Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதைத்தொகுப்பு: தினமலர்

444 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

உட்டேஞ் சவாரி!

 

 “அஞ்சு ருவாயா, பத்து ருவாயா? ஆறு லச்சமாச்சே… ஆறு லச்சமாச்சே… உங்காமத் திங்காம, உடுத்தாமக் கிடுத்தாம, வாயக்கட்டி வகுத்தக் கட்டி சேத்து வச்ச பணமாச்சே…’ என்று, வழி நெடுக வாய் விட்டு, அரற்றியபடியே வேலந்தாவளம் மண்டியிலிருந்து காடு திரும்பிக் கொண்டிருந்தார் கஞ்சலிங்கக் கவுண்டர். வாழைக்கறை படிந்த பழைய அங்கராக்கு; மண்ணும், சாணமும் ஒட்டிய அழுக்கு லுங்கி, பீத்தைப் பச்சைத் துண்டிலான உருமாக்கட்டு. இந்த அலங்காரத்தோடு, பொக்கை வாய் பிளந்த ஹெட்லைட் டூம், குறுக்கு வசமாக பாதி உடைந்த


மகிழ்ச்சி எனும் லாபம்!

 

 சுவர் கடிகாரத்தில் நேரம் பார்த்தாள் கமலா. மணி இரண்டு. வாசலுக்கு வந்து தெருவைப் பார்த்தாள். கணவன் பெருமாள் வரும் சுவடே தெரியவில்லை. அவளுக்கு எரிச்சலாக வந்தது. “சோறு தண்ணி கூட வேளைக்கு சாப்பிடாம ஏன் தான், இந்த மனுஷன் ஊராருக்காக அலையறாரோ…’ என்று கோபம் குமிழிட்டது. அதை அதிகப்படுத்துவது போல் பக்கத்துவீட்டு அலமு, “”என்ன அக்கா… மாமா, இன்னும் வரலையா? ரிடையரான பிறகு தான், அவர் ரொம்ப பிசியாயிட்டார் போல. நீங்க… இப்படி சாப்பாட்டு வேளைக்கு, அவரை


ஊருக்கு உபதேசம்…

 

 என் நண்பன் சரவணபிரசாத் இருக்கிறானே சரியான இலக்கியப் பைத்தியம். நானும் புத்தகங்கள் படிப்பதுண்டு . வார, மாதப் பத்திரிக்கைகள் , தவிர ராஜேஷ் குமார் , இந்திரா சௌந்தர்ராஜன் என்று தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் வியந்து படிக்கும் எழுத்தாளர்களே எனக்கும் இஷ்டம். ஆனால் சரவணன் அப்படியல்ல அவனுடைய இலக்கிய உலகம் பரந்து விரிந்தது. அதி நவீன எழுத்தாளர் , பன்மொழி வித்தகர் விவேகானந்தனை மையமாகக் கொண்டு இயங்குவது. எழுத்தாளர் விவேகானந்தன் நண்பர்களுக்கு , வாசகர்களுக்கு சுருக்கமாக விவி.


கவரிமான்!

 

 “”சரளா… சரளா…” “”என்னங்கப்பா?” “”கரகாட்டம், பொய்க்கால் குதிரையாட்டம் எல்லாம் பார்க்க அழகா இருக்கும். வாம்மா, போய் பார்க்கலாம்.” “”எனக்கு நிறைய படிக்க வேண்டியிருக்குப்பா… நாளைக்கு கணக்கு பரிட்சை இருக்கு… நான் வரலைப்பா.” அதற்கு மேல் மகளை வற்புறுத்தவில்லை சாமிப்பிள்ளை. “”சரிம்மா… கதவ பூட்டிக்கோ. பசிச்சா சாப்பிட்டுடு… எனக்காகக் காத்திருக்காதே!” “”சரிப்பா,” என்றவாறே, படிப்பதில் மூழ்கி விட்டாள். குடவாயில் ஆண்கள் உயர்நிலைப் பள்ளியின் ஆசிரியர் சாமிப்பிள்ளை. அவர் மகள் சரளா, பெண்கள் உயர்நிலைப் பள்ளியில், 9ம் வகுப்புப் படிக்கும்


ஐ லவ் யூ டாடி…!

 

 ” டாடி ..” முதுகை தட்டி சஞ்சய் எழுப்பியதும் , அரைக்கண்ணால் கடிகாரத்தை பார்த்தான் சரவணன், மணி ஆறாகியிருந்தது. ” என்னடா இன்னைக்கு சண்டேதானே… இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் தூங்க கூடாதா..?போர்வையை இழுத்து விட்டான். கொஞ்சம் நேரம் கழித்து மறுபடியும் சரவணனை எழுப்பினான் சஞ்சய், “டாடி பசிக்குது… பால் கலக்கி குடு…” அஞ்சு வயசு குழந்தை… பசிக்காதா என்ன.. சோம்பலை தூக்கி போட்டு விட்டு எழுந்த சரவணன் அவனை பிரஷ் செய்ய வைத்து பாலை காய்ச்சி கப்பில்


பொல்லாதவள்

 

