கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: June 2018

20 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பனி பொழியும் மலை தந்த ஒரு பதுமை

 

 குளிர் காலம் முடிந்து மலர்களும் மரங்களும் பூக்க ஆரம்பித்து விட்டன!இந்த சியாட்டில் நகரத்தின் உண்மை அழகு புடமிட்டு தெரியும் நேரம்!கண்ணனுக்கு பொழுது போகவில்லை!அந்த மலையின் முகப்பில் சென்று உருகும் பனிமலையையும் ,தெளிவான நீரோடை ,நீர்வீழ்ச்சிகளையும் பார்க்க ஆசை! மலை முகப்பு! நிறைய பேர் இருந்தார்கள். மெதுவாக நடந்து அடிவாரத்திற்கு போய்க்கொண்டிருந்தான் . ஒரு கேமரா லென்ஸ் மூடி அவன் முன் விழுந்தது! ஹலோ! அது என்னுது! உங்க கேமராவைப் பார்க்கிறீங்க! கண்ணன் மேலே பார்த்தான் ! ஆச்சர்யம்


மகன் வருவான்

 

 அந்த நாள் இரவு முழுவதும் அவளுக்கு உறக்கம் இருக்கவில்லை. டுபாயில் இருக்கும் தமது மகன் ரமேஷ் குறித்த சிந்தனையாகவே அவள் இருந்தாள் செல்லம்மா. கணவர் அப்புசாமி, சில வருடங்களுக்கு முன்னர் தேயிலைத் தோட்டத்தில் கண்காணியாக இருந்தவர். வயது இருக்கும்போதே மகனின் வற்புறுத்தலால் பணியில் இருந்து ஓய்வுபெற்றுக் கொண்டார். அவரது ஓய்வுகால நிதியை வைத்தே மகன் ரமேஷ் டுபாய்க்கு சென்றிருந்தான். ரமேஷ் வீட்டின் இரண்டாவது பிள்ளை – 26 வயது. முதல் பிள்ளையான ராஜேஸ்வரி பிறந்து 8 வருடங்களின்


இறைவன் கொடுத்த வரம்!

 

 “தாத்தா” என்ற குரல் சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்த ராமசுப்புவுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. வழக்கமாக பேரன் தனுஷ் பள்ளி விடுமுறைக்கு தாத்தாவைப் பார்க்க கிராமத்திற்கு வருவது இயல்புதான் என்றாலும் இந்தமுறை  நிச்சயம் தன் மகன் சிவகுமர், தனுஷை அனுப்பமாட்டான் என்று எண்ணியிருந்தார். அதற்கு காரணம் இருந்தது. முந்தைய தினம் தொலைபேசியில் சிவா பேசியபோது தனுஷின் மேற்படிப்பு செலவுக்கு கிராமத்திலிருந்த நிலத்தையும், வீட்டையும் விற்று உதவி செய்யுமாறு கேட்டதற்கு, இல்லை என்று மறுத்ததுடன் முதல் முறையாக மிகுந்த கோபமும் கொண்டார்.


காதல் கிளிகள்

 

 வீடு வெறும் வீடாக இருந்தது நாளை காலை அந்தமானுக்கு பயணம் மகள் சிந்தாமணி நிம்மதியாக தூங்குகிறாள் அவளுக்கு இது பிறந்த வீடு. எனக்கு நான் கட்டுன மாளிகை. பதினைஞ்சு பதினாறு வயசுல கட்டினது. மூக்கமாவுக்கு ஐம்பது வயது ஒருக்கும் அள்ளி முடிந்த கூந்தல் சிவந்த தேகம்; தோள்களில் கிளிப் பச்சை; ஜாக்கெட் போடும் பழக்கமில்லை ஆனால் இரண்டு முந்தானை மடித்து போட்டிருப்பாள் மூக்குக்கு அருகில் ஒரு கருப்பு மறு; சிங்கப்பல் சிரிப்பு; வசீகரமான கிராமத்து முகம்; சொந்த


ரெண்டாவது ரகம்

 

 ”மனுசனுக்கு வேதனையப் பாரு.. யாருக்கும் தொல்லையா இல்ல. வம்பு தும்புக்கு போகாத ஆளு, அவனுக்கா இப்படி….?” ”தான் உண்டுனு ஏதாவது எழுதிக்கிட்டுதான் இருப்பான். வழியக்க பேசாட்டியும் மத்தவங்க பேச்சுக்கு மரியாதக் கொடுப்பான்…” ”பாவம்யா… பொண்ணுக்கு கல்யாணத்த முடிச்சுட்டு பையனுக்கும் அடுத்த முகூர்த்தத்துலேயே முடிச்சர்றதா எங்கிட்டயே சொன்னாரு அவுக அப்பா.. ” ”களத்து மேட்ல உள்ள செடிகள சுத்தம் பண்ணும்போது தான் விரியன் பாம்பு கடிச்சுச்சாம். காலையில இருந்து ஒன்னுமே சொல்லலயாம். விசம் இப்ப ரொம்ப ஏறிடுச்சு…” கூடி


