குடை

 

அவசர அவசரமாக அனைவரும் இயங்கிக் கொண்டிருந்தனர். கடிகாரம் மட்டும் ஆறு மணியை வெகு சாவகாசமாக நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. அவர்களின் அவசரத்திற்குக்காரணம் மழை. காலையிலேயே போக்கு காட்டிக்கொண்டிருந்தது. மத்தியானம் தரையிறங்கி, இப்போது மாலையில் விஸ்வரூபமெடுத்திருந்தது. என்னத்த மழ வரப்போகுதுன்னு நெனச்சு குடையை எடுக்காது வந்தது மெத்தனம். சரியாகப் பிடித்துக் கொண்டது.

ம்… இனி சர்ச்கெட் வரை நடந்து போய் கெடைக்கிற “போரிவலி” லோக்கலைப் பிடித்து, பின் அங்கிருந்து நடந்து, இந்த மழையில இதெல்லாம் இமாலய செய்கைகளாக தோன்றிற்று எனக்கு. ஒருவாறாக வேலையை முடித்துவிட்டு கிளம்பினேன். மழை போராடிக் கொண்டிருந்தது. நீர்த்திவலைகளே கண்ணுக்குத் தெரியாமல் சின்டஃஸ் டேங்க்கை கவிழ்த்தது போல் கொட்டிக்கொண்டிருந்தது.

“ஜல்தி சலோ பாய்”… பின்னாலிருந்தவன் நெட்டித்தள்ளாத குறையாய் இடித்துக்கொண்டு முன்னேறினான். ஈறாஸ் தியேட்டர் வாசலிலிருந்து ரோட்டைக் கிராஸ் பண்ணுவதற்குள் தெப்பமாக நனைந்திருந்தேன். கையிலிருந்த டைரி நல்லவேளை பிளாஸ்டிக் கவர் நனையவில்லை. நாளைக்கான வேலைக்குறிப்புகள்.

ஸ்ட்டேஷனுக்குள் நுழைந்து நாலாவது பிளாட்ஃபார்மில் வந்து வண்டிக்காக காத்திருக்கத்தொடங்கினேன். கண்ணில் பட்டது குடை விளம்பரம். வெறுப்பில் வேறுபக்கம் பார்வையைத் திருப்பினேன். 6:25 என கடிகாரம் நேரத்தைக்காட்டிக் கொண்டிருந்தது. மழை இன்னும் சீற்றம் குறையவே இல்லை. ம்… பல நாள் பாவத்தப் பொறுத்துக்கலாம்… ஒரு நாள் புண்ணியத்த பொறுத்துக்க முடியாது.

இண்டிகேட்டரில் “போரிவலி” என வந்ததும், அனைவரும் போருக்குத்தயாரானார்கள் ஸீட் பிடிக்க. நானும்தான்… வந்தது வண்டி. திமுதிமுவென ஏறியது கூட்டம். இடித்து பிடித்து ஏறி 2ஆவது ஸீட்டைப் பிடித்து (அதிர்ஷ்டம் தான் இன்னிக்கு) அமர்ந்து தலையை ஏற்கனவே பேண்ட்டுக்குள் நனைந்திருந்த கர்ச்சீப் கொண்டு துடைத்துவிட்டேன்.

ஓடிக்கொண்டிருந்தது வண்டி. தாதர் வந்ததும் கூட்டம் செம்மியது. நெருக்கமும் புழுக்கமும். ஏன் தான் இந்த மழை பெய்கிறதோ என நினைக்க வைத்தது. சன்னல் கதவை வேறு மூடி வைத்திருந்தனர். சாரல் அடிக்குமென்று.

பார்வையை பக்கத்து ஸீட்களில் ஓட்டினேன். மும்முரமான சீட்டுக் கச்சேரி. பொழுது போகிறது அவர்களுக்கு. தடதடவென ஓடிக்கொண்டிருந்த வண்டி நின்றது சிக்னலில். மழை நின்ற பாட்டைக் காணோம்.

ஒரு சின்ன விஷயம். இத்துனூண்டு. வெறுமனே தலைய மட்டும் நனைய விடாம, மற்ற பாகங்களில் விழுகிற மழைத்தண்ணிய தடுக்க இயலாத அல்பம் சின்னக்குடை. இது மனுஷன எப்படியெல்லாம் ஆட்டிப்படைக்குது. ச்சீ.. நாளைக்கு எடுத்துட்டு வந்தே ஆகணும்.

