கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: January 2017

50 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

என் மண்ணும் என் வீடும் என் உறவும்…

 

 அது ஒரு ஆடி மாத நடுப்பகுதி… கொளுத்தி எரியும் வெயிலில் யாழ்மண் கருகிக் கொண்டிருந்தது! இராணுவக் கெடுபிடிகள் தாளாமல், வடமராட்சி மண்ணில் சொந்த வீட்டைவிட்டு, யாழ் மண்ணிற்கு இடம் பெயர்ந்து சுய அடையாளங்களை மறைக்க முயன்று கொண்டு இருக்கிற போதும் பிறந்து வளர்ந்த ஊரும், தவழ்ந்து மகிழ்ந்த வீடும் மனத்திற்குள் வந்துவந்து, எங்களை அலைக்கழித்துக்கொண்டே யிருக்கும்! எனக்குத் திருமணப் பேச்சுக்கள் நடைபெறுகிறது ஒரு புறம்! என் குட்டித் தங்கை குதியன் குத்திக்கொண்டு, வேம்படிச் சிநேகிதிகளுடன் யாழ் நகரம்


காகிதப் பாலங்கள்

 

 “லெட்டர் எழுதிட்டு இருக்கேம்மா, இதோ வந்துட்டேன்…” “ஏண்டி, கௌசல்யா, போனவாரம்தானே ஒங்க அப்பா வந்துட்டுப் போனார். வெறுமனே அதுக்குள்ள என்ன லெட்டர்? என்ன… நாங்கள் சௌக்யம், நீங்கள் சௌக்யமான்னுதானே…!” “ஆமாம்மா, எங்க அண்ணாக்கு லெட்டர் எழுதி ரொம்ப நாளாச்சு; மன்னி வேற ரெண்டு லெட்டர் போட்டுட்டா…” “ரெண்டு லெட்டரா?… வொண்ணுதானே காண்பிச்சே?” “நேத்திக்கு ஒரு கார்டு வந்ததேம்மா. மிக்ஸி வாங்கிருக்கான்னுகூட எழுதலே?” “யாருக்கு ஞாபகம் இருக்கு அதெல்லாம்? ஒங்காத்துலே இருக்கறவா வாரம் பத்து லெட்டர் எழுதறா. என்னமோ


ஒருநாள்… மறுநாள்…

 

 என் வீடு உள்ள தெருவுக்கு அடுத்த தெருவில், சாலை ஓரமாக இருந்தது அந்த வேப்ப மரம். என் அலுவலக நண்பர் விக்ரம் காரில் அந்த வழியாக வருவார். ஓசி லிஃப்ட் தருவார். அவருக்காக மர நிழலில் காத்திருந்தபோது, செருப்பு தைக்கும் தொழிலாளி சாலையின் எதிர்ப்புற டீக்கடையிலிருந்து கையில் ஒரு டீ கிளாஸுடன் சாலையைக் கடந்து வந்து கொண்டு இருந்ததைப் பார்த்தேன்.. மரத்தடியில் சுருண்டு படுத்திருந்த அவர் மனைவிக்கு உடல்நலம் சரியில்லை போலும்… திடீரென்று டயர் தேயும் சத்தம்.


சாமியார்

 

 சாமிநாதனுக்கு கோபம் கோபமாய் வந்தது, அவன் மனைவி அவனை விரட்டிக்கொண்டே இருப்பதாக அவனுக்கு பட்டது.இருபது வருடம் குடித்தனம் பண்ணியும் ஒரு மனிதன் சுதந்திரமாக வெளியே போகலாம் என்றால் எல்லாவற்றுக்கும் தடை, இல்லையென்றால் என்னையும் கூட்டிச்செல் என்று நச்சரிப்பு, அட ஒரு கோயிலுக்குச்சென்று அமைதியாக இறைவனை தரிசித்துவிட்டு அப்படியே கோயில் வளாகத்தில் கண்ணை மூடிக்கொண்டு சிறிது நேரம் அமர்ந்திருந்தால் “ஆஹா” அதன் சுகமே தனி ! ஆனால் இதற்குத்தான் அவளிடமிருந்து எதிர்ப்பு, நாங்களும் வருவோம் என்று, அதாவது இவளையும்


மனுதர்மம்

 

 இலங்கை அரசனின் பட்டத்து ராணி அந்த நந்தவனத்தில் உலாவிக்கொண்டு இருந்தாள். மயக்கம் தரும் இந்த மாலை நேரங்களில் வழக்கமா அவள் அங்கேதான் இருப்பாள். அரசன் அவளுக்கா கட்டிய தாடகத்தில் மிதக்கும் வாத்துக்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்தில் அப்படி ஒரு சந்தோஷம். கார்த்திகை நட்சத்திரங்களோல கூட்டமாக தாய் வாத்தும், குஞ்சுகளும் மிதந்து கொண்டிருந்தன. அவை நீர்ப்பூக்களில் மறைவதும் வெளிவருவதுமாக விளையாடிக் கொண்டிருந்த காட்சியை பார்த்து கொண்டேயிருக்கலாம். கடந்த இருபது வருடங்களாக அந்தி நேரங்களை ராணி அவளுடைய அந்தப்புர நந்தவனத்தில் இதுமாதிரித்தான்