பொது அறிவு இல்லாதவன்

 

 ஒரு ஊரில் ஒரு பண்ணையார் இருந்தார். அவளுக்குச் சொத்துக்கள் ஏராளமாக இருந்தன. பண்ணையாருக்கு ஒரே ஒரு பெண்தான்! ஆனால், அந்தப் பெண் ஆணைப் போலவே வளர்ந்தாள். கல்லூரியில் படித்துப் பட்டம் பெற்றாள். மேலும், கலை, இலக்கியம், இசை ஆகிய வற்றிலும் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தாள். பெண்ணுக்கத் தகுந்த மாப்பிள்ளை தேட முயற்சி எடுத்தார் பண்ணையார். வரக் கூடிய மாப்பிள்ளை தன வீட்டோடு இருக்கக் கூடியவனாகப் பார்த்தார். பல மாதங்களாக, பல ஊர்களில் பார்த்தும், எதுவும் பொருத்தமாக அமையவில்லை. எவனுமே


ஆட்டுக்கால் சூப்

 

 அதிவீர பாண்டியன் இப்போது மைலாப்பூரின் மேற்குப் பகுதியிலிருந்து கிழக்குப் பகுதிக்கு வீடு மாற்றி விட்டான். மேற்கு மைலாப்பூர் நடுத்தர வர்க்க பிராமணர்கள் வாழும் பகுதி என்பதால் அவனுக்கு சில கலாச்சார சிக்கல்கள் இருந்தன. உதாரணமாக, அவன் ஒரு அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பில் இருந்தான். 25 குடும்பங்கள் வசித்த குடியிருப்பு அது. அதில் மூன்று குடுப்பத்தை தவிர மற்ற அனைவரும் பிராமணர். அது ஒன்றும் அவனுக்கு பிரச்னை இல்லை. ஆனால் அவர்களுக்கு அது பிரச்சினையாக இருந்தது என்று தெரிந்தது. குறிப்பாக


மறைந்து போன மனிதாபிமானமும், தாயின் வைராக்கியமும்

 

 மருத்துவமனையில் டாக்டர் தன்னை சுற்றி உட்கார்ந்திருக்கும் ஐவா¢ன் முகத்தை பார்த்து அவர்களின் அம்மாவின் உடல் நிலையை பற்றி சொல்ல ஆரம்பித்தார் எல்லோர் மனதிலும் ஒரே கேள்வி?அம்மாவை இனி யார் பார்த்துக்கொள்வது? டாக்டர் உறுதியாக சொல்லிவிட்டார், இனி மேல் அம்மாவுக்கு படுக்கையில்தான் எல்லாம். அம்மாவை கவனிக்க ஒரு நர்ஸ் மேற்பார்வையில் இருந்தால் குண்மாக வாய்ப்பு உண்டு.அதுவும் நூறு சதவிகிதம் சொல்ல முடியாது. எல்லோருக்கும் இளையவள் பானு ஏன் டாக்டர் ஹாஸ்பிடலிலேயே வச்சு பாத்தா என்ன? டாக்டர் சிரித்தார், அது


வர்ணங்கள்…..!

 

 இரவு எடுத்த முடிவின்படி வழக்கமாக வடக்கே செல்லும் அதிகாலை 5.30 மணி நடைப்பழக்கத்தைத் தெற்கேத் திருப்பினேன். அதனைத் தொடர்ந்து, ‘இன்றைக்கு யார் மக்கள் அலட்சியத்தால் வீணாக வெளியேறும் குடிநீர், சாலை விளக்குகளை அணைப்பார்கள் ?’ கேள்வியும் எழுந்து என்னோடு வந்தது. நான் நடை பயணம் சென்று திரும்பும் செல்லும் நேரங்களில் பொழுது விடிந்து விட்டால் மின்சார ஊழியர்கள் கண்டு கொள்ளாமல் விடும் வீணாக எரியும் சாலை விளக்குகளை அணைத்து வருவதோடு, மக்கள் திறந்து மூடாமல் சென்ற பஞ்சாயத்து


ஆசையும் மோகமும்

 

 இதற்கு முந்தைய ‘புதுமனைவி மோகம்’ சிறுகதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது. சிறிய மனஸ்தாபத்திற்குப் பின் மனைவியுடன் சினேகமாகிற நிமிஷத்தின் இனிமையே இனிமை. சுகமே சுகம். முதல் சண்டைக்குப் பின் என் மனைவி வனஜாவே எனக்கு ரொம்பப் புதுசாக இருந்தாள். அவளில் எல்லாமே எனக்கு முன்பின் பார்த்திராத அற்புதங்களாகத் தெரிந்தன. எனக்குக் கல்யாணமான முதல் வருடம் மகன் நிக்கில் பிறந்துவிட்டான். இருப்பினும் நானும் என் மனைவி வனஜாவும் குறிக்கீடுகள் இல்லாத சுதந்திரத்தில், தனிக்குடித்தன போதையில்தான் திளைத்திருந்தோம்.