கதைப்பதிவு செய்த மாதவாரியாகப் படிக்க: August 2013

74 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சிகரத்தை நோக்கி….

 

 அவன் எப்படிப்பட்டவனாக இருப்பான் என்ற கேள்வியைச் சுற்றியே அவளின் மனம் அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தது. இது சரியாக வருமா என்ற கவலையும் சேர்ந்துகொண்டது. இரயில் வந்து சேர இன்னும் நேரமிருந்தது. ஸ்விஸ் இரயில்கள் குறித்த நேரத்தில் தவறாமல் வந்துவிடும் என்பது அவளது இரண்டு மாத வாசத்தில் உணர்ந்து ஆச்சர்யப்பட்ட விஷயம். அவளைத் தவிர யாருமே இல்லாமல் அந்தத் தடமே வெறிச்சோடிப் போயி ருந்தது. அவள் உதட்டில் திடீரென ஒரு விரக்திச் சிரிப்பு. அவளுடைய வாழ்க்கையும் வெறிச்சோடிப் போய் விடக்


நாளை….

 

 அந்த இளம் போலீஸ் அதிகாரியின் சிரமமான நீண்ட சொற்பொழிவின் இறுதியில் அந்த போலீஸ் அதிகாரியின் உயிர் பிரிவதுடன் படம் முடிந்தது. சோர்ந்து போன அவன் முகம் க்ளோஸ் அப்பில் வர ‘இவன் போன்றோரின் பயணங்களுக்கு முடிவில்லை’ என்ற வாசகத்துடன் திரை ஒளிர்ந்து இருண்டது. அந்த ‘பிரிவியு தியேட்டரி’ன் விளக்குகள் உயிர் பெற வெளிச்சம் பரவியது. கதிரவன் ஆவலுடன் அந்த படத்தை பார்க்க வந்திருந்த அந்த இளைஞன் மற்றும் அவனுடன் இருந்த இரண்டு நபர்களின் முகத்தை பார்த்தான்.  குறிப்பாக


மா…அம்…..மா!

 

 கல்பனாவிற்கு அவளுடையத் தோட்டத்தின் மீது மிகுந்த ஆசையும் ஆர்வமும் உண்டு. அந்த சிறிய தோட்டத்தில் எல்லாமே அவள் கையால் நட்டு வளர்த்த செடிகள்தான். வீட்டின் முன் புறத்தில் ஒரு பாத்தி நிறைய வெண்டை: ஒரு பாத்தி நிறைய தக்காளி. மறு புறத்திலே ஒன்றில் கத்திரிக் காய் செடிகள்; மற்றொன்றில் மிளகாய். எதிர்புறத்தில் சற்றே இடைவெளி விட்டு நான்கு காலி•ளவர் கொடிகள். ஒரு ஓரமாக கறிவேப்பிலைக் கன்று ஒன்றே ஒன்று மட்டும்! அள்ளித் தெளித்த வகையிலே மசமசவென்று கொத்து


விடிந்து கொண்டிருக்கிறது

 

 விடியப் போகிறது. ”ஆண்டு இரண்டாயிரத்து நூறு … டிசம்பர் மாதம்… பதினெட்டாம் தேதி… காலை ஐந்து மணி… இருபது நிமிடம்… உங்கள் நாள் இனிய நாளாக இருக்கட்டும். கடியாரம் இனிமையான பெண்குரலில் சொல்லி ஓய, விளக்கு மெல்ல ஒளிர்கிறது. அவன் எழுந்து உட்கார்கிறான். ஏ.சி.யின் இதமான குளிரில் அவள் இன்னும் உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறாள். ராத்திரி எத்தனை மணிக்குத் திரும்பி வந்தாளோ… முன்னறைக்கு வந்து வலைக்கருவியை (Network Device) இயக்குகிறான். அது கம்ப்யூட்டர் திரை மட்டும்தான். சம்பிரதாயமான கம்ப்யூட்டர்கள்


வித்தியாசம்

 

 ஏற்காடு ஏரி! பனி காலமானதால் குளிரில் கொஞ்சம் அதிகமாகவே சிலிர்த்துக் கொண்டது. சீசனாக இல்லாத போதும் தமிழைத் தவிர அவ்வப்போது தெலுங்கும் இந்தியும் ஆங்கிலமும் காதில் விழுந்தது. ஜனார்த்தனன் கழுத்தை சுற்றியிருந்த ம·ப்ளரை இன்னும் இழுத்து விட்டுக் கொண்டார். கம்பளி குல்லாயைத் தடவிக் கொண்டார். ”கல்யாணம் ஆன உடனேயே தேன்நிலவுக்கு ராஜியோடு இங்கே வந்ததுதான். அப்போதும் இதே மாசம் தான். இதே குளிர்தான். ஐம்பது வருஷங்களுக்கு மேல் ஆகிறது என்றால் நம்பவே முடியவில்லையே…….” ஜனார்த்தனம் பழைய நினைவுகளை