கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: June 2016

58 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

வேப்ப மரத்தை வெட்டிய போது …

 

 தாயும், குழந்தையும் கட்டிக் கொண்டு இருப்பது போல…குழந்தை பத்துப் பதினைந்து கைகளைக் கொண்டு தாயை இறுக்கிக் கொண்டு கிடப்பது போல…குழந்தையின் அணைப்புக்குக் கொஞ்சமும் குறையாமல் தாயும் இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருப்பது போல…பூமித்தாயில் வேர்கள் பரந்து படர்ந்து அடி ஊடுருவிக் கிடந்தன. தாயிடமிருந்து பலவந்தமாகக் குழந்தையைப் பிரிதெடுப்பது போலத் தான் இருந்தது அந்த முயற்சி. இரண்டு ஆட்கள் கோடாலியும், கடப்பாரையுமாக அருகில் நெருங்கியபோது மௌனமாக எல்லாவற்றையும் துறந்த ஞானி போல்தான் பார்த்துக் கொண்டு நின்றது எங்கள் வேப்பமரம். கருவிகளை


எண்ணமே வாழ்வு

 

 காலை தினசரிகளை புரட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த தொழிலதிபர்; வேணுகோபாலுக்கு அதிர்ச்சி ஏற்பட்டது. ஒரு தினசரியில் அவரது கம்பெனி உற்பத்தி திறனில் குறைந்த விட்டதாகவும், இதனால் பங்கு சந்தையில் கம்பெனி பங்குகளின் விலைகளும் சரியும் வாய்ப்புள்ளதாக குறிப்பிடப்பட்டிருந்ததே அதற்கு காரணம். மனதுக்குள் குறித்துக் கொண்டார்….. கம்பெனி போனவுடன் கம்பெனி செகரட்டியைக் கூப்பிட்டு, போர்டு மீட்டிங் போட ஏற்பாடு செய்ய சொன்னார் ஸார் “இப்ப என்ன அவசரம் போர்டு மீட்டிங்குக்கு…. என முடிப்பதற்குள் என்ன அவசரமா? பேப்பர்லாம் படிக்கிறதில்லையா… ..


சிவோகம் என்ற மந்திரம் சொல்லி

 

 கனிமொழி என்றதும் நீங்கள் நினைப்பீர்கள் பழரசம் போல இனிமையானதென்று உங்கள் கண்களில் களை கட்டித் தோன்றும் அவள் முகம் மாத்திரமல்ல உயிரால் மனதால் உணர்வுகளால் பழகுவதற்கும் அவள் ஒரு பளிங்கு வார்ப்பு ஆனால் அது அறியாமல் அவள் மனதைக் கணை எய்திக் காயப்படுத்தவென்றே காத்துக் கிடந்த மனிதர்களின் எல்லை கடந்த பாவக் கறைகளுக்கு ஆத்ம பரிகாரம் தேட விரும்பும் விழிப்பு நிலையின் ஒளிச்சுவடுகளில் இதுவும் ஒன்று இந்தக் கதை கனிமொழிக்கு மிகவும் கஷ்டமான ஒரு வீட்டுச் சூழல்.


நீ வேண்டாம் அப்பா

 

 ”அம்மா எனக்கு இந்த அப்பாவ பிடிக்கலமா? எப்போ பார்த்தாலும் குடிச்சிட்டு வந்து உன்னை அடிச்சிட்டு இருக்காரு.. அப்பாவ விட்டுட்டு நாம எங்கயாவது போயிடலாம் அம்மா ப்ளீஸ்மா.” பத்தாவது படிக்கும் சிறுமியான நிர்மலா அவளின் அம்மாவிடம் தினமும் இரவு பத்து மணிக்கு இப்படித்தான் புலம்பிக்கொண்டிருப்பாள். திருச்சிக்கு அருகேயுள்ள பொன்மலை இரயில்வே தொழிற்சாலையில் தினக்கூலியாக வேலைப்பார்க்கும் வேலாயுதம் தன் உடல் அலுப்புக்கு நிவாரணமாக தேடும் மருந்தகம் டாஸ்மாக் எனும் அரசு மதுபானக்கடை. தினக்கூலி என்றாலும் வருமானத்திற்கு குறைவு இல்லை. தினக்கூலியை


ராஜா ராமனும் ப்ளே பாய் சித்தப்பாவும்…

 

 அவ்வளவு வேகமாக ஒருத்தன் கடலைப் பார்த்து ஓடுகிறான் என்றால் அவன் தற்கொலைக்குத் துணிந்து விட்டான் என்றுதான் அர்த்தம் என்று ராஜாராமனுக்கு உறதியாய்த் தெரிந்து போனது..தன் சுய எடையைப் பற்றி சற்றும் கவலைப்படாமல் ஒரு பந்தயக் குதிரைமாதிரி ஓடி இருவருக்கும் நடுவில் ஒரு ஐந்தே அடி இடைவெளி இருந்தபோது கடலில் விழ இருந்தவனை காப்பாற்றியே தீருவது என்று ராஜாராமன் ‘ரிஸ்க்’ எடுத்து ஒரு பெரிய’ ஜிமனாஸ்டிக் வீரன் மாதிரி ஜம்ப்ப் ‘ செய்த போது அது நடந்தது.. கடலில்


