கதைத்தொகுப்பு: த்ரில்லர்

142 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பேய் வீட்டில் விழுந்த செல்போன்

 

 இந்த ஏரியாவுக்கு வந்தது மகா மடத்தனம் என்று குடித்தனம் வந்த அடுத்த நாளே மனம் புழுங்கினார் உதயச்சந்திரன்.சொந்த வீட்டுக்காரர்கள்தான் இங்கு நெடுநாள் தாக்குப்பிடிப்பார்கள். அங்கும் இங்குமாக சில வீடுகள்.கட்டிமுடிக்காத பாதியில் நிற்கும் வீடுகள் சில.குறுகலானத் தெருக்கள்.மழை பெய்தால் ஏரியா ரொம்ப மோசமாகிவிடும்.அடுத்து இரவு 8 மணிக்கு ஏரியா அடங்கிவிடுகிறது. அந்த பெரிய வீட்டைப் பார்த்தார். 12A,சோலைமலை நிவாஸ்.அதற்கு பிறகு ரோடு கிடையாது. Dead end. தெருவின் முனையில் தனியாக இருந்தது.தன் வீட்டிலிருந்து சற்றுத் தள்ளித்தான் இருந்தது. ஆட்கள்


கடைசி குறிப்பு!

 

 ‘‘புரொபசர் நரேந்திரன்! நீங்க பூரணமா குணமாயிட்டீங்க. நாளைக்கு டிஸ்சார்ஜ் ஆயிடலாம்!’’ என்றபடி கை குலுக்கினார் டாக்டர் மாதப்பன். ‘‘ஆனா, அதுக்கு முன்னாடி… ஒரு முக்கியமான பேஷன்ட் பக்கத்து அறையில் இருக்கிறார். அவரை நீங்க அவசியம் சந்திக்கணும்!’’ என்றார். கோவையின் மிகப் பெரிய தனியார் மருத்துவமனை அது. பரபரப்பான சினிமா தியேட்டர் காம்ப்ளெக்ஸ§ம், பெரிய ஓட்டல்களும் ஒருபுறமும், மிக அமைதியான ரேஸ் கோர்ஸ் சாலை மறுபுறமுமாக அமைந்த இடத்தில் இருந்தது அந்த மருத்துவமனை. அதன் பணக்காரத்தனத்துக்குத் துளியும் சம்பந்தம்


வழி தெரியவில்லை!

 

 ஒரு சினிமா பார்ப்பதற்காக சபர்பன் ரயில் மார்க்கத்தில், பெயர் தெரிவிக்க முடியாத அந்த ஸ்டேஷனில் நான் இறங்கினேன். படம், நான் சென்னையில் தப்பவிட்ட படம். ஊரெல்லாம் சளைக்காமல் ஓடி ஓய்ந்துவிட்டு மொபஸலில் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது. நல்ல படம் என்று நண்பர்கள் வற்புறுத்திப் பார்க்கச் சொன்னார்கள். அதைத் துரத்திக்கொண்டு அந்த ரயில் நிலையத்தில் மாலை இறங்கினேன். பெயர் சொல்ல மாட்டேன். நண்பர்கள் வழி சொல்லியிருந்தார்கள். ‘லைனோடு நட, லெவல் கிராஸிங்கில் சாக்கடையைத் தாண்டு, பஞ்சாயத்து அலுவலகத்தில் திரும்பி நேராக


சுவர் ஓவியங்களில் ஒளிந்திருக்கும் நகரம்

 

 1. தவிப்பெனும் கடல் நடுநிசியில் சலனமற்ற சாலை ஓய்ந்துகிடக்கிறது. அப்பொழுதுதான் நகரத்தினுள் நுழைபவர்களுக்கு யாரோ பேசிவிட்டு மௌனமானது போல தெரியும். இருளில் சொற்கள் கரைந்துகொண்டிருக்கும் உணர்வைப் பெற முடியும். மின்சாரக் கம்பத்தில் வெகுநேரம் களைத்து அமர்ந்திருந்த சிட்டுக்குருவியின் படப்படப்பு மட்டும் அதீத ஓசையாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. நான் வீட்டிலிருந்து ஓடிவந்த முதல் நடுநிசி அது. நகரம் செத்து அநேகமாக ஒரு மணி நேரம் ஆகியிருக்கக்கூடும். “செவன் இலவன் எங்காது இருக்குமா?” எதிரில் யாரும் இல்லை. கேட்டு விடவேண்டுமென்பதில்


விதி

 

 மும்பையை விட்டு ரயில் நகரத் தொடங்கியது. சென்னை சென்று சேர்வதற்குள் ரேவதியை ரயிலை விட்டு கீழே தள்ளி கொன்றுவிட வேண்டும். முதல் முறையாக ஒரு கொலை செய்யப்போகிறேன் என்கிற எண்ணமே உடலுக்குள் ஏதேதோ செய்தது. லேசாய் உடம்பு சுட்டது. முதல் வகுப்பு ஏசியில் பயணித்தும் வியர்த்துக்கொண்டே இருந்தது. இவை எதுவும் அறியாமல் என் தோளில் சாய்ந்துகொண்டு “ரீடர்ஸ் டைஜஸ்ட்” படித்துக்கொண்டிருந்தாள் என் காதலி பூஜா. எதிர் சீட்டில் இரு பெண்கள் ஒன்று நான் கொல்லப்போகும் ரேவதி. இன்னொருபெண்