 லட்சுமியம்மாள் தன் வீட்டை சுற்றி நாலு போர்ஷன்கள் கட்டி வாடகைக்கு விட்டிருந்தாள். கீழ் போர்ஷனில் இருக்கும் அகிலாவுடன் தான் எந்நேரமும் கதை பேசிக்கொண்டிருப்பாள். அகிலா வாசலுக்கு நேராக தையல் மிஷினை போட்டுக்கொண்டு போகிற வருகிறவர்களை புறணி பேசி கொண்டு பொழுதை போக்குவாள். ஆனால் பேச்சு மட்டும் தேனாய் எல்லாரையும் அம்மா, அண்ணி என்று அழைத்து கொண்டிருப்பாள். ” ஏம்மா டல்லா இருக்கிங்க… சாப்பிடலையா..? விஷயத்தை வரவைப்பதற்காக தங்கமாய் பேசினாள் அகிலா. ” ஆனாலும் கீதாவுக்கு ரொம்பதான் திமிரு.


ஊர்த்தவளைகள்…!

 

 ” மாலா வேலை எல்லாம் முடிச்சிட்டியா..?திலகா பக்கத்து வீட்டு காம்பவுண்டிற்குள் எட்டி கேட்க , ” இதோ வந்துட்டேங்கா.. 12 மணி சீரியலுக்குள்ள சாதம் வச்சுடாலாம்னு உலை வச்சேன்.. அதுக்குள்ள நீங்க கூப்பிடவே சிம்ல வைச்சிட்டு வந்துட்டேன்…” ” உனக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா..? நேத்து நான் மார்க்கெட் பக்கம் போயிட்டிருந்தப்ப எதிர்த்த வீட்டு கமலாவோட பொண்ணு எவனோ ஒருத்தன் கூட பைக்ல போயிட்டுருந்தா…என்னை பார்த்ததும் பார்க்காத மாதிரி திரும்பிகிட்டா..காலேஜ் போறன்னு இப்படிதான் சுத்தறா போலிருக்கு….” ”


நிழல் யுத்தம்!

 

 கையை மடித்துத் தலையணையாக வைத்துக்கொண்டு கொல்லைப்புறத் திண்ணையில் ஓய்வாகப் படுத்திருந்தாள் விசாலாட்சி. பின்மதியத்தின் மங்கிய வெய்யில் காற்றில் அசைந்து கொண்டிருந்த தென்னையோலைகளின் கைங்கர்யத்தால் தாழ்வாரத்தைத் தொட்டுத்தொட்டு விளையாடிக்கொண்டிருந்தது. தென்னையோலைகளின் மேல் ஓடுவதும் பின் அங்கிருந்து மதில் சுவரின் மேல் பாய்வதுமாக இரண்டு அணில்கள் தொட்டுப்பிடித்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தன. வழக்கமாக இதையெல்லாம் ரசிப்பவள் அன்று சூன்யத்தை வெறித்தவாறு படுத்திருந்தாள். அவளது பார்வையைக் கவனித்தால் அவள் மனம் இந்த உலகத்திலேயே இல்லை என்பது போலிருந்தது. “புதனோட புதன் எட்டு.. நேத்து ஒன்பது..


ஒரு வார்த்தை பேச …….

 

 “அனாமிகா இன்னைக்கு கொஞ்சம் சீக்கிரம் வந்துடும்மா, அந்த பல்லாவரம் பையன் ஏழு மணிக்கு உன்னை பெண் பார்க்க வருகிறாராம் பிளீஸ்”, அப்பா ஆவுடையப்பன் கெஞ்சினார். வந்த ஆத்திரத்தை அடக்கிக்கொண்டு அப்பாவின் வேண்டுகோளுக்கு செவி சாயித்து சரி என்றாள் அனாமிகா. செருப்பை மாட்டிக்கொண்டு வீட்டை விட்டு இறங்கி நடந்தாள். கூடவே அவள் மனசும் நடந்தது. ‘இத்துடன் பத்து ஆண்கள் பெண் பார்த்துவிட்டு போய்விட்டனர், வருபவன் எல்லாம் பகற்கொள்ளை காரர்களாகவே இருந்தனர். எல்லாம் பிடித்தும், வரதட்சணை பேச்சால் வெளி நடப்பு


உபதேசம்

 

 “நீயா இருக்கிறதாலே எல்லாவற்றையும் பொறுத்துக் கொண்டிருக்கே, இன்னொரு பெண்ணா இருந்தா வீட்டையே இரண்டு பண்ணிருப்பா. அவ்வளவு ஏன், உன் நிலைமைல நான் இருந்தா என்ன செய்வேன் தெரியுமா? சதா கொடுமை படுத்தும் உன்னோட மாமியாரை வீட்டை விட்டே துரத்திருப்பேன். அது முடியாட்டா தனிக்குடித்தனம் போயிருப்பேன் . நீ சுத்த வேஸ்ட்”, தன் தைரியத்தை தானே மெச்சிக்கொள்ளும் விதத்தில் ஆத்திரமும், ஆவேசமும் முகத்தில் தெரிய சொன்னால் ஜமுனா. இதைக்கேட்ட அவளது தோழி உமாவுக்கு பொறாமையாகக்கூட இருந்தது. என்ன மனத்துணிவு?.