தெருச் சிறுவன் தர்மசேனா

 

 எனக்கென்று கார் இருந்தும் ஆபிசுக்கு பஸ்சில் நான் போய் வருவது தான் வழக்கம். ஒன்று காரில் போனால் போய் வர பெற்றோலுக்கான பணச்; செலவு இருக்கும். இரண்டாவது டிரபிக்கில் கார் ஓட்டுவதென்றால் பொறுமையும,; கவனமும் வேண்டும். அதுமட்டுமல்ல ஆபிசுக்கு அருகே கார்பார்க் செய்வதற்கு பணம் கொடுத்தாக வேண்டும். என் வீட்டுக்கும் நான் வேலை செய்யும் இடத்துக்கும் பத்துமைல் தூரம். அவ்விடத்துக்கு டிரெயினிலும் போகலாம். ஆனால் ஸ்டேசனிலிருந்து இன்னும் பதினைந்து நிமிட நடை என் ஆபிசுக்கு. பஸ்சில் போனால்


இன்னுமொரு கிளி

 

 மார்லின் பேக்கர் தூரத்தில் வருவதைக் கண்டதும்.எனக்கு எதோ செய்கிறது. வழக்கப்போல் ,’ஹலோ,குட்மோர்னிங்’ சொல்லி விட்டுப ;போகத்தான் நினைக்கிறேன். நீண்ட நாளாக அவளைச் சந்திக்கவில்லை. எங்களின் திடிர் சந்திப்பு தயக்கத்தைத் தருகிறது. அவள் நெருங்;கி வந்ததும் அவள் முகத்தை மிக அருகில் கண்டபோது,’ஹலோ மார்லின் ஹவ் ஆர் யு’ என்று கேட்கத்தான் தோன்றியது.அவளும் நானும் ஒரு காலத்தில் மிகவும் நெருங்கிய சினேகிதிகள்.இன்று இருவரும் அன்னியர்கள்போல் பழகவேண்டிய நிர்ப்பந்தம். ஐந்து வருடங்களுக்குமுன் அவள் எங்கள் ஆபிசுக்கு வந்தபோது, அவளது குரலில்


சுவாமிஜி

 

 விஷயம் தெரிந்ததிலிருந்து சதாசிவத்திற்கு கடந்த இரண்டு வாரங்களாக தூக்கம் வரவில்லை. வாழ்க்கையே வெறுத்துப் போனது. மனைவி கமலாவும் செய்வதறியாது திகைத்துப் போனாள். ஒரே பெண்ணான நீரஜாவை நன்கு படிக்க வைத்தார். ஒரு பிரபல அயல்நாட்டு வங்கியில் வேலை கிடைத்தது. உடனே அவளுக்கு தன்னுடன் வேலை செய்யும் இப்ராஹிம் மேல் காதலும் வந்துவிட்டது. அவனுடன்தான் தனக்கு திருமணம் என்று இப்போது பிடிவாதம் பிடிக்கிறாள். கமலாவுக்கும் சதாசிவத்துக்கும் இதில் துளியும் சம்மதமில்லை. “இத பாரும்மா….நீ ஏன் காதலிச்சேன்னு நான் கேட்கல.


மழை மேகம்

 

 ஜேஜியின் மனைவி வந்திருப்பதாக என்னுடைய மனைவி சொன்னபோது எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. “”நீங்க சொன்னாத்தான்ணே கேப்பாக” “”சரிம்மா… என்னதான் பிரச்னை?” என்றேன். “”வருமானத்துக்கு ஒண்ணும் குறையில்லண்ணே… ஆனா முழுசும் குடும்பத்துக்கு வராம….” அதிர்ந்து போனேன். “”என்னம்மா சொல்ற நீ?” ஜேஜி என்று நாங்கள் சுருக்கமாக அழைக்கும் ஜே.கோவிந்தன் முகம் மனதுக்குள் வந்து போயிற்று. “”நீ சொல்றதுக்கு நிறைய அர்த்தம் இருக்குதே…. ஏதாவது பொண்ணுங்க விஷயத்துல காசு போகுதா? ” “”அய்யய்யோ இல்லண்ணே… அதுல அவரு மேல ஒரு


கறுப்பு ஆடு

 

 முதல் இரவில் கோவிந்தன் தன் மனைவியிடம் கேட்ட முதல் கேள்வி இதுதான். “”ஏன் ஒனக்கு தாமரைன்னு பேரு வைச்சாங்க?” இதைக் கேட்ட தாமரைக்கு அச்சம் வந்தது. தயக்கத்துடன் “”ஏங்க மாமா கேக்கறீங்க?” என்று கேட்டாள். “”ஒண்ணும் பயப்படாத; சும்மாதான் கேட்டேன்” என்றான் கோவிந்தன். “”எங்க அப்பாவுக்கும் அம்மாவுக்கும் பூவுன்னா ரொம்ப பிடிக்குங்க; மொதபுள்ளங்க ரெண்டும் ஆம்பளயா பொறந்ததால பூ பேர வக்க முடியலியேன்னு அவங்களுக்கு ரொம்ப கொறை. அதனாலதான் நான் பொறந்ததும் எனக்கு ஒரு பூவு பேர