ஒரு வழியாக “அந்தேரி”யைக் கடந்து “போரிவலி” வந்து (சோ)ர்ந்தது வண்டி. இறங்கி அவரவர் குடையைப் பிடித்துக்கொண்டு நடையைக்கட்டினர். எனக்குத் தான் முடியல. அழுகை வந்தது.

வெள்ளம் போல ரோடுகளில் தண்ணீர் பெருகெடுத்து ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அப்போதிருந்தே கவனித்துக் கொண்டிருந்தேன். காத்துக் கொண்டிருந்தாள் அவளும் மழை நிற்கட்டும் என்று. ம்… நமக்கு ஒரு துணை என்று அந்த எரிச்சலிலும் ஒரு சந்தோஷம்.

எல்லோரும் போய்விட்டனர் நாளைக்கு காலையில் ஞாபகமாக குடையை எடுத்துக்கொண்டு ஆபீஸ் வருவதற்கு. நானும் அவளும் மட்டும் தான் பாக்கி. சுற்றும் முற்றும் பார்த்தேன். நப்பாசை. யாராவது குடையில் லிஃப்ட் தரமாட்டார்களா என்று… ம்ஹூம்ம்… குடை எனக்கு இப்போது கிடைத்தற்கரிய தேவாமிருதமாகத் தோன்றியது.

ம்… வருது ஒரு கெழம்… எப்படியாவது பிடிச்சு இதோட போயிர வேண்டியதுதான்னு, நெனைச்சிக்கிட்டு இருக்கும்போதே கெழம் அந்தப் பொண்ணுகிட்ட போய் இளிச்சு… அவளையும் குடையில் கூட்டிக்கிட்டு போயே விட்டது.

நான் நாளைக்கு குடைய மறந்தாலும் பரவால்ல… சேலையக் கட்டிக்கிட்டு வரணும்னு நெனச்சிக்கிட்டேன்!

- ஜூலை 2010 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
'ஐயா இங்கயே இறக்கி வெச்சிரட்டுங்களா?' என்று கேட்டவாறு அந்தப்பழைய கால ஃப்ரேம் போட்ட ஒரு தாத்தாவின் படத்தை இறக்கினார். நான் அதை முன்னால் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். பழைய வீடு காலி பண்ணி சொந்தமாகக் கட்டிய வீட்டில் குடிபுக அன்று அனைத்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“ஆகு, ஆகு”ன்னு பீச்சாங்கைப் பெருவெரல தரயில ஊணி சோத்தாங்கையிலிருந்த கோலிக்குண்டை, பீச்சாங்கையின் மோதிரவிரலுக்கு பக்கத்து வெரல்ல பொருத்தி, அந்த வெரலப்பின்னுக்கு இழூ……த்து எதிருல இருந்த என்னோட குண்டைக் குறி பாத்து அடிச்சான் செல்வா. சில்லுப்பேந்து போச்சு என்குண்டுக்கு. குழிக்குண்டு வெளயாடிக்கிட்டிருந்தோம். செல்வாவுக்கு “ர” ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அன்றைக்கும் கையில் பேப்பர்களோடு திரும்பி நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார் சுப்ரமணியன். எஸ்.டி.டி.பூத்தைத் தேடிக்கண்டுபிடித்துப் பேசிவிட்டு எரிச்சலோடு ”இதே பொழப்பாப் போச்சு” எத்தன தடவ தான் போன் பண்றது, சலித்துக்கொண்டே வந்தவர் செருப்பைக்கழட்டிப்போட்டு விட்டு , வீட்டுக்குள் வந்ததும் “சிவகாமி” என மனைவியை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
விட்டுவிட்டு மழை பெய்து கொண்டிருந்தது வெளியில். உலோக சோதிப்புக்கருவி வைத்திருந்தவன் உடம்பு முழுதும் தடவிவிட்டு என்னைப்பார்த்து, காவி படிந்த பற்களால் இளித்து “போ” என்றான். பாதுகாப்புச் சோதனைகள் உடமை மற்றும் பயணிகளுக்கானது கழிந்து எட்டி நோக்கினேன் முகம் சிறிது நீண்டு ஏவுகணை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பெல்ஜியம் கண்ணாடி
விட்டாச்சு லீவு
ராக்கெட் கூரியர்
பயணம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)