போனோமா வந்தோமான்னு இருக்கணும்

 

 இரவு மணி இரண்டு. வேகமாய் நடந்துகொண்டிருந்த‌ மகேசுக்கு வியர்த்துக்கொட்டியது .. .அந்த தெருவில் அவனைத் தவிர யாரும் இல்லை.. “சே எங்க அப்பனுக்கு அறிவே கிடையாது” மனசுக்குள் தன் தகப்பனை திட்டியவாறே நடையில் வேகம் கூட்டினான். அவனுக்கும் அவன் அப்பாவிற்கும் நடந்த உரையாடல் அவன் மனதில் நிழலாடியது… “அப்பா என்னை ஏன் தொந்தரவு பண்றே…நீ போய் கொடுத்துட்டு வரலாம்ல?” “இல்லடா முன்னமாதிரி என்னால அலைய முடியல…கைகால் எல்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சுடுது வயசாகுதுல்ல?” “அதுக்காக மும்பைல இருந்து நான்


ஷிவானி

 

 ராம் ஒரு கணம் அதிர்ச்சியில் சிலையாகிவிட்டான், அவன் அதைப் பார்த்த பொழுது, . அந்த எட்டுக்கு எட்டுக்கு அலுவலக அறையில், நான்கு சேர்கள் இருக்க, அதில் மூன்று சேர்கள்காலியாக, அதில் ஒன்றில், ஷிவானி அமர்ந்திருந்தாள், இல்லை இல்லைஅப்படியே பின்புறம்சரிந்து, மேல் கூரையைப்பார்த்தபடி, அணிந்திருந்த துப்பட்டா விலகி, நாடு மார்பில் குத்திய கத்தியு டன், ரத்தம் சேரில் வழிந்து, மார்ப்லஸ் தரை எங்கும் ஒரே ரத்தமயமாய், கண்கள் மேலே பார்க்க, நிறைய போராடி இருக்க வேண்டும், முகமெல்லாம் ஒரேரத்தமாய்,எதிரில்


கனவு

 

 வீட்டில் யாருமற்ற தனிமை மனதை பிசைய சோபாவில் அமர்ந்திருந்தாள் அஞ்சலி. ‘அஞ்சு’ என செல்லமாய் கொஞ்சும் கணவன் ‘சஞ்சய்’ வெளியூர் சென்றிருந்தான், வேலை நிமித்தமாக. நாளை காலை வந்து விடுவான். இந்த இரவை துணிவாய் கடப்பது எப்படி? உதடுகளை கடித்தவாறு யோசித்தால் அஞ்சலி. டி.வி பார்த்து, போன் பேசி பத்து மணி வரை நேரத்தை நெட்டித்தல்லியவள், தூக்கம் கண்களை சுலட்டவே படுக்கையில் விழுந்தாள். ‘வீல்’ என்ற அலறலில் திடுக்கிட்டு விழித்தால் அஞ்சலி. மனம் தட்.. தட்…என அடித்துக்கொண்டது.


அருகில் வந்த கடல்

 

 அவன் சுற்றுலாப் பயணங்களின் போதுதான் கண்ணெட்டும் தூரம்வரை விரிந்திருக்கும் பெரும் கடலைக் கண்டிருக்கிறான். ஆளற்ற கடற்கரையில் ஒருமுறை நண்பர்களோடு அலைகளில் புரண்டு திளைத்திருக்கிறான். அவன் வசிக்கும் சிறு நகரம் கடலிலிருந்து நூற்றுக்கணக்கான மைல்கள் தள்ளி உள்ளே ஒளிந்திருக்கிறது. அங்கு வாழ்பவர்களுக்கும் கடலுக்கும் இதுவரையிலும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. விடுமுறை நாளான அன்று மாலையில் தெருவில் விளையாடிக்கொண்டிருந்த பையன் ஆச்சரியத்தில் கூவினான். அச்சிறுவனுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. வீட்டிலிருந்து ஓடிவந்த மற்றவர்களுக்கும் முதலில் என்னவென்று தெரிந்திருக்க வில்லை. தொலைக்காட்சியிலும் வானொலியிலும்


ஒரு சின்ன, நல்ல விஷயம்

 

 ரேமண்ட் கார்வர் தமிழில்: ஜி. குப்புசாமி சனிக்கிழமை பிற்பகல் ஷாப்பிங் சென்டரில் இருந்த பேக்கரிக்குச் சென்றாள். கேக்குகளின் புகைப்படங்கள் ஒட்டப்பட்டிருந்த லூஸ்-லீஃப் பைண்டரைப் புரட்டிப் பார்த்துவிட்டுப் பையனுக்குப் பிடித்தமான சாக்லேட் கேக்கை ஆர்டர் செய்தாள். அவள் தேர்ந்தெடுத்த கேக்கில் ஒளிவீசும் வெள்ளை நட்சத்திரங்களுக்குக் கீழே ஒரு விண்வெளிக்கலமும் ஏவுதளமும் மற்றொரு மூலையில் சிவப்பு ஃபிராஸ்டிங்கில் ஒரு கிரகமும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன. அந்தக் கிரகத்திற்குக் கீழே அவன் பெயர் ‘ஸ்கூட்டி’ எனப் பச்சை எழுத்துகளில் இருக்கும். அடுத்த திங்கட்கிழமை அவள்