண்ணு… ஒரு டப்பா பவுடர காலி பண்ணியிருக்கா…” விளையாண்டு கொண்டிருந்த அஸ்வினி என்னைப் பார்த்து சிரித்தாள். அந்த சிரிப்பு எட்டு மணி நேர அலுவலக சோர்வை பறந்தோடச் செய்தது. “”என்னங்க, நான் சொல்றது காதுல விழுதா” “”ம்ம். விழுந்ததும்மா…” என்ற எனக்கு, ஒரு டப்பா பவுடர் வேஸ்ட்டாகப்